Lucas 13
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARC
1 Mé tiempo já na̱xi̱nu̱ co̱o java na ndicani na nu̱ Jesús sa̱há ña̱ na̱sahní Pilato java da̱ta̱a estado Galilea nani jóco̱ da̱ nu̱ Ndióxi̱. Ña̱ cán quéa̱ cáchí na̱ ña̱ na̱catáhan ni̱í da̱ na̱xi̱hi̱ xi̱hín ni̱i̱ quíti̱, rí jóco̱ da̱.
1 E, naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 A̱ ju̱ú a̱ já jáchi̱ quia̱hva já ndihi ri sa̱ha̱ ndóhó va tá ná a̱ jándacoo ndó cua̱chi cája ndó.
3 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Sa̱nahá ndiva̱ha já na̱xi̱hi̱ sa̱hu̱n u̱ni̱ ta̱a jáchi̱ na̱ndicava in torre naní Siloé ja̱ta̱ ná. Á cáhán ndo̱ ña̱ na̱ndicava torre cán ja̱tá na̱ yóho jáchi̱ na̱sahi̱in chága̱ cua̱chi na a̱ ju̱ú ga̱ na̱ ñuu Jerusalén. Joo co̱ cúú á quia̱hva já.
4 E aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ quia̱hva já ndihi ri sa̱ha̱ ndóhó va tá ná a̱ jándacoo ndó cua̱chi cája ndó —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
5 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 A̱nda̱ já na̱sacu Jesús in quia̱hva nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
6 E dizia esta parábola: Um certo
7 A̱nda̱ já na̱cachi da já xi̱hín da̱ ndáá ñúhu̱ dá cán: “Cande̱hé, sa̱ na̱xi̱nu̱ u̱ni̱ cui̱a̱ já cuití quixi i̱ ndúcú u̱ ti̱tó ñu̱hú nu̱ yíto̱ yóho. Ta co̱ó ña̱ha cána nu̱ do̱. Va̱ha chága̱ ná cahndún do̱ jáchi̱ ndá chuun quéa̱ candichi uun dó cája táñu dó nu̱ ñúhu̱ i̱”, na̱cachi da xi̱hín da̱ ndáá ñúhu̱ dá cán.
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não
8 A̱nda̱ já na̱cachi da̱ ndáá ñúhu̱ dá cán já xi̱hi̱n dá: “Quia̱hva ndó ña̱ma̱ní, xitoho i̱ ña̱ ná coo tóo ga̱ dó cui̱a̱ víti ná játayi i̱ ñúhu̱ sa̱ha̱ do̱ ta ná chica̱a̱n loho i̱ ta̱ta̱ sa̱ha̱ do̱.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 Ta xi̱hín ña̱ yóho jonáá cana cui̱hi nu̱ do̱. Ta tá co̱ó ña̱ha cána nu̱ do̱ já cahnda ndó do̱ tá cúni̱ ndo̱”, na̱cachi mozo cán xi̱hín xitoho da —na̱cachi Jesús.
9 e, se der fruto,
10 Ta ndaja coo in qui̱vi̱ ndiquehe ndée̱ ná já na̱sa̱ndaca̱a̱n Jesús veñu̱hu jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi.
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 Ta mé ini veñu̱hu cán na̱sa̱ndaca̱a̱n in ñáñáha̱, ñá quíhvi̱ sa̱hu̱n u̱ni̱ cui̱a̱. In ínima̱ quini cúú rí na̱qui̱hvi ini ñá ta na̱caja rí ña̱ ná nditojo ñá ta chí ni loho a̱ cu̱ú jándica̱a̱ ñá mé ñá.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava curvada e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Tá na̱xini Jesús ña̱ já na̱cana mé á ña̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ña̱:
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 A̱nda̱ já na̱chojó a̱ ndáha̱ á ja̱ta̱ ña̱ chí mé hora já na̱ndica̱a̱ yiquí cu̱ñu ñá ta na̱casáhá ña̱ cája cáhnu ñá Ndióxi̱.
13 E impôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou e glorificava a Deus.
14 Joo mé da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu cán na̱casáhá ndícue̱he̱ da̱ jáchi̱ na̱ndaja va̱ha Jesús ñáñáha̱ cán mé qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná. Já na̱casáhá cáchí da̱ cán já xi̱hín ña̱yivi ndúu ini veñu̱hu cán já:
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados e não no dia de sábado.
15 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín da̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu:
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento e não o leva a beber água?
16 Ta viti cande̱hé ndo̱ ñáñáha̱ yóho. Cúú ñá ñá na̱quixi chi̱chi Abraham ta sa̱ íin sa̱hu̱n u̱ni̱ cui̱a̱ na̱quehe cue̱he̱ ña̱ na̱caja Satanás, mé tiñáhá sa̱cua̱ha̱. Ta mé ndó cáhán ndo̱ ña̱ a̱ váha toho na̱caja i̱ ña̱ na̱janí i̱ ñáñáha̱ yóho ndáha̱ cue̱he̱ ña̱ na̱ndoho ñá ti̱xi cua̱há cui̱a̱. Joo mé a̱ nda̱a̱ na̱nditahan nu̱ú i̱ janí i̱ ña̱ ndahá cue̱he̱ yóho co̱ó caja toho a cúú á qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ yo̱ —na̱cachi Jesús.
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual
17 Tá na̱cachi Jesús ña̱ yóho chí a̱ ju̱ú quia̱hva na̱cacahan nu̱ú na̱ co̱ cúní Jesús cán. Joo tócó ndihi java ga̱ ña̱yivi cán cáji̱i̱ ndiva̱ha ini na jáchi̱ na̱xini na ña̱ cája Jesús ña̱ náhnu ndiva̱ha.
17 E, dizendo ele isso, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Tá na̱ndihi já na̱cachi tucu Jesús já:
18 E dizia: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Cúú á tátu̱hun in ndiquí mostaza ña̱ chíhin in da̱ta̱a nu̱ ñúhu̱ dá. Ta mé ndíqui̱ loho yóho sáhnu a ja̱nda̱ quia̱hva ndúu a tátu̱hun in yitó cáhnu nu̱ xínu̱ co̱o laa chójó ri̱ táca̱ ri̱ nu̱ ndáha̱ do̱ —na̱cachi Jesús.
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já:
20 E disse outra vez: A que compararei o Reino de Deus?
21 Cúú á tátu̱hun tá cáva̱ha na pan ta quée yusá na̱xa̱a̱ xi̱hi̱n harina. Cúú á tátu̱hun tá cáva táhan in ñáñáha̱ loho yusá na̱xa̱a̱ xi̱hín u̱ni̱ táhndá náhnu harina ña̱ ná jánañu a tócó ndihi mé yúsa̱ cán —na̱cachi Jesús.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 Na̱ndiquehe Jesús íchi̱ cua̱ha̱n chí ñuu Jerusalén ta ndijáá ñuu náhnu xi̱hín ñuu válí nu̱ yáha jána̱ha̱ mé á tu̱hun Ndióxi̱ cua̱ha̱n.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Ta ndaja coo na̱nda̱ca̱ tu̱hún in da Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 —Cúú á tátu̱hun íin in yéhé táhán loho nu̱ú ndi̱hvi ña̱yivi indiví. Ña̱ cán quéa̱ xíní ñúhú ndó ndi̱hi̱ ini ndó ndi̱hvi ndó chí yéhé loho cán jáchi̱ cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi ndítihvi na ña̱ qui̱hvi na joo a̱ cúu qui̱hvi na.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita, porque eu vos digo
25 Jáchi̱ tá quia̱hva íin in xitoho vehe quia̱hva já íin Ndióxi̱. Jáchi̱ tá ná ndico̱o da̱ cúú xitoho vehe cán chícaji tuun da vi̱ti̱ yéhé vehe da já xínu̱ co̱o ndó cándichi ndó ja̱ta̱ véhe cáni ndáha̱ ndó yéhé já cachi ndó já: “Á ndúyu ndó, xitoho i̱. Á a̱ cája ndó ña̱ma̱ni̱ cuná loho ndó yéhé ná qui̱hvi nde̱”, cachi ndó xi̱hi̱n dá. Ta já nducú ñehe da̱ cán tu̱hun nu̱ ndó cachi da já xi̱hi̱n ndo̱: “Cuáhán ndo̱ jáchi̱ co̱ xíni̱ toho i̱ ndo̱hó.”
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes a estar de fora e a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois,
26 Ta já casáhá mé ndó cachi ndó já xi̱hi̱n dá: “Cua̱há tañu sa̱ na̱xixi nde̱ ta na̱xihi nde̱ xi̱hi̱n ndo̱. Ta níí cáyé ñuu nde̱ na̱xi̱ca nuu ndó na̱jána̱ha̱ ndó ña̱yivi.”
26 então, começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 A̱nda̱ já nducú ñehe da̱ cán tu̱hun nu̱ ndo̱ já cachi da já xi̱hi̱n ndo̱: “Sa̱ na̱ca̱ha̱n vi̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ co̱ xíni̱ toho i̱ ndá na̱ cúú ndóhó. Caxoo ndihi ndó nu̱ú i̱ jáchi̱ cúú ndó ña̱yivi cája ndinuhu ña̱ núu.”
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniquidade.
28 Ta cán ndusa quéa̱ cuacu cóhó ndo̱ ta casáhá cahñá nu̱hu̱ ndó xi̱hín ña̱ co̱jo̱ ini ndó. Jáchi̱ cán cuni ndó Abraham xi̱hi̱n Isaac xi̱hi̱n Jacob xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ profeta. Cuni ndó ña̱ ndúu na indiví cán ta cómí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva ta̱hnda̱ ini ndó jáchi̱ tavá xóo Ndióxi̱ ndo̱hó ña̱ ná a̱ ndíhvi ndó nu̱ ndúu na̱ cán.
28 Ali, haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no Reino de Deus e vós, lançados fora.
29 Jáchi̱ xi̱nu̱ ña̱yivi ndúu ndijáá ñuyíví nu̱ Ndióxi̱ ta ndaca nduu na nu̱ú cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi.
29 E virão do Oriente, e do Ocidente, e do Norte, e do Sul e assentar-se-ão
30 Ta mé qui̱vi̱ cán já cuni ndó java ña̱yivi, na̱ co̱ó sa̱ha̱ mé nu̱ú ña̱yivi ta nduu na na̱ íin chága̱ sa̱ha̱ nu̱ Ndióxi̱. Ta cán cuni ndó java na̱ ndíñehe jícó mé viti ta a̱ cóo toho sa̱ha̱ ná nu̱ Ndióxi̱ —na̱cachi Jesús.
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 Mé qui̱vi̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o java na̱ fariseo nu̱ Jesús já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
31 Naquele mesmo dia, chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
32 E lhes respondeu: Ide e dizei àquela raposa: eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e, no terceiro dia, sou consumado.
33 Joo sa̱ mé Jerusalén ja̱n quivi vi̱ jáchi̱ ja̱n cúú nu̱ sáhní na̱ profeta. Ta viti ndítahan caca nuu yií vi̱ íchi̱ xíca i̱ cua̱ha̱n i̱ yóho —na̱cachi Jesús.
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã e no
34 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já:
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 Ta viti cuni jo̱ho ndó ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Va̱xi qui̱ví ja̱ni̱ ndáha̱ mé vehe ndó cando̱o a. Ta mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ a̱ cúní ga̱ ndó ye̱he̱ ja̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ co̱o qui̱ví cachi ndó: “Cáhnu na̱há ná cacuu da̱ va̱xi cuéntá Ndióxi̱, xitoho í” —na̱cachi Jesús.
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.