Lucas 2
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT
1 Ta mé tiempo cán tá na̱sacomí Augusto cuéntá sa̱há ña̱yivi ndúu ñuyíví já na̱sahnda da chuun ña̱ ná nditaca qui̱ví ndaja táha̱n ña̱yivi cómí da̱ cuéntá sa̱ha̱.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Ta mé tañu nu̱ cuítí tá na̱nditaca qui̱vi̱ ná já na̱sacuu Cireneo gobernador estado Siria.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Ta tócó ndihi ña̱yivi na̱nditahan nu̱ ná cu̱hu̱n na̱ tá ñuu tá ñuu nu̱ú na̱cacu tásáhnu jícó na̱ ná que̱e qui̱vi̱ ná.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱quee José ñuu Nazaret cuéntá Galilea cán já na̱sa̱ha̱n da̱ ñuu Belén ña̱ ndáca̱a̱n estado Judea nu̱ú na̱cacu David jáchi̱ na̱quixi da chi̱chi David.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Na̱sa̱ha̱n María xi̱hi̱n José ñuu Belén que̱e qui̱vi̱ ná. Mé María yóho cúú ñá na̱xi̱ca̱ da̱ cacuu ñájíhí da̱. Ta sa̱ já ñúhu ja̱hyi ñá cua̱ha̱n ñá ñuu Belén.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Ta nani na̱sanduu na ñuu Belén cán na̱xi̱nu̱ qui̱ví cacu ja̱hyi María.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 Ta na̱cacu ja̱hyi nu̱ú ña̱. Ta na̱chitiví ñá a̱ tico̱to̱ já na̱chindúhu̱ ñá a̱ nu̱ xixáhan quíti̱ cán. Mé nu̱ sánduu quíti̱ cán na̱cacu ja̱hyi María jáchi̱ co̱ó na̱ñe̱he̱ ná vehe canduu na jáchi̱ sa̱ na̱catáñu va vehe nu̱ú canduu ña̱yivi xínu̱ co̱o ñuu Belén cán.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Na̱sanduu java na̱ ndáá ndicachi ja̱na̱ ná ñuú yati ñuu Belén cán.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Ta in náá cuití na̱na̱ha̱ táto̱ Ndióxi̱ mé á nu̱ ná. Ta chí na̱ndiyi̱hvi̱ ndaa nu̱ ndúu na̱ cán na̱caja Ndióxi̱ ta na̱yi̱hví ndiva̱ha na.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Joo na̱ndica̱ha̱n táto̱ Ndióxi̱ cán xi̱hi̱n ná já na̱cachi a já:
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Jáchi̱ mé qui̱vi̱ víti na̱cacu in a jáca̱cu a ndo̱hó nu̱ú cua̱chi ndó ta mé á cán cúú Cristo, xitoho ndó, ña̱ na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ ndo̱. Ta na̱cacu a ñuu Belén nu̱ú na̱cacu David sa̱nahá.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Tá ná cu̱hu̱n ndo̱ cán já cuni ndó ña̱ loho cán cátíví a̱ tico̱to̱ cándúhu̱ á nu̱ xíxáhan quíti̱. Tá ná cuni ndó ña̱ yóho já canda̱a̱ ini ndó ña̱ cáha̱n i̱ ña̱ nda̱a̱ xi̱hi̱n ndo̱ —na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ xi̱hín na̱ ndáá ndicachi cán.
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Ta nani cáha̱n táto̱ Ndióxi̱ cán na̱xi̱nu̱ co̱o cua̱ha̱ chága̱ táto̱ Ndióxi̱ nu̱ íin a̱ cán. Mé táto̱ Ndióxi̱ yóho na̱quixi na indiví ta cája cáhnu na Ndióxi̱ já cáchí na̱ já:
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Cáhnu ná cacuu Ndióxi̱ íin indiví.
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Ta tá sa̱ na̱ndicó co̱o táto̱ Ndióxi̱ cán cua̱ha̱n chí indiví já na̱casáhá cáchí xi̱hi̱n táhan na̱ ndáá ndicachi cán já:
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Já xínu na na̱sa̱ha̱n na̱ ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o na cán já na̱ndiñe̱he̱ ná María xi̱hi̱n José xi̱hín mé ña̱ loho cándúhu̱ nu̱ xíxáhan quíti̱ cán.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ndicani na̱ ndáá ndicachi cán nu̱ ná ña̱ na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná sa̱há ña̱ loho cán.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Ta chí cátóntó tócó ndihi ña̱yivi tá xíni̱ jo̱ho na ña̱ ndícani na̱ ndáá ndicachi cán nu̱ ná.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Joo na̱ndicu̱hu̱n ini María tócó ndihi ña̱ na̱ya̱ha ta ndícani ini ñá sa̱há.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Tá na̱ndihi já na̱quee na̱ ndáá ndicachi cán cua̱ha̱n na̱. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva cája cáhnu na Ndióxi̱ cua̱ha̱n na̱ sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ na̱xini jo̱ho na xi̱hín sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ na̱xini na jáchi̱ na̱sahi̱in tá íin na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ cán xi̱hi̱n ná.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Tá na̱ya̱ha u̱na̱ qui̱vi̱ na̱cacu lée ja̱hyi María cán já na̱chica̱a̱n na̱ marca yiquí cu̱ñu a tá quia̱hva íin costumbre na̱. Ta na̱sacu na qui̱vi̱ á cananí a̱ Jesús jáchi̱ quia̱hva já na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ cán xi̱hi̱n María ña̱ ndítahan cananí a̱ ja̱nda̱ tá cáma̱ní cañuhu ja̱hyi ñá.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Ta nu̱ ley Moisés, ña̱ na̱ca̱hyí da̱ sa̱nahá cáchí a̱ ña̱ tá ná ndihi na̱cacu ja̱hyi in ñáñáha̱, a̱ cúu qui̱hvi ñá veñu̱hu a̱nda̱ ná ya̱ha sáhndá ley qui̱vi̱. Ta tá sa̱ na̱ya̱ha qui̱vi̱ cán já na̱quehe María xi̱hi̱n José mé lée loho Jesús cán. Já ñéhe na ña̱ cua̱ha̱n na̱ ndiquia̱hva na cuéntá sa̱há nu̱ Ndióxi̱ veñu̱hu cáhnu ñuu Jerusalén cán.
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 Na̱caja na ña̱ yóho jáchi̱ já cáchí ley na̱sahnda Ndióxi̱ sa̱nahá: “Tócó ndihi ta̱a va̱lí, na̱ cúú ja̱hyi nu̱ú na̱ji̱hí, ndítahan ndiquia̱hva na ña̱ nu̱ Ndióxi̱.”
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Ta jári na̱jo̱co̱ na̱ ña̱ sáhndá ley Moisés coo tá na̱ndihi na̱cacu ja̱hyi na. Ta ña̱ yóho cúú i̱vi̱ ndiyu̱u̱ á i̱vi̱ ndija̱ta.
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Ta ndaja coo mé tiempo cán na̱sahi̱in in da̱ta̱a naní Simeón ñuu Jerusalén cán. Ta na̱sacuu da in ta̱a va̱ha ndiva̱ha, da̱ cája cáhnu Ndióxi̱. Ta ndáti da xi̱nu̱ co̱o qui̱vi̱ chindahá Ndióxi̱ in da̱ chindeé na̱ Israel já ná a̱ ndóho ga̱ ini na. Ta na̱ndicutú nda̱a̱ ínima̱ dá xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱.
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 Ta mé a̱ cán quéa̱ na̱cachi xi̱hi̱n dá ña̱ a̱ quíví toho da ja̱nda̱ quia̱hva ná cuni táhyí da̱ Cristo, mé a̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a chindahá a̱.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Ta mé ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ndáca Simeón cua̱ha̱n da̱ veñu̱hu mé qui̱vi̱ na̱xi̱nu̱ María xi̱hi̱n José cán caja na xi̱hi̱n Jesús tá quia̱hva sáhndá ley Moisés caja na.
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 Tá na̱ndique táhan da xi̱hi̱n ná já na̱tiin da Jesús já na̱sañehe ndaa da a̱. Já na̱casáhá da̱ cája cáhnu da Ndióxi̱ já cáchí da̱ já:
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 Tátá Ndióxi̱, sa̱ cuu quia̱hva ndó ña̱ma̱ni̱ quivi yaa i̱ viti,
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 Jáchi̱ na̱xini i̱ xi̱hín nu̱ú i̱ mé a̱ na̱chindahá ndó jáca̱cu nde̱he̱.
30 Vi a tua salvação,
31 Na̱sacu ndó a̱ ña̱ ná jáca̱cu a ndaja táha̱n ña̱yivi.
31 que preparaste para todos os povos.
32 Mé a̱ yóho jándiye̱he̱ a̱ nu̱ú na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel.
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Chí na̱catóntó José xi̱hi̱n María táa jo̱ho na ña̱ cáha̱n Simeón sa̱ha̱ Jesús.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Tá na̱ndihi na̱xi̱ca̱ ta̱hví Simeón nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ ná a̱nda̱ já na̱casáhá cáchí da̱ já xi̱hi̱n María, náná Jesús:
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 já náha̱ táhyí ña̱ cáhvi ini in in na̱ cán. Ta yóhó, María ta̱hvi̱ ndiva̱ha inún sa̱há ña̱ yóho ta cacuu a tátu̱hun tuxú na̱ machiti ínimu̱n —na̱cachi Simeón xi̱hi̱n María.
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Ta mé cán na̱sahi̱in ri in ñá naní Ana, ñá jáya̱ha tu̱hun cáha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi. Ta na̱sacuu ñá ja̱hyi da̱ naní Fanuel, da̱ na̱quixi chi̱chi Aser. Mé Ana yóho na̱cayatá ña̱. Tá yúta̱ ñá na̱tanda̱ha̱ ña̱ joo u̱sa̱ la̱á cui̱a̱ na̱sahi̱in ñá xi̱hi̱n yíi̱ ña̱ já na̱xi̱hi̱ da̱.
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 Ta viti sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱mi̱ jícó co̱mí cui̱a̱ íin cuáa̱n ña̱. Ñuú ta ndiví íin tuun ñá veñu̱hu cája cáhnu ñá Ndióxi̱. Xíjuhun ñá ta xíca̱ ta̱hví ña̱ nu̱ mé á.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Mé hora íin Simeón ndítúhún da̱ xi̱hi̱n María já na̱xi̱nu̱ co̱o Ana cán. Ta tá na̱ndihi na̱ndiquia̱hva ñá ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ já na̱casáhá cáha̱n ñá sa̱há ña̱ loho Jesús cán nu̱ú ña̱yivi, na̱ ndáti quixi qui̱ví chindahá Ndióxi̱ da̱ chindeé na̱ ñuu Jerusalén. Ta cáchí ñá ña̱ jivi mé Jesús cán quéa̱ ndáti na quixi.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Tá na̱ndihi na̱caja José xi̱hi̱n María ña̱ sáhndá ley Moisés cája na̱ cán já cuanúhu̱ na̱ ñuu Nazaret, ña̱ ndáca̱a̱n estado Galilea cán.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Ta mé ta̱a loho Jesús sáhnu da ta ndíndacú da̱. Ta joho ndíndíchí ga̱ ví ji̱ni̱ dá cua̱ha̱n da̱. Ta cua̱há ndiva̱ha ña̱ma̱ni̱ cája Ndióxi̱ xi̱hi̱n dá.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Tá nu̱ cuía̱ sáhan náná tátá Jesús víco̱ pascua ñuu Jerusalén.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Ta tá na̱xi̱nu̱ Jesús u̱xu̱ i̱vi̱ cui̱a̱ já ndáca táhan mé á xi̱hi̱n ná tá cua̱ha̱n na̱ víco̱ ñuu Jerusalén cán jáchi̱ já na̱sahi̱in costumbre ña̱yivi cája na tañu víco̱ cán.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Ta tá sa̱ na̱ya̱ha víco̱ cán já na̱ndicó co̱o José xi̱hi̱n María cua̱ha̱n na̱. Joo co̱ó na̱xini na ña̱ na̱cando̱o Jesús ñuu Jerusalén cán.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Tañu ña̱yivi cua̱ha̱ cán cátáhan da va̱xi da, na̱ca̱hán na̱. Ta tá sa̱ na̱xi̱nu̱ níí in qui̱vi̱ xíca na cua̱ha̱n na̱ já na̱casáhá ndínducú na̱ da̱ tañu ña̱yivi cúú táhan na xi̱hín tañu na̱ xíní táhan xi̱hi̱n ná.
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Joo co̱ó na̱ndiñe̱he̱ ná da̱. A̱nda̱ já na̱ndicó co̱o tucu na ñuu Jerusalén ndínducú na̱ da̱.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Ja̱nda̱ qui̱ví u̱ni̱ ví já na̱ndiñe̱he̱ ná Jesús ini veñu̱hu cáhnu cán. Cáa íin coo da tañu na̱ jána̱ha̱ ley Moisés cán. Táa jo̱ho da nu̱ cáha̱n na̱ ta ndáca̱ tu̱hún da̱ na̱ sa̱há java ga̱ ña̱ha.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Ta chí cátóntó tócó ndihi ña̱yivi tá xíni̱ jo̱ho na tu̱hun ndúcú ñehe da nu̱ú na̱ jána̱ha̱ ley Moisés cán jáchi̱ náha̱ ña̱ ndíchí ji̱ni̱ dá.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Tá na̱xini María xi̱hi̱n José ña̱ ndáca̱a̱n Jesús tañu na̱ jána̱ha̱ ley Moisés cán já na̱catóntó na̱. A̱nda̱ já na̱cachi María já xi̱hi̱n Jesús:
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já:
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Joo ni María ni José co̱ó na̱canda̱a̱ ini na ña̱ na̱cachi Jesús cán xi̱hi̱n ná.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 A̱nda̱ já na̱ndicó co̱o Jesús cua̱ha̱n xi̱hi̱n ná ñuu Nazaret. Ta na̱caja da tócó ndihi ña̱ cúni̱ na̱. Ta na̱ndicu̱hu̱n ini María ña̱ na̱caja Jesús ini veñu̱hu cáhnu cán.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Ta sáhnu Jesús ta cáta̱cu̱ ini da cua̱ha̱n. Ta cáji̱i̱ ini Ndióxi̱ xi̱hi̱n ña̱ cája Jesús. Ta quia̱hva já cáji̱i̱ ri ini ña̱yivi va xi̱hín ña̱ cája da.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.