Lucas 2

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ta mé tiempo cán tá na̱sacomí Augusto cuéntá sa̱há ña̱yivi ndúu ñuyíví já na̱sahnda da chuun ña̱ ná nditaca qui̱ví ndaja táha̱n ña̱yivi cómí da̱ cuéntá sa̱ha̱.
1 Naqueles dias saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo fosse recenseado.
2 Ta mé tañu nu̱ cuítí tá na̱nditaca qui̱vi̱ ná já na̱sacuu Cireneo gobernador estado Siria.
2 Este primeiro recenseamento foi feito quando Quirínio era governador da Síria.
3 Ta tócó ndihi ña̱yivi na̱nditahan nu̱ ná cu̱hu̱n na̱ tá ñuu tá ñuu nu̱ú na̱cacu tásáhnu jícó na̱ ná que̱e qui̱vi̱ ná.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱quee José ñuu Nazaret cuéntá Galilea cán já na̱sa̱ha̱n da̱ ñuu Belén ña̱ ndáca̱a̱n estado Judea nu̱ú na̱cacu David jáchi̱ na̱quixi da chi̱chi David.
4 Subiu também José, da Galiléia, da cidade de Nazaré, à cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Na̱sa̱ha̱n María xi̱hi̱n José ñuu Belén que̱e qui̱vi̱ ná. Mé María yóho cúú ñá na̱xi̱ca̱ da̱ cacuu ñájíhí da̱. Ta sa̱ já ñúhu ja̱hyi ñá cua̱ha̱n ñá ñuu Belén.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Ta nani na̱sanduu na ñuu Belén cán na̱xi̱nu̱ qui̱ví cacu ja̱hyi María.
6 Enquanto estavam ali, chegou o tempo em que ela havia de dar à luz,
7 Ta na̱cacu ja̱hyi nu̱ú ña̱. Ta na̱chitiví ñá a̱ tico̱to̱ já na̱chindúhu̱ ñá a̱ nu̱ xixáhan quíti̱ cán. Mé nu̱ sánduu quíti̱ cán na̱cacu ja̱hyi María jáchi̱ co̱ó na̱ñe̱he̱ ná vehe canduu na jáchi̱ sa̱ na̱catáñu va vehe nu̱ú canduu ña̱yivi xínu̱ co̱o ñuu Belén cán.
7 e teve a seu filho primogênito; envolveu-o em faixas e o deitou em uma manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Na̱sanduu java na̱ ndáá ndicachi ja̱na̱ ná ñuú yati ñuu Belén cán.
8 Ora, havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 Ta in náá cuití na̱na̱ha̱ táto̱ Ndióxi̱ mé á nu̱ ná. Ta chí na̱ndiyi̱hvi̱ ndaa nu̱ ndúu na̱ cán na̱caja Ndióxi̱ ta na̱yi̱hví ndiva̱ha na.
9 E um anjo do Senhor apareceu-lhes, e a glória do Senhor os cercou de resplendor; pelo que se encheram de grande temor.
10 Joo na̱ndica̱ha̱n táto̱ Ndióxi̱ cán xi̱hi̱n ná já na̱cachi a já:
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais, porquanto vos trago novas de grande alegria que o será para todo o povo:
11 Jáchi̱ mé qui̱vi̱ víti na̱cacu in a jáca̱cu a ndo̱hó nu̱ú cua̱chi ndó ta mé á cán cúú Cristo, xitoho ndó, ña̱ na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ ndo̱. Ta na̱cacu a ñuu Belén nu̱ú na̱cacu David sa̱nahá.
11 É que vos nasceu hoje, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Tá ná cu̱hu̱n ndo̱ cán já cuni ndó ña̱ loho cán cátíví a̱ tico̱to̱ cándúhu̱ á nu̱ xíxáhan quíti̱. Tá ná cuni ndó ña̱ yóho já canda̱a̱ ini ndó ña̱ cáha̱n i̱ ña̱ nda̱a̱ xi̱hi̱n ndo̱ —na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ xi̱hín na̱ ndáá ndicachi cán.
12 E isto vos será por sinal: Achareis um menino envolto em faixas, e deitado em uma manjedoura.
13 Ta nani cáha̱n táto̱ Ndióxi̱ cán na̱xi̱nu̱ co̱o cua̱ha̱ chága̱ táto̱ Ndióxi̱ nu̱ íin a̱ cán. Mé táto̱ Ndióxi̱ yóho na̱quixi na indiví ta cája cáhnu na Ndióxi̱ já cáchí na̱ já:
13 Então, de repente, apareceu junto ao anjo grande multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Cáhnu ná cacuu Ndióxi̱ íin indiví.
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens de boa vontade.
15 Ta tá sa̱ na̱ndicó co̱o táto̱ Ndióxi̱ cán cua̱ha̱n chí indiví já na̱casáhá cáchí xi̱hi̱n táhan na̱ ndáá ndicachi cán já:
15 E logo que os anjos se retiraram deles para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos já até Belém, e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Já xínu na na̱sa̱ha̱n na̱ ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o na cán já na̱ndiñe̱he̱ ná María xi̱hi̱n José xi̱hín mé ña̱ loho cándúhu̱ nu̱ xíxáhan quíti̱ cán.
16 Foram, pois, a toda a pressa, e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura;
17 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ndicani na̱ ndáá ndicachi cán nu̱ ná ña̱ na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná sa̱há ña̱ loho cán.
17 e, vendo-o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita;
18 Ta chí cátóntó tócó ndihi ña̱yivi tá xíni̱ jo̱ho na ña̱ ndícani na̱ ndáá ndicachi cán nu̱ ná.
18 e todos os que a ouviram se admiravam do que os pastores lhes diziam.
19 Joo na̱ndicu̱hu̱n ini María tócó ndihi ña̱ na̱ya̱ha ta ndícani ini ñá sa̱há.
19 Maria, porém, guardava todas estas coisas, meditando-as em seu coração.
20 Tá na̱ndihi já na̱quee na̱ ndáá ndicachi cán cua̱ha̱n na̱. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva cája cáhnu na Ndióxi̱ cua̱ha̱n na̱ sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ na̱xini jo̱ho na xi̱hín sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ na̱xini na jáchi̱ na̱sahi̱in tá íin na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ cán xi̱hi̱n ná.
20 E voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora dito.
21 Tá na̱ya̱ha u̱na̱ qui̱vi̱ na̱cacu lée ja̱hyi María cán já na̱chica̱a̱n na̱ marca yiquí cu̱ñu a tá quia̱hva íin costumbre na̱. Ta na̱sacu na qui̱vi̱ á cananí a̱ Jesús jáchi̱ quia̱hva já na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ cán xi̱hi̱n María ña̱ ndítahan cananí a̱ ja̱nda̱ tá cáma̱ní cañuhu ja̱hyi ñá.
21 Quando se completaram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 Ta nu̱ ley Moisés, ña̱ na̱ca̱hyí da̱ sa̱nahá cáchí a̱ ña̱ tá ná ndihi na̱cacu ja̱hyi in ñáñáha̱, a̱ cúu qui̱hvi ñá veñu̱hu a̱nda̱ ná ya̱ha sáhndá ley qui̱vi̱. Ta tá sa̱ na̱ya̱ha qui̱vi̱ cán já na̱quehe María xi̱hi̱n José mé lée loho Jesús cán. Já ñéhe na ña̱ cua̱ha̱n na̱ ndiquia̱hva na cuéntá sa̱há nu̱ Ndióxi̱ veñu̱hu cáhnu ñuu Jerusalén cán.
22 Terminados os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor
23 Na̱caja na ña̱ yóho jáchi̱ já cáchí ley na̱sahnda Ndióxi̱ sa̱nahá: “Tócó ndihi ta̱a va̱lí, na̱ cúú ja̱hyi nu̱ú na̱ji̱hí, ndítahan ndiquia̱hva na ña̱ nu̱ Ndióxi̱.”
23 {conforme está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito será consagrado ao Senhor},
24 Ta jári na̱jo̱co̱ na̱ ña̱ sáhndá ley Moisés coo tá na̱ndihi na̱cacu ja̱hyi na. Ta ña̱ yóho cúú i̱vi̱ ndiyu̱u̱ á i̱vi̱ ndija̱ta.
24 e para oferecerem um sacrifício segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas, ou dois pombinhos.
25 Ta ndaja coo mé tiempo cán na̱sahi̱in in da̱ta̱a naní Simeón ñuu Jerusalén cán. Ta na̱sacuu da in ta̱a va̱ha ndiva̱ha, da̱ cája cáhnu Ndióxi̱. Ta ndáti da xi̱nu̱ co̱o qui̱vi̱ chindahá Ndióxi̱ in da̱ chindeé na̱ Israel já ná a̱ ndóho ga̱ ini na. Ta na̱ndicutú nda̱a̱ ínima̱ dá xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem, justo e temente a Deus, esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ta mé a̱ cán quéa̱ na̱cachi xi̱hi̱n dá ña̱ a̱ quíví toho da ja̱nda̱ quia̱hva ná cuni táhyí da̱ Cristo, mé a̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a chindahá a̱.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Ta mé ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ndáca Simeón cua̱ha̱n da̱ veñu̱hu mé qui̱vi̱ na̱xi̱nu̱ María xi̱hi̱n José cán caja na xi̱hi̱n Jesús tá quia̱hva sáhndá ley Moisés caja na.
27 Assim pelo Espírito foi ao templo; e quando os pais trouxeram o menino Jesus, para fazerem por ele segundo o costume da lei,
28 Tá na̱ndique táhan da xi̱hi̱n ná já na̱tiin da Jesús já na̱sañehe ndaa da a̱. Já na̱casáhá da̱ cája cáhnu da Ndióxi̱ já cáchí da̱ já:
28 Simeão o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 Tátá Ndióxi̱, sa̱ cuu quia̱hva ndó ña̱ma̱ni̱ quivi yaa i̱ viti,
29 Agora, Senhor, despedes em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Jáchi̱ na̱xini i̱ xi̱hín nu̱ú i̱ mé a̱ na̱chindahá ndó jáca̱cu nde̱he̱.
30 pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Na̱sacu ndó a̱ ña̱ ná jáca̱cu a ndaja táha̱n ña̱yivi.
31 a qual tu preparaste ante a face de todos os povos;
32 Mé a̱ yóho jándiye̱he̱ a̱ nu̱ú na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel.
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo Israel.
33 Chí na̱catóntó José xi̱hi̱n María táa jo̱ho na ña̱ cáha̱n Simeón sa̱ha̱ Jesús.
33 Enquanto isso, seu pai e sua mãe se admiravam das coisas que deles se diziam.
34 Tá na̱ndihi na̱xi̱ca̱ ta̱hví Simeón nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ ná a̱nda̱ já na̱casáhá cáchí da̱ já xi̱hi̱n María, náná Jesús:
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este é posto para queda e para levantamento de muitos em Israel, e para ser alvo de contradição,
35 já náha̱ táhyí ña̱ cáhvi ini in in na̱ cán. Ta yóhó, María ta̱hvi̱ ndiva̱ha inún sa̱há ña̱ yóho ta cacuu a tátu̱hun tuxú na̱ machiti ínimu̱n —na̱cachi Simeón xi̱hi̱n María.
35 sim, e uma espada traspassará a tua própria alma, para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Ta mé cán na̱sahi̱in ri in ñá naní Ana, ñá jáya̱ha tu̱hun cáha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi. Ta na̱sacuu ñá ja̱hyi da̱ naní Fanuel, da̱ na̱quixi chi̱chi Aser. Mé Ana yóho na̱cayatá ña̱. Tá yúta̱ ñá na̱tanda̱ha̱ ña̱ joo u̱sa̱ la̱á cui̱a̱ na̱sahi̱in ñá xi̱hi̱n yíi̱ ña̱ já na̱xi̱hi̱ da̱.
36 Havia também uma profetisa, Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era já avançada em idade, tendo vivido com o marido sete anos desde a sua virgindade;
37 Ta viti sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱mi̱ jícó co̱mí cui̱a̱ íin cuáa̱n ña̱. Ñuú ta ndiví íin tuun ñá veñu̱hu cája cáhnu ñá Ndióxi̱. Xíjuhun ñá ta xíca̱ ta̱hví ña̱ nu̱ mé á.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos. Não se afastava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Mé hora íin Simeón ndítúhún da̱ xi̱hi̱n María já na̱xi̱nu̱ co̱o Ana cán. Ta tá na̱ndihi na̱ndiquia̱hva ñá ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ já na̱casáhá cáha̱n ñá sa̱há ña̱ loho Jesús cán nu̱ú ña̱yivi, na̱ ndáti quixi qui̱ví chindahá Ndióxi̱ da̱ chindeé na̱ ñuu Jerusalén. Ta cáchí ñá ña̱ jivi mé Jesús cán quéa̱ ndáti na quixi.
38 Chegando ela na mesma hora, deu graças a Deus, e falou a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Tá na̱ndihi na̱caja José xi̱hi̱n María ña̱ sáhndá ley Moisés cája na̱ cán já cuanúhu̱ na̱ ñuu Nazaret, ña̱ ndáca̱a̱n estado Galilea cán.
39 Assim que cumpriram tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galiléia, para sua cidade de Nazaré.
40 Ta mé ta̱a loho Jesús sáhnu da ta ndíndacú da̱. Ta joho ndíndíchí ga̱ ví ji̱ni̱ dá cua̱ha̱n da̱. Ta cua̱há ndiva̱ha ña̱ma̱ni̱ cája Ndióxi̱ xi̱hi̱n dá.
40 E o menino ia crescendo e fortalecendo-se, ficando cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Tá nu̱ cuía̱ sáhan náná tátá Jesús víco̱ pascua ñuu Jerusalén.
41 Ora, seus pais iam todos os anos a Jerusalém, à festa da páscoa.
42 Ta tá na̱xi̱nu̱ Jesús u̱xu̱ i̱vi̱ cui̱a̱ já ndáca táhan mé á xi̱hi̱n ná tá cua̱ha̱n na̱ víco̱ ñuu Jerusalén cán jáchi̱ já na̱sahi̱in costumbre ña̱yivi cája na tañu víco̱ cán.
42 Quando Jesus completou doze anos, subiram eles segundo o costume da festa;
43 Ta tá sa̱ na̱ya̱ha víco̱ cán já na̱ndicó co̱o José xi̱hi̱n María cua̱ha̱n na̱. Joo co̱ó na̱xini na ña̱ na̱cando̱o Jesús ñuu Jerusalén cán.
43 e, terminados aqueles dias, ao regressarem, ficou o menino Jesus em Jerusalém sem o saberem seus pais;
44 Tañu ña̱yivi cua̱ha̱ cán cátáhan da va̱xi da, na̱ca̱hán na̱. Ta tá sa̱ na̱xi̱nu̱ níí in qui̱vi̱ xíca na cua̱ha̱n na̱ já na̱casáhá ndínducú na̱ da̱ tañu ña̱yivi cúú táhan na xi̱hín tañu na̱ xíní táhan xi̱hi̱n ná.
44 julgando, porém, que estivesse entre os companheiros de viagem, andaram caminho de um dia, e o procuravam entre os parentes e conhecidos;
45 Joo co̱ó na̱ndiñe̱he̱ ná da̱. A̱nda̱ já na̱ndicó co̱o tucu na ñuu Jerusalén ndínducú na̱ da̱.
45 e não o achando, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 Ja̱nda̱ qui̱ví u̱ni̱ ví já na̱ndiñe̱he̱ ná Jesús ini veñu̱hu cáhnu cán. Cáa íin coo da tañu na̱ jána̱ha̱ ley Moisés cán. Táa jo̱ho da nu̱ cáha̱n na̱ ta ndáca̱ tu̱hún da̱ na̱ sa̱há java ga̱ ña̱ha.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os.
47 Ta chí cátóntó tócó ndihi ña̱yivi tá xíni̱ jo̱ho na tu̱hun ndúcú ñehe da nu̱ú na̱ jána̱ha̱ ley Moisés cán jáchi̱ náha̱ ña̱ ndíchí ji̱ni̱ dá.
47 E todos os que o ouviam se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Tá na̱xini María xi̱hi̱n José ña̱ ndáca̱a̱n Jesús tañu na̱ jána̱ha̱ ley Moisés cán já na̱catóntó na̱. A̱nda̱ já na̱cachi María já xi̱hi̱n Jesús:
48 Quando o viram, ficaram maravilhados, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que procedeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos.
49 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já:
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que eu devia estar na casa de meu Pai?
50 Joo ni María ni José co̱ó na̱canda̱a̱ ini na ña̱ na̱cachi Jesús cán xi̱hi̱n ná.
50 Eles, porém, não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 A̱nda̱ já na̱ndicó co̱o Jesús cua̱ha̱n xi̱hi̱n ná ñuu Nazaret. Ta na̱caja da tócó ndihi ña̱ cúni̱ na̱. Ta na̱ndicu̱hu̱n ini María ña̱ na̱caja Jesús ini veñu̱hu cáhnu cán.
51 Então, descendo com eles, foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava todas estas coisas em seu coração.
52 Ta sáhnu Jesús ta cáta̱cu̱ ini da cua̱ha̱n. Ta cáji̱i̱ ini Ndióxi̱ xi̱hi̱n ña̱ cája Jesús. Ta quia̱hva já cáji̱i̱ ri ini ña̱yivi va xi̱hín ña̱ cája da.
52 E crescia Jesus em sabedoria, em estatura e em graça diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.