Lucas 10
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Tá na̱ndihi já na̱ca̱xi Jesús inga u̱ni̱ jico u̱xu̱ chága̱ da̱ta̱a. Ta tá i̱vi̱ tá i̱vi̱ da̱ na̱chindahá a̱ da̱ cua̱ha̱n da̱ já ná cu̱hu̱n cuéé da̱ ca̱ha̱n da̱ tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hín ña̱yivi ndúu tócó ndihi ñuu nu̱ú na̱sacu ini Jesús cu̱hu̱n a̱ coto nihni a ña̱yivi.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 A̱nda̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Mé ndó cúú ndó na̱ chindahá i̱ cu̱hu̱n caca nuu ca̱ha̱n tu̱hun Ndióxi̱. Mé a̱ nda̱a̱ i̱yo ndiva̱ha cáa nu̱ú cu̱hu̱n ndo̱ jáchi̱ cacuu ndó tátu̱hun ndicachi válí tañu cua̱há ndiva̱hyí.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Tá na̱quee ndó cua̱ha̱n ndo̱ coto a̱ cáñehe ndó yátí cu̱hu̱n ndo̱ ni jiu̱hún ni inga ndu̱sa̱ ndó a̱ cáñehe ndó cu̱hu̱n ndo̱. Ta a̱ cácui̱ta ndó ca̱ha̱n Ndióxi̱ ndó xi̱hín ña̱yivi ndique táhan xi̱hi̱n ndó íchi̱.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Ta tá ná xi̱nu̱ co̱o ndó in vehe, jihna ñúhú ca̱ha̱n Ndióxi̱ ndó xi̱hín na̱ ndúu vehe cán já cachi ndó já xi̱hi̱n ná: “Ná coo va̱ha ini ndó, na̱ ndúu vehe yóho”, cachi ndó xi̱hi̱n ná.
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Ta tá mé a̱ nda̱a̱ íin va̱ha ini ña̱yivi ndúu vehe cán já a̱ cándo̱o núu toho tu̱hun na̱cachi ndó xi̱hín na̱ cán. Joo tá co̱ íin va̱ha ini na̱ cán já a̱ quéhe ndó cuéntá sa̱há ña̱ na̱cachi ndó ña̱ ná coo va̱ha ini na̱ ja̱n jáchi̱ a̱ ju̱ú na̱ coo va̱ha ini cúú toho na̱ ja̱n.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Tá ná xi̱nu̱ co̱o ndó in vehe nu̱ ndíquehe va̱ha na ndo̱hó, canduu ndó mé vehe ja̱n. Ta a̱ cáca nuu ndó tá vehe tá vehe nducú ndo̱ nu̱ú coo ndó. Ta ndá ña̱ha íin nu̱ ná sáhan na nu̱ ndo̱ cuxu ndó á coho ndó, tiin ndó a̱ ndáha̱ ná. Jáchi̱ ndítahan nu̱ú in da̱ta̱a ndiquehe da ña̱ catacu da sa̱há chuun cája da.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Ta tá ná xi̱nu̱ co̱o ndó in ñuu nu̱ ndíquehe va̱ha na ndo̱hó, cuxu ndó ndía̱ cúú mé a̱ sáhan na nu̱ ndo̱.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Ta ndaja va̱ha ndó ndá na̱ quíhvi̱ ndúu cán. Ta cachi ndó já xi̱hi̱n ná: “Sa̱ na̱cayati qui̱ví cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ndo̱”, cachi ndó xi̱hi̱n ná.
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Joo tá ná xi̱nu̱ co̱o ndó in ñuu nu̱ú co̱ cúni̱ na̱ ndiquehe va̱ha na ndo̱hó, cuáhán ndó cáyé ñuu cán já cachi ndó já xi̱hi̱n ná:
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 “Ja̱nda̱ ña̱ yácá na̱tiin ndaa sa̱há nde̱ ñuu ndó yóho quíji nihni nde̱ ta xi̱hín ña̱ yóho náha̱ nde̱ ña̱ cua̱ha̱n cua̱chi ndó ja̱ta̱ mé va ndó. Jáchi̱ sa̱ na̱ca̱xi tu̱hun va nde̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ sa̱ na̱cayati qui̱ví cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi”, cachi ndó xi̱hi̱n ná —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 A̱nda̱ já na̱cachi tucu a já xi̱hi̱n ná:
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús xi̱hi̱n ná já:
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Joo tá ná xi̱nu̱ qui̱vi̱ caja vií Ndióxi̱ sa̱há ña̱yivi já ndoho chága̱ ini mé ndó, na̱ ñuu ja̱n a̱ ju̱ú ga̱ tá quia̱hva na̱ndoho ini ña̱yivi na̱sanduu ñuu Tiro xi̱hín ñuu Sidón sa̱nahá.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Ta viti cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndó, na̱ ndúu ñuu Capernaum. Ja̱nda̱ indiví cúni̱ ndó cu̱hu̱n ndó joo sa̱há ña̱ sáá ini ndó cu̱hu̱n ndó ja̱nda̱ indayá, caja Ndióxi̱ —na̱cachi Jesús.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 A̱nda̱ já na̱cachi a xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já:
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 A̱ ju̱ú quia̱hva cáji̱i̱ íní na̱ u̱ni̱ jico u̱xu̱ na̱ na̱chindahá Jesús ca̱ha̱n tu̱hun Ndióxi̱ cán tá na̱ndicó co̱o na. Já na̱cachi na já xi̱hi̱n Jesús:
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Chí na̱sa̱ha̱n i̱ ndée̱ nu̱ ndóhó ña̱ ná cuu cahnda ndó chuun nu̱ú tiñáhá sa̱cua̱ha̱. Já cuu cua̱ni nihni ndó ja̱tá co̱o xi̱hín ja̱ta̱ líhma̱ ta a̱ ndóho ndó ni in ña̱ha. Ta na̱sa̱ha̱n i̱ ndée̱ nu̱ ndo̱ ña̱ ná cuu quee va̱ha ndó nu̱ú ndihi ña̱ núu cúni̱ tiñáhá sa̱cua̱ha̱ caja rí xi̱hi̱n ndo̱.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Va̱tí cáji̱i̱ ini ndó sa̱há ña̱ cándúsa rí quini nu̱ sáhndá ndó chuun nu̱ ri̱ joo ndítahan caji̱i̱ chága̱ ini ndó sa̱há ña̱ sa̱ na̱que̱e va qui̱vi̱ ndó ña̱ cu̱hu̱n ndó indiví —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Ta chí mé hora já na̱caja ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ña̱ ná caji̱i̱ ndiva̱ha ini Jesús. Já na̱casáhá cáchí a̱ já:
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 A̱nda̱ já na̱cachi a já xi̱hín na̱ ndúu cán:
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 A̱nda̱ já na̱sande̱hé a̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán. Já na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hi̱n mé cuití na̱:
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ cua̱ha̱ táhan na̱ profeta na̱sanduu sa̱nahá ta cua̱ha̱ táhan na̱ na̱sacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi sa̱nahá cúni̱ na̱ cuni na tócó ndihi ña̱ xíní ndo̱ cája i̱. Joo co̱ó na̱xini na ña̱. Ta cúni̱ na̱ cuni jo̱ho na ña̱ xíni̱ jo̱ho ndó cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Joo co̱ó na̱xini jo̱ho na ña̱.
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Ta ndaja coo in da̱ jána̱ha̱ ley Moisés na̱nda̱ca̱ ndichi da ca̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n Jesús jáchi̱ cúni̱ da̱ coto ndojó ñahá da̱. Ta na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ jána̱ha̱ ley Moisés cán tu̱hun nu̱ Jesús já na̱cachi da já:
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Joo da̱ jána̱ha̱ ley Moisés cán cúni̱ da̱ cando̱o va̱ha da nu̱ú ña̱yivi ndúu cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ cáchí da̱ já xi̱hi̱n Jesús:
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 A̱nda̱ já na̱ndicani Jesús nu̱ dá já cáchí a̱ já xi̱hi̱n dá:
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Ta ña̱ va̱ha quéa̱ na̱ya̱ha in ju̱tu̱ mé íchi̱ cán. Joo tá na̱xini ñahá da̱ já na̱ya̱ha saa da cua̱ha̱n va da.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Ta sa̱ mé íchi̱ cán na̱ya̱ha ri in da̱ na̱quixi chi̱chi Leví ta tá na̱xini da da̱ na̱ndicue̱he̱ cándúhu̱ íchi̱ cán já na̱ya̱ha saa da cua̱ha̱n da̱.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Jári in da̱ Samaria xíca cua̱ha̱n mé íchi̱ cán. Joo tá na̱xini da̱ da̱ na̱ndicue̱he̱ cándúhu̱ íchi̱ cán chí na̱ta̱hvi̱ ini da sa̱ha̱ dá.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 A̱nda̱ já na̱cayati da nu̱ cándúhu̱ dá. Já na̱caja tátá da̱ nu̱ú na̱ndicue̱he̱ da̱ quíhvi̱ cán xi̱hi̱n sítí xi̱hi̱n vino viti. Ta já na̱cató da̱ nu̱ú na̱ndicue̱he̱ cán xi̱hín ti̱co̱to̱. Tá na̱ndihi na̱jándaa da da̱ ja̱ta̱ búrro̱ ja̱na̱ dá já ñéhe ñahá da̱ cua̱ha̱n da̱. Já na̱nducú da̱ vehe coo tóo da̱ quíhvi̱ cán ña̱ ná candaa na da̱.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n tá na̱sacu ini da̱ Samaria cán quehe da íchi̱ cu̱hu̱n da̱ já na̱tavá da̱ i̱vi̱ jiu̱hún ca̱a na̱sa̱ha̱n da̱ nu̱ú da̱ xi̱hín ña̱ha vehe cán. Já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá: “Cajún ña̱ma̱ní candaa va̱hún da̱ quíhvi̱ yóho. Ta tá ná chica̱a̱n chágu̱n jiu̱hún xi̱hi̱n dá, a̱ ndícani toho inún jáchi̱ cha̱hvi mí vi̱ ña̱ nu̱u̱n tá ná ndicó co̱o i̱”, cáchí da̱ Samaria cán —na̱cachi Jesús.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús da̱ jána̱ha̱ ley Moisés cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 A̱nda̱ já na̱cachi da̱ jána̱ha̱ ley Moisés já:
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Na̱quehe Jesús íchi̱ xíca cua̱ha̱n ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o a in ñuu loho. Ta cán na̱ndiquehe va̱ha in ñá naní Marta mé á vehe ñá.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Ta na̱sahi̱in in qui̱hvi̱ Marta yóho, ñá naní María. Ta na̱xi̱nu̱ co̱o María na̱saco̱o ñá yati sa̱ha̱ Jesús jáchi̱ cúni̱ ñá cuni jo̱ho ñá nu̱ cáha̱n mé á.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Joo ndaja coo a̱ ju̱ú quia̱hva ndíhi ini mé Marta cája ndíví ñá ña̱ha cuxu na ndáca̱a̱n ña̱. A̱nda̱ já na̱cayati ñá nu̱ Jesús já na̱cachi ñá já xi̱hi̱n á:
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ña̱ já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ña̱:
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Joo íin in túhún ña̱ha ña̱ íin chága̱ sa̱ha̱ ta cúú á ña̱ ndítahan cajún. Ta María, ñá cúú qui̱hvu̱n yóho na̱ca̱xi ñá ña̱ va̱ha chága̱. Ta ni in na a̱ cúu caji nuu nu̱ ñá cuni jo̱ho ñá tu̱hun cáha̱n i̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ña̱.
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.