Lucas 24

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ta tá sa̱ na̱ya̱ha qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná ta naha chá qui̱vi̱ domingo já na̱quee tucu na̱ji̱hí cán cua̱ha̱n na̱ nu̱ú na̱chica̱a̱n na̱ yiquí cu̱ñu Jesús ini cáva̱ cán. Já ñéhe na perfume, dó na̱caja tia̱hva na cán. Ta ndáca táhan java ga̱ na̱ji̱hí xi̱hi̱n ná cua̱ha̱n na̱.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o na cán já na̱xini na ña̱ co̱ó ga̱ yu̱u̱ ndájí ndaa yuhú cáva̱ nu̱ú na̱sa̱ndaca̱a̱n yiquí cu̱ñu Jesús.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 A̱nda̱ já na̱qui̱hvi na ini cáva̱ cán joo co̱ó ga̱ yiquí cu̱ñu Jesús na̱nditahan na.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ta chí na̱yi̱hví na̱ ta co̱ xíni̱ na̱ ndía̱ caja na. Ta jo̱náá va na̱xini na ndíta i̱vi̱ da̱ta̱a yati jíi̱n ná. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva ndató yéhe̱ jáhma̱ ndíxi da̱ cán.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Ta chí a̱ ju̱ú quia̱hva yíhví na̱ji̱hí já na̱candayi na ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ ji̱ni̱ ná nu̱ ñúhu̱. A̱nda̱ já na̱cachi da̱ta̱a cán já xi̱hi̱n ná:
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Co̱ó toho Jesús íin yóho jáchi̱ sa̱ na̱nditacu va. Xíní ñúhú ndicu̱hu̱n ini ndó ña̱ na̱cachi a xi̱hi̱n ndo̱ tá na̱sahi̱in a estado Galilea.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Mé á cúú á da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ta sa̱ na̱cachi a xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ ndiquia̱hva na mé á ndahá ña̱yivi quini. Ta na̱cachi a xi̱hi̱n ndó ña̱ cata caa na a̱ ndi̱ca crúxu̱ ta tá ná xi̱nu̱ u̱ni̱ qui̱ví já nditacu tucu a —na̱cachi da̱ta̱a cán.
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 A̱nda̱ já na̱ndicu̱hu̱n ini na̱ji̱hí cán ña̱ na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Chí na̱quee na cua̱ha̱n na̱ já na̱ndicani ndihi na sa̱há ña̱ yóho nu̱ú na̱ u̱xu̱ in na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n Jesús xi̱hín nu̱ú java ga̱ na̱ ndúu cán viti.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Mé na̱ji̱hí cán, na̱ na̱sa̱ha̱n cáxi tu̱hun ña̱ yóho nu̱ú na̱ apóstol cán na̱sa̱cuu María, ñá ñuu Magdala xi̱hi̱n Juana xi̱hi̱n María, ñá cúú náná Jacobo xi̱hín java ga̱ na̱ji̱hí.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Joo na̱ apóstol, na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n Jesús cán na̱ca̱hán na̱ ña̱ cuéntó uun va que̱á. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱xeen na candúsa na ña̱ na̱cachi na̱ji̱hí cán xi̱hi̱n ná.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Joo ndaja coo na̱queta Pedro xínu da cua̱ha̱n da̱ sánde̱hé da̱ ini cáva̱ nu̱ú na̱chica̱a̱n na̱ yiquí cu̱ñu Jesús cán. Na̱xini da jáhma̱ va̱ha ña̱ na̱sativí a̱ cán joo co̱ó toho yiquí cu̱ñu a. Ta chí na̱catóntó da̱ na̱quee da cuanúhu̱ dá vehe da.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Ta mé qui̱vi̱ já i̱vi̱ táhan na̱ cúú cuéntá Jesús na̱quee na cua̱ha̱n na̱ in ñuu naní Emaús. Mé ñuu cán ñéhe táhan tátu̱hun u̱xu̱ in kilometro xi̱hín ñuu Jerusalén.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Ta ndítúhún na̱ cán cása̱ha̱n na̱ sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ na̱cuu ñuu Jerusalén cán.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Ta nani ndítúhún na̱ cása̱ha̱n na̱ já na̱cayati Jesús nu̱ ná já na̱casáhá xíca mé á xi̱hi̱n ná cua̱ha̱n na̱.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Ta va̱tí sánde̱hé na̱ cán nu̱ Jesús joo co̱ó na̱cuu ndicuni na mé á.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús na̱ cán já na̱cachi a já:
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Já in táhan na̱ cán, da̱ naní Cleofas na̱nducú ñehe da tu̱hun nu̱ á já na̱cachi da já:
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Joo na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jutixia ñuu nde̱ na̱tiin na mé Jesús ta já na̱ndiquia̱hva na da̱ ña̱ ná cahní na̱ da̱ ta já na̱cata caa na da̱ ndi̱ca crúxu̱.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Joo mé nde̱ na̱ca̱hán nde̱ ña̱ mé Jesús cán cacuu da da̱ ndáti nde̱ chindeé da̱ nde̱he̱, na̱ Israel yóho já ná a̱ cája xíxi ga̱ na̱ ñuu Roma xi̱hín nde̱, na̱ca̱hán nde̱. Joo na̱ndihi va viti jáchi̱ sa̱ na̱ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱ na̱xi̱hi̱ da̱ cán.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Va̱tí na̱que̱ta java na̱ji̱hí tañu nde̱ yóho na̱jáyi̱hví na̱ nde̱he̱ jáchi̱ naha chá na̱sa̱ha̱n na̱ nu̱ú na̱ndu̱xu̱ Jesús cán.
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 Ta cáchí na̱ ña̱ co̱ó ga̱ yiquí cu̱ñu Jesús ndáca̱a̱n cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱xi̱nu̱ na̱ nu̱ú na̱sanduu nde̱ ta na̱ndicani na nu̱ú nde̱ ña̱ na̱canáha̱ java táto̱ Ndióxi̱ nu̱ ná ta na̱cachi na ña̱ tácú va Jesús.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Ta java táhan da̱ xíca tuun xi̱hín nde̱ cán na̱sa̱ha̱n da̱ sánde̱hé da̱ ini cáva̱ cán ta chí já ndusa cáa tá quia̱hva cáchí na̱ji̱hí. Ta co̱ mé Jesús na̱xini na —na̱cachi na̱ cán xi̱hi̱n Jesús.
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ cán:
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Á co̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ jihna ñúhú na̱nditahan nu̱ú da̱ cúú Cristo ndoho ini da ta tá sa̱ na̱ndihi já ndiñehe jícó Ndióxi̱ da̱ já ndacojo da chuun cacomí da̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi Jesús.
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 A̱nda̱ já na̱casáhá ndícani a nu̱ ná ña̱ na̱ca̱hyi̱ nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ cáha̱n sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ ndítahan ndoho da̱ cúú Cristo. Na̱casáhá ndícani a ja̱nda̱ libro na̱ca̱hyí Moisés sa̱nahá ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ a̱ nu̱ tócó ndihi libro ña̱ na̱ca̱hyí na̱ profeta sa̱nahá.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o na ñuu nu̱ú cua̱ha̱n na̱ cán já na̱caja Jesús tátu̱hun yáha saa cua̱ha̱n.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Joo mé na̱ cán na̱caja ndúsa̱ ná xi̱hi̱n á ña̱ ná coo tóo a xi̱hi̱n ná. Já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Ta tá na̱saco̱o a nu̱ mesa xi̱hi̱n ná já na̱tiin a in pan já na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ sa̱há. Ta na̱sahnda java ña̱ já na̱sa̱ha̱n ña̱ nu̱ ná.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Ta chí i̱vi̱ la̱á na̱nu̱na̱ xíní túni̱ ná ta já na̱ndicuni na mé á ña̱ cúú á Jesús. Joo i̱vi̱ la̱á na̱jándiñúhú a̱ mé á nu̱ ná.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 A̱nda̱ já na̱cachi xi̱hín táhan na já:
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Chí i̱vi̱ la̱á na̱quehe tucu na íchi̱ ña̱ ndicó co̱o tucu na ñuu Jerusalén. Tá na̱xi̱nu̱ na̱ cán na̱ndiñe̱he̱ ná ña̱ ndítútú ndíhu̱xu̱ in táhan na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n Jesús cán ndúu na xi̱hín java ga̱ na̱ ndúu cán.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ cán xi̱hi̱n ndíví na̱ yóho:
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 A̱nda̱ já na̱casáhá ndíví na̱ cán ndícani na ña̱ na̱sandaca táhan na xi̱hi̱n Jesús na̱sa̱ha̱n na̱. Ta na̱ndicani na ña̱ na̱ndicuni na mé á nani na̱sahnda java mé á pan ña̱ cuxu na.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Ta nani ndítúhún yi̱i̱ ná ndúu na já na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús na̱nda̱ca̱ ndichi a ma̱hñú na̱ cán já na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ á xi̱hi̱n ná já na̱cachi a já:
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Joo na̱yi̱hví na̱ cán ta na̱ca̱hán na̱ ña̱ cúú á in ínima̱ ndi̱i va.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Joo já na̱cachi Jesús já:
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Cande̱hé ndó ndahá i̱ ta cande̱hé ndó sa̱há i̱. Sa̱ mé ye̱he̱ cúú vi̱. Cani ndaa ndáha̱ ndó ye̱he̱ ta cande̱hé va̱ha ndó ye̱he̱. Jáchi̱ in ínima̱ ndi̱i co̱ó toho yiquí cu̱ñu a tá quia̱hva sánde̱hé ndó ña̱ íin yiquí cu̱ñu ye̱he̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Ta nani cáha̱n Jesús xi̱hi̱n ná já na̱casáhá náha̱ ndáha̱ á xi̱hi̱n sa̱há nu̱ ná.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Joo cáma̱ní yií candúsa na̱ cán ña̱ cúú mé á Jesús jáchi̱ na̱catóntó na̱ ta cáji̱i̱ ndiva̱ha ini na ña̱ cán quéa̱ na̱cachi tucu Jesús já xi̱hi̱n ná:
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n na̱ in túhu̱n ti̱yacá na̱yata nu̱ á xi̱hi̱n in ñi̱má ñu̱ñu̱ nu̱ á.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Já na̱tiin a ña̱ ndáha̱ ná já na̱xixi a ña̱ nani sánde̱hé na̱ a̱.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Tá na̱ndihi já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 A̱nda̱ já na̱caja Jesús ña̱ ná ndinu̱na̱ xíní túni̱ ná já ná canda̱a̱ ini na ña̱ cúni̱ cachi tu̱hun Ndióxi̱ cán.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Ta na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Ña̱ cán quéa̱ ndítahan nu̱ú ña̱yivi caca nuu na ca̱ha̱n na̱ tu̱hun va̱ha sa̱há i̱ níí cúú ñuyíví já ná ndicó co̱o ini ña̱yivi ta jándacoo na cua̱chi cája na. A̱nda̱ já caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱há ndihi cua̱chi na. Ta ja̱nda̱ ñuu Jerusalén xíní ñúhú ña̱yivi casáhá na̱ ca̱ha̱n na̱ tu̱hun va̱ha sa̱há i̱ ta já cu̱hu̱n na̱ ja̱nda̱ ndijáá ñuyíví.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ta ndóhó cúú na̱ na̱xini ndaja cáa ña̱ na̱ndoho i̱ ña̱ cán quéa̱ ndítahan nu̱ ndó cu̱hu̱n ndó ca̱xi tu̱hun ndó tócó ndihi ña̱ yóho nu̱ú ña̱yivi.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Cuni jo̱ho va̱ha ndó jáchi̱ chindahá i̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ já ná cañuhu a ini in in ndó. Jáchi̱ quia̱hva já na̱cachi Ndióxi̱, tátá i̱ tá na̱sa̱ha̱n tu̱hun a nu̱ ndo̱. Joo ndítahan canduu ndihi ndó ñuu Jerusalén yóho ja̱nda̱ quia̱hva ná ndicutú nda̱a̱ ínima̱ ndo̱ xi̱hi̱n ndée̱ Ndióxi̱ ña̱ quixi indiví —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 A̱nda̱ já ndáca Jesús na̱ cán na̱sa̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á yuhú ñuu Betania. Ta na̱ndiñehe a ndáha̱ á já na̱caja yi̱i̱ á na̱.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Ta tá cája yi̱i̱ á na̱ já na̱tavá xóo a mé á já na̱ndaa cua̱ha̱n indiví.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Tá na̱ndihi na̱caja cáhnu na̱ cán Jesús já cávatá ndiva̱ha na na̱ndicó co̱o na ñuu Jerusalén.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Ta níí tiempo na̱sa̱nduu tuun na veñu̱hu cáhnu cája cáhnu na Ndióxi̱. Já ná coo.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.