Gálatas 4
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT
1 Ña̱ cúni̱ cáchí i̱ cúú ña̱ yóho: Cúú á tátu̱hun tá sáhan in da̱ta̱a tócó ndihi ña̱ cómí da̱ nu̱ú ja̱hyi da. Joo nani cúú dá ta̱a loho já a̱ cu̱ú cacomí da̱ cuéntá sa̱há ña̱ na̱ndiquehe da ndáha̱ tátá da̱. Cúú dá tátu̱hun mozo va̱tí tandaa qui̱vi̱ cacomí da̱ cuéntá sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ha tátá da̱.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 Jáchi̱ ndúu java ña̱yivi, na̱ cómí tóo cuéntá sa̱ha̱ mé dá ta sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ na̱jándacoo tátá da̱ nu̱ dá ja̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ co̱o qui̱vi̱ na̱sacu ini tátá da̱.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Quia̱hva já yáha ri xi̱hi̱n mé ví. Jáchi̱ jihna na̱sacuú tátu̱hun na̱va̱lí. Na̱sacomí ley na̱ Israel cuéntá sa̱ha̱ yo̱ tátu̱hun cája xitoho xi̱hi̱n mozo da̱.
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 Joo tá na̱xi̱nu̱ co̱o qui̱vi̱ na̱sacu ini Ndióxi̱ já na̱chindahá mé á Jesucristo, ja̱hyi a. Ta in ñáñáha̱ ñuyíví yóho na̱sa̱cuu ñá na̱jácacu ñahá. Ta na̱caja mé á ña̱ sáhndá ley Moisés.
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 Ta na̱xi̱hi̱ a̱ ndi̱ca crúxu̱ já ná cuu cha̱hvi a sa̱ha̱ cua̱chí ña̱ ná ja̱ni̱ yó nu̱ ley ña̱ na̱sacomí cuéntá sa̱ha̱ yo̱. Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱cuu na̱nduú ja̱hyi Ndióxi̱.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 Ta sa̱há ña̱ na̱nduú ja̱hyi mé á sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱chindahá Ndióxi̱ ínima̱ ja̱hyi a ña̱ ná ndica̱a̱n mé á ini ínima̱ yo̱ já quéa̱ ná cuu ca̱ha̱n yó xi̱hi̱n Ndióxi̱ já cachi yó já: “Tátá ma̱ní i̱.”
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 Ta viti co̱ cúú ga̱ yó tátu̱hun mozo jáchi̱ co̱ cómí ga̱ ley cuéntá sa̱ha̱ yo̱ ta na̱nduú ja̱hyi Ndióxi̱ viti. Ta viti cuu ñe̱he̱ táhvi̱ yó quehé ña̱ na̱sacu ini mé á quia̱hva nu̱ú na̱ cúú cuéntá mé á sa̱há ña̱ na̱caja Jesucristo.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Jihna ga̱ tá co̱ó na̱canda̱a̱ ini ndó sa̱ha̱ Ndióxi̱ já na̱caja cáhnu ndó java ga̱ ndióxi̱ ña̱ co̱ cúú toho ndióxi̱ joo na̱sa̱comí a̱ cuéntá sa̱ha̱ ndo̱.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 Ta viti sa̱ xíni̱ ndó Ndióxi̱ joo va̱ha chága̱ ná cachi i̱ ña̱ sa̱ xíni̱ Ndióxi̱ ndo̱hó. Ta ndiva̱ha cúni̱ ndó ndicó co̱o tucu ndó caja ndó tá quia̱hva na̱caja ndó jihna. Jáchi̱ co̱ ndíya̱hvi toho ña̱ na̱caja ndó cán ta ni a̱ cu̱ú chindeé a̱ ndo̱hó.
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 Joo cája tucu ndó víco̱ ta xi̱hín ña̱ yóho cája cáhnu ndó java qui̱vi̱ xi̱hín yo̱o̱ xi̱hín cui̱a̱.
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 Ndícani ndiva̱ha ini i̱ sa̱ha̱ ña̱ cája ndó ja̱n. Jáchi̱ viti co̱ cánda̱a̱ ini i̱ á mé a̱ uun va na̱sa̱cuu chuun na̱caja i̱ tañu ndó ja̱n.
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 Cande̱hé ndó, ñani mí i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Xíca̱ ta̱hví i̱ nu̱ ndo̱ ña̱ ná caja ndó tá quia̱hva cája i̱ viti. Jáchi̱ na̱jándacoo i̱ cája i̱ ña̱ sáhndá ley tá na̱ndi̱hvi i̱ íchi̱ cuéntá Jesús. Va̱ha ndiva̱ha na̱caja ndó xi̱hín i̱ tá na̱sahi̱in i̱ xi̱hi̱n ndó ja̱n.
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 Ta cája i̱ cuéntá ndícu̱hu̱n ini ndó ña̱ quíhvi̱ ndiva̱ha i̱ tá nu̱ cuítí na̱sa̱ha̱n i̱ ca̱xi tu̱hun i̱ tu̱hun va̱ha sa̱há Jesús tañu ndó ja̱n.
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 Ta sa̱há cue̱he̱ na̱ndoho i̱ na̱cuu candají ndó ye̱he̱, nduu. Joo co̱ó na̱caja ndó ña̱. Ña̱ na̱caja ndó quéa̱ na̱ndiquehe va̱ha ndó ye̱he̱ ta na̱caja ndó xi̱hín i̱ tá quia̱hva ná caja ndó xi̱hín in táto̱ Ndióxi̱ á xi̱hín Jesucristo.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 Ta na̱caji̱i̱ ndiva̱ha ini ndó mé tiempo cán. Jáchi̱ xíni̱ va̱ha i̱ ña̱ na̱sahi̱in tia̱hva ndó tavá ndó nduchú núú ndo̱ quia̱hva ndó ña̱ nu̱ú i̱, nduu tá ná cuu caja ña̱ ná ndiva̱ha i̱.
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 Joo viti na̱nduu u̱ tátu̱hun in da̱ i̱hvi̱ ndo̱ sa̱há ña̱ cáha̱n i̱ ña̱ nda̱a̱ sa̱há Jesucristo xi̱hi̱n ndo̱.
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 Ndúu java ña̱yivi tañu ndó ja̱n ta co̱ jána̱ha̱ na̱ ña̱ nda̱a̱ nu̱ ndo̱. Cája cua̱ha̱ ná ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n ndo̱ joo a̱ ju̱ú ña̱ va̱ha quéa̱ cúni̱ na̱ xi̱hi̱n ndo̱. Ña̱ cúni̱ na̱ quéa̱ ná jácaxoo táhan í ta ná ndi̱hi ini ndó sa̱ha̱ ña̱ jána̱ha̱ mé ná.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 Co̱ cúni̱ cachi i̱ ña̱ a̱ váha toho ndi̱hi iní sa̱há ña̱yivi. Va̱ha va ná caja í ña̱ níí tiempo ta xi̱hín ndinuhu iní. Joo ña̱yivi ja̱n ndíhi ini na sa̱ha̱ ndó tá íin ye̱he̱ tañu ndó cuití va.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 Cande̱hé ndó, ja̱hyi a. Na̱casáhá ndíhi̱hvi̱ tucu ini i̱ sa̱ha̱ ndo̱. Tá quia̱hva ndíhi̱hvi̱ in ñáñáha̱ tá sáhndá a̱ ti̱xi ñá cácu ja̱hyi ñá quia̱hva já ndíhi̱hvi̱ ini i̱ sa̱ha̱ ndo̱. Ta ndoho tá ndoho chága̱ ini i̱ sa̱ha̱ ndo̱ ja̱nda̱ quia̱hva ná caja ndó ña̱ cúni̱ Jesucristo.
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 Viti ñúhú cúu ini i̱ coo i̱ ja̱n já ná cuu ca̱ha̱n va̱ha chága̱ i̱ xi̱hi̱n ndo̱ jáchi̱ ja̱nda̱ nu̱ íin i̱ yóho ndícani ndiva̱ha ini i̱ sa̱ha̱ ndo̱.
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 Cande̱hé ndo̱. Mé ndó, na̱ cúni̱ ndiquia̱hva tucu ndáha̱ ley Moisés, xíní ñúhú cande̱hé va̱ha ndó ña̱ cáchí mé ley cán.
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 Cáchí a̱ ña̱ na̱cacu i̱vi̱ ja̱hyi ta̱a Abraham. In ja̱hyi da na̱cacu xi̱hín Agar, ñá cúú mozo ñájíhí da̱ ta inga ja̱hyi da na̱cacu xi̱hi̱n Sara, ñá cúú ñájíhí va̱ha da.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Tá na̱cacu ja̱hyi ta̱a Abraham xi̱hi̱n Agar cán, na̱cacu a tá quia̱hva cácu tócó ndihi ña̱yivi. Joo ja̱hyi ta̱a da, da̱ na̱cacu xi̱hi̱n ñájíhí va̱ha da̱, ña̱ naní Sara cán na̱cacu a jáchi̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a̱ nu̱ dá ña̱ ná cacu a.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 Cande̱hé ndo̱ ña̱ náha̱ ña̱ yóho nu̱ yo̱. Ndíví na̱ji̱hí yóho cúú ná tátu̱hun i̱vi̱ tu̱hun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ yo̱. In táhan tu̱hun yóho cúú á ley na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ú Moisés ji̱ni̱ yúcu̱ naní Sinaí cán. Ta Agar cúú yuhú nu̱ú ley yóho. Ta ja̱hyi ñá cán tá na̱cacu a na̱nduu a mozo. Ta na̱ ndíco̱ ley cúú ná tátu̱hun ja̱hyi Agar jáchi̱ cómí ley cuéntá sa̱ha̱ ná.
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 Ta Agar cúú ñá yuhú nu̱u̱ ley ña̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ú Moisés yúcu̱ naní Sinaí, ña̱ ndáca̱a̱n chí ñundáhyi̱ Arabia cán. Ta jári mé ñá cúú ñá yuhú nu̱u̱ Jerusalén, ña̱ cúú ji̱ni̱ nu̱ tócó ndihi na̱ cája ña̱ sáhndá ley Moisés. Ta mé ñá xi̱hín na̱ ndúu cán cúú ná tátu̱hun mozo jáchi̱ cómí ley cuéntá sa̱ha̱ ná.
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 Joo íin inga ñuu Jerusalén, ña̱ íin indiví cán. Ta ña̱yivi ndúu cán co̱ cúú toho na mozo jáchi̱ cúú ná tátu̱hun ja̱hyi Sara, ñájíhí va̱ha Abraham. Ta mí cúú yó tátu̱hun na̱ ndúu ñuu cán jáchi̱ cándeé iní Jesucristo.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 Já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ já:
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 Cande̱hé ndo̱, ñani i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Cúú yó tátu̱hun Isaac, ja̱hyi Sara cán sa̱há ña̱ cándeé iní Jesús jáchi̱ cúú yó ja̱hyi na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a quia̱hva nu̱ú Abraham.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Joo tá quia̱hva na̱caja da̱ cúú ja̱hyi Agar sa̱nahá tá na̱casáhá da̱ cája xíxi da̱ xi̱hín da̱ cúú ja̱hyi Sara quia̱hva já íin a viti jáchi̱ na̱ sácú va̱ha ley Moisés cája xíxi na xi̱hín na̱ cándeé ini Jesucristo.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 Joo cuni jo̱ho ndó ña̱ cáchí tu̱hun Ndióxi̱ tá na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ xi̱hín Abraham: “Tavá ñá cúú mozo ja̱n ná quee ñá cu̱hu̱n ña̱ xi̱hín ja̱hyi ñá. Jáchi̱ da̱ cúú ja̱hyi mozo ja̱n a̱ cúu ñe̱he̱ táhvi̱ dá ndiquehe da ña̱ quia̱hva i̱ nu̱ú da̱ cúú ja̱hyi ñájíhí va̱hún ja̱n”, na̱cachi Ndióxi̱ sa̱nahá.
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 Cánde̱hé ndó, ñani i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Co̱ cúú yó tátu̱hun ja̱hyi ñá cúú mozo ja̱n jáchi̱ co̱ cómí ga̱ ley cuéntá sa̱ha̱ yo̱. Viti cúú yó tátu̱hun ja̱hyi Sara, ñá cúú ñájíhí va̱ha Abraham cán jáchi̱ co̱ ndúu ga̱ yó ndáha̱ ley Moisés sa̱há ña̱ cándeé iní Jesucristo.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.