João 6
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Tá sa̱ na̱ya̱ha tócó ndihi ña̱ yóho já na̱quee Jesús cua̱ha̱n inga xoo tañu̱hú Galilea cán. Ta mé tañu̱hú cán cáha̱n tucu na xi̱hi̱n dó naní do̱ Tiberias.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Ta cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi ndíco̱ ja̱ta̱ Jesús cua̱ha̱n na̱ jáchi̱ na̱xini na ña̱ náhnu na̱caja mé á tá na̱ndaja va̱ha mé á na̱ quíhvi̱.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Tá na̱ndihi já na̱ndaa Jesús in xi̱qui̱ ta cán na̱saco̱o a xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ta mé tiempo já sa̱ cáyati vicó pascua ña̱ cája mé na̱ Israel cán.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Ta tá na̱ndicoto nihni Jesús já na̱xini a ña̱ ndíco̱ cua̱há ña̱yivi ja̱tá va̱xi na já na̱cachi a já xi̱hín Felipe:
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Na̱cachi Jesús ña̱ yóho xi̱hín Felipe jáchi̱ cúni̱ a̱ cuni a ndía̱ cachi da̱ cán xi̱hi̱n á. Jáchi̱ sa̱ xíni̱ va̱ha Jesús ndáa̱ quéa̱ caja ña̱ ná cuxu ndihi na̱ cán.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Felipe tu̱hun nu̱ú Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 A̱nda̱ já na̱ca̱ha̱n Andrés, da̱ cúú in táhan na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús, da̱ cúú ñani Simón Pedro. Já na̱cachi da já xi̱hín Jesús:
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 —Yóho íin in ta̱a loho ta ñéhe da u̱hu̱n pan cebada xi̱hín i̱vi̱ ti̱yacá. Joo ama ná queta ri ña̱ yóho cuxu tócó ndihi ña̱yivi ja̱n —na̱cachi Andrés xi̱hín Jesús.
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já:
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Tá na̱ndihi já na̱tiin Jesús pan cán já na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱. Ta tá na̱ndihi já na̱sa̱ha̱n ña̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á ta na̱ndicahnda na ña̱ nu̱ú na̱ ndúu coo cán. Ta quia̱hva já na̱caja ri a xi̱hín ti̱yacá va. Ta na̱xixi ndihi na ja̱nda̱ quia̱hva na̱chutú ti̱xi na.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Ta tá na̱ndihi já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán:
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱jánditaca na ña̱ ta na̱jándicutú na̱ u̱xu̱ i̱vi̱ to̱yi̱cá xi̱hín ña̱ na̱cando̱o.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Tá na̱xini ndihi ña̱yivi cán ña̱ xitúhún na̱caja Jesús yóho já na̱casáhá cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Joo na̱quee Jesús cua̱ha̱n in túhún mé á coo a yúcu̱ jáchi̱ xíni̱ mé á ña̱ ndúcú ña̱yivi cañehe ndúsa̱ na̱ mé á jáchi̱ cúni̱ na̱ ndaja na mé á rey nu̱ ná.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Tá sa̱ na̱cuaá já na̱nuu na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús xi̱qui̱ cán cua̱ha̱n chí yuhú tañu̱hú cán.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Ta chí sa̱ na̱canaá va̱ha va ta co̱ó Jesús xínu̱ co̱o nu̱ ndúu na sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ndaa na ja̱tá in barco ta na̱casáhá na̱ jándicaca na do̱ jáchi̱ cúni̱ na̱ cu̱hu̱n na̱ ñuu Capernaum.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Ta ndaja coo na̱casáhá ndíco̱jo̱ ticui̱í nu̱ú tañu̱hú cán jáchi̱ na̱casáhá xícó in ta̱chi̱ ndeé ndiva̱ha.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Ta tá sa̱ na̱caxícá na̱ u̱hu̱n á i̱ñu̱ kilometro cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n barco cán nu̱ú ticui̱í já na̱xini na xíca sáhá Jesús cua̱ha̱n nu̱ú ticui̱í já cáyati a nu̱ barco cándójó na̱ cán. A̱nda̱ já na̱casáhá yíhví na̱ ndúu na.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 A̱nda̱ já cávatá na̱ na̱jándaa na a̱ ja̱ta̱ barco. Ta i̱vi̱ la̱á sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o na nu̱ú cua̱ha̱n na̱.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Tá na̱ti̱vi inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱casáhá ña̱yivi ndínducú na̱ Jesús jáchi̱ na̱xini na ña̱ co̱ó na̱ndaa toho a in túhún barco na̱sahi̱in cán xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n a̱ jáchi̱ mé cuití na̱ cán sa̱ na̱ndaa cua̱ha̱n.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Ta nani ndúu na yuhú tañu̱hú yati nu̱ú na̱ndaja cua̱ha̱ Jesús pan tá na̱ndihi na̱ndiquia̱hva mé á ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ cán já na̱xi̱nu̱ co̱o java barco, dó na̱quixi chí ñuu Tiberias.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Ta sa̱há ña̱ co̱ó na̱nditahan na Jesús sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ndaa na barco cán já na̱quee na cua̱ha̱n na̱ ñuu Capernaum ndinducú ñahá na̱.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ cán inga xoo tañu̱hú já na̱nditahan na Jesús. Ta na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún na̱ mé á já cáchí na̱ já:
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Co̱ ndítahan ndi̱hi nahá ini ndó sa̱há ña̱ cuxu ndó ñuyíví yóho. Ña̱ ndítahan caja ndó quéa̱ ndinducú ndó ndá quia̱hva catacu ndó a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Jáchi̱ ye̱he̱ cúú da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ta cuu caja i̱ ña̱ ná catacu ndó a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Jáchi̱ Ndióxi̱, tátá i̱ náha̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ na̱ca̱xi a ye̱he̱ caja i̱ chuun yóho —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ cán já xi̱hi̱n á:
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 A̱nda̱ já na̱cachi tucu na̱ cán já xi̱hi̱n á:
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Jáchi̱ mé tásáhnu jícó nde̱ na̱xixi na pan tá na̱xi̱ca na yucú íchí nu̱ co̱ ndúu ña̱yivi cán. Já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ já: “Na̱xixi na pan ña̱ na̱quixi indiví na̱caja Moisés” —na̱cachi na̱ cán xi̱hín Jesús.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Jáchi̱ ye̱he̱ cúú u̱ tátu̱hun pan ña̱ na̱nuu indiví na̱caja Ndióxi̱ ña̱ ná cuu catacu ña̱yivi a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ cán já xi̱hi̱n á:
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Joo cúú á tá quia̱hva na̱cachi i̱ xi̱hi̱n ndo̱: co̱ cándúsa toho ndó ye̱he̱ va̱tí xíní ndó ye̱he̱.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Joo tócó ndihi na̱ va̱xi nu̱ú i̱ cája Ndióxi̱, na̱ cán cúú na̱ cándúsa ye̱he̱. Ta ndá na̱ cándúsa ye̱he̱, na̱ cán co̱ táxí i̱ na̱ ña̱ ná quee na cu̱hu̱n na̱.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Jáchi̱ va̱tí na̱nuu i̱ indiví nu̱ íin Ndióxi̱ joo co̱ó na̱quixi i̱ caja i̱ ña̱ cúni̱ mí i̱. Va̱xi i̱ caja i̱ ña̱ cúni̱ Ndióxi̱, tátá i̱ jáchi̱ mé á na̱chindahá ye̱he̱.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Ta ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ quéa̱ ña̱ ná a̱ quiáhva i̱ ña̱ma̱ni̱ ndihi sa̱há na̱ na̱sa̱ha̱n mé á nu̱ú i̱. Ña̱ cúni̱ mé á quéa̱ ná jánditacu u̱ tócó ndihi na tá ná xi̱nu̱ co̱o qui̱ví nu̱ ndíhí.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ quéa̱ ná catacu ña̱yivi, na̱ cándeé ini ye̱he̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Ta ye̱he̱, da̱ cúú in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi mé á jánditacu u̱ na̱ qui̱vi̱ nu̱ ndíhí cuíí —na̱cachi Jesús.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ Israel cán cáha̱n núu na sa̱há Jesús jáchi̱ sa̱ na̱cachi a ña̱ cúú á tátu̱hun pan ta na̱cachi a ña̱ na̱nuu a chí indiví.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Ta já na̱cachi xi̱hi̱n táhan na̱ cán já:
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Jáchi̱ jáca̱ha̱n Ndióxi̱, tátá i̱, ña̱yivi ña̱ ná candúsa na ye̱he̱. Ta ni in túhún toho ña̱yivi a̱ cu̱ú candúsa na ye̱he̱ tá ta̱ co̱ jáca̱ha̱n Ndióxi̱ ínima̱ ná, mé á na̱chindahá ye̱he̱. Ta na̱ cán cúú na̱ jánditacu u̱ qui̱ví nu̱ ndíhí.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Já na̱ca̱hyí na̱ profeta sa̱nahá: “Jána̱ha̱ Ndióxi̱ tócó ndihi ña̱yivi.” Ña̱ cán quéa̱ tócó ndihi ña̱yivi, na̱ xíni̱ jo̱ho nu̱ cáha̱n Ndióxi̱ ta cája na ña̱ jána̱ha̱ mé á nu̱ ná, na̱ cán cúú na̱ va̱xi nu̱ú i̱.
45 Está escrito nos profetas:
46 ʼJoo a̱ ju̱ú ca̱hán ndo̱ ña̱ cuu cuni java ña̱yivi Ndióxi̱, tátá i̱. Jáchi̱ ye̱he̱, da̱ na̱chindahá mé á ñuyíví yóho, cúú in túhún da̱ xíní ñahá.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Ndá na̱ cándeé ini ye̱he̱, na̱ cán cúú na̱ catacu a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Jáchi̱ ye̱he̱ cúú u̱ tátu̱hun pan ña̱ cuu caja ña̱ ná catacu na.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Sa̱ xíni̱ ndó tásáhnu jícó ndo̱ na̱xixi na pan yucú íchí sa̱nahá joo na̱xi̱hi̱ tá na̱xi̱hi̱ na̱.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Joo ye̱he̱ cúú u̱ tátu̱hun pan ña̱ na̱nuu chí indiví já quéa̱ ndá na̱ cándúsa ye̱he̱ cúú ná tátu̱hun na̱ xíxi pan ta já a̱ quíví na̱. Jáchi̱ tá ná cuxu na pan quia̱hva i̱ nu̱ ná já quéa̱ catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ye̱he̱ cúú u̱ tátu̱hun mé pan xíxi na. Na̱nuu i̱ indiví ta a̱ cúu ndihi sa̱há i̱. Ta jivi mé yiquí cu̱ñu i̱ cúú á tátu̱hun pan xíxi na yóho ta va̱xi qui̱vi̱ ndiquia̱hva i̱ ña̱ nu̱ ná já ná cuu ca̱cu ndaa ínima̱ ná. Ta tá ná cuxu na ña̱ já catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ —na̱cachi Jesús.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ Israel cán ndítúhún cue̱he̱ xi̱hi̱n táhan na já na̱cachi na já:
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Ndá na̱ xíxi na yiquí cu̱ñu i̱ ta xíhi na ni̱í i̱, na̱ cán cúú na̱ ca̱cu ndaa ínima̱ ná ta jánditacu u̱ na̱ qui̱vi̱ nu̱ ndíhí.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Jáchi̱ yiquí cu̱ñu i̱ cúú ndusa tátu̱hun in ña̱ha va̱ha ndiva̱ha cuxu na ta ni̱í i̱ cúú dó tátu̱hun in dó va̱ha xíhi na.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Ndá na̱ ná ndiquehe va̱ha ye̱he̱ cúú á tátu̱hun ndiquehe va̱ha na in pan cuxu na ta cúú á tátu̱hun ndiquehe na ticui̱í xíhi na. Já quéa̱ in nduu na xi̱hín i̱ ta já in nduu ri ye̱he̱ va xi̱hi̱n mé ná.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Ta sa̱há ña̱ tácú Ndióxi̱, tátá i̱, mé a̱ na̱chindahá ye̱he̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ tácú ri ye̱he̱ va cája mé á. Quia̱hva já ya̱ha ri xi̱hín ña̱yivi jáchi̱ tá ná ndiquehe va̱ha na ye̱he̱ já catacu na caja i̱.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Jáchi̱ ye̱he̱ cúú u̱ ndusa tátu̱hun pan ña̱ na̱nuu indiví. Ta co̱ cúú á tátu̱hun ña̱ na̱ya̱ha xi̱hi̱n tásáhnu jícó ndo̱ tá na̱xixi na pan naní maná yucú íchí cán jáchi̱ tá na̱ndihi na̱xi̱hi̱ tá na̱xi̱hi̱ na̱ cán. Joo ndá na̱ cándeé ini ye̱he̱ cúú ná tátu̱hun na̱ xíxi pan ña̱ na̱quixi indiví. Ta na̱ cán catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ —na̱cachi Jesús.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Tócó ndihi ña̱ yóho na̱jána̱ha̱ Jesús nu̱ ná ini veñu̱hu ñuu Capernaum cán.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ta cua̱há táhan na̱ xíca xi̱hín Jesús cán tá na̱xini jo̱ho na ña̱ na̱ca̱ha̱n mé á já na̱casáhá cáha̱n núu na sa̱há já cáchí na̱ já:
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Tá na̱xini Jesús ña̱ cáhvi núu ini na̱ xíca xi̱hín a̱ cán já na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Ndaja ga̱ ví ndihi̱hvi̱ ndó tá ná cuni ndó ye̱he̱ ndaa i̱ cu̱hu̱n i̱ indiví nu̱ú na̱sahi̱in i̱ jáchi̱ ye̱he̱ cúú u̱ da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi.
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ in ínima̱ nu̱ú in in ña̱yivi ña̱ ná chindeé a̱ na̱ ndinducú na̱ mé á. Joo yiquí cu̱ñu ña̱yivi co̱ chíndeé toho a na̱ ndínducú na̱ mé á. Ta tócó ndihi ña̱ na̱ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ cúú á ña̱ cuu xi̱nu̱ ini ínima̱ ndo̱ ña̱ ná catacu ndó a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Joo ndúu java ndó cáma̱ní yi̱í candúsa ndó ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ —na̱cachi a.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 A̱nda̱ já na̱cachi tucu a já:
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Tá na̱cachi Jesús ña̱ yóho já quéa̱ cua̱ha̱ táhan na̱ na̱saxi̱ca xi̱hín a̱ cán na̱jándacoo na mé á ta chí co̱ó na̱xeen ga̱ na̱ caca nuu na xi̱hi̱n á.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Simón Pedro tu̱hun nu̱ú Jesús já na̱cachi da já:
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Ta nde̱he̱ sa̱ na̱candúsa va nde̱ ndo̱hó. Ta sa̱ xíni̱ va̱ha nde̱ ña̱ cúú ndó Cristo, ña̱ in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱, ña̱ tácú indiví —na̱cachi Pedro cán xi̱hín Jesús.
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já:
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Na̱cachi Jesús ña̱ yóho sa̱ha̱ Judas, ja̱hyi Simón Iscariote jáchi̱ mé Judas cán cúú dá da̱ ji̱có túhún ñahá chága̱ chí nu̱u̱ va̱tí cúú dá in táhan da̱ u̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.