Gálatas 3
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT
1 Á jána va ji̱ni̱ ndó, na̱ ndúu ñundáhyi̱ Galacia. Yo já na̱jándahvi ndo̱hó ña̱ ná jándacoo ndó ña̱ nda̱a̱. Jáchi̱ tá na̱ca̱ha̱n nde̱ tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hi̱n ndo̱ já na̱ndicani cáxí nde̱ nu̱ ndo̱ ndá quia̱hva na̱xi̱hi̱ Jesucristo sa̱há cua̱chí.
1 Ó gálatas insensatos! Quem os enfeitiçou? Jesus Cristo não lhes foi explicado tão claramente como se tivessem visto com os próprios olhos a morte dele na cruz?
2 Cuni jo̱ho ndó ná nda̱ca̱ tu̱hún i̱ ndo̱hó: Á na̱ndi̱hvi ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ini ínima̱ ndo̱ sa̱há ña̱ na̱caja ndó ña̱ sáhndá ley Moisés. Co̱ cúú toho a já. Na̱sa̱cuu a sa̱há ña̱ na̱candúsa ndó tu̱hun va̱ha sa̱há Jesucristo ña̱ na̱ca̱ha̱n nde̱ xi̱hi̱n ndo̱.
2 Deixem-me perguntar apenas uma coisa: vocês receberam o Espírito porque obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
3 Mé a̱ nda̱a̱ táhyí cúú ndó na̱ na̱jana ji̱ni̱. Jáchi̱ tá na̱casáhá ndó xíca ndó íchi̱ cuéntá Jesús já na̱sandaca ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ndo̱hó. Ta viti cúni̱ ndó ndicó co̱o ndó caja ndó ña̱ sáhndá ley Moisés jáchi̱ cáhán ndo̱ ña̱ cuu xi̱nu̱ co̱o ndó cacuu ndó ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cája ndó. Joo a̱ cu̱ú toho a.
3 Será que perderam o juízo? Tendo começado no Espírito, por que agora procuram tornar-se perfeitos por seus próprios esforços?
4 Xíní ñúhú ndicu̱hu̱n ini ndo ndá quia̱hva na̱ndoho na̱há ini ndó sa̱há tu̱hun Ndióxi̱. Á mé a̱ uun va na̱sacuu ña̱ na̱ndoho ndó ja̱n. Cája i̱ cuéntá u̱hu̱n.
4 Será que foi à toa que passaram por tantos sofrimentos? É claro que não foi à toa!
5 Jáchi̱ sáhan Ndióxi̱ ínima̱ yi̱i̱ mé á nu̱ ndó ta cua̱há ndiva̱ha ña̱ náhnu cája mé á tañu ndó ta co̱ cúú á sa̱há ña̱ cája ndó ña̱ sáhndá ley Moisés. Cúú á sa̱há ña̱ cándeé ini ndó mé á.
5 Volto a perguntar: acaso aquele que lhes deu o Espírito e realizou milagres entre vocês agiu assim porque vocês obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
6 Cáchí tu̱hun Ndióxi̱ ña̱ na̱nduu Abraham ta̱a nda̱a̱ nu̱ mé á sa̱há ña̱ na̱candeé ini da Ndióxi̱.
6 Da mesma forma, “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
7 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan canda̱a̱ ini ndó ña̱ ndá na̱ cándeé ini Ndióxi̱, mé na̱ cán cúú ndusa na tátu̱hun na̱ na̱quixi chi̱chi Abraham.
7 Logo, os verdadeiros filhos de Abraão são aqueles que creem.
8 Jáchi̱ sa̱ ja̱nda̱ jihna na̱cachi tu̱hun Ndióxi̱ ña̱ va̱xi qui̱vi̱ casáhá Ndióxi̱ jáca̱cu a ña̱yivi, na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel tá ná candeé ini na mé á. Ña̱ cán quéa̱ na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun va̱ha yóho xi̱hín Abraham já na̱cachi a já: “Sa̱ha̱ mún tandaa tiempo caja cua̱há i̱ ña̱ma̱ni̱ xi̱hín ña̱yivi canduu ndijáá ñuyíví”, cáchí a̱.
8 As Escrituras previram esse tempo em que Deus declararia os gentios justos por meio da fé. Ele anunciou essas boas-novas a Abraão há muito tempo, quando disse: “Todas as nações da terra serão abençoadas por seu intermédio”.
9 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tá quia̱hva na̱caja Ndióxi̱ cua̱há ña̱ma̱ni̱ xi̱hín Abraham quia̱hva já cája ri a̱ xi̱hi̱n tócó ndihi ña̱yivi tá cándeé ini na mé á tá quia̱hva na̱caja Abraham.
9 Portanto, todos os que creem participam da mesma bênção que Abraão recebeu por crer.
10 Joo ndá ña̱yivi ndúcú nduu nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cája na ña̱ cáchí ley Moisés já quéa̱ cua̱ha̱n cháhan ja̱ta̱ ná. Jáchi̱ cáchí tu̱hun Ndióxi̱ já: “Cháhan va cua̱ha̱n ja̱ta̱ tócó ndihi na̱ co̱ xínu̱ co̱o cája tócó ndihi cuíí ña̱ cáchí ley ña̱ na̱ca̱hyí Moisés.”
10 Contudo, os que confiam na lei para serem declarados justos estão sob maldição, pois as Escrituras dizem: “Maldito quem não se mantiver obediente a tudo que está escrito no Livro da Lei”.
11 Ta cáxí táhyí cáha̱n ña̱ yóho xi̱hi̱n yo̱ ña̱ a̱ cu̱ú nduu nda̱a̱ ña̱yivi nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ sácú va̱ha na ley Moisés. Já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ já: “Ndá na̱ cúú ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱ catacu na sa̱há ña̱ cándeé ini na mé á”, cáchí a̱.
11 É evidente, portanto, que ninguém pode ser declarado justo diante de Deus pela lei. Pois as Escrituras dizem: “O justo viverá pela fé”.
12 Joo jíin va cáchí ley Moisés jáchi̱ cáchí a̱ ña̱ tá cúni̱ na̱ nduu nda̱a̱ na̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ ley Moisés xíní ñúhú caja na tócó ndihi cuíí ña̱ cáchí mé ley. Ta co̱ cáha̱n mé ley sa̱há ña̱ cándeé ini na Ndióxi̱.
12 A lei, porém, não é baseada na fé, pois diz: “Quem obedece à lei viverá por ela”.
13 Joo na̱jáca̱cu Jesucristo mí já ná a̱ xínu̱ co̱o cháhan ja̱ta̱ yo̱ caja ley. Jáchi̱ na̱quixi cháhan ja̱ta̱ mé á sa̱ha̱ mí tá na̱xi̱hi̱ a̱ ndi̱ca crúxu̱. Jáchi̱ cáchí tu̱hun Ndióxi̱: “Cháhan cua̱ha̱n ja̱ta̱ ndihi na̱ xíhi̱ ndi̱ca crúxu̱.”
13 Mas Cristo nos resgatou da maldição pronunciada pela lei tomando sobre si a maldição por nossas ofensas. Pois as Escrituras dizem: “Maldito todo aquele que é pendurado num madeiro”.
14 Ta sa̱há ña̱ na̱caja Jesucristo tá na̱xi̱hi̱ a̱ ndi̱ca crúxu̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ tócó ndihí va̱tí cúú yó na̱ Israel á na̱ co̱ cúú na̱ Israel, ñe̱he̱ táhvi̱ yo̱ ña̱ma̱ni̱ Ndióxi̱ tá cándeé iní mé á. Jáchi̱ já na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ Abraham jihna. Ta viti quia̱hva mé á ínima̱ yi̱i̱ á nu̱ yo̱ tá cándeé iní mé á jáchi̱ já na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ yo̱.
14 Por meio de Cristo Jesus, os gentios foram abençoados com a mesma bênção de Abraão, para que recebêssemos, pela fé, o Espírito prometido.
15 Ñani mí i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús, cande̱hé ndo̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ndá quia̱hva cája ña̱yivi tá sáhan na tu̱hun na nu̱ú inga ña̱yivi. Tá cáva̱ha na in tutu ta tá na̱ndihi na̱ca̱hyi na qui̱vi̱ ná nu̱ á já quéa̱ ni in túhún toho ña̱yivi a̱ cu̱ú ndijama na ña̱ sa̱ na̱ca̱hyi̱ cán ta a̱ cu̱ú chíca̱a̱n chága̱ na̱ tu̱hun nu̱ú mé tutu.
15 Irmãos, apresento-lhes um exemplo da vida diária. Ninguém pode anular ou fazer acréscimos a uma aliança irrevogável.
16 Cánde̱hé ndo̱. Na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ú Abraham ta nu̱ú in da̱ quixi chi̱chi da. Joo co̱ó na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ sa̱há cua̱há ña̱yivi quixi chi̱chi da. Na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ sa̱há in tála̱á ja̱hyi da ta mé a̱ cán cúú á Jesucristo.
16 Pois bem, Deus fez a promessa a Abraão e a seu descendente. Observem que as Escrituras não dizem “a seus descendentes”, como se fosse uma referência a muitos, mas sim “a seu descendente”, isto é, Cristo.
17 Ña̱ cúni̱ cachi i̱ quéa̱: Na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ú Abraham ta na̱sacuu a tátu̱hun na̱ca̱hyi Ndióxi̱ qui̱vi̱ á nu̱ú in tutu. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ a̱ cu̱ú jándihi ley Moisés sa̱há tu̱hun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ú Abraham. Jáchi̱ jihna ñúhú na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ú Abraham ta tá sa̱ na̱ya̱ha co̱mi̱ ciento o̱co̱ u̱xu̱ cui̱a̱ já na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ley nu̱ú Moisés. Ta mé ley yóho a̱ cu̱ú toho ndijama tu̱hun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ú Abraham. Ta mé ley a̱ cu̱ú ndaja núu a tu̱hun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ dá jihna.
17 É isto que quero dizer: a lei, que veio 430 anos depois, não pode anular a aliança que Deus estabeleceu com Abraão, pois nesse caso a promessa seria quebrada.
18 Joo ña̱ sáha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi co̱ quíxi a sa̱há ña̱ sácú va̱ha na ley Moisés. Jáchi̱ tá ná quixi a quia̱hva já co̱ cúú ga̱ sa̱há ña̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a ña̱ caja mé á ña̱. Ña̱ na̱ya̱ha quéa̱ na̱cacúni̱ Ndióxi̱ caja ña̱ma̱ni̱ uun xi̱hín Abraham ta co̱ó na̱sacuu a sa̱há ña̱ na̱sacu va̱ha da ley Moisés.
18 Portanto, se a herança pudesse ser recebida pela obediência à lei, ela não viria pela aceitação da promessa. No entanto, Deus, em sua bondade, a concedeu a Abraão como promessa.
19 Ta viti, á ndáca̱ tu̱hún ndó ndá sa̱ha̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ley nu̱ú Moisés. Na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ña̱ jáchi̱ cúni̱ a̱ ña̱ ná canda̱a̱ ini ña̱yivi ndá quia̱hva sáá ini na caja na ña̱ cúni̱ Ndióxi̱. Ta na̱sacu ini a cando̱o ley ja̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ co̱o mé a̱ quixi chi̱chi Abraham cán. Jáchi̱ mé a̱ cán quéa̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a quixi. Ta táto̱ Ndióxi̱ quéa̱ na̱ca̱ha̱n ley yóho xi̱hín Moisés ta na̱jáya̱ha da ña̱ nu̱ú ña̱yivi.
19 Qual era, então, o propósito da lei? Ela foi acrescentada à promessa para mostrar às pessoas seus pecados. Mas a lei deveria durar apenas até a vinda do descendente prometido. Por meio de anjos, a lei foi entregue a um mediador.
20 Joo tá na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ú Abraham co̱ó na̱xini ñúhú toho a ña̱yivi jáya̱ha na ña̱. Ta co̱ó na̱caja chúun a táto̱ mé á jáchi̱ in túhún Ndióxi̱ na̱caja mé á ña̱.
20 O mediador, porém, só é necessário quando dois ou mais precisam chegar a um acordo, e Deus é um só.
21 Jihna ñúhú na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ú Abraham a̱nda̱ jáví na̱sa̱ha̱n ley nu̱ú Moisés. Á cúni̱ cachi ña̱ yóho ña̱ co̱ ndique táhan ley Moisés xi̱hín tu̱hun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ú Abraham. Co̱ cúú a̱ já. Jáchi̱ tá ná cuu jáca̱cu ley Moisés ña̱yivi já quéa̱ cuu nduu nda̱a̱ na̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ sácú va̱ha na ña̱ sáhndá mé ley. Joo co̱ cúú a̱ já.
21 Existe, portanto, algum conflito entre a lei e as promessas de Deus? De maneira nenhuma! Se a lei fosse capaz de nos conceder nova vida, seríamos declarados justos pela obediência a ela.
22 Jáchi̱ cáchí tu̱hun Ndióxi̱ ña̱ mé cua̱chi cándíhi a tócó ndihi ña̱yivi. Joo tá ná candeé iní Jesucristo já cuu ndiquehé ña̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a quia̱hva nu̱ tócó ndihi ña̱yivi sa̱há ña̱ cándeé ini na mé á.
22 Mas as Escrituras afirmam que somos todos prisioneiros do pecado, de modo que nós, os que cremos, recebemos a promessa de libertação apenas pela fé em Jesus Cristo.
23 Tá cáma̱ni̱ quixi Jesucristo já na̱sacomí ley cuéntá sa̱ha̱ yo̱ ta na̱sandaca mí ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ qui̱ví na̱na̱ha̱ Ndióxi̱ nu̱ yo̱ ña̱ ndítahan candeé iní Jesucristo.
23 Antes que o caminho da fé se tornasse disponível, fomos colocados sob a custódia da lei e mantidos sob a sua guarda, até que essa fé fosse revelada.
24 Na̱sandaca ley mí tá quia̱hva cája in da̱ta̱a xi̱hín ja̱hyi válí da̱ a̱nda̱ quia̱hva na̱quixi Jesucristo, mé á na̱caja ña̱ ná canduu nda̱a̱ yo̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cándeé iní mé á.
24 Em outras palavras, a lei foi nosso guardião até a vinda de Cristo; ela nos protegeu até que, por meio da fé, pudéssemos ser declarados justos.
25 Ta viti co̱ cómí ga̱ ley cuéntá sa̱ha̱ yo̱ jáchi̱ cómí Jesucristo cuéntá sa̱ha̱ yo̱ tá cándúsa í mé á.
25 Agora que veio o caminho da fé, não precisamos mais da lei como guardião.
26 Ta in na̱nduu ndó xi̱hín Jesucristo sa̱há ña̱ cándeé ini ndó mé á ta já na̱nduu ndó ja̱hyi Ndióxi̱.
26 Pois todos vocês são filhos de Deus por meio da fé em Cristo Jesus.
27 Ta tá na̱candúta̱ ndo̱ já in na̱nduu ndó xi̱hín Jesucristo ta na̱nduu ndó tá quia̱hva íin mé á.
27 Todos que foram unidos com Cristo no batismo se revestiram de Cristo.
28 Ta co̱ cája toho a tá cúú ndó na̱ na̱quixi chi̱chi Israel, á co̱ cúú toho ndó na̱. Ta co̱ cája toho a á cúú ndó na̱ na̱xeen ña̱yivi caja chúun nu̱ ná, á co̱ cúú toho ndó na̱. Ta co̱ cája toho a á cúú ndó ta̱a á ñáha̱. Jáchi̱ tá na̱candúsa ndó Jesucristo já in na̱nduu tócó ndihi ndó jáchi̱ in na̱nduu ndó xi̱hi̱n mé á.
28 Não há mais judeu nem gentio, escravo nem livre, homem nem mulher, pois todos vocês são um em Cristo Jesus.
29 Ta sa̱há ña̱ cómí Jesucristo cuéntá sa̱ha̱ ndo̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ cúú ndó tátu̱hun na̱ na̱quixi chi̱chi Abraham. Ta sa̱há ña̱ cán quéa̱ ñe̱he̱ táhvi̱ ndó ña̱ na̱cachi Ndióxi̱ quia̱hva nu̱ú da̱ cán tá na̱sa̱ha̱n tu̱hun a nu̱ú Abraham sa̱nahá.
29 E agora que pertencem a Cristo, são verdadeiros filhos de Abraão, herdeiros dele segundo a promessa de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.