Atos 2
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT
1 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o qui̱ví coo víco̱ Pentecostés já na̱nditaca ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu tútú na̱ ini in vehe.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 In cuití na̱xini jo̱ho na in a̱ níhi na̱quixi a chí indiví. Tá quia̱hva níhi xícó ta̱chi̱ ndeé quia̱hva já níhi a na̱quixi a. Ta já na̱xini jo̱ho ndihi na̱ ndúu coo vehe cán ña̱.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 A̱nda̱ já na̱xini na in ña̱ha ña̱ cáa tá quia̱hva cáa ñuhú i̱ta̱. A̱nda̱ já na̱ndita̱hnda̱ ña̱ na̱sandójó a̱ ji̱ni̱ in in na̱ cán.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Ta na̱chutú nda̱a̱ ínima̱ ndihi na̱ cán xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱. Chí na̱casáhá na̱ndica̱ha̱n na̱ tu̱hun, ña̱ co̱ó na̱sa̱tia̱hva na jáchi̱ já na̱caja ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Mé tiempo já na̱sanduu java na̱ Israel, na̱ cája cáhnu Ndióxi̱ ñuu Jerusalén cán. Mé na̱ Israel yóho na̱quixi na ndijáá ñuu ja̱tá ñuyíví.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Tá na̱xini jo̱ho na̱ cán ña̱ níhi xójo̱ cúu cán já na̱casáhá ndítaca na. Joo tá na̱xi̱nu̱ na̱ nu̱ ndúu na̱ cúú cuéntá Jesús cán já na̱catóntó na̱ jáchi̱ na̱xini jo̱ho na cáha̱n na̱ cúú cuéntá Jesús cán mé tu̱hun cáha̱n na̱ va̱tí co̱ cúú ná na̱ ñuu na.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Chí na̱catóntó ndiva̱ha na̱ cán já na̱casáhá ndítúhún xi̱hi̱n táhan na já cáchí na̱ já:
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Ndá cuéntá quéa̱ cáha̱n na̱ tu̱hun cáha̱n in in mí.
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Jáchi̱ sa̱ jíin sa̱ jíin ñuu na̱quixi mí. Java í na̱quixi nación Partia ta java í na̱quixi nación Media ta java í na̱quixi nación Elam ta java í na̱quixi nación Mesopotamia ta java í na̱quixi estado Judea ta java í na̱quixi estado Capadocia ta java í na̱quixi estado Ponto ta java í na̱quixi estado Asia
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 ta java í na̱quixi estado Frigia ta java í na̱quixi estado Panfilia ta java í na̱quixi nación Egipto ta java í na̱quixi ñuu cuéntá Africa, ña̱ xícá chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ ñuu Cirene. Ta ndúu java ña̱yivi na̱quixi ñuu Roma yóho. Ta java na̱ cán cúú ná na̱ na̱quixi chi̱chi Israel ta java na co̱ cúú ná na̱ na̱quixi chi̱chi Israel joo cája cáhnu na Ndióxi̱, mé a̱ cája cáhnu mí.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 Ta sa̱ mé yóho ndúu java ña̱yivi na̱quixi nación Creta xi̱hi̱n nación Arabia. Ta xíni̱ jo̱ho ndihí cáha̱n na̱ cúú cuéntá Jesús yóho tu̱hun cáha̱n in in mí. Ta cáha̱n na̱ sa̱há ña̱ha xitúhún cája Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná —cáchí ndihi na̱ sánde̱hé cán.
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Ta chí co̱ xíni̱ na̱ ndúu sánde̱hé cán ndía̱ ca̱hán na̱ sa̱há na̱ cúú cuéntá Jesús cán. Jáchi̱ na̱catóntó ndiva̱ha na ja̱nda̱ ndáca̱ tu̱hún táhan mé ná ndúu na já cáchí na̱ já:
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Joo java na̱ ndúu cán na̱casáhá sácu̱ ndaa ñahá na̱ já cáchí na̱ já:
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 A̱nda̱ já na̱candichi Pedro xi̱hi̱n ndíhu̱xu̱ in ga̱ na̱ apóstol cán já na̱casáhá cáha̱n cóhó da̱ xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ cán já cáchí da̱ já:
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Mé ndó cáhán ndo̱ ña̱ na̱xi̱ni tócó ndihi ña̱yivi ndúu yóho. Joo co̱ cúú ná na̱ na̱xi̱ni jáchi̱ ja̱cá ca̱a i̱n naha va que̱á.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Ña̱ cája na̱ yóho quéa̱ na̱cachi da̱ naní Joel sa̱nahá tá na̱ca̱ha̱n da̱ xi̱hín ña̱yivi ña̱ ndítahan coo. Mé da̱ cán cúú da̱ na̱cachi ña̱ cáchí Ndióxi̱ coo já na̱cachi da já:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 Tá sa̱ na̱cayati qui̱ví ndihi sa̱ha̱ ñuyíví yóho já cáchí Ndióxi̱ já:
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Ta mé tiempo já chindahá i̱ ínima̱ yi̱i̱ mí i̱ ña̱ ná cañuhu a ini na̱ cája chúun cuéntá mí i̱, á cúú ná ta̱a á cúú ná ñáha̱.
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Ta cua̱há ndiva̱ha ña̱ náhnu caja i̱ indiví xi̱hín ñuyíví ta cuni ña̱yivi ña̱.
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Ta canaá nu̱ú ca̱ndii ta ndicuáhá ni̱i̱ nu̱ú yo̱o̱.
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Joo ca̱cu ndaa ínima̱ tócó ndihi na̱ ná ndica̱hán qui̱ví i̱”, na̱cachi Ndióxi̱ ini libro na̱ca̱hyí Joel sa̱nahá —na̱cachi Pedro.
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Pedro já:
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Joo tá na̱tiin ndó Jesús já na̱jáxi̱nu̱ co̱o ndó ña̱ na̱sacu ini Ndióxi̱ coo sa̱nahá ndiva̱ha. Ta mé ndó na̱ndiquia̱hva ndó Jesús ndáha̱ ta̱a quini. Ta na̱caja ndó ña̱ ná cata caa na Jesús ndi̱ca crúxu̱.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Joo na̱jánditacu Ndióxi̱ Jesús já ná a̱ cóo a nu̱ ndóho ini na̱ sa̱ na̱xi̱hi̱ jáchi̱ ni in ña̱ha a̱ cúu caja ña̱ ná coo Jesucristo nu̱ ndúu na̱ sa̱ na̱xi̱hi̱.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Sa̱nahá ndiva̱ha na̱ca̱hyí rey David sa̱há Jesús já na̱cachi da já:
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱caji̱i̱ ndiva̱ha ini i̱,
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Jáchi̱ caja ndó ña̱ ná nditacu tucu u̱ já ná a̱ cándo̱o nahá ínima̱ i̱ nu̱ ndúu ínima̱ ndi̱i.
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Na̱jána̱ha̱ ndó nu̱ú i̱ ndaja caja i̱ ña̱ cúni̱ ndo̱.
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Pedro já xi̱hi̱n ná:
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Na̱cachi David ña̱ yóho jáchi̱ na̱sa̱cuu da profeta. Jáchi̱ mé Ndióxi̱ quéa̱ na̱sa̱ha̱n tu̱hun a nu̱ dá ta na̱cachi a xi̱hi̱n dá ña̱ quixi Jesucristo chi̱chi mé dá ta na̱cachi a ña̱ cacomí mé Jesucristo cán cuéntá sa̱há ña̱yivi Israel.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Sa̱ na̱canda̱a̱ ini David ña̱ caja Ndióxi̱ chí nu̱u̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi da xi̱hín ña̱yivi ña̱ nditacu tucu Jesús tá na̱ndihi quivi a. Ta na̱ca̱xi tu̱hun David nu̱ ná ña̱ a̱ jándicoo toho Ndióxi̱ ínima̱ Jesús nu̱ ndúu ínima̱ ndi̱i ta ni a̱ quiáhva toho mé á ña̱ma̱ni̱ ta̱hyi̱ yiquí cu̱ñu mé Jesús cán.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Ta viti cánda̱a̱ iní ña̱ na̱xi̱nu̱ tu̱hun na̱ca̱hyí David jáchi̱ na̱xini tócó ndihí ña̱ na̱jánditacu Ndióxi̱ Jesús.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Ta na̱jándindita cáhnu ndiva̱ha Ndióxi̱ Jesús ta na̱sacu a ña̱ xoo cuáha mé á. Ta na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ínima̱ yi̱i̱ mé á nu̱ Jesús jáchi̱ ña̱ yóho cúú tu̱hun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ sa̱nahá. Ta tócó ndihi ña̱ na̱xini ndó xi̱hín nu̱u̱ ndo̱ ta na̱xini jo̱ho ndó yóho cúú á ña̱ na̱quixi cuéntá Ndióxi̱.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Ta sa̱ xíni̱ yo̱ ña̱ co̱ cáha̱n David sa̱ha̱ mé dá jáchi̱ a̱ ju̱ú David cúú da̱ na̱ndaa indiví, va̱ha. Sa̱ mé David cúú dá da̱ na̱cachi tu̱hun yóho:
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 ja̱nda̱ quia̱hva ná cacu u̱ na̱ cándají yo̱hó ti̱xi sa̱hu̱n”, na̱cachi Ndióxi̱ —já na̱ca̱hyí David sa̱nahá.
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Pedro já:
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Tá na̱xini jo̱ho na̱ cán ña̱ na̱cachi Pedro xi̱hi̱n ná i̱vi̱ la̱á na̱ta̱hvi̱ ini na já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún na̱ Pedro xi̱hi̱n java ga̱ na̱ apóstol cán já cáchí na̱ já xi̱hi̱n ná:
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Pedro tu̱hun nu̱ ná já cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Jáchi̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a caja ña̱ jáchutú nda̱a̱ ínima̱ ndo̱ xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ mé á ta quia̱hva já caja ri a xi̱hín ja̱hyi ndó ta jári xi̱hín na̱ tóho̱, na̱ ndúu xícá. Jáchi̱ já caja mé á xi̱hín ña̱yivi na̱ca̱xi mé á —na̱cachi Pedro xi̱hi̱n ná.
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Ta cua̱há ndiva̱ha java ga̱ tu̱hun na̱ca̱ha̱n Pedro xi̱hi̱n ná ta já na̱jáca̱ha̱n da̱ na̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Cua̱há ña̱yivi na̱ndiquehe va̱ha na tu̱hun na̱ca̱ha̱n Pedro ta na̱candeé ini na Jesús. Ta mé qui̱vi̱ já na̱candúta̱ tátu̱hun u̱ni̱ mil ña̱yivi já na̱ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá Jesús. Ta na̱ndique táhan na̱ cán xi̱hín java ga̱ na̱ cúú cuéntá Jesús.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Ta ndinuhu ini na jácuaha na ña̱ jána̱ha̱ na̱ apóstol nu̱ ná. Ta cándúsa táhan tócó ndihi na ta ndítútú na̱ xíca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱. Ta níí tiempo sá taca na ndicahnda java táhan na pan cuxu na.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Mé tiempo já na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ú na̱ apóstol cán ña̱ ná cuu caja na cua̱há ndiva̱ha ña̱ha xitúhún xi̱hín cua̱há ña̱ náhnu ndiva̱ha ta chí cátóntó tócó ndihi ña̱yivi tá xíní na̱ ña̱ yóho.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Ta tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús cán in na̱nduu ndihi na ta ndícahnda java ña̱ha nu̱ táhan na.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Ta jícó na̱ ña̱ha cómí na̱ ta já ndícahnda na jiu̱hún na̱ nu̱ú na̱ ndíma̱ní ña̱ha nu̱u̱.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Ta ndijáá níí qui̱vi̱ ndítútú na̱ cája cáhnu na Ndióxi̱ veñu̱hu cáhnu ndáca̱a̱n ñuu Jerusalén cán. Ta tá ndíque táhan na vehe já ndícahnda java táhan na pan cuxu na ta cávatá ndiva̱ha xi̱hi̱n táhan na cája na já. Ta ni in na co̱ ndíñehe jícó mé.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Na̱caja cáhnu na Ndióxi̱ ta tócó ndihi ña̱yivi ndúu ñuu Jerusalén íin va̱ha ini na xi̱hín na̱ cán. Ta nini qui̱vi̱ na̱caja Ndióxi̱ ña̱ na̱ndicua̱há na̱ cúú cuéntá Jesús, mé na̱ jáca̱cu ndaa Ndióxi̱ ínima̱.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.