Lucas 19
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARIB
1 Tá na̱ndihi já na̱ndi̱hvi Jesús ñuu Jericó cán já xíca ma̱hñú ñuu cua̱ha̱n.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Ta cán na̱sahi̱in in da̱ cui̱cá naní Zaqueo, da̱ cúú da̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Ta cúni̱ da̱ cuni da Jesús joo a̱ cu̱ú cuni ñahá da̱ jáchi̱ cáti cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi nu̱ Jesús. Ta mé dá co̱ xínu̱ co̱o da cuni ñahá da̱ jáchi̱ cúú dá da̱ ndi̱hi̱.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Chí xínu da na̱canu̱ú da̱ nu̱ú ña̱yivi cua̱ha̱ cán já na̱ndaa da nu̱ú in yíto̱ yati mé jíi̱n íchi̱, mé nu̱ú ya̱ha Jesús cán ña̱ ná cuni ñahá da̱.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Ta tá na̱ya̱ha Jesús yati sa̱ha̱ yíto̱ cán já na̱ndiñehe nu̱u̱ á nu̱ cánúu da̱ cán. Já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 A̱nda̱ já ndáva nihni Zaqueo na̱nuu da nu̱ yíto̱ cán. Já cávatá da̱ na̱ndiquehe va̱ha da Jesús cañehe da a̱ cua̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n á vehe da.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Joo tá na̱xini tócó ndihi java ga̱ ña̱yivi cán ña̱ yóho já na̱casáhá na̱ cáha̱n núu na sa̱ha̱ Jesús. Ta cáchí na̱ ña̱ cua̱ha̱n mé á coo tóo a vehe in da̱ta̱a, da̱ cája cua̱há cua̱chi.
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Ta tá sa̱ ndúu ndihi na vehe Zaqueo já na̱nda̱ca̱ ndichi Zaqueo já na̱cachi da já xi̱hi̱n Jesús:
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Ta ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi na̱quixi i̱ ndinducú u̱ na̱ xíca nuu cája cua̱há cua̱chi jáchi̱ ca̱cu ndaa ínima̱ ná cúni̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná ta já na̱quee a cua̱ha̱n tucu a íchi̱ chí ñuu Jerusalén.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ta nani xíni̱ jo̱ho ña̱yivi ña̱ cáha̱n Jesús já na̱sacu mé á in quia̱hva nu̱ ná jáchi̱ cáyati chága̱ mé á ñuu Jerusalén cua̱ha̱n. Ta mé ña̱yivi ndíco̱ cua̱ha̱n cán na̱ca̱hán na̱ ña̱ tá xi̱nu̱ co̱o a ñuu Jerusalén cán chí i̱vi̱ la̱á va casáhá Ndióxi̱ cacomí a̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi va̱tí a̱ ju̱ú a̱ já.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Joo tá cáma̱ní nu̱hu̱ da̱ já na̱cana da u̱xu̱ mozo da. Ta na̱sa̱ha̱n da̱ in in jiu̱hún nu̱ú in in da̱ cán ta mé jiu̱hún cán cúú á ña̱ íin ndiva̱ha ya̱hvi. A̱nda̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n mozo dá: “Caja ndó nda̱hvi̱ xi̱hín jiu̱hún yóho ja̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ qui̱vi̱ ndicó co̱o tucu u̱ quixi i̱”, na̱cachi da xi̱hi̱n mozo da̱. Já na̱quee da cuanúhu̱ dá.
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ta ndaja coo ña̱yivi ñundáhyi̱ xícá cándají na̱ da̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱chindahá na̱ in táhndá táto̱ ña̱ ná cachi na xi̱hi̱n tátá da̱ ña̱ co̱ cúni̱ toho na ña̱ ná cacomí da̱ cán cuéntá sa̱ha̱ ná.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Joo já na̱ndicojo da̱ cán chuun cacuu da rey mé ñundáhyi̱ xícá. Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o da cán já na̱sahnda da chuun ña̱ ná cu̱hu̱n na̱ cana na mozo da̱, da̱ na̱sa̱ha̱n da̱ jiu̱hún nu̱ cán. Jáchi̱ cúni̱ da̱ canda̱a̱ ini da ndaja jiu̱hún na̱ñe̱he̱ in in da̱ cán ja̱tá jiu̱hún da̱.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Tá na̱ndihi já na̱xi̱nu̱ co̱o in táhan da̱ na̱ñe̱he̱ jiu̱hún cán nu̱ dá já na̱cachi da já: “Cande̱hé ndó, xitoho i̱. Na̱sa̱ha̱n ndó in jiu̱hún nu̱ú i̱ ta viti na̱nduu a u̱xu̱”, na̱cachi da.
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ cúú rey cán tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá: “Va̱ha ndiva̱ha na̱cajún xi̱hín ña̱ yóho. Náha̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ cúún in mozo va̱ha jáchi̱ na̱caja ndihún tá íin na̱cachi i̱ xu̱hún cajún xi̱hín jiu̱hún i̱ va̱tí loho quéa̱ na̱sa̱ha̱n i̱ nu̱u̱n caja chúún. Ta viti caja i̱ ña̱ ná cacomún cuéntá sa̱há u̱xu̱ ñuu”, na̱cachi rey cán xi̱hi̱n dá.
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Tá na̱ndihi já na̱xi̱nu̱ co̱o inga táhan da̱ na̱ñe̱he̱ jiu̱hún cán nu̱ dá já na̱cachi da já: “Cande̱hé ndo̱, xitoho i̱. Na̱sa̱ha̱n ndó in jiu̱hún nu̱ú i̱ ta viti na̱nduu a u̱hu̱n”, na̱cachi mozo cán.
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 A̱nda̱ já na̱cachi da̱ cúú rey já xi̱hi̱n dá: “Va̱ha na̱cajún sa̱há ña̱ cán quéa̱ caja i̱ ña̱ ná cacomún cuéntá sa̱há u̱hu̱n ñuu”, na̱cachi rey cán xi̱hi̱n dá.
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Ta tá na̱ndihi já na̱xi̱nu̱ co̱o inga táhan da̱ cán já na̱cachi da já: “Cande̱hé ndo̱, xitoho i̱. Yóho íin mé jiu̱hún na̱sa̱ha̱n ndó nu̱ú i̱. Na̱chica̱a̱n va̱ha i̱ ña̱ nu̱ jáhma̱ i̱
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 sa̱há ña̱ yíhví i̱ ndo̱hó. Jáchi̱ cúú ndó in ta̱a cue̱he̱ ndiva̱ha. Ta cátóó ndó ndiquehe ma̱ni̱ uun ndó ña̱ha. Ta cátóó ndó ña̱ ná caja chúun inga ña̱yivi já ja̱ndá xi̱nu̱ uun ndó ndiquehe ndó ña̱ha na̱ñe̱he̱ ná ja̱tá chuun cája ndó”, na̱cachi mozo cán.
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ cúú rey cán tu̱hun nu̱ mozo da̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá: “Co̱ cúún in mozo va̱ha nu̱ú i̱. Xi̱hín tu̱hun cáhu̱n chíca̱ún cua̱chi ja̱tu̱n jáchi̱ co̱ cúnu̱n caja chúún sa̱há i̱. Cáchún ña̱ xíni̱ va̱hún cúú ye̱he̱ in da̱ cue̱he̱ ndiva̱ha ta cátóó i̱ quehe e̱ ji̱quí jiu̱hún i̱ va̱tí co̱ó na̱caja chúun i̱ sa̱há.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndá cuéntá quéa̱ co̱ó na̱sa̱ha̱n tóún jiu̱hún i̱, dá já. Já quéa̱ tá ná ndicó co̱o i̱ já ná ndiquehe e̱ ji̱qui̱ á nu̱ú na̱ cán, nduu”, na̱cachi rey cán xi̱hi̱n mozo da̱.
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Tá na̱ndihi já na̱cachi tucu rey xi̱hín java ga̱ ña̱yivi ndíta cán já: “Candaa ndó jiu̱hún ndáha̱ dá ta quia̱hva ndó ña̱ nu̱ú da̱ cómí u̱xu̱ a̱ ja̱n”, na̱cachi da̱ cúú rey cán.
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ ndíta cán já xi̱hi̱n rey: “Cande̱hé ndo̱, xitoho i̱. Ndá túni̱ quia̱hva ri nde̱ jiu̱hún yóho nu̱ú da̱ sa̱ cómí u̱xu̱ a̱ cáa jáchi̱ sa̱ cua̱há va jiu̱hún cómí da̱ cáa”, na̱cachi na xi̱hi̱n rey cán.
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Já na̱cachi rey cán já: “Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱, ña̱ ndá na̱ sa̱ íin ña̱ha nu̱u̱, mé na̱ cán ñe̱he̱ táhvi̱ ná coo chága̱ ña̱ nu̱ ná. Joo ndá na̱ co̱ó ña̱ha nu̱u̱ sa̱há ña̱ co̱ cája chúun na já quéa̱ ja̱nda̱ ña̱ loho cómí na̱ ndindaa”, na̱cachi rey cán.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Ta na̱cachi tucu da já: “Cuáhán ndó quehe ndó ña̱yivi quini, na̱ co̱ cúní ye̱he̱, na̱ co̱ó na̱xeen ña̱ ná cacomí i̱ cuéntá sa̱há na̱ cán já ná quixi na. Ta cahní ndó na̱ ná quivi na nu̱u̱ táhyí i̱”, na̱cachi rey cán —na̱cachi Jesús ndicani a nu̱ú ña̱yivi.
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Tá na̱ndihi na̱cachi Jesús ña̱ yóho xi̱hi̱n ná já na̱quehe tucu a íchi̱ xíca cua̱ha̱n chí ñuu Jerusalén.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Ta tá sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o a ji̱ni̱ yúcu̱ yitó olivo cán nu̱ú ja̱ chá xi̱nu̱ co̱o a ñuu Betfagé xi̱hín ñuu Betania cán já na̱sahnda chuun nu̱ú i̱vi̱ táhan da̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 Já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Ta ndá na̱ ná nda̱ca̱ tu̱hún ndo̱hó ña̱ ndá cuéntá quéa̱ ndáxí ndó ri̱ já cachi ndó já xi̱hi̱n ná: “Mé a̱ cúú xitoho nde̱ xíní ñúhú a̱ ri̱”, cachi ndó xi̱hi̱n ná —na̱cachi Jesús xi̱hín da̱ cán.
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Já na̱quee ndíví da̱ cua̱ha̱n da̱. Ta tá quia̱hva na̱cachi Jesús coo chí quia̱hva já ndusa na̱sahi̱in.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Jáchi̱ nani ndáxí da̱ búrro̱ cán ndúu da já na̱ca̱ha̱n mé na̱ xi̱hín ja̱na̱ rí cán sa̱ha̱ ri̱ já na̱cachi na̱ cán já:
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi da já:
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Já na̱quehe da ri̱ ñéhe da cua̱ha̱n da̱ nu̱ Jesús. A̱nda̱ já na̱chojó ña̱yivi jáhma̱ ná ja̱ta̱ ri̱ já na̱jándaa na Jesús ja̱ta̱ ri̱.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Ta nani xíca búrro̱ cán cua̱ha̱n rí xi̱hi̱n Jesús já na̱chinduu ña̱yivi jáhma̱ ná íchi̱ nu̱ú ya̱ha rí cán xi̱hi̱n á.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Ta yati ñuu Jerusalén, mé nu̱ú ndi̱ca yúcu̱ naní yitó Olivo cán já na̱casáhá cáyuhú tócó ndihi na̱ cúú cuéntá mé á cán. Cája cáhnu na Ndióxi̱ xi̱hín ña̱ cáji̱i̱ íní na̱ sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ náhnu na̱xini na na̱caja Jesús.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Já cáchí na̱ já cáyuhú na̱:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 A̱nda̱ já na̱cachi java na̱ fariseo ñúhu tañu ña̱yivi cán já xi̱hi̱n Jesús:
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Joo na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Tá na̱cayati chága̱ Jesús ñuu Jerusalén cán ta tá na̱xini a ñuu cán já na̱casáhá táhvi̱ ini a sácu a sa̱há.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Já na̱cachi a já:
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Jáchi̱ va̱xi qui̱vi̱ tá quixi na̱ co̱ cúní ndo̱hó ta caji nuu na nu̱ ndo̱ ta cani táhan na xi̱hi̱n ndo̱. Ta ni in xoo a̱ cúu cunu ndó jáchi̱ níí cúú caji nuu na̱ cán já ná a̱ quée ndó.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Ta jándihi na sa̱ha̱ ndo̱ jáchi̱ cahní na̱ tócó ndihi ndó, na̱ ndúu cán. Ta ni in yu̱u̱ a̱ cándo̱o ja̱tá inga yu̱u̱ jáchi̱ ña̱ cu̱yu cacuu ndihi a. Já ndoho ndó jáchi̱ co̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ na̱quixi i̱ jáca̱cu u̱ ndo̱hó já ná a̱ ndíhi sa̱ha̱ ndo̱ —na̱cachi Jesús.
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús ñuu Jerusalén cán já na̱ndi̱hvi a veñu̱hu cáhnu ndáca̱a̱n ñuu cán. Já na̱casáhá táxí a̱ na̱ ndúu jícó cán xi̱hín na̱ ndúu xéen cán.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Jáchi̱ na̱caja cue̱he̱ a̱ xi̱hi̱n ná ta já na̱cachi a já:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Ndijáá níí qui̱vi̱ sáha̱n Jesús veñu̱hu cáhnu cán jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi. Joo na̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín na̱ sa̱cua̱há ñuu ndúcú na̱ ndá quia̱hva caja na cahní na̱ Jesús.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Joo co̱ ñéhe̱ íní na̱ ndaja caja na cahní na̱ Jesús jáchi̱ tócó ndihi ña̱yivi cúni̱ na̱ taa jo̱ho na nu̱ jána̱ha̱ Jesús.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.