Lucas 6

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 In qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ña̱yivi nani xíca Jesús cua̱ha̱n xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱ya̱ha na tañu nu̱ú na̱xutu na trigo. Já na̱casáhá na̱ cán túhun na yu̱cu̱ ji̱ni̱ trigo cán já tává na̱ trigo já chíníhni ndáha̱ ná a̱ ta sáxí na̱ cása̱ha̱n na̱.
1 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos colheram espigas, removeram a casca com as mãos e comeram os grãos.
2 Tá na̱xini java na̱ fariseo cán ña̱ cája na já na̱cachi na já:
2 Alguns fariseus lhes disseram: “Por que vocês desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
3 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a:
3 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 Ña̱ na̱caja da̱ cán quéa̱ na̱qui̱hvi da ini veñu̱hu Ndióxi̱ ta na̱tiin da pan yi̱i̱ já na̱xixi da ña̱ ta na̱sa̱ha̱n da̱ ña̱ nu̱ú na̱ xíca xi̱hi̱n dá ña̱ ná cuxu na. Joo ju̱tu̱ cuití va cúú na̱ ndítahan nu̱ú cuxu ña̱ cán, nduu.
4 Ele entrou na casa de Deus, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
5 Ta ye̱he̱ va, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi íin sa̱há i̱ cahnda i̱ chuun sa̱há qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ña̱yivi —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
5 E acrescentou: “O Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
6 Inga tucu qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná já na̱qui̱hvi Jesús ini in veñu̱hu ta na̱casáhá jána̱ha̱ nu̱ ná. Ta ini mé veñu̱hu cán na̱sa̱ndaca̱a̱n in da̱ta̱a, da̱ na̱hi̱chi̱ ndahá cuáha.
6 Em outro sábado, enquanto Jesus ensinava na sinagoga, estava ali um homem cuja mão direita era deformada.
7 Ta ndaja coo na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín na̱ fariseo nání na̱ Jesús sánde̱hé na̱ ña̱ á ndaja va̱ha mé á da̱ cán qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ na̱. Ta xi̱hín ña̱ yóho cáhán na̱ cuu ñe̱he̱ íní na̱ jácojo na cua̱chi ja̱tá.
7 Os mestres da lei e os fariseus observavam Jesus atentamente. Se ele curasse aquele homem, eles o acusariam, pois era sábado.
8 Joo sa̱ xíni̱ va Jesús ña̱ cáhvi ini na̱ cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi a já xi̱hín da̱ na̱hi̱chi̱ ndáha̱ cán já:
8 Jesus, porém, sabia o que planejavam e disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique aqui, diante de todos”, e o homem foi à frente.
9 A̱nda̱ já na̱casáhá Jesús cáha̱n xi̱hín java ga̱ na̱ ndúu cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
9 Então Jesus lhes disse: “Tenho uma pergunta para vocês: O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”.
10 A̱nda̱ já na̱ndicoto nihni Jesús nu̱ú ndihi na na̱ca̱va̱ nuu ndúu xi̱hi̱n á cán. Ta na̱cachi a já xi̱hín da̱ na̱hi̱chi̱ ndáha̱:
10 Depois, olhando para cada um ao redor, disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
11 Joo tócó ndihi na̱ java ndúu cán na̱xo̱jo̱ ndiva̱ha ini na. Já na̱casáhá ndítúhún xi̱hi̱n táhan na ña̱ ndá quéa̱ cuu caja na já ná cuu jándihi na sa̱ha̱ Jesús.
11 Com isso, os inimigos de Jesus ficaram furiosos e começaram a discutir o que fazer contra ele.
12 Mé tañu já na̱quee Jesús na̱sa̱ha̱n in ji̱ni̱ yúcu̱ ca̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱. Ta níí cúú ñuú na̱xi̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱.
12 Certo dia, pouco depois, Jesus subiu a um monte para orar e passou a noite orando a Deus.
13 Ta tá sa̱ na̱ti̱vi já na̱cana mé á na̱ xíca xi̱hi̱n á. Ta tañu na̱ cán na̱ca̱xi a u̱xu̱ i̱vi̱ da̱ cacuu da in táhndá ta̱a cananí apóstol, da̱ chíndahá a̱ caca nuu cáha̱n tu̱hun Ndióxi̱.
13 Quando amanheceu, reuniu seus discípulos e escolheu doze para serem apóstolos. Estes são seus nomes:
14 Na̱ca̱xi a da̱ naní Simón, da̱ na̱sacu tucu a qui̱vi̱ cananí Pedro. Ta na̱ca̱xi a da̱ cúú ñani Pedro, da̱ naní Andrés. Ta na̱ca̱xi a Jacobo xi̱hi̱n Juan xi̱hi̱n Felipe xi̱hi̱n Bartolomé
14 Simão, a quem ele chamou Pedro, André, irmão de Pedro, Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 xi̱hi̱n Mateo xi̱hi̱n Tomás xi̱hi̱n Jacobo, da̱ cúú ja̱hyi Alfeo. Ta na̱ca̱xi a Simón, da̱ na̱xi̱ca cuéntá na̱ cananista.
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Simão, apelidado de zelote,
16 Ta na̱ca̱xi ri a Judas, ñani Jacobo xi̱hi̱n Judas Iscariote, mé da̱ na̱ji̱có túhún Jesús tá nu̱ ndíhí.
16 Judas, filho de Tiago, Judas Iscariotes, que se tornou o traidor.
17 Tá na̱ndihi na̱nuu Jesús ji̱ni̱ yúcu̱ xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱xi̱nu̱ a̱ yojó nda̱a̱ na̱sahi̱in a xi̱hi̱n ná. Ta cán na̱sa̱nduu ri cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi táhan na̱ na̱quixi ndijáá ñuu válí ndúu chí estado Judea xi̱hín na̱ ndúu ñuu Jerusalén xi̱hín na̱ ndúu ñuu Tiro xi̱hi̱n Sidón, ña̱ ndúu yati yuhú tañu̱hú. Ta tócó ndihi ña̱yivi yóho na̱xi̱nu̱ na̱ cuni jo̱ho na nu̱ cáha̱n Jesús. Ta na̱xi̱nu̱ na̱ jáchi̱ cúni̱ na̱ ña̱ ná ndaja va̱ha mé á na̱.
17 Quando Jesus e os discípulos desceram do monte, pararam numa região plana e ampla. Havia ali muitos de seus seguidores e uma grande multidão vinda de todas as partes da Judeia, de Jerusalém e de lugares distantes ao norte, como o litoral de Tiro e Sidom.
18 Ta tócó ndihi na̱ na̱sañuhu ínima̱ quini ini na̱ndaja va̱ha ri Jesús na̱ jáchi̱ na̱tavá a̱ ínima̱ quini na̱sañuhu ini na.
18 Tinham vindo para ouvi-lo e para ser curados de suas enfermidades, e os que eram atormentados por espíritos impuros eram curados.
19 Ta tócó ndihi ña̱yivi cúni̱ na̱ cani ndaa ndáha̱ ná Jesús jáchi̱ xi̱hi̱n ndée̱ mé á ndája va̱ha tócó ndihi na̱ quíhvi̱.
19 Todos procuravam tocar em Jesus, pois dele saía poder, e ele curava a todos.
20 Tá na̱ndihi já na̱sande̱hé Jesús nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
20 Então Jesus se voltou para seus discípulos e disse: “Felizes são vocês, pobres, pois o reino de Deus lhes pertence.
21 ʼTa̱hví na̱cuu ndó, na̱ cuíco viti ñúhú jáchi̱ ndóhó cacuu na̱ chutú nda̱a̱ tá ná ndihi.
21 Felizes são vocês que agora estão famintos, pois serão saciados. Felizes são vocês que agora choram, pois no devido tempo rirão.
22 ʼTa̱hví na̱cuu ndó tá cándají ña̱yivi ndo̱hó ta casáhá táxí na̱ ndo̱hó á cánahá na̱ xi̱hi̱n ndo̱. Ta ta̱hví na̱cuu ndó tá quéhe núu na ndo̱hó sa̱há ña̱ cáhán na̱ ña̱ cúú ndó na̱ núu ndiva̱ha. Tá ná caja na tócó ndihi ña̱ yóho xi̱hi̱n ndo̱ sa̱há ña̱ cándeé ini ndó ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi, ta̱hví na̱cuu ndó.
22 Felizes são vocês quando os odiarem e os excluírem, quando zombarem de vocês e os caluniarem como se fossem maus porque seguem o Filho do Homem.
23 Já quéa̱ ndítahan cáji̱i̱ ndiva̱ha ini ndó mé qui̱vi̱ já jáchi̱ sa̱ na̱xi̱ca̱ ta̱hví Ndióxi̱ in ña̱ va̱ha ndiva̱ha íin indiví quia̱hva nu̱ ndo̱. Jáchi̱ tá quia̱hva cája xíxi na̱ ja̱n xi̱hi̱n ndó viti quia̱hva já na̱caja xíxi ri tásáhnu jícó na̱ ja̱n xi̱hín na̱ na̱sacuu profeta sa̱nahá.
23 Quando isso acontecer, alegrem-se e exultem, porque uma grande recompensa os espera no céu. E lembrem-se de que os antepassados deles trataram os profetas da mesma forma.
24 ʼJoo ndáhví na̱cuu ndó, na̱ cui̱cá viti jáchi̱ sa̱ na̱caji̱i̱ ndiva̱ha va ini ndó ñuyíví yóho.
24 “Que aflição espera vocês, ricos, pois já receberam sua consolação!
25 ʼNdáhví na̱cuu ndó, na̱ na̱chutú nda̱a̱ viti jáchi̱ ndóhó cúú na̱ quixi ta̱ma̱ nu̱u̱.
25 Que aflição espera vocês que agora têm fartura, pois um terrível tempo de fome os espera! Que aflição espera vocês que agora riem, pois em breve seu riso se transformará em lamento e tristeza!
26 ʼNdáhví na̱cuu ndó tá ná casáhá ña̱yivi ca̱ha̱n va̱ha na sa̱ha̱ ndo̱ jáchi̱ quia̱hva já na̱ca̱ha̱n va̱ha tásáhnu jícó na̱ ja̱n sa̱há na̱ profeta túhún na̱sa̱nduu na̱jándahvi ña̱yivi sa̱nahá.
26 Que aflição espera vocês que são elogiados por todos, pois os antepassados deles também elogiaram falsos profetas!”
27 ʼTócó ndihi ndó, na̱ xíni̱ jo̱ho nu̱ cáha̱n i̱ yóho, ndítahan qui̱hvi̱ ini ndó na̱ co̱ cúní ndo̱hó. Ta xíní ñúhú caja va̱ha ndó xi̱hi̱n ndá na̱ cándají ndo̱hó.
27 “Mas a vocês que me ouvem, eu digo: amem os seus inimigos, façam o bem a quem os odeia,
28 Xíní ñúhú ca̱ca̱ ta̱hví ndó nu̱ Ndióxi̱ ña̱ ná caja yi̱i̱ á na̱ na̱chica̱a̱n cháhan ja̱ta̱ ndo̱. Ta ca̱ca̱ ta̱hví ndó nu̱ Ndióxi̱ sa̱há na̱ cánahá xi̱hi̱n ndo̱.
28 abençoem quem os amaldiçoa, orem por quem os maltratam.
29 Ta ndá na̱ ná cani in xoo sa̱jóho ndó, cata ñee ndó inga xoo sa̱jóho ndó nu̱ ná ña̱ ná cani na. Ta tá ná candaa na jahmá ndeé ndo̱ quia̱hva ndó ña̱ma̱ni̱ ña̱ ná quehe ri na cotó ndo̱ tá já cúni̱ na̱.
29 Se alguém lhe der um tapa numa face, ofereça também a outra. Se alguém exigir de você a roupa do corpo, deixe que leve também a capa.
30 A̱ cájíhnda̱ ndó nu̱ú na̱ xíca̱ ña̱ha nu̱ ndo̱. Ta ndá na̱ cándaa ña̱ cúú ña̱ha ndó, a̱ ndínda̱ca̱ ndó ña̱ nu̱ ná.
30 Dê a quem pedir e, quando tomarem suas coisas, não tente recuperá-las.
31 Tá quia̱hva cúni̱ ndó caja ña̱yivi xi̱hi̱n ndo̱ quia̱hva já ndítahan caja ri ndóhó va xi̱hi̱n ná.
31 Façam aos outros o que vocês desejam que eles lhes façam.
32 ʼJáchi̱ tá quíhvi̱ ini ndó ña̱yivi sa̱há ña̱ quíhvi̱ ri ini na̱ cán ndo̱hó va, ndía va̱ha cája ndó jáchi̱ quia̱hva já cája ña̱yivi quini.
32 “Se vocês amam apenas aqueles que os amam, que mérito têm? Até os pecadores amam quem os ama.
33 Ta tá cája va̱ha cuití ndo̱ xi̱hín na̱ cája va̱ha xi̱hi̱n mé ndó, ndía va̱ha cája ndó jáchi̱ quia̱hva já cája ri ña̱yivi quini va.
33 E, se fazem o bem apenas aos que fazem o bem a vocês, que mérito têm? Até os pecadores agem desse modo.
34 Ta tá sáhan tóo ndó ña̱ha ndó nu̱ú ña̱yivi sa̱há ña̱ cáhán ndo̱ caja na ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n mé ndó, ndía va̱ha cája ndó jáchi̱ quia̱hva já cája ri ña̱yivi quini va.
34 E, se emprestam dinheiro apenas aos que podem devolver, que mérito têm? Até os pecadores emprestam a outros pecadores, na expectativa de receber tudo de volta.
35 Joo ndóhó, xíní ñúhú qui̱hvi̱ ini ndó na̱ co̱ cúní ndo̱hó. Ta xíní ñúhú caja va̱ha ndó xi̱hín ña̱yivi. Ta xíní ñúhú quia̱hva tóo ndó ña̱ha ndó ta a̱ cándati ndó ña̱ ná nducú ñehe na̱ cán ña̱ nu̱ ndo̱. Tá ná caja ndó já já quéa̱ ñe̱he̱ táhvi̱ ndó ña̱ va̱ha ndiva̱ha caja Ndióxi̱ ta nduu ndó ja̱hyi Ndióxi̱, mé a̱ cúú Ndióxi̱ cáhnu ndiva̱ha. Jáchi̱ mé Ndióxi̱ cándáhví ini a ndá na̱ co̱ ndíquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ mé á ta cándáhví ri ini a ña̱yivi quini va.
35 “Portanto, amem os seus inimigos, façam-lhes o bem e emprestem a eles sem esperar nada de volta. Então a recompensa que receberão do céu será grande e estarão agindo, de fato, como filhos do Altíssimo, pois ele é bondoso até mesmo com os ingratos e perversos.
36 Xíní ñúhú ta̱hnda̱ ini ndó sa̱há ña̱yivi tá quia̱hva táhnda̱ ini Ndióxi̱ sa̱ha̱ ná.
36 Sejam misericordiosos, assim como seu Pai é misericordioso.”
37 ʼA̱ cánde̱hé ndaa ndó ña̱yivi já ná a̱ cája Ndióxi̱ já xi̱hi̱n ndo̱. A̱ chíca̱a̱n ndó cua̱chi ja̱tá inga na já ná a̱ quéhe Ndióxi̱ cuéntá sa̱há cua̱chi mé ndó. Caja cáhnu ini ndó sa̱ha̱ ná já ná caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱ha̱ mé ndó.
37 “Não julguem e não serão julgados. Não condenem e não serão condenados. Perdoem e serão perdoados.
38 Jasá ndo̱ ña̱ha nu̱ú ña̱yivi já ná ñe̱he̱ ndó ña̱ha nu̱ Ndióxi̱. Cúú á tátu̱hun cája ña̱yivi tá jáchutú na̱ in ndo̱ho̱ xi̱hín nu̱ni̱ ta quíji nihni na ndo̱ho̱ já ná ndituun a ta jácu̱yu chága̱ na̱ nu̱ni̱ já táán na̱ ña̱ ini a ja̱nda̱ quia̱hva xíta̱ ña̱ yuhú ndo̱ho̱ cán. Tá quia̱hva cája mé ndó xi̱hín ña̱yivi quia̱hva já caja Ndióxi̱ xi̱hi̱n ndo̱ jáchi̱ tá cua̱ha̱ sáhan ndó nu̱ú ña̱yivi quia̱hva já cua̱ha̱ quia̱hva ri Ndióxi̱ nu̱ ndóhó va —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
38 Deem e receberão. Sua dádiva lhes retornará em boa medida, compactada, sacudida para caber mais, transbordante e derramada sobre vocês. O padrão de medida que adotarem será usado para medi-los”.
39 Tá na̱ndihi já na̱sacu a quia̱hva nu̱ ná já na̱cachi a já:
39 Jesus deu ainda a seguinte ilustração: “É possível um cego guiar outro cego? Não cairão os dois num buraco?
40 Ni in túhún toho da̱ xíca jácuaha tia̱hva chága̱ nu̱ mé da̱ jána̱ha̱ ñahá cán. Joo tá ná xi̱nu̱ qui̱vi̱ já catia̱hva va̱ha da já canda̱a̱ ini da tócó ndihi ña̱ xíni̱ da̱ na̱jána̱ha̱ ñahá cán.
40 Os discípulos não são maiores que seu mestre. Mas o aluno bem instruído será como o mestre.
41 ʼJáchi̱ ndá cuéntá quéa̱ sánde̱hé ndó ña̱ núu cája ñani táhan ndó ta co̱ sánde̱hé ndo̱ ndá quia̱hva náhnu chága̱ ña̱ núu cája mé ndó. Cúú á tátu̱hun ndáca̱a̱n in xe̱he̱ loho nduchú núú ñani táhan ndó nani ndáca̱a̱n in yíto̱ ndúhu̱ cáhnu ini nduchú núú ndo̱.
41 “Por que você se preocupa com o cisco no olho de seu amigo enquanto há um tronco em seu próprio olho?
42 Ta tá a̱ cu̱ú cuni ndó yitó cáhnu ndáca̱a̱n ini nduchú núú mé ndó ndaja caja ndó cachi ndó xi̱hín ñani táhan ndó: “Ñani i̱, ná tavá loho i̱ xe̱he̱ ndáca̱a̱n nduchú núún ja̱n.” Jándahvi ndó mé ndó xi̱hín ña̱ cája ndó. Xíní ñúhú tavá ndo̱ yíto̱ cáhnu ndáca̱a̱n nduchú núú mé ndó já ná nu̱na̱ nu̱ ndó cuni va̱ha ndó já ná cuu tavá ndó xe̱he̱ loho ndáca̱a̱n nduchú núú ñani táhan ndó —na̱cachi Jesús.
42 Como pode dizer: ‘Amigo, deixe-me ajudá-lo a tirar o cisco de seu olho’, se não consegue ver o tronco em seu próprio olho? Hipócrita! Primeiro, livre-se do tronco em seu olho; então você verá o suficiente para tirar o cisco do olho de seu amigo.”
43 A̱nda̱ já na̱casáhá tucu a cáchí já:
43 “Uma árvore boa não produz frutos ruins, e uma árvore ruim não produz frutos bons.
44 Jáchi̱ xi̱hín cui̱hi cúun nu̱ú in in yíto̱ cánda̱a̱ iní ndá yíto̱ cúú dó. A̱ vája cúú tu̱hun sáhndá ña̱yivi tití ñu̱hú nu̱ú to̱híñú. Ta ni a̱ vája cúú tu̱hun sáhndá na̱ uva nu̱ú tonáña̱ yúcú.
44 Uma árvore é identificada por seus frutos. Ninguém colhe figos de espinheiros, nem uvas de arbustos espinhosos.
45 In ta̱a va̱ha cáha̱n da̱ ndinuhu ña̱ va̱ha jáchi̱ ndinuhu ña̱ va̱ha ñúhu ínima̱ dá. Ta in ta̱a quini cáha̱n da̱ ndinuhu ña̱ núu jáchi̱ ña̱ núu quéa̱ ndáca̱a̱n ínima̱ dá. Jáchi̱ yúhu̱ ña̱yivi cána tócó ndihi ña̱ na̱ndicutú ñúhu ínima̱ ná —na̱cachi Jesús.
45 A pessoa boa tira coisas boas do tesouro de um coração bom, e a pessoa má tira coisas más do tesouro de um coração mau. Pois a boca fala do que o coração está cheio.”
46 Cáha̱n tucu Jesús já cáchí a̱ já:
46 “Por que vocês me chamam ‘Senhor! Senhor!’, se não fazem o que eu digo?
47 Ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndó ndaja íin da̱ va̱xi nu̱ú i̱ cuni jo̱ho da tu̱hun cáha̱n i̱ ta cája da ña̱ cáchí i̱.
47 Eu lhes mostrarei como é aquele que vem a mim, ouve as minhas palavras e as pratica.
48 Cúú dá tátu̱hun in da̱ta̱a na̱cava̱ha vehe. Tá na̱casáhá da̱ tává da̱ sa̱há vehe da já na̱sata cúná da̱ já ná chinúu da vehe da ja̱ta̱ tóto̱. Ta tá na̱sa̱hnu̱ cua̱há yu̱ta já na̱cani ndaa ni̱hi ticui̱í cán ja̱tá vehe da. Joo co̱ó na̱ndicava vehe da na̱caja ticui̱í cán jáchi̱ tóyíí cándichi vehe da ja̱ta̱ tóto̱ cán.
48 Ele é como a pessoa que está construindo uma casa e que cava fundo e coloca os alicerces em rocha firme. Quando a água das enchentes sobe e bate contra essa casa, ela permanece firme, pois foi bem construída.
49 Joo ndá da̱ xíni̱ jo̱ho nu̱ cáha̱n i̱ ta co̱ cája da ña̱ cáchí i̱, cúú dá tátu̱hun inga da̱ta̱a, da̱ na̱cava̱ha vehe nu̱ ñúhu̱ uun. Ta co̱ó na̱sata da nu̱ú na̱ndu̱xu̱ sa̱há. Ta tá na̱sa̱hnu̱ cua̱há yu̱ta já na̱cani ndaa ni̱hi ticui̱í cán ja̱tá vehe da. Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱ndicava vehe da ta chí na̱ndihi sa̱ha̱ chí uun —na̱cachi Jesús.
49 Mas quem ouve e não obedece é como a pessoa que constrói uma casa sobre o chão, sem alicerces. Quando a água bater nessa casa, ela cairá, deixando uma pilha de ruínas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.