Lucas 14
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH
1 Ta ndaja coo in qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná já na̱sa̱ha̱n Jesús na̱xixi a vehe in da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ fariseo. Ta java ga̱ na̱ fariseo cán na̱casáhá nání na̱ Jesús ndúu na.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Ta mé yati nu̱ Jesús cán na̱sahi̱in in da̱ta̱a, da̱ na̱qui̱hvi cuiñu yiquí cu̱ñu.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín na̱ fariseo já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Joo táji̱ na̱sahi̱in yuhú na̱ cán. A̱nda̱ já na̱ndaja va̱ha Jesús da̱ quíhvi̱ cán já na̱cachi a xi̱hi̱n dá ña̱ ná quee da cu̱hu̱n da̱.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Ta já na̱cachi a já xi̱hín na̱ fariseo cán:
5 Aí disse:
6 Joo co̱ó na̱cuu nducú ñehe na tu̱hun nu̱ Jesús.
6 E eles não puderam responder.
7 A̱nda̱ já na̱xini Jesús ña̱ ja̱ndá joho ndáca̱xi na na̱taca cán nu̱ú va̱ha caco̱o na já na̱jána̱ha̱ nu̱ ná ndía̱ va̱ha chága̱ ndítahan caja na. Já na̱cachi a já:
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 —Tá ná cana in na yo̱hó cu̱hu̱n in víco̱ tánda̱ha̱, a̱ ndúcú tohún caco̱ún nu̱ sáco̱o na̱ náhnu. Jáchi̱ cuu xi̱nu̱ co̱o in da̱ íin chága̱ sa̱ha̱ a̱ ju̱ú ga̱ yóhó.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 Ta da̱ na̱cana yo̱hó víco̱ cán cuu cachi da já xu̱hu̱n: “Quia̱hva nu̱ íin co̱ún ja̱n ná caco̱o da̱ yóho”, cachi da xu̱hu̱n. A̱nda̱ já cacahan nu̱u̱n já queún cu̱hu̱n caco̱ún ja̱nda̱ nu̱ ndíhí.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Ña̱ ndítahan cajún quéa̱ caco̱ún ja̱nda̱ nu̱ ndíhí. Já quéa̱ tá ná xi̱nu̱ da̱ na̱cana yo̱hó nu̱ íún já cachi da já xu̱hu̱n: “Amigo, cuáhán ya̱ha nu̱ ndúu na̱ náhnu coún.” Xi̱hín ña̱ yóho ndindita jícún nu̱ú na̱ ndúu coo nu̱ mesa xíxi xu̱hu̱n cán.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Jáchi̱ ndá na̱ cája cáhnu mé, na̱ cán cacuu na̱ na̱nuu ndáha joho. Ta na̱ co̱ ndíñehe jícó mé, na̱ cán cúú na̱ ndicáhnu —na̱cachi Jesús.
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 A̱nda̱ já na̱ca̱ha̱n Jesús xi̱hín mé da̱ na̱cana ñahá cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Ña̱ ndítahan cajún tá ná cava̱hún in víco̱ quéa̱ canún na̱ nda̱hví ta canún na̱ rénco̱ ta canún na̱ cua̱á.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Ta já caji̱i̱ ínún jáchi̱ na̱ cán a̱ cúu toho caja na cha̱hvi na ña̱ma̱ni̱ na̱cajún xi̱hi̱n ná ñuyíví yóho. Joo va̱xi qui̱ví tá ná nditacu ña̱yivi na̱sañehe ínima̱ va̱ha ñuyíví yóho já cha̱hvi Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ na̱cajún ja̱n —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Tá na̱xini jo̱ho in táhan da̱ íin coo nu̱ mesa xi̱hi̱n Jesús cán ña̱ yóho já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 A̱nda̱ já na̱sacu Jesús in quia̱hva nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
16 Então Jesus lhe disse:
17 Ta tá sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o hora cajíni na já na̱sahnda da chuun nu̱ mozo da̱ ña̱ ná cu̱hu̱n da̱ cana da na̱ ña̱ quixi na ndaca nduu na nu̱ mesa. Já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná: “Naha quíi̱ ndo̱ jáchi̱ sa̱ na̱candíví ndihi ña̱ha”, na̱cachi mozo xi̱hín na̱ cán.
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Joo tócó ndihi na̱ cán na̱casáhá na̱ cáha̱n na̱ ña̱ a̱ cúu toho cu̱hu̱n na̱. Ta in táhan da̱ cán na̱casáhá cáchí da̱ já xi̱hi̱n mé mozo cán já: “Ja̱cá na̱xeen uun i̱ in ñúhu̱ ta xíní ñúhú cu̱hu̱n i̱ cande̱hé e̱ nu̱ á. Cáhnu coo inún”, na̱cachi da xi̱hi̱n mozo cán.
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Ta inga da na̱cachi da xi̱hi̱n mé mozo cán já: “Ja̱cá na̱xeen e̱ u̱hu̱n yúntá ti̱ndi̱qui̱ ta viti cúni̱ cu̱hu̱n i̱ coto ndojó i̱ ri̱. Cáhnu coo inún”, na̱cachi da xi̱hi̱n mozo cán.
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Ta inga tucu da na̱casáhá cáchí da̱ já: “Ja̱cá na̱tanda̱ha̱ vi̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ a̱ cúu toho cu̱hu̱n i̱”, na̱cachi da xi̱hi̱n mozo cán.
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 Tá na̱ndicó co̱o mozo cán nu̱ú xitoho da já na̱ndicani ndihi da nu̱ú xitoho da ña̱ na̱cachi na̱ cán xi̱hi̱n dá. A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ndicue̱he̱ xitoho da̱ cán já na̱cachi tucu da já xi̱hi̱n mozo da̱: “Ta viti cuáhán camún ndijáá cáyé ñuu játacún na̱ nda̱hví xi̱hín na̱ rénco̱ xi̱hín na̱ cua̱á. Cañehún na̱ quisún yóho ná cuxu na”, na̱cachi xitoho da̱ cán xi̱hi̱n dá.
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Tá na̱ndihi já na̱sa̱ha̱n mozo cán já na̱caja da ña̱ na̱cachi xitoho da xi̱hi̱n dá. Ta tá na̱ndicó co̱o da já na̱cachi da já xi̱hín xitoho da: “Sa̱ na̱caja i̱ tá íin na̱sahnda ndó nu̱ú i̱. Joo yójó tá yójó nu̱ú cuu canduu chága̱ na̱”, na̱cachi da xi̱hín xitoho da.
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 A̱nda̱ já na̱cachi xitoho da já xi̱hi̱n dá: “Cuáhán ndijáá cáyé xi̱hi̱n ndijáá íchi̱ ta xi̱hín ña̱ ndúsa̱ játacún na̱ ña̱ ná quixi na já ná chutú vehe e̱.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Jáchi̱ ni in túhún toho táhan na̱ na̱cana i̱ quixi vehe e̱ nu̱ cuítí cán, a̱ quíxi ga̱ na̱ cajíni na ña̱ na̱catáhan vehe e̱”, na̱cachi da xi̱hi̱n mozo da̱ —na̱cachi Jesús.
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Cua̱há ña̱yivi ndíco̱ na̱ ja̱ta̱ Jesús cua̱ha̱n na̱. A̱nda̱ já na̱ndicó co̱o játá nu̱u̱ Jesús já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 —Ndá na̱ cúni̱ jácuaha xi̱hín i̱ xíní ñúhú qui̱hvi̱ ini chága̱ na̱ ye̱he̱ a̱ ju̱ú ga̱ tátá na̱ xi̱hi̱n náná na̱. Ta xíní ñúhú qui̱hvi̱ ini chága̱ na̱ ye̱he̱ a̱ ju̱ú ga̱ ñájíhí na̱ á ja̱hyi na á ñani na á quia̱hva na. Ta xíní ñúhú qui̱hvi̱ ini chága̱ na̱ ye̱he̱ a̱ ju̱ú ga̱ mé ná.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Ta ndá na̱ co̱ ndíco̱ ye̱he̱ sa̱há ña̱ yíhví na̱ quivi na, mé a̱ nda̱a̱ co̱ó sa̱ha̱ toho na cacuu na cuéntá ye̱he̱.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 Tá cúni̱ ndó cava̱ha ndó in vehe jícó ña̱ cája ndó quéa̱ tavá va̱ha ndó cuéntá ña̱ á queta jiu̱hún ndo̱ á a̱ quéta já ná jáxi̱nu̱ ndó ña̱.
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Jáchi̱ tá ná a̱ tává jihna ndó cuéntá ta casáhá ndó cava̱ha ndó vehe ndó joo tá na̱ndihi co̱ quéta ga̱ jiu̱hún ndó ña̱ ná jáxi̱nu̱ co̱o ndó ña̱ já quéa̱ cacahan nu̱u̱ ndo̱ jáchi̱ casáhá ña̱yivi cua̱cu̱ ndaa na ndo̱hó.
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 Já cachi na já xi̱hi̱n ndo̱: “Ta̱a ja̱n na̱casáhá da̱ cáva̱ha da vehe da joo co̱ó na̱cuu jáxi̱nu̱ dá ña̱”, já cachi na cua̱cu̱ ndaa na ndo̱hó —na̱cachi Jesús.
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já:
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Ta tá na̱tavá va̱ha da cuéntá ña̱ a̱ cu̱ú quee va̱ha da xi̱hín rey, da̱ cómí o̱co̱ mil soldado cán ja̱nda̱ xícá va íin da já chindahá da̱ java na̱ta̱a ña̱ ná cu̱hu̱n da̱ ca̱ca̱ da̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ú inga rey cán ña̱ ná ndi̱co va tondóhó.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Quia̱hva já íin ri xi̱hi̱n ndóhó va. Ndá ndóhó, na̱ co̱ cúni̱ jándacoo tócó ndihi ña̱ cómí ndo̱ sa̱há ye̱he̱ já quéa̱ co̱ó sa̱ha̱ toho ndó cacuu ndó cuéntá ye̱he̱ —na̱cachi Jesús.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já:
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Mé ñi̱i̱, ña̱ co̱ óhva̱ ga̱ ja̱n ni co̱ váha ña̱ jácana í nu̱ ñúhu̱ yo̱ jáchi̱ co̱ ndáhá toho ñúhu̱ yo̱ cája ña̱. Ña̱ cája na xi̱hín ñi̱i̱ ja̱n quéa̱ sátá va na ña̱. Na̱ íin jo̱ho, ná cuni jo̱ho na —na̱cachi Jesús.
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.