Marcos 10
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs BKJ
1 Na̱quee Jesús ñuu Capernaum cua̱ha̱n. Já na̱sa̱ha̱n estado Judea xi̱hín ñundáhyi̱ íin inga xoo yu̱ta Jordán. Cán na̱casáhá na̱nditaca tucu ña̱yivi nu̱ á chí jána̱ha̱ tucu a na̱ tá quia̱hva na̱ca̱an mé á cája.
1 E ele levantando-se dali, foi para o litoral da Judeia, além do Jordão; e novamente a multidão recorre a ele; e, como era seu costume, ele os ensinou novamente.
2 A̱nda̱ já na̱cayati java na̱ fariseo nu̱ Jesús sa̱há ña̱ coto ndojó ñahá na̱ cúni̱ na̱. Na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
2 E os fariseus vindo até ele, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
3 E ele, respondendo, disse-lhes: O que Moisés vos ordenou?
4 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ cán já:
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiá-la.
5 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações ele vos escreveu esse mandamento.
6 Joo ja̱nda̱ mé sa̱ha̱ tá na̱cava̱ha Ndióxi̱ ña̱yivi nu̱ cuítí já na̱cava̱ha in túhún ta̱a xi̱hín in túhún ñáha̱.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan nu̱ú da̱ta̱a jándacoo da tátá da̱ xi̱hi̱n náná da̱ já ndique táhan da xi̱hi̱n ñájíhí da̱.
7 Por isso deixará o homem pai e mãe, e se unirá à sua esposa;
8 Já xi̱nu̱ ndíví na̱ cán cacuu na tátu̱hun in víxí yiquí cu̱ñu na sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ cúú ga̱ na̱ i̱vi̱ yiquí cu̱ñu sa̱há ña̱ na̱nduu na tátu̱hun in túhún yiquí cu̱ñu.
8 e eles dois serão uma só carne; e assim não são mais dois, mas uma só carne.
9 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan nu̱ú na̱ cán janí táhan na ña̱ na̱jácatáhan Ndióxi̱ tá na̱tanda̱ha̱ ná —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
9 Portanto, o que Deus uniu, nenhum homem o separe.
10 Ta tá na̱ndicó co̱o tucu na vehe já na̱casáhá tucu na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ndáca̱ tu̱hún na̱ Jesús sa̱há ña̱ na̱ca̱ha̱n.
10 E, em casa, os seus discípulos o perguntaram novamente acerca do mesmo assunto.
11 Ta na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já:
11 E ele lhes disse: Qualquer que despedir a sua esposa e casar com outra, comete adultério contra ela.
12 Ta tá ná jándacoo in ñáñáha̱ yíi̱ ña̱ ta tánda̱ha̱ ñá xi̱hín inga da cája ri ñá cán va cua̱chi nu̱ yíi̱ ña̱ jáchi̱ íin ñá xi̱hín inga da̱ta̱a —na̱cachi Jesús.
12 E, se a mulher despedir a seu marido, e casar com outro, ela comete adultério.
13 A̱nda̱ já ñéhe na java na̱ va̱lí na̱casa̱a̱ na̱ nu̱ Jesús ña̱ ná cani ndaa ndáha̱ á na̱. Joo mé na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán na̱casáhá na̱ cája cue̱he̱ na̱ xi̱hi̱n mé na̱ ndáca na̱ va̱lí cán.
13 E lhe traziam criancinhas, para que as tocasse; e os seus discípulos repreendiam aos que as traziam.
14 Tá na̱xini Jesús ña̱ cája na já na̱ndicue̱he̱ a̱ já cáchí a̱ já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á:
14 Mas Jesus, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as impeçais; porque de tais é o reino de Deus.
15 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ndá na̱ co̱ cúni̱ ndiquia̱hva na mé ná ndáha̱ Ndióxi̱ tátu̱hun cája na̱ va̱lí yóho já quéa̱ a̱ cúu cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná —na̱cachi a.
15 Na verdade eu vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criancinha, não entrará nele.
16 A̱nda̱ já na̱casáhá Jesús ñéhe ndaa na̱ va̱lí ta chínúu a ndáha̱ á ji̱ni̱ ná já cája yi̱i̱ á na̱.
16 E ele, tomando-as nos seus braços, impôs suas mãos sobre elas, e as abençoou.
17 Tá cua̱ha̱n tucu Jesús íchi̱ já xínu in da̱ta̱a na̱casa̱a̱ da̱ na̱saxítí da̱ nu̱ á já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
17 E, estando ele pelo caminho, veio ali alguém correndo, e ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, o que farei para que eu possa herdar a vida eterna?
18 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
18 E Jesus lhe disse: Por que tu me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 Sa̱ xíni̱ vún ña̱ sáhndá Ndióxi̱ nu̱u̱n cajún já cáchí a̱ já: “Coto a̱ cóún xi̱hi̱n ñájíhí á yíi̱ ñani táhún. Coto a̱ cáhnún ndi̱i. Coto a̱ cája cuíhnún. Coto a̱ cáhún ña̱ tu̱hún sa̱há ña̱yivi. Coto a̱ jándahvún ña̱yivi. Ta caja cáhnún tátún xi̱hi̱n nánún” —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
19 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás, honra a teu pai e a tua mãe.
20 Já na̱cachi da̱ cán já:
20 E ele respondeu, dizendo: Mestre, tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
21 Na̱sande̱hé Jesús nu̱ dá ta táhnda̱ ini a sa̱ha̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai pelo teu caminho, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Joo tá na̱xini jo̱ho da̱ cui̱cá cán ña̱ na̱cachi Jesús i̱vi̱ la̱á na̱cavitá ini da já na̱quee cuéha̱ dá cua̱ha̱n da̱ jáchi̱ íin cua̱há ndiva̱ha ña̱ha da.
22 Mas ele, entristecendo-se com o que foi dito, foi embora afligido; pois ele tinha grandes posses.
23 A̱nda̱ já na̱casáhá sánde̱hé Jesús nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán já na̱cachi a já:
23 E Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Chí na̱catóntó mé na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán sa̱há tu̱hun na̱ca̱ha̱n joo na̱ndica̱ha̱n tucu Jesús já cáchí a̱ já:
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras. Mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas entrar no reino de Deus!
25 Jáchi̱ ja̱nda̱ cama chága̱ cuu ya̱ha in camello ini in yávi̱ sa̱ha̱ yítu̱cú a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná ndiquia̱hva in da̱ cui̱cá mé dá ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ dá —na̱cachi Jesús.
25 É mais fácil um camelo passar pelo olho da agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 A̱nda̱ já na̱catóntó ndihi mé na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán tá na̱xini jo̱ho na ña̱ yóho. Já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún táhan na já cáchí na̱ já:
26 E eles ficaram extremamente admirados, dizendo entre si: Quem então, poderá ser salvo?
27 Na̱ndicoto nihni Jesús nu̱ ná já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
27 E Jesus, olhando para eles, disse: Com homens isso é impossível, mas não com Deus; porque com Deus todas as coisas são possíveis.
28 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já xi̱hín Jesús:
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já cáchí a̱ já:
29 E Jesus, respondendo, disse: Na verdade eu vos digo que não há nenhum homem, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 na̱ cán cúú na̱ ñe̱he̱ cua̱ha̱ chága̱ ví ña̱ha ñuyíví yóho ja̱tá ña̱ na̱jándacoo na tátu̱hun vehe na, ñani na, quia̱hva na, náná na̱, ja̱hyi na, ñundáhyi̱ ná viti va̱tí ná ndicui̱ta ña̱yivi caja xíxi na xi̱hi̱n ná. Joo ñe̱he̱ táhvi̱ ná catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱.
30 que não receba cem vezes mais, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ta ndúu cua̱há na̱ íin sa̱há ñuyíví yóho viti joo va̱xi qui̱vi̱ cacuu na na̱ co̱ó sa̱ha̱ nu̱ Ndióxi̱. Ta ndúu cua̱há na̱ co̱ó sa̱ha̱ ñuyíví yóho viti joo va̱xi qui̱vi̱ cacuu na na̱ íin sa̱ha̱ nu̱ Ndióxi̱ —na̱cachi a.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos, e os últimos, primeiros.
32 Ta ndaja coo cua̱ha̱n Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á chí íchi̱ ndáa cua̱ha̱n chí Jerusalén. Cánu̱u Jesús cua̱ha̱n xi̱hi̱n ná. Ta na̱catóntó na̱ cán ta yíhví na̱ cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á. A̱nda̱ já na̱tavá xóo tucu a ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱casáhá cáha̱n xi̱hi̱n ná ña̱ ndoho a chága̱ chí nu̱u̱.
32 E eles estavam no caminho, subindo a Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, ele tomando novamente os doze, começou a dizer-lhes as coisas que deviam acontecer com ele,
33 Já na̱cachi a já:
33 dizendo: Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes, e aos escribas, e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Cua̱cu̱ ndaa na ye̱he̱ ta cani na ye̱he̱ ta cuihna na tóji̱í na̱ nu̱ú i̱ ta já cahní na̱ ye̱he̱. Joo tá ná ya̱ha u̱ni̱ qui̱ví nditacu tucu u̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
34 e eles zombarão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
35 A̱nda̱ já na̱cayati Jacobo xi̱hi̱n Juan, ja̱hyi Zebedeo nu̱ Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
35 E Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: Mestre, queremos que tu nos faças o que nós desejamos.
36 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
36 E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?
37 Já na̱cachi da̱ cán já xi̱hi̱n á:
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nós possamos nos assentar, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
38 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e serdes batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Já na̱cachi da̱ cán já:
39 E eles lhe disseram: Nós podemos. Jesus, porém, disse-lhes: De fato, bebereis o cálice que eu bebo, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Joo sa̱há ña̱ caco̱o in ndó xoo cuáha i̱ ta in ndó xoo íti i̱ a̱ ju̱ú nu̱ú i̱ quia̱hva i̱ ña̱ nu̱ ndo̱. Jáchi̱ sa̱ na̱ndica̱xi Ndióxi̱ na̱ ñe̱he̱ táhvi̱ caco̱o cán —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
40 porém, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não é meu para dar; mas o será dado àqueles a quem está preparado.
41 Tá na̱xini jo̱ho u̱xu̱ chága̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán ña̱ yóho já na̱casáhá xójo̱ ini na xi̱hi̱n Jacobo xi̱hi̱n Juan viti.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Joo na̱cana Jesús na̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, exercem senhorio sobre eles, e que sobre eles uns dos seus grandes exercem autoridade.
43 Joo co̱ ndítahan coo ña̱ cán tañu mé ndó jáchi̱ ndá da̱ cúni̱ cacuu da̱ cáhnu chága̱ tañu ndó xíní ñúhú cacuu da in da̱ cája ndíví nu̱ú ndihi ndó.
43 Mas não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será o vosso ministro,
44 Ta ndá da̱ cúni̱ cacuu ta̱a nu̱ cuítí tañu ndóhó ndítahan cacuu da da̱ cája ndíví nu̱ ndihi ndó.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Jáchi̱ ni ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi co̱ó na̱quixi i̱ ñuyíví yóho ña̱ ná caja ndíví ña̱yivi nu̱ú i̱. Ña̱ na̱quixi i̱ caja i̱ quéa̱ caja ndíví i̱ nu̱ ná ta ndiquia̱hva i̱ mí i̱ quivi i̱ já ná cuu ca̱cu ndaa ínima̱ cua̱há ña̱yivi ná a̱ cúhu̱n na̱ indayá —na̱cachi a.
45 Porque até mesmo o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ na̱ ñuu Jericó. Ta tá sa̱ na̱queta tucu Jesús cua̱ha̱n ja̱tá ñuu cán xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á xi̱hín cua̱há ga̱ ña̱yivi ta mé yuhú íchi̱ cán íin coo in da̱ cua̱á naní Bartimeo, ja̱hyi Timeo sáti da.
46 E eles chegaram a Jericó; e, saindo ele de Jericó com os seus discípulos e um grande número de pessoas, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado ao lado da estrada, mendigando.
47 Ta tá na̱xini jo̱ho da ña̱ cáyati Jesús, da̱ ñuu Nazaret va̱xi da já na̱casáhá mé da̱ cua̱á cán cáyuhú cóhó da̱ já cáchí da̱ já:
47 E, ele ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Joo na̱casáhá cua̱há ña̱yivi cája cue̱he̱ na̱ xi̱hi̱n dá ña̱ ná caji da yúhu̱ dá. Joo ví ga̱ ví cáyuhú da̱ já cáchí da̱ já:
48 E muitos mandaram que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi Jesús já na̱cachi a já:
49 E Jesus, parando, ordenou que ele fosse chamado; e eles chamaram o homem cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te; ele te chama.
50 A̱nda̱ já na̱jácana da cotó ndeé da̱ ta na̱nda̱ca̱ ndichi da já na̱sa̱a̱ da̱ nu̱ íin Jesús.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi até Jesus.
51 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús da̱ já cáchí a̱ já xi̱hi̱n dá:
51 E Jesus, respondendo, disse-lhe: O que queres que eu te faça? E o homem cego lhe disse: Senhor, que eu receba a minha visão.
52 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
52 E Jesus lhe disse: vai no teu caminho, a tua fé te curou. E ele imediatamente recebeu visão, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.