Lucas 16
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARIB
1 A̱nda̱ já na̱sacu tucu Jesús inga quia̱hva nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á. Já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 A̱nda̱ já na̱cana xitoho da mé dá já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá: “Joho cáchí ña̱yivi na̱quixi na cáha̱n na̱ sa̱hu̱n sa̱há ña̱ cán quéa̱ táxi i̱ cuéntá nu̱u̱n ña̱ ndicanún nu̱ú i̱ ndaja cáa chuun na̱cajún jáchi̱ ndindaa chuun ndáhu̱n ta a̱ cácuu ga̱ún da̱ ndáá ña̱ha i̱”, na̱cachi xitoho da̱ cán xi̱hi̱n dá.
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 A̱nda̱ já na̱casáhá da̱ cúú mozo cán ndícani ini da já na̱ca̱hán da̱ já: “Ndía̱ caja i̱ viti jáchi̱ ndindaa va chuun ndahá i̱ caja xitoho i̱. Ta co̱ ndée̱ toho i̱ caja i̱ chuun ve̱e. Ta tá ná caca nuu i̱ cuati i̱ ta cacahan va nu̱ú i̱.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Sa̱ xíni̱ vi̱ ndía̱ caja i̱ já ná ndiquehe va̱ha ña̱yivi ye̱he̱ vehe na tá ná ndindaa chuun ndahá i̱ caja xitoho i̱”, na̱ca̱hán da̱.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 A̱nda̱ já na̱cana da tá in tá in na̱ yícá nu̱ú xitoho da. Ta tá na̱xi̱nu̱ da̱ nu̱ cuítí cán nu̱ dá já na̱nda̱ca̱ tu̱hún ñahá da̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá: “Ndaja yícún nu̱ú xitoho i̱”, na̱cachi da xi̱hín da̱ yícá cán.
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Já na̱nducú ñehe da̱ cán tu̱hun já na̱cachi da já: “In ciento lata sítí yícá i̱ nu̱ú xitohún”, na̱cachi da̱ cán xi̱hi̱n dá. A̱nda̱ já na̱cachi da̱ cúú mozo cán já xi̱hi̱n dá: “Cande̱hé nu̱ tutu yóho ndáa̱ ndaja yícún nu̱ú xitoho i̱. Joo caco̱o quíi̱ ja̱n ta ca̱hyí ña̱ yícún i̱vi̱ jico u̱xu̱ lata sítí cuití va”, na̱cachi mozo cán xi̱hín da̱ yícá nu̱ú xitoho da̱ cán.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Tá na̱ndihi já na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ inga da̱ yícá nu̱ú xitoho da já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá: “Ta yóhó ri ndaja yícún nu̱ú xitoho i̱”, na̱cachi da. A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ yícá cán tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá: “In ciento maquila trigo yícá i̱ nu̱ dá”, na̱cachi da̱ cán. A̱nda̱ já na̱cachi tucu da̱ ndáá ña̱ha cán já: “Cande̱hé yóho ndáa̱ ndaja yícún. Joo caco̱o quíi̱ ja̱n ta ca̱hyí ña̱ yícún co̱mi̱ jico maquila trigo cuití va”, na̱cachi da̱ ndáá ña̱ha cán xi̱hi̱n dá.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Tá na̱ndihi já na̱cachi xitoho da xi̱hi̱n dá ña̱ mé a̱ nda̱a̱ cúú dá in da̱ ndíchí ji̱ni̱ jáchi̱ xi̱hín ña̱ na̱caja da̱ cán cando̱o va̱ha da nu̱ú ña̱yivi yícá nu̱ú xitoho da va̱tí co̱ó na̱caja va̱ha da nu̱ú xitoho da —na̱cachi Jesús xi̱hín quia̱hva sácú a̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 ʼÑa̱yivi ndúu ñuyíví yóho cája na ña̱ núu xi̱hín ña̱ cómí na̱. Joo ndóhó, xíní ñúhú caja ndó ndinuhu ña̱ va̱ha xi̱hín ña̱ cómí ndo̱. Jáchi̱ ña̱ ja̱n quéa̱ cúni̱ Ndióxi̱ caja ndó. Jáchi̱ tá ná xi̱nu̱ qui̱ví quivi ndó já ndiquehe va̱ha na ndo̱hó indiví sa̱há ña̱ na̱caja va̱ha ndó xi̱hín ña̱ na̱sa̱comí ndo̱.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ʼTa ndá da̱ xi̱hín ndinuhu ini ndáá da̱ ña̱ha da va̱tí loho cúú á quia̱hva já caja ri da candaa da ña̱ha da tá cua̱ha̱ cúú á. Joo ndá da̱ co̱ ndáá da̱ ña̱ha da xi̱hín ndinuhu ini da va̱tí loho cúú á quia̱hva já a̱ cándaa va̱ha da ña̱ha da tá cua̱ha̱ cúú á.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Ta tá co̱ ndáá va̱ha ndó ña̱ha ñuyíví yóho já quéa̱ ni Ndióxi̱ a̱ quiáhva toho a ña̱ha cuéntá indiví nu̱ ndo̱ jáchi̱ a̱ cátia̱hva ndó candaa ndó ña̱.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ta tá co̱ tiáhva ndó candaa ndó ña̱ na̱sa̱ha̱n tóo inga na nu̱ ndo̱, náha̱ ña̱ a̱ cúu ndiquia̱hva na ña̱ cacuu ña̱ha mé ndó nu̱ ndo̱ jáchi̱ a̱ cátia̱hva ndó candaa ndó ña̱.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ʼNi in túhún toho mozo a̱ cúu caja chúun nu̱ú i̱vi̱ xitoho. Jáchi̱ candají da̱ in xitoho da ta inga xitoho da qui̱hvi̱ ini chága̱ da̱. Á tá co̱ó ta caja ndíví va̱ha da chuun nu̱ú in xitoho da ta inga da̱ cán a̱ cája chúun va̱ha da nu̱u̱. Ta quia̱hva já íin ri xi̱hi̱n ndóhó va jáchi̱ a̱ cu̱ú caja cáhnu ndó Ndióxi̱ tá chínúu ndó ínima̱ ndó ja̱tá jiu̱hún ndo̱ —na̱cachi Jesús.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Ta nu̱ cáha̱n Jesús cán ndíta na̱ fariseo, na̱ cátóó ndiva̱ha jiu̱hún táa jo̱ho na nu̱ cáha̱n mé á. Ta na̱casáhá na̱ sácu̱ ndaa na Jesús.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já:
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 ʼJoo ja̱nda̱ quia̱hva ná naá sa̱ha̱ ñuyíví xi̱hín indiví ndítahan nu̱ú ña̱yivi caja na tócó ndihi ña̱ sáhndá ley. Jáchi̱ ja̱nda̱ va̱ha chága̱ íin a ná ndihi sa̱há ñuyíví xi̱hín indiví a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná ndihi sa̱há in túhún tu̱hun ndáca̱a̱n nu̱ ley Moisés —na̱cachi Jesús.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já:
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Ndícani Jesús nu̱ú ña̱yivi já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Ta na̱sahi̱in in da̱ nda̱hví naní Lázaro. Quíhvi̱ da̱ ta ndóho da cue̱he̱ ndi̱hi táhyi̱. Ta ndáhví cáa da̱ íin coo da nu̱ ñúhu̱ yuyéhé da̱ cui̱cá cán.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Ta mé da̱ nda̱hví yóho cúni̱ da̱ jáchutú da̱ ti̱xi da xi̱hín ña̱ ndícava nu̱ mesa da̱ cui̱cá cán. Ta xi̱hín ña̱ ndeé quíhvi̱ da̱ nda̱hví yóho chí ja̱nda̱ ti̱na xínu̱ co̱o rí yácó ndaa rí nu̱ú ndi̱hi na̱nana níi̱ da̱ cán.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Ta ndaja coo in qui̱ví na̱xi̱hi̱ da̱ nda̱hví cán. Já na̱xi̱nu̱ táto̱ Ndióxi̱ já ñéhe na da̱ cua̱ha̱n da̱ coo da indiví nu̱ íin Abraham. Ta jári da̱ cui̱cá cán va na̱xi̱hi̱ da̱ ta na̱sa̱ha̱n na̱ na̱jándu̱xu̱ ná da̱.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Ta nani ndóho ini da̱ cui̱cá cán ndáca̱a̱n da̱ indayá já na̱ndiñehe da nu̱u̱ dá. Já na̱xini xícá da̱ Abraham. Ta na̱xini da íin Lázaro xi̱hi̱n dá.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 A̱nda̱ já na̱casáhá da̱ cui̱cá cán cáyuhú da̱ já na̱cachi da já: “Tátá Abraham, candáhví loho ini ndó ye̱he̱. Ta ná chindahá ndó Lázaro ná quixi da yóho quia̱hva loho da ticui̱í jándaxi loho da yaá i̱ jáchi̱ ndóho ndiva̱ha ini i̱ indayá yóho nu̱ cáyi̱ ñuhú i̱ta̱.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 A̱nda̱ já na̱cachi Abraham já xi̱hi̱n dá: “Ja̱hyi a, xíní ñúhú ndicu̱hu̱n inún ña̱ va̱ha ndiva̱ha na̱sahi̱ún ñuyíví. Ta Lázaro yóho ndáhví ndiva̱ha na̱ndoho da ñuyíví sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndóho ga̱ ini da yóho viti nani ndóho inún ja̱n viti.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Ta a̱ cúu sa̱a̱ toho Lázaro nu̱ íún ja̱n jáchi̱ íin in táhvi̱ cúná ndiva̱ha tañu nde̱he̱, na̱ ndúu xoo chóho xi̱hi̱n ndóhó, na̱ ndúu xoo chí ja̱n. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ a̱ cu̱ú cu̱hu̱n na̱ ndúu xoo chóho chí ja̱n ta ni na̱ ndúu xoo chí ja̱n a̱ cu̱ú quixi xoo chóho”, na̱cachi Abraham xi̱hín da̱ cán.
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 A̱nda̱ já na̱cachi da̱ cui̱cá cán já xi̱hi̱n Abraham: “Tá ta̱ já ta caja loho ndó ña̱ma̱ni̱, tátá Abraham ña̱ ná chindahá loho ndó Lázaro ña̱ ná cu̱hu̱n da̱ vehe tátá i̱
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 ná ca̱ha̱n loho da xi̱hín na̱ vehe e̱. Jáchi̱ ndúu u̱hu̱n ñani i̱ ta co̱ cúni̱ i̱ ña̱ ná quixi na̱ cán yóho ndoho ini na tá quia̱hva ndóho ini i̱ viti”, na̱cachi da̱ cui̱cá cán xi̱hi̱n Abraham.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Joo na̱nducú ñehe Abraham tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá: “Sa̱ íin va ley na̱ca̱hyí Moisés xi̱hín ña̱ na̱ca̱hyí na̱ profeta nu̱ú na̱ cán. Va̱ha va ná caja na ña̱ cáchí a̱”, na̱cachi Abraham xi̱hi̱n dá.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ cui̱cá cán tu̱hun nu̱ Abraham já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá: “Mé a̱ nda̱a̱ quéa̱ cáha̱n ndó ja̱n, tátá Abraham. Joo va̱ha chága̱ ná chindahá ndó in táhan na̱ sa̱ na̱xi̱hi̱ já ná ca̱ha̱n na̱ xi̱hín ñani i̱ já ná jándacoo cama na cua̱chi cája na”, na̱cachi da xi̱hín Abraham.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Abraham já xi̱hi̱n dá: “Tá co̱ cúni̱ ñanún caja da ña̱ na̱ca̱hyí Moisés xi̱hín ña̱ na̱ca̱hyí na̱ profeta quia̱hva já a̱ cándúsa toho ri na ndiquehe va̱ha na in ndi̱i tá ná nditacu a cu̱hu̱n a̱ ca̱ha̱n xi̱hín ñanún”, na̱cachi Abraham xi̱hín da̱ cui̱cá cán —na̱cachi Jesús xi̱hín ña̱yivi.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.