Lucas 14
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Ta ndaja coo in qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná já na̱sa̱ha̱n Jesús na̱xixi a vehe in da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ fariseo. Ta java ga̱ na̱ fariseo cán na̱casáhá nání na̱ Jesús ndúu na.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Ta mé yati nu̱ Jesús cán na̱sahi̱in in da̱ta̱a, da̱ na̱qui̱hvi cuiñu yiquí cu̱ñu.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín na̱ fariseo já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Joo táji̱ na̱sahi̱in yuhú na̱ cán. A̱nda̱ já na̱ndaja va̱ha Jesús da̱ quíhvi̱ cán já na̱cachi a xi̱hi̱n dá ña̱ ná quee da cu̱hu̱n da̱.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Ta já na̱cachi a já xi̱hín na̱ fariseo cán:
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Joo co̱ó na̱cuu nducú ñehe na tu̱hun nu̱ Jesús.
6 A isto nada puderam responder.
7 A̱nda̱ já na̱xini Jesús ña̱ ja̱ndá joho ndáca̱xi na na̱taca cán nu̱ú va̱ha caco̱o na já na̱jána̱ha̱ nu̱ ná ndía̱ va̱ha chága̱ ndítahan caja na. Já na̱cachi a já:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 —Tá ná cana in na yo̱hó cu̱hu̱n in víco̱ tánda̱ha̱, a̱ ndúcú tohún caco̱ún nu̱ sáco̱o na̱ náhnu. Jáchi̱ cuu xi̱nu̱ co̱o in da̱ íin chága̱ sa̱ha̱ a̱ ju̱ú ga̱ yóhó.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Ta da̱ na̱cana yo̱hó víco̱ cán cuu cachi da já xu̱hu̱n: “Quia̱hva nu̱ íin co̱ún ja̱n ná caco̱o da̱ yóho”, cachi da xu̱hu̱n. A̱nda̱ já cacahan nu̱u̱n já queún cu̱hu̱n caco̱ún ja̱nda̱ nu̱ ndíhí.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Ña̱ ndítahan cajún quéa̱ caco̱ún ja̱nda̱ nu̱ ndíhí. Já quéa̱ tá ná xi̱nu̱ da̱ na̱cana yo̱hó nu̱ íún já cachi da já xu̱hu̱n: “Amigo, cuáhán ya̱ha nu̱ ndúu na̱ náhnu coún.” Xi̱hín ña̱ yóho ndindita jícún nu̱ú na̱ ndúu coo nu̱ mesa xíxi xu̱hu̱n cán.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Jáchi̱ ndá na̱ cája cáhnu mé, na̱ cán cacuu na̱ na̱nuu ndáha joho. Ta na̱ co̱ ndíñehe jícó mé, na̱ cán cúú na̱ ndicáhnu —na̱cachi Jesús.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 A̱nda̱ já na̱ca̱ha̱n Jesús xi̱hín mé da̱ na̱cana ñahá cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Ña̱ ndítahan cajún tá ná cava̱hún in víco̱ quéa̱ canún na̱ nda̱hví ta canún na̱ rénco̱ ta canún na̱ cua̱á.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Ta já caji̱i̱ ínún jáchi̱ na̱ cán a̱ cúu toho caja na cha̱hvi na ña̱ma̱ni̱ na̱cajún xi̱hi̱n ná ñuyíví yóho. Joo va̱xi qui̱ví tá ná nditacu ña̱yivi na̱sañehe ínima̱ va̱ha ñuyíví yóho já cha̱hvi Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ na̱cajún ja̱n —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Tá na̱xini jo̱ho in táhan da̱ íin coo nu̱ mesa xi̱hi̱n Jesús cán ña̱ yóho já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 A̱nda̱ já na̱sacu Jesús in quia̱hva nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Ta tá sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o hora cajíni na já na̱sahnda da chuun nu̱ mozo da̱ ña̱ ná cu̱hu̱n da̱ cana da na̱ ña̱ quixi na ndaca nduu na nu̱ mesa. Já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná: “Naha quíi̱ ndo̱ jáchi̱ sa̱ na̱candíví ndihi ña̱ha”, na̱cachi mozo xi̱hín na̱ cán.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Joo tócó ndihi na̱ cán na̱casáhá na̱ cáha̱n na̱ ña̱ a̱ cúu toho cu̱hu̱n na̱. Ta in táhan da̱ cán na̱casáhá cáchí da̱ já xi̱hi̱n mé mozo cán já: “Ja̱cá na̱xeen uun i̱ in ñúhu̱ ta xíní ñúhú cu̱hu̱n i̱ cande̱hé e̱ nu̱ á. Cáhnu coo inún”, na̱cachi da xi̱hi̱n mozo cán.
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Ta inga da na̱cachi da xi̱hi̱n mé mozo cán já: “Ja̱cá na̱xeen e̱ u̱hu̱n yúntá ti̱ndi̱qui̱ ta viti cúni̱ cu̱hu̱n i̱ coto ndojó i̱ ri̱. Cáhnu coo inún”, na̱cachi da xi̱hi̱n mozo cán.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Ta inga tucu da na̱casáhá cáchí da̱ já: “Ja̱cá na̱tanda̱ha̱ vi̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ a̱ cúu toho cu̱hu̱n i̱”, na̱cachi da xi̱hi̱n mozo cán.
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Tá na̱ndicó co̱o mozo cán nu̱ú xitoho da já na̱ndicani ndihi da nu̱ú xitoho da ña̱ na̱cachi na̱ cán xi̱hi̱n dá. A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ndicue̱he̱ xitoho da̱ cán já na̱cachi tucu da já xi̱hi̱n mozo da̱: “Ta viti cuáhán camún ndijáá cáyé ñuu játacún na̱ nda̱hví xi̱hín na̱ rénco̱ xi̱hín na̱ cua̱á. Cañehún na̱ quisún yóho ná cuxu na”, na̱cachi xitoho da̱ cán xi̱hi̱n dá.
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Tá na̱ndihi já na̱sa̱ha̱n mozo cán já na̱caja da ña̱ na̱cachi xitoho da xi̱hi̱n dá. Ta tá na̱ndicó co̱o da já na̱cachi da já xi̱hín xitoho da: “Sa̱ na̱caja i̱ tá íin na̱sahnda ndó nu̱ú i̱. Joo yójó tá yójó nu̱ú cuu canduu chága̱ na̱”, na̱cachi da xi̱hín xitoho da.
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 A̱nda̱ já na̱cachi xitoho da já xi̱hi̱n dá: “Cuáhán ndijáá cáyé xi̱hi̱n ndijáá íchi̱ ta xi̱hín ña̱ ndúsa̱ játacún na̱ ña̱ ná quixi na já ná chutú vehe e̱.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Jáchi̱ ni in túhún toho táhan na̱ na̱cana i̱ quixi vehe e̱ nu̱ cuítí cán, a̱ quíxi ga̱ na̱ cajíni na ña̱ na̱catáhan vehe e̱”, na̱cachi da xi̱hi̱n mozo da̱ —na̱cachi Jesús.
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Cua̱há ña̱yivi ndíco̱ na̱ ja̱ta̱ Jesús cua̱ha̱n na̱. A̱nda̱ já na̱ndicó co̱o játá nu̱u̱ Jesús já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 —Ndá na̱ cúni̱ jácuaha xi̱hín i̱ xíní ñúhú qui̱hvi̱ ini chága̱ na̱ ye̱he̱ a̱ ju̱ú ga̱ tátá na̱ xi̱hi̱n náná na̱. Ta xíní ñúhú qui̱hvi̱ ini chága̱ na̱ ye̱he̱ a̱ ju̱ú ga̱ ñájíhí na̱ á ja̱hyi na á ñani na á quia̱hva na. Ta xíní ñúhú qui̱hvi̱ ini chága̱ na̱ ye̱he̱ a̱ ju̱ú ga̱ mé ná.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ta ndá na̱ co̱ ndíco̱ ye̱he̱ sa̱há ña̱ yíhví na̱ quivi na, mé a̱ nda̱a̱ co̱ó sa̱ha̱ toho na cacuu na cuéntá ye̱he̱.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Tá cúni̱ ndó cava̱ha ndó in vehe jícó ña̱ cája ndó quéa̱ tavá va̱ha ndó cuéntá ña̱ á queta jiu̱hún ndo̱ á a̱ quéta já ná jáxi̱nu̱ ndó ña̱.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Jáchi̱ tá ná a̱ tává jihna ndó cuéntá ta casáhá ndó cava̱ha ndó vehe ndó joo tá na̱ndihi co̱ quéta ga̱ jiu̱hún ndó ña̱ ná jáxi̱nu̱ co̱o ndó ña̱ já quéa̱ cacahan nu̱u̱ ndo̱ jáchi̱ casáhá ña̱yivi cua̱cu̱ ndaa na ndo̱hó.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Já cachi na já xi̱hi̱n ndo̱: “Ta̱a ja̱n na̱casáhá da̱ cáva̱ha da vehe da joo co̱ó na̱cuu jáxi̱nu̱ dá ña̱”, já cachi na cua̱cu̱ ndaa na ndo̱hó —na̱cachi Jesús.
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já:
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Ta tá na̱tavá va̱ha da cuéntá ña̱ a̱ cu̱ú quee va̱ha da xi̱hín rey, da̱ cómí o̱co̱ mil soldado cán ja̱nda̱ xícá va íin da já chindahá da̱ java na̱ta̱a ña̱ ná cu̱hu̱n da̱ ca̱ca̱ da̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ú inga rey cán ña̱ ná ndi̱co va tondóhó.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Quia̱hva já íin ri xi̱hi̱n ndóhó va. Ndá ndóhó, na̱ co̱ cúni̱ jándacoo tócó ndihi ña̱ cómí ndo̱ sa̱há ye̱he̱ já quéa̱ co̱ó sa̱ha̱ toho ndó cacuu ndó cuéntá ye̱he̱ —na̱cachi Jesús.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já:
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Mé ñi̱i̱, ña̱ co̱ óhva̱ ga̱ ja̱n ni co̱ váha ña̱ jácana í nu̱ ñúhu̱ yo̱ jáchi̱ co̱ ndáhá toho ñúhu̱ yo̱ cája ña̱. Ña̱ cája na xi̱hín ñi̱i̱ ja̱n quéa̱ sátá va na ña̱. Na̱ íin jo̱ho, ná cuni jo̱ho na —na̱cachi Jesús.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.