Lucas 5
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 In tañu íin Jesús yuhú tañu̱hú naní Genesaret. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva na̱taca ña̱yivi chí na̱casáhá cándíhi na Jesús jáchi̱ cúni̱ na̱ cuni jo̱ho na tu̱hun Ndióxi̱.
1 Aconteceu que, ao apertá-lo a multidão para ouvir a palavra de Deus, estava ele junto ao lago de Genesaré;
2 Ta na̱xini Jesús i̱vi̱ barco ndíta dó yati yuhú tañu̱hú cán. Co̱ó da̱ ñúhu ini dó jáchi̱ sa̱ na̱quee da̱ tává ti̱yacá ta yati jíi̱n va ndícata da ñúnu̱ dá.
2 e viu dois barcos junto à praia do lago; mas os pescadores, havendo desembarcado, lavavam as redes.
3 A̱nda̱ já na̱qui̱hvi Jesús ini in táhan barco cán, do̱ cúú ña̱ha Simón. Ta na̱cachi Jesús xi̱hi̱n Simón ña̱ ná jácaxícá loho da do̱. Tá na̱ndihi já na̱saco̱o Jesús ini barco já na̱casáhá jána̱ha̱ nu̱ú ña̱yivi ja̱nda̱ mé ini barco cán.
3 Entrando em um dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, ensinava do barco as multidões.
4 Ta tá sa̱ na̱ndihi na̱ca̱ha̱n xi̱hín ña̱yivi cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n Simón:
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Simón tu̱hun nu̱ Jesús já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
5 Respondeu-lhe Simão: Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos, mas sob a tua palavra lançarei as redes.
6 Ta tá na̱caja da ña̱ na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá já a̱ ju̱ú quia̱hva cua̱há ti̱yacá na̱tavá da̱ chí ja̱nda̱ ñúnu̱ dá cán na̱casáhá táhnda̱.
6 Isto fazendo, apanharam grande quantidade de peixes; e rompiam-se-lhes as redes.
7 A̱nda̱ já na̱cuu ndáha̱ dá nu̱ú java ga̱ da̱ tává ti̱yacá ñúhu ini inga barco ña̱ ná quixi da chindeé táhan da xi̱hi̱n dá. A̱nda̱ já na̱quixi da̱ cán chindeé táhan da xi̱hi̱n Simón. Já na̱jácutú da̱ ndíví barco cán xi̱hín ti̱yacá chí ja̱nda̱ ndúcú caco̱o dó cán ca̱há tañu̱hú xi̱hín ña̱ cua̱há ti̱yacá na̱que̱e ini dó.
7 Então, fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase irem a pique.
8 Tá na̱xini Simón Pedro cán ña̱ yóho já na̱caxítí da̱ nu̱ Jesús já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Senhor, retira-te de mim, porque sou pecador.
9 Já na̱cachi Simón jáchi̱ na̱yi̱hví da̱. Ta quia̱hva já na̱yi̱hví da̱ na̱chindeé táhan xi̱hi̱n dá cán sa̱há ña̱ cua̱ha̱ nahá ti̱yacá na̱tavá da̱.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Quia̱hva já na̱yi̱hví ri Jacobo xi̱hi̱n Juan, da̱ cúú ja̱hyi Zebedeo. Ndíví da̱ yóho chíndeé táhan da xi̱hi̱n Simón cán. Ta já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n Simón:
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Disse Jesus a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Ña̱ cán quéa̱ tá na̱tavá da̱ cán barco da̱ yuhú tañu̱hú cán já na̱jándacoo ndihi da ña̱ha da ta na̱ndi̱co̱ da̱ Jesús.
11 E, arrastando eles os barcos sobre a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Ta ndaja coo íin Jesús in ñuu ta já na̱xi̱nu̱ co̱o in da̱ ndóho cue̱he̱ táhyi̱ nu̱ á. Ta tá na̱xini da Jesús já na̱caxítí da̱ nu̱ á ja̱nda̱ quia̱hva na̱cani ndaa nu̱u̱ dá nu̱ ñúhu̱. Já na̱casáhá xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ á já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
12 Aconteceu que, estando ele numa das cidades, veio à sua presença um homem coberto de lepra; ao ver a Jesus, prostrando-se com o rosto em terra, suplicou-lhe: Senhor, se quiseres, podes purificar-me.
13 A̱nda̱ já na̱cani ndaa ndáha̱ Jesús da̱ já na̱cachi a já:
13 E ele, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero, fica limpo! E, no mesmo instante, lhe desapareceu a lepra.
14 A̱nda̱ já na̱sahnda Jesús chuun nu̱ dá ña̱ ná a̱ ndícani da nu̱ú ña̱yivi sa̱há ña̱ na̱caja xi̱hi̱n dá. Ña̱ na̱cachi a xi̱hi̱n dá quéa̱:
14 Ordenou-lhe Jesus que a ninguém o dissesse, mas vai, disse, mostra-te ao sacerdote e oferece, pela tua purificação, o sacrifício que Moisés determinou, para servir de testemunho ao povo.
15 Joo ví ga̱ ví na̱casáhá ndícui̱ta nuu tu̱hun sa̱há ña̱ cája Jesús. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tácá cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi cuni jo̱ho na nu̱ cáha̱n mé á xi̱hi̱n ná. Ta jári tácá na̱ jáchi̱ cúni̱ na̱ ña̱ ná ndaja va̱ha mé á na̱.
15 Porém o que se dizia a seu respeito cada vez mais se divulgava, e grandes multidões afluíam para o ouvirem e serem curadas de suas enfermidades.
16 Joo tává xóo Jesús mé á xoo nu̱ú co̱ó ña̱yivi ta cán sá xi̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱.
16 Ele, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 In tañu ndáca̱a̱n Jesús ini in vehe jána̱ha̱ nu̱ú ña̱yivi. Tañu na̱ cán na̱sa̱nduu coo java na̱ fariseo xi̱hín java na̱ jána̱ha̱ ley Moisés. Tócó ndihi na cúú ná na̱ na̱quixi ndijáá ñuu válí ñúhu estado Galilea cán xi̱hín ñuu válí ñúhu estado Judea xi̱hín ñuu Jerusalén viti. Ta náha̱ Jesús ña̱ ñéhe a ndée̱ Ndióxi̱ jáchi̱ ndíva̱ha ña̱yivi cája mé á.
17 Ora, aconteceu que, num daqueles dias, estava ele ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Mé hora já na̱xi̱nu̱ co̱o java da̱ta̱a ta ñéhe da in xi̱to loho nu̱ cándúhu̱ in da̱ quíhvi̱, da̱ na̱xi̱hi̱ tu̱chu sa̱ha̱. Ta cúni̱ da̱ jáqui̱hvi da da̱ cán ini vehe nu̱ ndáca̱a̱n Jesús cán já chindúhu̱ dá da̱ nu̱ Jesús, na̱ca̱hán da̱.
18 Vieram, então, uns homens trazendo em um leito um paralítico; e procuravam introduzi-lo e pô-lo diante de Jesus.
19 Joo co̱ó na̱cuu caja da qui̱hvi da jáchi̱ na̱nditútú ndiva̱ha ña̱yivi ndúu na yéhé vehe cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ndaa da ji̱ni̱ véhe já na̱tavá da̱ teja cándójó cán. Já na̱jánuu da xi̱to loho nu̱ cándúhu̱ mé da̱ quíhvi̱ cán tañu tócó ndihi ña̱yivi ñúhu ini vehe cán ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ xi̱to da̱ quíhvi̱ cán nu̱ íin Jesús.
19 E, não achando por onde introduzi-lo por causa da multidão, subindo ao eirado, o desceram no leito, por entre os ladrilhos, para o meio, diante de Jesus.
20 Tá na̱xini Jesús ña̱ cándeé ini da̱ ñéhe da̱ quíhvi̱ cán mé á já na̱cachi a já xi̱hín da̱ quíhvi̱ cán já:
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Homem, estão perdoados os teus pecados.
21 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín na̱ fariseo cán cáhán na̱: “Ndá da̱ cúú da̱ yóho ta ndá cuéntá quéa̱ ndája núu da Ndióxi̱ xi̱hín tu̱hun cáha̱n da̱. Jáchi̱ ni in túhún toho ña̱yivi a̱ cúu caja cáhnu ini sa̱há cua̱chi. In túhún ji̱ni̱ Ndióxi̱ quéa̱ cuu caja cáhnu ini sa̱há cua̱chi”, na̱ca̱hán na̱ cán.
21 E os escribas e fariseus arrazoavam, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Joo Jesús sa̱ na̱canda̱a̱ va ini a ña̱ cáhvi ini na̱ cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
22 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Que arrazoais em vosso coração?
23 Á cáhán ndo̱ ña̱ i̱hvi̱ chága̱ cachi i̱ xi̱hín da̱ yóho: “Na̱caja cáhnu ini i̱ sa̱ha̱ cua̱chún viti.” Á tá co̱ó tá cachi i̱ xi̱hi̱n dá: “Ndico̱o ta cuanúhu̱.”
23 Qual é mais fácil, dizer: Estão perdoados os teus pecados ou: Levanta-te e anda?
24 Cande̱hé va̱ha ndo̱ ná na̱ha̱ i̱ nu̱ ndo̱ ña̱ íin sa̱há i̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu u̱ ña̱yivi, caja cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi ñuyíví yóho —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
24 Mas, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico: Eu te ordeno: Levanta-te, toma o teu leito e vai para casa.
25 Tá na̱cachi Jesús já chí i̱vi̱ la̱á na̱ndico̱o da nu̱ ndíhi ña̱yivi ndúu cán jáchi̱ na̱ndiva̱ha sa̱ha̱ dá. Ta na̱ndiquehe da xi̱to loho da nu̱ú na̱sandúhu̱ dá. A̱nda̱ já cája cáhnu da Ndióxi̱ na̱quee da cuanúhu̱ dá vehe da.
25 Imediatamente, se levantou diante deles e, tomando o leito em que permanecera deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Ta tócó ndihi ña̱yivi na̱sa̱nduu cán na̱catóntó na̱ ta na̱caja cáhnu na Ndióxi̱ sa̱há ña̱ na̱caja Jesús. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva yíhví na̱ já na̱cachi na já:
26 Todos ficaram atônitos, davam glória a Deus e, possuídos de temor, diziam: Hoje, vimos prodígios.
27 Tá na̱ndihi já na̱quee Jesús xíca cua̱ha̱n. Ta cán na̱xini a in da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto. Mé da̱ yóho naní da̱ Leví ta íin coo da nu̱ sáco̱o na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto cán. A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
27 Passadas estas coisas, saindo, viu um publicano, chamado Levi, assentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me!
28 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi Leví cán ta na̱jándacoo da tócó ndihi ña̱ha cán ta já na̱casáhá ndíco̱ da̱ Jesús xíca da.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Tá na̱ndihi já na̱cava̱ha Leví in víco̱ cáhnu mé vehe da cán ña̱ caja cáhnu da Jesús. Ta cán na̱taca cua̱ha̱ táhan na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto ndúu na vehe da. Ta cua̱há ga̱ ña̱yivi na̱taca ndúu coo nu̱ mesa cán.
29 Então, lhe ofereceu Levi um grande banquete em sua casa; e numerosos publicanos e outros estavam com eles à mesa.
30 Joo na̱ fariseo xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés na̱casáhá na̱ cáha̱n núu na sa̱há na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús já na̱cachi na já:
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pecadores?
31 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ú na̱ cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
31 Respondeu-lhes Jesus: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
32 Ta ye̱he̱ co̱ó va̱xi toho i̱ cana i̱ na̱ sa̱ íin va̱ha. Va̱xi i̱ cana i̱ ña̱yivi, na̱ cája cua̱chi ña̱ ná jándacoo na cua̱chi cája na —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 A̱nda̱ já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún tucu na Jesús já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
33 Disseram-lhe eles: Os discípulos de João e bem assim os dos fariseus frequentemente jejuam e fazem orações; os teus, entretanto, comem e bebem.
34 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
34 Jesus, porém, lhes disse: Podeis fazer jejuar os convidados para o casamento, enquanto está com eles o noivo?
35 Joo va̱xi qui̱vi̱ ndindaa i̱ nu̱ú na̱ yóho. A̱nda̱ já casáhá na̱ yóho cajuhun na —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
35 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; naqueles dias, sim, jejuarão.
36 A̱nda̱ já na̱sacu Jesús quia̱hva nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
36 Também lhes disse uma parábola: Ninguém tira um pedaço de veste nova e o põe em veste velha; pois rasgará a nova, e o remendo da nova não se ajustará à velha.
37 Ta ni in túhún toho ña̱yivi co̱ táán na̱ vino sa̱á ini in nií yatá. Jáchi̱ tá ná caja na já já quéa̱ jáca̱hndi̱ va vino sa̱á nií yatá cán. Ta xi̱hín ña̱ yóho ti̱vi níi̱ cán ta ti̱vi ri dó cúú vino cán va.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, pois o vinho novo romperá os odres; entornar-se-á o vinho, e os odres se estragarão.
38 Ña̱ ndítahan caja na quéa̱ taán na vino sa̱á ini nií sa̱á já ná cuu cañuhu va̱ha dó cán ta mé níi̱ co̱ cáhndi̱ a̱.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos [e ambos se conservam].
39 Ta ni in túhún táhan na̱ xíhi vino yatá co̱ xíca̱ na̱ vino sa̱á coho na jáchi̱ cáchí na̱ ña̱ va̱ha chága̱ xíhi dó yatá —na̱cachi Jesús xi̱hín quia̱hva sácú a̱ nu̱ú na̱ cán.
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo; porque diz: O velho é excelente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.