Lucas 5

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 In tañu íin Jesús yuhú tañu̱hú naní Genesaret. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva na̱taca ña̱yivi chí na̱casáhá cándíhi na Jesús jáchi̱ cúni̱ na̱ cuni jo̱ho na tu̱hun Ndióxi̱.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Ta na̱xini Jesús i̱vi̱ barco ndíta dó yati yuhú tañu̱hú cán. Co̱ó da̱ ñúhu ini dó jáchi̱ sa̱ na̱quee da̱ tává ti̱yacá ta yati jíi̱n va ndícata da ñúnu̱ dá.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 A̱nda̱ já na̱qui̱hvi Jesús ini in táhan barco cán, do̱ cúú ña̱ha Simón. Ta na̱cachi Jesús xi̱hi̱n Simón ña̱ ná jácaxícá loho da do̱. Tá na̱ndihi já na̱saco̱o Jesús ini barco já na̱casáhá jána̱ha̱ nu̱ú ña̱yivi ja̱nda̱ mé ini barco cán.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Ta tá sa̱ na̱ndihi na̱ca̱ha̱n xi̱hín ña̱yivi cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n Simón:
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Simón tu̱hun nu̱ Jesús já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Ta tá na̱caja da ña̱ na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá já a̱ ju̱ú quia̱hva cua̱há ti̱yacá na̱tavá da̱ chí ja̱nda̱ ñúnu̱ dá cán na̱casáhá táhnda̱.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 A̱nda̱ já na̱cuu ndáha̱ dá nu̱ú java ga̱ da̱ tává ti̱yacá ñúhu ini inga barco ña̱ ná quixi da chindeé táhan da xi̱hi̱n dá. A̱nda̱ já na̱quixi da̱ cán chindeé táhan da xi̱hi̱n Simón. Já na̱jácutú da̱ ndíví barco cán xi̱hín ti̱yacá chí ja̱nda̱ ndúcú caco̱o dó cán ca̱há tañu̱hú xi̱hín ña̱ cua̱há ti̱yacá na̱que̱e ini dó.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Tá na̱xini Simón Pedro cán ña̱ yóho já na̱caxítí da̱ nu̱ Jesús já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 Já na̱cachi Simón jáchi̱ na̱yi̱hví da̱. Ta quia̱hva já na̱yi̱hví da̱ na̱chindeé táhan xi̱hi̱n dá cán sa̱há ña̱ cua̱ha̱ nahá ti̱yacá na̱tavá da̱.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Quia̱hva já na̱yi̱hví ri Jacobo xi̱hi̱n Juan, da̱ cúú ja̱hyi Zebedeo. Ndíví da̱ yóho chíndeé táhan da xi̱hi̱n Simón cán. Ta já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n Simón:
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Ña̱ cán quéa̱ tá na̱tavá da̱ cán barco da̱ yuhú tañu̱hú cán já na̱jándacoo ndihi da ña̱ha da ta na̱ndi̱co̱ da̱ Jesús.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Ta ndaja coo íin Jesús in ñuu ta já na̱xi̱nu̱ co̱o in da̱ ndóho cue̱he̱ táhyi̱ nu̱ á. Ta tá na̱xini da Jesús já na̱caxítí da̱ nu̱ á ja̱nda̱ quia̱hva na̱cani ndaa nu̱u̱ dá nu̱ ñúhu̱. Já na̱casáhá xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ á já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 A̱nda̱ já na̱cani ndaa ndáha̱ Jesús da̱ já na̱cachi a já:
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 A̱nda̱ já na̱sahnda Jesús chuun nu̱ dá ña̱ ná a̱ ndícani da nu̱ú ña̱yivi sa̱há ña̱ na̱caja xi̱hi̱n dá. Ña̱ na̱cachi a xi̱hi̱n dá quéa̱:
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Joo ví ga̱ ví na̱casáhá ndícui̱ta nuu tu̱hun sa̱há ña̱ cája Jesús. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tácá cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi cuni jo̱ho na nu̱ cáha̱n mé á xi̱hi̱n ná. Ta jári tácá na̱ jáchi̱ cúni̱ na̱ ña̱ ná ndaja va̱ha mé á na̱.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Joo tává xóo Jesús mé á xoo nu̱ú co̱ó ña̱yivi ta cán sá xi̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 In tañu ndáca̱a̱n Jesús ini in vehe jána̱ha̱ nu̱ú ña̱yivi. Tañu na̱ cán na̱sa̱nduu coo java na̱ fariseo xi̱hín java na̱ jána̱ha̱ ley Moisés. Tócó ndihi na cúú ná na̱ na̱quixi ndijáá ñuu válí ñúhu estado Galilea cán xi̱hín ñuu válí ñúhu estado Judea xi̱hín ñuu Jerusalén viti. Ta náha̱ Jesús ña̱ ñéhe a ndée̱ Ndióxi̱ jáchi̱ ndíva̱ha ña̱yivi cája mé á.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Mé hora já na̱xi̱nu̱ co̱o java da̱ta̱a ta ñéhe da in xi̱to loho nu̱ cándúhu̱ in da̱ quíhvi̱, da̱ na̱xi̱hi̱ tu̱chu sa̱ha̱. Ta cúni̱ da̱ jáqui̱hvi da da̱ cán ini vehe nu̱ ndáca̱a̱n Jesús cán já chindúhu̱ dá da̱ nu̱ Jesús, na̱ca̱hán da̱.
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 Joo co̱ó na̱cuu caja da qui̱hvi da jáchi̱ na̱nditútú ndiva̱ha ña̱yivi ndúu na yéhé vehe cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ndaa da ji̱ni̱ véhe já na̱tavá da̱ teja cándójó cán. Já na̱jánuu da xi̱to loho nu̱ cándúhu̱ mé da̱ quíhvi̱ cán tañu tócó ndihi ña̱yivi ñúhu ini vehe cán ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ xi̱to da̱ quíhvi̱ cán nu̱ íin Jesús.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Tá na̱xini Jesús ña̱ cándeé ini da̱ ñéhe da̱ quíhvi̱ cán mé á já na̱cachi a já xi̱hín da̱ quíhvi̱ cán já:
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín na̱ fariseo cán cáhán na̱: “Ndá da̱ cúú da̱ yóho ta ndá cuéntá quéa̱ ndája núu da Ndióxi̱ xi̱hín tu̱hun cáha̱n da̱. Jáchi̱ ni in túhún toho ña̱yivi a̱ cúu caja cáhnu ini sa̱há cua̱chi. In túhún ji̱ni̱ Ndióxi̱ quéa̱ cuu caja cáhnu ini sa̱há cua̱chi”, na̱ca̱hán na̱ cán.
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Joo Jesús sa̱ na̱canda̱a̱ va ini a ña̱ cáhvi ini na̱ cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 Á cáhán ndo̱ ña̱ i̱hvi̱ chága̱ cachi i̱ xi̱hín da̱ yóho: “Na̱caja cáhnu ini i̱ sa̱ha̱ cua̱chún viti.” Á tá co̱ó tá cachi i̱ xi̱hi̱n dá: “Ndico̱o ta cuanúhu̱.”
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Cande̱hé va̱ha ndo̱ ná na̱ha̱ i̱ nu̱ ndo̱ ña̱ íin sa̱há i̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu u̱ ña̱yivi, caja cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi ñuyíví yóho —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Tá na̱cachi Jesús já chí i̱vi̱ la̱á na̱ndico̱o da nu̱ ndíhi ña̱yivi ndúu cán jáchi̱ na̱ndiva̱ha sa̱ha̱ dá. Ta na̱ndiquehe da xi̱to loho da nu̱ú na̱sandúhu̱ dá. A̱nda̱ já cája cáhnu da Ndióxi̱ na̱quee da cuanúhu̱ dá vehe da.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Ta tócó ndihi ña̱yivi na̱sa̱nduu cán na̱catóntó na̱ ta na̱caja cáhnu na Ndióxi̱ sa̱há ña̱ na̱caja Jesús. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva yíhví na̱ já na̱cachi na já:
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Tá na̱ndihi já na̱quee Jesús xíca cua̱ha̱n. Ta cán na̱xini a in da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto. Mé da̱ yóho naní da̱ Leví ta íin coo da nu̱ sáco̱o na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto cán. A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi Leví cán ta na̱jándacoo da tócó ndihi ña̱ha cán ta já na̱casáhá ndíco̱ da̱ Jesús xíca da.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Tá na̱ndihi já na̱cava̱ha Leví in víco̱ cáhnu mé vehe da cán ña̱ caja cáhnu da Jesús. Ta cán na̱taca cua̱ha̱ táhan na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto ndúu na vehe da. Ta cua̱há ga̱ ña̱yivi na̱taca ndúu coo nu̱ mesa cán.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Joo na̱ fariseo xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés na̱casáhá na̱ cáha̱n núu na sa̱há na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús já na̱cachi na já:
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ú na̱ cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Ta ye̱he̱ co̱ó va̱xi toho i̱ cana i̱ na̱ sa̱ íin va̱ha. Va̱xi i̱ cana i̱ ña̱yivi, na̱ cája cua̱chi ña̱ ná jándacoo na cua̱chi cája na —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 A̱nda̱ já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún tucu na Jesús já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Joo va̱xi qui̱vi̱ ndindaa i̱ nu̱ú na̱ yóho. A̱nda̱ já casáhá na̱ yóho cajuhun na —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 A̱nda̱ já na̱sacu Jesús quia̱hva nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Ta ni in túhún toho ña̱yivi co̱ táán na̱ vino sa̱á ini in nií yatá. Jáchi̱ tá ná caja na já já quéa̱ jáca̱hndi̱ va vino sa̱á nií yatá cán. Ta xi̱hín ña̱ yóho ti̱vi níi̱ cán ta ti̱vi ri dó cúú vino cán va.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 Ña̱ ndítahan caja na quéa̱ taán na vino sa̱á ini nií sa̱á já ná cuu cañuhu va̱ha dó cán ta mé níi̱ co̱ cáhndi̱ a̱.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Ta ni in túhún táhan na̱ xíhi vino yatá co̱ xíca̱ na̱ vino sa̱á coho na jáchi̱ cáchí na̱ ña̱ va̱ha chága̱ xíhi dó yatá —na̱cachi Jesús xi̱hín quia̱hva sácú a̱ nu̱ú na̱ cán.
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.