Lucas 24
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ACF
1 Ta tá sa̱ na̱ya̱ha qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná ta naha chá qui̱vi̱ domingo já na̱quee tucu na̱ji̱hí cán cua̱ha̱n na̱ nu̱ú na̱chica̱a̱n na̱ yiquí cu̱ñu Jesús ini cáva̱ cán. Já ñéhe na perfume, dó na̱caja tia̱hva na cán. Ta ndáca táhan java ga̱ na̱ji̱hí xi̱hi̱n ná cua̱ha̱n na̱.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o na cán já na̱xini na ña̱ co̱ó ga̱ yu̱u̱ ndájí ndaa yuhú cáva̱ nu̱ú na̱sa̱ndaca̱a̱n yiquí cu̱ñu Jesús.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 A̱nda̱ já na̱qui̱hvi na ini cáva̱ cán joo co̱ó ga̱ yiquí cu̱ñu Jesús na̱nditahan na.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ta chí na̱yi̱hví na̱ ta co̱ xíni̱ na̱ ndía̱ caja na. Ta jo̱náá va na̱xini na ndíta i̱vi̱ da̱ta̱a yati jíi̱n ná. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva ndató yéhe̱ jáhma̱ ndíxi da̱ cán.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Ta chí a̱ ju̱ú quia̱hva yíhví na̱ji̱hí já na̱candayi na ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ ji̱ni̱ ná nu̱ ñúhu̱. A̱nda̱ já na̱cachi da̱ta̱a cán já xi̱hi̱n ná:
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Co̱ó toho Jesús íin yóho jáchi̱ sa̱ na̱nditacu va. Xíní ñúhú ndicu̱hu̱n ini ndó ña̱ na̱cachi a xi̱hi̱n ndo̱ tá na̱sahi̱in a estado Galilea.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 Mé á cúú á da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ta sa̱ na̱cachi a xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ ndiquia̱hva na mé á ndahá ña̱yivi quini. Ta na̱cachi a xi̱hi̱n ndó ña̱ cata caa na a̱ ndi̱ca crúxu̱ ta tá ná xi̱nu̱ u̱ni̱ qui̱ví já nditacu tucu a —na̱cachi da̱ta̱a cán.
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 A̱nda̱ já na̱ndicu̱hu̱n ini na̱ji̱hí cán ña̱ na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Chí na̱quee na cua̱ha̱n na̱ já na̱ndicani ndihi na sa̱há ña̱ yóho nu̱ú na̱ u̱xu̱ in na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n Jesús xi̱hín nu̱ú java ga̱ na̱ ndúu cán viti.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Mé na̱ji̱hí cán, na̱ na̱sa̱ha̱n cáxi tu̱hun ña̱ yóho nu̱ú na̱ apóstol cán na̱sa̱cuu María, ñá ñuu Magdala xi̱hi̱n Juana xi̱hi̱n María, ñá cúú náná Jacobo xi̱hín java ga̱ na̱ji̱hí.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Joo na̱ apóstol, na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n Jesús cán na̱ca̱hán na̱ ña̱ cuéntó uun va que̱á. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱xeen na candúsa na ña̱ na̱cachi na̱ji̱hí cán xi̱hi̱n ná.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Joo ndaja coo na̱queta Pedro xínu da cua̱ha̱n da̱ sánde̱hé da̱ ini cáva̱ nu̱ú na̱chica̱a̱n na̱ yiquí cu̱ñu Jesús cán. Na̱xini da jáhma̱ va̱ha ña̱ na̱sativí a̱ cán joo co̱ó toho yiquí cu̱ñu a. Ta chí na̱catóntó da̱ na̱quee da cuanúhu̱ dá vehe da.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Ta mé qui̱vi̱ já i̱vi̱ táhan na̱ cúú cuéntá Jesús na̱quee na cua̱ha̱n na̱ in ñuu naní Emaús. Mé ñuu cán ñéhe táhan tátu̱hun u̱xu̱ in kilometro xi̱hín ñuu Jerusalén.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Ta ndítúhún na̱ cán cása̱ha̱n na̱ sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ na̱cuu ñuu Jerusalén cán.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Ta nani ndítúhún na̱ cása̱ha̱n na̱ já na̱cayati Jesús nu̱ ná já na̱casáhá xíca mé á xi̱hi̱n ná cua̱ha̱n na̱.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ta va̱tí sánde̱hé na̱ cán nu̱ Jesús joo co̱ó na̱cuu ndicuni na mé á.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús na̱ cán já na̱cachi a já:
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Já in táhan na̱ cán, da̱ naní Cleofas na̱nducú ñehe da tu̱hun nu̱ á já na̱cachi da já:
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Joo na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jutixia ñuu nde̱ na̱tiin na mé Jesús ta já na̱ndiquia̱hva na da̱ ña̱ ná cahní na̱ da̱ ta já na̱cata caa na da̱ ndi̱ca crúxu̱.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Joo mé nde̱ na̱ca̱hán nde̱ ña̱ mé Jesús cán cacuu da da̱ ndáti nde̱ chindeé da̱ nde̱he̱, na̱ Israel yóho já ná a̱ cája xíxi ga̱ na̱ ñuu Roma xi̱hín nde̱, na̱ca̱hán nde̱. Joo na̱ndihi va viti jáchi̱ sa̱ na̱ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱ na̱xi̱hi̱ da̱ cán.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Va̱tí na̱que̱ta java na̱ji̱hí tañu nde̱ yóho na̱jáyi̱hví na̱ nde̱he̱ jáchi̱ naha chá na̱sa̱ha̱n na̱ nu̱ú na̱ndu̱xu̱ Jesús cán.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Ta cáchí na̱ ña̱ co̱ó ga̱ yiquí cu̱ñu Jesús ndáca̱a̱n cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱xi̱nu̱ na̱ nu̱ú na̱sanduu nde̱ ta na̱ndicani na nu̱ú nde̱ ña̱ na̱canáha̱ java táto̱ Ndióxi̱ nu̱ ná ta na̱cachi na ña̱ tácú va Jesús.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Ta java táhan da̱ xíca tuun xi̱hín nde̱ cán na̱sa̱ha̱n da̱ sánde̱hé da̱ ini cáva̱ cán ta chí já ndusa cáa tá quia̱hva cáchí na̱ji̱hí. Ta co̱ mé Jesús na̱xini na —na̱cachi na̱ cán xi̱hi̱n Jesús.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ cán:
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Á co̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ jihna ñúhú na̱nditahan nu̱ú da̱ cúú Cristo ndoho ini da ta tá sa̱ na̱ndihi já ndiñehe jícó Ndióxi̱ da̱ já ndacojo da chuun cacomí da̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi Jesús.
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 A̱nda̱ já na̱casáhá ndícani a nu̱ ná ña̱ na̱ca̱hyi̱ nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ cáha̱n sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ ndítahan ndoho da̱ cúú Cristo. Na̱casáhá ndícani a ja̱nda̱ libro na̱ca̱hyí Moisés sa̱nahá ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ a̱ nu̱ tócó ndihi libro ña̱ na̱ca̱hyí na̱ profeta sa̱nahá.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o na ñuu nu̱ú cua̱ha̱n na̱ cán já na̱caja Jesús tátu̱hun yáha saa cua̱ha̱n.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Joo mé na̱ cán na̱caja ndúsa̱ ná xi̱hi̱n á ña̱ ná coo tóo a xi̱hi̱n ná. Já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ta tá na̱saco̱o a nu̱ mesa xi̱hi̱n ná já na̱tiin a in pan já na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ sa̱há. Ta na̱sahnda java ña̱ já na̱sa̱ha̱n ña̱ nu̱ ná.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Ta chí i̱vi̱ la̱á na̱nu̱na̱ xíní túni̱ ná ta já na̱ndicuni na mé á ña̱ cúú á Jesús. Joo i̱vi̱ la̱á na̱jándiñúhú a̱ mé á nu̱ ná.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 A̱nda̱ já na̱cachi xi̱hín táhan na já:
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Chí i̱vi̱ la̱á na̱quehe tucu na íchi̱ ña̱ ndicó co̱o tucu na ñuu Jerusalén. Tá na̱xi̱nu̱ na̱ cán na̱ndiñe̱he̱ ná ña̱ ndítútú ndíhu̱xu̱ in táhan na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n Jesús cán ndúu na xi̱hín java ga̱ na̱ ndúu cán.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ cán xi̱hi̱n ndíví na̱ yóho:
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 A̱nda̱ já na̱casáhá ndíví na̱ cán ndícani na ña̱ na̱sandaca táhan na xi̱hi̱n Jesús na̱sa̱ha̱n na̱. Ta na̱ndicani na ña̱ na̱ndicuni na mé á nani na̱sahnda java mé á pan ña̱ cuxu na.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Ta nani ndítúhún yi̱i̱ ná ndúu na já na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús na̱nda̱ca̱ ndichi a ma̱hñú na̱ cán já na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ á xi̱hi̱n ná já na̱cachi a já:
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Joo na̱yi̱hví na̱ cán ta na̱ca̱hán na̱ ña̱ cúú á in ínima̱ ndi̱i va.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Joo já na̱cachi Jesús já:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Cande̱hé ndó ndahá i̱ ta cande̱hé ndó sa̱há i̱. Sa̱ mé ye̱he̱ cúú vi̱. Cani ndaa ndáha̱ ndó ye̱he̱ ta cande̱hé va̱ha ndó ye̱he̱. Jáchi̱ in ínima̱ ndi̱i co̱ó toho yiquí cu̱ñu a tá quia̱hva sánde̱hé ndó ña̱ íin yiquí cu̱ñu ye̱he̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ta nani cáha̱n Jesús xi̱hi̱n ná já na̱casáhá náha̱ ndáha̱ á xi̱hi̱n sa̱há nu̱ ná.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Joo cáma̱ní yií candúsa na̱ cán ña̱ cúú mé á Jesús jáchi̱ na̱catóntó na̱ ta cáji̱i̱ ndiva̱ha ini na ña̱ cán quéa̱ na̱cachi tucu Jesús já xi̱hi̱n ná:
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n na̱ in túhu̱n ti̱yacá na̱yata nu̱ á xi̱hi̱n in ñi̱má ñu̱ñu̱ nu̱ á.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Já na̱tiin a ña̱ ndáha̱ ná já na̱xixi a ña̱ nani sánde̱hé na̱ a̱.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Tá na̱ndihi já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 A̱nda̱ já na̱caja Jesús ña̱ ná ndinu̱na̱ xíní túni̱ ná já ná canda̱a̱ ini na ña̱ cúni̱ cachi tu̱hun Ndióxi̱ cán.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ta na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Ña̱ cán quéa̱ ndítahan nu̱ú ña̱yivi caca nuu na ca̱ha̱n na̱ tu̱hun va̱ha sa̱há i̱ níí cúú ñuyíví já ná ndicó co̱o ini ña̱yivi ta jándacoo na cua̱chi cája na. A̱nda̱ já caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱há ndihi cua̱chi na. Ta ja̱nda̱ ñuu Jerusalén xíní ñúhú ña̱yivi casáhá na̱ ca̱ha̱n na̱ tu̱hun va̱ha sa̱há i̱ ta já cu̱hu̱n na̱ ja̱nda̱ ndijáá ñuyíví.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ta ndóhó cúú na̱ na̱xini ndaja cáa ña̱ na̱ndoho i̱ ña̱ cán quéa̱ ndítahan nu̱ ndó cu̱hu̱n ndó ca̱xi tu̱hun ndó tócó ndihi ña̱ yóho nu̱ú ña̱yivi.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Cuni jo̱ho va̱ha ndó jáchi̱ chindahá i̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ já ná cañuhu a ini in in ndó. Jáchi̱ quia̱hva já na̱cachi Ndióxi̱, tátá i̱ tá na̱sa̱ha̱n tu̱hun a nu̱ ndo̱. Joo ndítahan canduu ndihi ndó ñuu Jerusalén yóho ja̱nda̱ quia̱hva ná ndicutú nda̱a̱ ínima̱ ndo̱ xi̱hi̱n ndée̱ Ndióxi̱ ña̱ quixi indiví —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 A̱nda̱ já ndáca Jesús na̱ cán na̱sa̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á yuhú ñuu Betania. Ta na̱ndiñehe a ndáha̱ á já na̱caja yi̱i̱ á na̱.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ta tá cája yi̱i̱ á na̱ já na̱tavá xóo a mé á já na̱ndaa cua̱ha̱n indiví.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Tá na̱ndihi na̱caja cáhnu na̱ cán Jesús já cávatá ndiva̱ha na na̱ndicó co̱o na ñuu Jerusalén.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Ta níí tiempo na̱sa̱nduu tuun na veñu̱hu cáhnu cája cáhnu na Ndióxi̱. Já ná coo.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.