Lucas 13

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mé tiempo já na̱xi̱nu̱ co̱o java na ndicani na nu̱ Jesús sa̱há ña̱ na̱sahní Pilato java da̱ta̱a estado Galilea nani jóco̱ da̱ nu̱ Ndióxi̱. Ña̱ cán quéa̱ cáchí na̱ ña̱ na̱catáhan ni̱í da̱ na̱xi̱hi̱ xi̱hín ni̱i̱ quíti̱, rí jóco̱ da̱.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
2 Então Jesus lhes disse:
3 A̱ ju̱ú a̱ já jáchi̱ quia̱hva já ndihi ri sa̱ha̱ ndóhó va tá ná a̱ jándacoo ndó cua̱chi cája ndó.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Sa̱nahá ndiva̱ha já na̱xi̱hi̱ sa̱hu̱n u̱ni̱ ta̱a jáchi̱ na̱ndicava in torre naní Siloé ja̱ta̱ ná. Á cáhán ndo̱ ña̱ na̱ndicava torre cán ja̱tá na̱ yóho jáchi̱ na̱sahi̱in chága̱ cua̱chi na a̱ ju̱ú ga̱ na̱ ñuu Jerusalén. Joo co̱ cúú á quia̱hva já.
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ quia̱hva já ndihi ri sa̱ha̱ ndóhó va tá ná a̱ jándacoo ndó cua̱chi cája ndó —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 A̱nda̱ já na̱sacu Jesús in quia̱hva nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 A̱nda̱ já na̱cachi da já xi̱hín da̱ ndáá ñúhu̱ dá cán: “Cande̱hé, sa̱ na̱xi̱nu̱ u̱ni̱ cui̱a̱ já cuití quixi i̱ ndúcú u̱ ti̱tó ñu̱hú nu̱ yíto̱ yóho. Ta co̱ó ña̱ha cána nu̱ do̱. Va̱ha chága̱ ná cahndún do̱ jáchi̱ ndá chuun quéa̱ candichi uun dó cája táñu dó nu̱ ñúhu̱ i̱”, na̱cachi da xi̱hín da̱ ndáá ñúhu̱ dá cán.
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 A̱nda̱ já na̱cachi da̱ ndáá ñúhu̱ dá cán já xi̱hi̱n dá: “Quia̱hva ndó ña̱ma̱ní, xitoho i̱ ña̱ ná coo tóo ga̱ dó cui̱a̱ víti ná játayi i̱ ñúhu̱ sa̱ha̱ do̱ ta ná chica̱a̱n loho i̱ ta̱ta̱ sa̱ha̱ do̱.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Ta xi̱hín ña̱ yóho jonáá cana cui̱hi nu̱ do̱. Ta tá co̱ó ña̱ha cána nu̱ do̱ já cahnda ndó do̱ tá cúni̱ ndo̱”, na̱cachi mozo cán xi̱hín xitoho da —na̱cachi Jesús.
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Ta ndaja coo in qui̱vi̱ ndiquehe ndée̱ ná já na̱sa̱ndaca̱a̱n Jesús veñu̱hu jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Ta mé ini veñu̱hu cán na̱sa̱ndaca̱a̱n in ñáñáha̱, ñá quíhvi̱ sa̱hu̱n u̱ni̱ cui̱a̱. In ínima̱ quini cúú rí na̱qui̱hvi ini ñá ta na̱caja rí ña̱ ná nditojo ñá ta chí ni loho a̱ cu̱ú jándica̱a̱ ñá mé ñá.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Tá na̱xini Jesús ña̱ já na̱cana mé á ña̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ña̱:
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 A̱nda̱ já na̱chojó a̱ ndáha̱ á ja̱ta̱ ña̱ chí mé hora já na̱ndica̱a̱ yiquí cu̱ñu ñá ta na̱casáhá ña̱ cája cáhnu ñá Ndióxi̱.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Joo mé da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu cán na̱casáhá ndícue̱he̱ da̱ jáchi̱ na̱ndaja va̱ha Jesús ñáñáha̱ cán mé qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná. Já na̱casáhá cáchí da̱ cán já xi̱hín ña̱yivi ndúu ini veñu̱hu cán já:
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín da̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu:
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 Ta viti cande̱hé ndo̱ ñáñáha̱ yóho. Cúú ñá ñá na̱quixi chi̱chi Abraham ta sa̱ íin sa̱hu̱n u̱ni̱ cui̱a̱ na̱quehe cue̱he̱ ña̱ na̱caja Satanás, mé tiñáhá sa̱cua̱ha̱. Ta mé ndó cáhán ndo̱ ña̱ a̱ váha toho na̱caja i̱ ña̱ na̱janí i̱ ñáñáha̱ yóho ndáha̱ cue̱he̱ ña̱ na̱ndoho ñá ti̱xi cua̱há cui̱a̱. Joo mé a̱ nda̱a̱ na̱nditahan nu̱ú i̱ janí i̱ ña̱ ndahá cue̱he̱ yóho co̱ó caja toho a cúú á qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ yo̱ —na̱cachi Jesús.
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Tá na̱cachi Jesús ña̱ yóho chí a̱ ju̱ú quia̱hva na̱cacahan nu̱ú na̱ co̱ cúní Jesús cán. Joo tócó ndihi java ga̱ ña̱yivi cán cáji̱i̱ ndiva̱ha ini na jáchi̱ na̱xini na ña̱ cája Jesús ña̱ náhnu ndiva̱ha.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Tá na̱ndihi já na̱cachi tucu Jesús já:
18 Jesus disse:
19 Cúú á tátu̱hun in ndiquí mostaza ña̱ chíhin in da̱ta̱a nu̱ ñúhu̱ dá. Ta mé ndíqui̱ loho yóho sáhnu a ja̱nda̱ quia̱hva ndúu a tátu̱hun in yitó cáhnu nu̱ xínu̱ co̱o laa chójó ri̱ táca̱ ri̱ nu̱ ndáha̱ do̱ —na̱cachi Jesús.
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já:
20 Disse mais:
21 Cúú á tátu̱hun tá cáva̱ha na pan ta quée yusá na̱xa̱a̱ xi̱hi̱n harina. Cúú á tátu̱hun tá cáva táhan in ñáñáha̱ loho yusá na̱xa̱a̱ xi̱hín u̱ni̱ táhndá náhnu harina ña̱ ná jánañu a tócó ndihi mé yúsa̱ cán —na̱cachi Jesús.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Na̱ndiquehe Jesús íchi̱ cua̱ha̱n chí ñuu Jerusalén ta ndijáá ñuu náhnu xi̱hín ñuu válí nu̱ yáha jána̱ha̱ mé á tu̱hun Ndióxi̱ cua̱ha̱n.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Ta ndaja coo na̱nda̱ca̱ tu̱hún in da Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 —Cúú á tátu̱hun íin in yéhé táhán loho nu̱ú ndi̱hvi ña̱yivi indiví. Ña̱ cán quéa̱ xíní ñúhú ndó ndi̱hi̱ ini ndó ndi̱hvi ndó chí yéhé loho cán jáchi̱ cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi ndítihvi na ña̱ qui̱hvi na joo a̱ cúu qui̱hvi na.
24 Jesus respondeu:
25 Jáchi̱ tá quia̱hva íin in xitoho vehe quia̱hva já íin Ndióxi̱. Jáchi̱ tá ná ndico̱o da̱ cúú xitoho vehe cán chícaji tuun da vi̱ti̱ yéhé vehe da já xínu̱ co̱o ndó cándichi ndó ja̱ta̱ véhe cáni ndáha̱ ndó yéhé já cachi ndó já: “Á ndúyu ndó, xitoho i̱. Á a̱ cája ndó ña̱ma̱ni̱ cuná loho ndó yéhé ná qui̱hvi nde̱”, cachi ndó xi̱hi̱n dá. Ta já nducú ñehe da̱ cán tu̱hun nu̱ ndó cachi da já xi̱hi̱n ndo̱: “Cuáhán ndo̱ jáchi̱ co̱ xíni̱ toho i̱ ndo̱hó.”
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Ta já casáhá mé ndó cachi ndó já xi̱hi̱n dá: “Cua̱há tañu sa̱ na̱xixi nde̱ ta na̱xihi nde̱ xi̱hi̱n ndo̱. Ta níí cáyé ñuu nde̱ na̱xi̱ca nuu ndó na̱jána̱ha̱ ndó ña̱yivi.”
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 A̱nda̱ já nducú ñehe da̱ cán tu̱hun nu̱ ndo̱ já cachi da já xi̱hi̱n ndo̱: “Sa̱ na̱ca̱ha̱n vi̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ co̱ xíni̱ toho i̱ ndá na̱ cúú ndóhó. Caxoo ndihi ndó nu̱ú i̱ jáchi̱ cúú ndó ña̱yivi cája ndinuhu ña̱ núu.”
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Ta cán ndusa quéa̱ cuacu cóhó ndo̱ ta casáhá cahñá nu̱hu̱ ndó xi̱hín ña̱ co̱jo̱ ini ndó. Jáchi̱ cán cuni ndó Abraham xi̱hi̱n Isaac xi̱hi̱n Jacob xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ profeta. Cuni ndó ña̱ ndúu na indiví cán ta cómí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva ta̱hnda̱ ini ndó jáchi̱ tavá xóo Ndióxi̱ ndo̱hó ña̱ ná a̱ ndíhvi ndó nu̱ ndúu na̱ cán.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Jáchi̱ xi̱nu̱ ña̱yivi ndúu ndijáá ñuyíví nu̱ Ndióxi̱ ta ndaca nduu na nu̱ú cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Ta mé qui̱vi̱ cán já cuni ndó java ña̱yivi, na̱ co̱ó sa̱ha̱ mé nu̱ú ña̱yivi ta nduu na na̱ íin chága̱ sa̱ha̱ nu̱ Ndióxi̱. Ta cán cuni ndó java na̱ ndíñehe jícó mé viti ta a̱ cóo toho sa̱ha̱ ná nu̱ Ndióxi̱ —na̱cachi Jesús.
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Mé qui̱vi̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o java na̱ fariseo nu̱ Jesús já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Joo sa̱ mé Jerusalén ja̱n quivi vi̱ jáchi̱ ja̱n cúú nu̱ sáhní na̱ profeta. Ta viti ndítahan caca nuu yií vi̱ íchi̱ xíca i̱ cua̱ha̱n i̱ yóho —na̱cachi Jesús.
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já:
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Ta viti cuni jo̱ho ndó ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Va̱xi qui̱ví ja̱ni̱ ndáha̱ mé vehe ndó cando̱o a. Ta mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ a̱ cúní ga̱ ndó ye̱he̱ ja̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ co̱o qui̱ví cachi ndó: “Cáhnu na̱há ná cacuu da̱ va̱xi cuéntá Ndióxi̱, xitoho í” —na̱cachi Jesús.
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.