Lucas 11
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 In tañu xíca ta̱hví Jesús nu̱ Ndióxi̱ ndáca̱a̱n. Ta tá na̱ndihi na̱xi̱ca̱ ta̱hví a̱ já na̱cachi in táhan da̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já xi̱hi̱n á:
1 De uma feita, estava Jesus orando em certo lugar; quando terminou, um dos seus discípulos lhe pediu: Senhor, ensina-nos a orar como também João ensinou aos seus discípulos.
2 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ cán:
2 Então, ele os ensinou: Quando orardes, dizei:
3 Quia̱hva ndó nu̱ú nde̱ ña̱ ndíma̱ní nu̱ú nde̱ cuxu nde̱ in in qui̱vi̱.
3 o pão nosso cotidiano dá-nos de dia em dia;
4 Caja cáhnu ini ndó sa̱há cua̱chi nde̱ tá quia̱hva cája cáhnu ini nde̱ sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ núu cája ña̱yivi xi̱hín nde̱.
4 perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo o que nos deve;
5 A̱nda̱ já na̱sacu Jesús in quia̱hva nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
5 Disse-lhes ainda Jesus: Qual dentre vós, tendo um amigo, e este for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 jáchi̱ na̱casa̱a̱ in da̱ xíní táhan xi̱hín i̱ vehe e̱ ta cúú dá da̱ na̱sa̱ha̱n xícá ta co̱ó ña̱ha nu̱ú i̱ quia̱hva i̱ cuxu da”, cachi ndó xi̱hi̱n amigo ndo̱.
6 pois um meu amigo, chegando de viagem, procurou-me, e eu nada tenho que lhe oferecer.
7 Ta viti ná caja í cuéntá nducú ñehe da ndáca̱a̱n ini vehe cán tu̱hun nu̱ ndo̱ já cachi da já: “A̱ jáqui̱hvún ye̱he̱ jáchi̱ ndájí tuun yéhé. Ta ndúu ja̱hyi válí i̱ quíji̱ na̱ xi̱hín i̱ nu̱ú xi̱to ta a̱ cu̱ú caja i̱ ndaco̱o i̱ quia̱hva i̱ ndá ña̱ha nu̱u̱n”, cachi da̱ cán xi̱hi̱n ndo̱ ná caja í cuéntá.
7 E o outro lhe responda lá de dentro, dizendo: Não me importunes; a porta já está fechada, e os meus filhos comigo também já estão deitados. Não posso levantar-me para tos dar;
8 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ va̱tí co̱ cúni̱ da̱ ja̱n ndaco̱o da quia̱hva da ña̱ha nu̱ ndo̱ sa̱há ña̱ xíní táhan ndó xi̱hi̱n dá joo ndaco̱o tá ndaco̱o da̱ quia̱hva da ña̱ha nu̱ ndo̱ sa̱há ña̱ jáqui̱hvi ndó da̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndaco̱o da quia̱hva da tócó ndihi ña̱ xíní ñúhú ndo̱ nu̱ ndo̱.
8 digo-vos que, se não se levantar para dar-lhos por ser seu amigo, todavia, o fará por causa da importunação e lhe dará tudo o de que tiver necessidade.
9 Ña̱ cán quéa̱ cáha̱n i̱ ña̱ yóho xi̱hi̱n ndo̱: Ndá ña̱ha ndíma̱ni̱ nu̱ ndo̱ xíní ñúhú ca̱ca̱ ndó ña̱ nu̱ Ndióxi̱ ta já quia̱hva mé á ña̱ nu̱ ndo̱. Ndinducú ndo̱ ña̱ cúni̱ ndo̱ ta ñehe ndó ña̱ caja Ndióxi̱. Cúú á tátu̱hun catí ndáha̱ ndo̱ yéhé ta já nu̱na̱ yéhé nu̱ ndo̱.
9 Por isso, vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Jáchi̱ na̱ xíca̱, na̱ cán cúú na̱ ñéhe̱ va. Ta na̱ ndúcú ña̱ha, na̱ cán cúú na̱ ndíñe̱he̱ va. Ta na̱ cátí ndáha̱ yéhé, na̱ cán cúú na̱ ndínu̱na̱ yéhé nu̱u̱.
10 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e a quem bate, abrir-se-lhe-á.
11 ʼTa ndá ndó, na̱ ndúu ja̱hyi ta tá xíca̱ ja̱hyi ndó pan cuxu a nu̱ ndo̱, ama cuéhé ri ndó quia̱hva ndó yu̱u̱ nu̱ á ña̱ ná caxí a̱. Ta ama ná quia̱hva ndó co̱o caxí a̱ tá xíca̱ cu̱ñu ti̱yacá caxí a̱.
11 Qual dentre vós é o pai que, se o filho lhe pedir [pão, lhe dará uma pedra? Ou se pedir] um peixe, lhe dará em lugar de peixe uma cobra?
12 Ta ama cuéhé ri ndó quia̱hva ndó líhma̱ caxí ja̱hyi ndó tá xíca̱ ndi̱vi̱ nu̱ ndo̱.
12 Ou, se lhe pedir um ovo lhe dará um escorpião?
13 Va̱tí cúú ndó ña̱yivi cája cua̱chi joo xíni̱ va̱ha ndó quia̱hva ndó ña̱ va̱ha nu̱ú ja̱hyi ndó. Ta ndaja ga̱ ví cája Ndióxi̱, tátá ndo̱, mé a̱ íin indiví xi̱hi̱n ndo̱. Quia̱hva mé á ínima̱ yi̱i̱ á nu̱ ndá na̱ ná ca̱ca̱ ña̱ nu̱ á —na̱cachi Jesús.
13 Ora, se vós, que sois maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais o Pai celestial dará o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 In tañu tává Jesús ínima̱ quini ini in da̱ta̱a, da̱ na̱nduu níhi̱, na̱caja rí quini. Ta tá sa̱ na̱cana mé rí quini ini da̱ cán na̱caja Jesús a̱nda̱ já na̱ndica̱ha̱n tucu da. Ta chí na̱catóntó cua̱há ña̱yivi ndúu cán tá na̱xini na ña̱ yóho.
14 De outra feita, estava Jesus expelindo um demônio que era mudo. E aconteceu que, ao sair o demônio, o mudo passou a falar; e as multidões se admiravam.
15 Joo java na na̱casáhá cáchí na̱ já sa̱ha̱ Jesús:
15 Mas alguns dentre eles diziam: Ora, ele expele os demônios pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
16 Ta java ga̱ na̱ cúni̱ na̱ coto ndojó na̱ Jesús sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱xi̱ca̱ na̱ nu̱ á ña̱ ná caja mé á ña̱ha xitúhún quixi indiví já ná cuni na.
16 E outros, tentando-o, pediam dele um sinal do céu.
17 Joo xíni̱ va̱ha va Jesús ña̱ cáhvi ini na̱ cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
17 E, sabendo ele o que se lhes passava pelo espírito, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e casa sobre casa cairá.
18 Ta quia̱hva já yáha xi̱hín Satanás, rí cúú tiñáhá sa̱cua̱ha̱ va. Tá ná cani táhan ndaja táhan mé rí já quéa̱ ndihi sa̱ha̱ ndée̱ ña̱ cómí ri̱. Cáha̱n i̱ ña̱ yóho xi̱hi̱n ndo̱ jáchi̱ cáchí ndo̱ ña̱ tává i̱ rí quini ini ña̱yivi xi̱hi̱n ndée̱ Beelzebú, rí cúú tiñáhá sa̱cua̱ha̱.
18 Se também Satanás estiver dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Isto, porque dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Joo tá mé a̱ nda̱a̱ cúú ndusa ña̱ cáchí ndó sa̱há i̱ ja̱n, ndáchí quéhe na̱ cúú cuéntá mé ndó ja̱n ndée̱ tává na̱ rí quini ini ña̱yivi. Ama ná cachi ndó ña̱ tává ndó rí quini xi̱hi̱n ndée̱ tiñáhá sa̱cua̱ha̱. Ña̱ yóho náha̱ ña̱ co̱ cáhvi nda̱a̱ ini ndó.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
20 Joo ye̱he̱ xi̱hín in túhún ndée̱ Ndióxi̱ tává i̱ ínima̱ quini ini ña̱yivi. Ta xi̱hín ña̱ yóho náha̱ cáxí a̱ ña̱ sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o qui̱ví cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ndo̱ —cáchí Jesús.
20 Se, porém, eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente, é chegado o reino de Deus sobre vós.
21 Ta sácú Jesús quia̱hva nu̱ ná ta xi̱hín ña̱ yóho jána̱ha̱ ña̱ quee va̱ha mé á xi̱hín tiñáhá sa̱cua̱ha̱. Já cáchí a̱ já:
21 Quando o valente, bem-armado, guarda a sua própria casa, ficam em segurança todos os seus bens.
22 Joo tá ná quixi inga ta̱a, da̱ ndacú chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ mé da̱ cán ta quee va̱ha da xi̱hi̱n dá já candaa ndihi da ndá chúun ña̱ na̱candeé ini da mé dá. Ta já caja tá cúni̱ mé da̱ ndacú chága̱ cán xi̱hi̱n ña̱ha da̱ inga cán.
22 Sobrevindo, porém, um mais valente do que ele, vence-o, tira-lhe a armadura em que confiava e lhe divide os despojos.
23 ʼNdá na̱ co̱ó cua̱ha̱n xoo i̱, cúú ná na̱ co̱ cúní ye̱he̱. Jáchi̱ ndá na̱ co̱ chíndeé ye̱he̱ xi̱hín ña̱ cája i̱, cúú ná na̱ sájí nuu nu̱ú i̱.
23 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 ʼTá quéta in rí quini ini in da̱ta̱a já quée rí cua̱ha̱n rí xíca nuu rí ndijáá yucú íchí ndínducú rí nu̱ú cando̱o rí. Ta tá co̱ ndíñe̱he̱ rí ña̱ já cásáhá cáhvi ini rí já: “Cóho̱ ndicó co̱o tucú ini da̱ nu̱ú na̱sa̱ndaca̱a̱n í cán jáchi̱ cúú á tátu̱hun vehé”, cáhán ri̱.
24 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, procurando repouso; e, não o achando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Ta tá xi̱nu̱ co̱o rí ini da̱ cán já sánde̱hé ri̱ ña̱ íin vií va ini da̱ cán tá quia̱hva vií ini vehe tá na̱ti̱hvi̱ á ta na̱ndaca ndójó va̱ha tócó ndihi ña̱ha ini a.
25 E, tendo voltado, a encontra varrida e ornamentada.
26 A̱nda̱ já quée tucu mé rí quini cán cua̱ha̱n ri̱ quehe rí u̱sa̱ ga̱ rí quini chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ mé rí já xínu ndihi rí ndi̱hvi rí ini da̱ cán. Ta mé da̱ cán ndiquini chága̱ da̱ a̱ ju̱ú tá na̱sa̱ndaca̱a̱n in tála̱á rí ini da —na̱cachi Jesús.
26 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem se torna pior do que o primeiro.
27 Ta nani cáha̱n Jesús tu̱hun yóho nu̱ú ña̱yivi já na̱cayuhú cóhó in ñáñáha̱ tañu ña̱yivi cua̱ha̱ cán já na̱cachi ñá já:
27 Ora, aconteceu que, ao dizer Jesus estas palavras, uma mulher, que estava entre a multidão, exclamou e disse-lhe: Bem-aventurada aquela que te concebeu, e os seios que te amamentaram!
28 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já:
28 Ele, porém, respondeu: Antes, bem-aventurados são os que ouvem a palavra de Deus e a guardam!
29 Tá ndítaca cua̱há ña̱yivi nu̱ íin Jesús já na̱casáhá mé á cáha̱n xi̱hi̱n ná já na̱cachi a já:
29 Como afluíssem as multidões, passou Jesus a dizer: Esta é geração perversa! Pede sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o de Jonas.
30 Jáchi̱ mé ña̱yivi na̱sanduu sa̱nahá ñuu Nínive cán na̱canda̱a̱ ini na ña̱ na̱chindahá Ndióxi̱ Jonás nu̱ ná. Ta quia̱hva já canda̱a̱ ri ini na̱ ndúu viti ña̱ na̱chindahá ri Ndióxi̱ ye̱he̱ va, da̱ na̱nduu ña̱yivi.
30 Porque, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Tá ná xi̱nu̱ qui̱ví caja vií Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi ndúu tiempo viti a̱nda̱ já ndicui̱ta in ñá na̱sacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi ndúu chí sur sa̱nahá ta chica̱a̱n ñá cua̱chi ja̱tá ña̱yivi ndúu tiempo viti. Jáchi̱ mé ñá cán va̱tí na̱sahi̱in xícá ndiva̱ha ñá nu̱ rey Salomón sa̱nahá na̱sa̱ha̱n ñá cuni jo̱ho ñá tu̱hun ndíchí cáha̱n da̱. Ta ye̱he̱ íin chága̱ sa̱há i̱ a̱ ju̱ú ga̱ Salomón joo co̱ cándúsa ndó ye̱he̱.
31 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com os homens desta geração e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Ta jári ña̱yivi na̱sanduu Nínive sa̱nahá cán ndicui̱ta na chica̱a̱n na cua̱chi ja̱ta̱ ndo̱ tá ná xi̱nu̱ qui̱ví caja vií Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi ndúu viti. Jáchi̱ mé na̱ na̱sanduu ñuu Nínive cán na̱jándacoo na cua̱chi cája na tá na̱ca̱ha̱n Jonás xi̱hi̱n ná ña̱ na̱cachi Ndióxi̱ coo. Ta ye̱he̱ íin chága̱ sa̱há i̱ a̱ ju̱ú ga̱ Jonás joo co̱ cándúsa ndó ye̱he̱.
32 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 ʼNi in túhún toho ña̱yivi co̱ chíca̱a̱n ñúhu̱ ná in lámpara ta já quéhe na ña̱ sácú na̱ in nu̱ú je̱hé. Ni co̱ chíca̱a̱n na̱ ña̱ ti̱xi sa̱to̱. Ña̱ cája na quéa̱ chínúu jícó na̱ ña̱ já ná ye̱he̱ nu̱ú na̱ quíhvi ini vehe cán.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar escondido, nem debaixo do alqueire, mas no velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
34 Nduchú núú yo̱ cúú á tátu̱hun in lámpara jándiye̱he̱ a̱ nu̱ yo̱ já xíní yo̱ nu̱ xíca í. Ta tá tívi va̱ha nduchú núú yo̱ já cuu cande̱hé va̱ha í nu̱ xíca í. Joo tá co̱ tívi nduchú núú yo̱ já quéa̱ xíca í nu̱ naá ndiva̱ha.
34 São os teus olhos a lâmpada do teu corpo; se os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, se forem maus, o teu corpo ficará em trevas.
35 Cuéntá coo ndó a̱ ju̱ú ca̱hán ndo̱ ña̱ cúú ndó na̱ xíca nu̱ yéhe̱ ta cáa ví ndó cája ndó cua̱chi tátu̱hun na̱ xíca nu̱ naá.
35 Repara, pois, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Tá ná quia̱hva ndó ña̱ma̱ni̱ jándiye̱he̱ Ndióxi̱ ínima̱ ndo̱ já a̱ cája ga̱ ndó cua̱chi jáchi̱ a̱ cáñehe ga̱ ndó ínima̱ quini. Tá cája ndó ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ já cúú á tátu̱hun in lámpara jándiye̱he̱ ínima̱ ndo̱ —na̱cachi Jesús.
36 Se, portanto, todo o teu corpo for luminoso, sem ter qualquer parte em trevas, será todo resplandecente como a candeia quando te ilumina em plena luz.
37 Tá na̱ndihi na̱ca̱ha̱n Jesús já na̱cana in da̱ fariseo Jesús ña̱ ná cu̱hu̱n a̱ cuxu a vehe da. Tá na̱ndihi já na̱sa̱ha̱n Jesús vehe da já na̱qui̱hvi a na̱saco̱o a nu̱ mesa xi̱hi̱n java na̱ cán.
37 Ao falar Jesus estas palavras, um fariseu o convidou para ir comer com ele; então, entrando, tomou lugar à mesa.
38 Joo ndaja coo da̱ fariseo cán chí na̱catóntó da̱ jáchi̱ na̱xini da ña̱ co̱ó na̱ndahá Jesús caco̱o a cuxu a tá quia̱hva íin costumbre mé na̱ fariseo cán.
38 O fariseu, porém, admirou-se ao ver que Jesus não se lavara primeiro, antes de comer.
39 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín da̱ fariseo cán:
39 O Senhor, porém, lhe disse: Vós, fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e perversidade.
40 Ndaja tóntó ji̱ni̱ ndo̱. Á co̱ xíni̱ toho ndó ña̱ tá na̱cava̱ha Ndióxi̱ ña̱yivi já na̱cava̱ha mé á yiquí cu̱ñu na ta na̱cava̱ha mé á ínima̱ ná.
40 Insensatos! Quem fez o exterior não é o mesmo que fez o interior?
41 Caja ndó ña̱ma̱ni̱ xi̱hín na̱ nda̱hví xi̱hín ndinuhu ini ndó já ná coo vií ndó nu̱ Ndióxi̱.
41 Antes, dai esmola do que tiverdes, e tudo vos será limpo.
42 ʼNdáhví na̱cuu ndó, na̱ fariseo. Mé ndó tá cáchí ndo̱ sáhan ndó ña̱ha nu̱ Ndióxi̱ já cáva̱ha ndó u̱xu̱ táhndá ña̱ha ndó cán. Ta in a sáhan ndó nu̱ Ndióxi̱ ta quéhe ndihi ndó ña̱ java cán. Quia̱hva já cája ndó xi̱hín mi̱nu estila xi̱hín yu̱cu̱ lo̱tá ta quia̱hva já cája ndó xi̱hi̱n tá nu̱ú ña̱ha cána nu̱ ñúhu̱ ndo̱. Joo co̱ cája ndó ña̱ nda̱a̱ xi̱hín ña̱yivi. Ta ni co̱ quíhvi̱ ini ndó Ndióxi̱. Joo ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ caja ndó quéa̱ ná caja nda̱a̱ ndó ta ná qui̱hvi̱ ini ndó a̱. Ta a̱ ndíndójó ndó quia̱hva ndó ña̱ha nu̱ Ndióxi̱.
42 Mas ai de vós, fariseus! Porque dais o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças e desprezais a justiça e o amor de Deus; devíeis, porém, fazer estas coisas, sem omitir aquelas.
43 ʼNdáhví na̱cuu ndó, na̱ fariseo. Jáchi̱ tá sáha̱n ndó veñu̱hu cátóó ndo̱ caco̱o ndó nu̱ sáco̱o na̱ náhnu. Ta cúni̱ ndó ña̱ ná ca̱ha̱n Ndióxi̱ toní ñúhú ndiva̱ha ña̱yivi xi̱hi̱n ndo̱ tá ndique táhan na xi̱hi̱n ndo̱ íchi̱.
43 Ai de vós, fariseus! Porque gostais da primeira cadeira nas sinagogas e das saudações nas praças.
44 ʼNdáhví na̱cuu ndó, na̱ jána̱ha̱ ley Moisés. Ta ndáhví na̱cuu ndó, na̱ fariseo. Jáchi̱ co̱ cúú ndó tá quia̱hva ndáa ndó. Mé ndó cúú ndó tátu̱hun yávi̱ nu̱ táán na̱ ndi̱i jáchi̱ núu cája ndó. Va̱tí xójo̱ cava ña̱yivi yáha na nu̱ú na̱ndu̱xu̱ ndi̱i cán joo co̱ xíni̱ na̱ ña̱ cúú á in yávi̱ nu̱ ñúhu ndi̱i jáchi̱ co̱ó yu̱u̱ ñáñí a̱ —na̱cachi Jesús.
44 Ai de vós que sois como as sepulturas invisíveis, sobre as quais os homens passam sem o saber!
45 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe in da̱ jána̱ha̱ ley Moisés cán tu̱hun nu̱ Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
45 Então, respondendo um dos intérpretes da Lei, disse a Jesus: Mestre, dizendo estas coisas, também nos ofendes a nós outros!
46 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
46 Mas ele respondeu: Ai de vós também, intérpretes da Lei! Porque sobrecarregais os homens com fardos superiores às suas forças, mas vós mesmos nem com um dedo os tocais.
47 ʼNdáhví na̱cuu ndó jáchi̱ cúú á tátu̱hun cáva̱ha ndó ñáñí nu̱ jándu̱xu̱ ndó na̱ profeta, na̱ na̱sahní tásáhnu jícó ndo̱ sa̱nahá.
47 Ai de vós! Porque edificais os túmulos dos profetas que vossos pais assassinaram.
48 Ta xi̱hín ña̱ yóho náha̱ ndó ña̱ cáji̱i̱ ini ndó xi̱hín ña̱ na̱caja tásáhnu jícó ndo̱ sa̱nahá tá na̱sahní na̱ na̱ profeta. Ta viti cúú á tátu̱hun chíndeé táhan ndó xi̱hín na̱ cán jáchi̱ mé ná na̱sahní na̱ na̱ profeta ta mé ndó na̱cava̱ha ndó nu̱ú na̱ndu̱xu̱ na̱.
48 Assim, sois testemunhas e aprovais com cumplicidade as obras dos vossos pais; porque eles mataram os profetas, e vós lhes edificais os túmulos.
49 ʼXíni̱ va̱ha Ndióxi̱ ña̱yivi ta nda̱a̱ na̱ca̱ha̱n mé á tá na̱cachi a já: “Chindahá i̱ java profeta xi̱hín java apóstol nu̱ ndo̱. Joo mé ndó cahní ndo̱ java na ta java na ndicui̱ta ñee ndó na̱”, na̱cachi Ndióxi̱ sa̱nahá.
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão,
50 Joo viti ca̱ca̱ Ndióxi̱ cuéntá nu̱ú ña̱yivi ndúu tiempo viti sa̱ha̱ tócó ndihi na̱ profeta, na̱ na̱xi̱hi̱ ndijáá tiempo ja̱nda̱ nani na̱ca̱va̱ sáhá sa̱ha̱ ñuyíví.
50 para que desta geração se peçam contas do sangue dos profetas, derramado desde a fundação do mundo;
51 Ca̱ca̱ Ndióxi̱ cuéntá nu̱ú ña̱yivi ndúu tiempo viti sa̱há na̱ profeta ndi̱i na̱xi̱hi̱ sa̱nahá. Ca̱ca̱ mé á cuéntá sa̱há Abel, da̱ na̱xi̱hi̱ na̱caja Caín cán. Ta ca̱ca̱ mé á cuéntá sa̱há ndijáá na̱ profeta na̱xi̱hi̱ tiempo na̱quixi cán ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o a nu̱ú ca̱ca̱ cuéntá sa̱há ndi̱i Zacarías. Mé da̱ yóho na̱sahní na̱ da̱ ini veñu̱hu sa̱nahá tañu nu̱ náa̱ xi̱hín nu̱ú yi̱i̱ ndiva̱ha. Ña̱ cán quéa̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ ca̱ca̱ Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ tócó ndihi ndi̱i ja̱n nu̱ú ña̱yivi ndúu tiempo viti.
51 desde o sangue de Abel até ao de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e a casa de Deus. Sim, eu vos afirmo, contas serão pedidas a esta geração.
52 ʼNdáhví na̱cuu ndó, na̱ jána̱ha̱ ley Moisés. Jáchi̱ cája ndó ña̱ ná a̱ cúu canda̱a̱ ini ña̱yivi ña̱ cáchí tu̱hun Ndióxi̱. Ta xi̱hín ña̱ yóho cúú ndó na̱ sájí nuu cuití va jáchi̱ ni co̱ sáhan ndó ña̱ma̱ní nu̱ ná ña̱ ná candúsa na ña̱ nda̱a̱. Ta mé ndó va̱tí xíni̱ ndó cúú á ña̱ nda̱a̱ joo co̱ cája ndó ña̱ cáchí a̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés cán.
52 Ai de vós, intérpretes da Lei! Porque tomastes a chave da ciência; contudo, vós mesmos não entrastes e impedistes os que estavam entrando.
53 Tá na̱cachi Jesús ña̱ yóho já na̱xo̱jo̱ ndiva̱ha ini na̱ jána̱ha̱ ley Moisés cán xi̱hín na̱ fariseo cán xi̱hi̱n á. Ta já na̱casáhá na̱ ndáca̱ tu̱hún cua̱ha̱ chága̱ na̱ mé á sa̱há ña̱ cúni̱ na̱ jáqui̱hvi̱ cuití ñahá na̱.
53 Saindo Jesus dali, passaram os escribas e fariseus a argui-lo com veemência, procurando confundi-lo a respeito de muitos assuntos,
54 Ta na̱sacu cua̱ha̱ ná tu̱hun i̱hvi̱ nu̱ á jáchi̱ ndúcú na̱ ndá quia̱hva chica̱a̱n na̱ cua̱chi ja̱tá xi̱hín in tu̱hun ña̱ ná ya̱ha yúhu̱ á ca̱ha̱n.
54 com o intuito de tirar das suas próprias palavras motivos para o acusar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.