Atos 2
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NAA
1 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o qui̱ví coo víco̱ Pentecostés já na̱nditaca ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu tútú na̱ ini in vehe.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 In cuití na̱xini jo̱ho na in a̱ níhi na̱quixi a chí indiví. Tá quia̱hva níhi xícó ta̱chi̱ ndeé quia̱hva já níhi a na̱quixi a. Ta já na̱xini jo̱ho ndihi na̱ ndúu coo vehe cán ña̱.
2 De repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 A̱nda̱ já na̱xini na in ña̱ha ña̱ cáa tá quia̱hva cáa ñuhú i̱ta̱. A̱nda̱ já na̱ndita̱hnda̱ ña̱ na̱sandójó a̱ ji̱ni̱ in in na̱ cán.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Ta na̱chutú nda̱a̱ ínima̱ ndihi na̱ cán xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱. Chí na̱casáhá na̱ndica̱ha̱n na̱ tu̱hun, ña̱ co̱ó na̱sa̱tia̱hva na jáchi̱ já na̱caja ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Mé tiempo já na̱sanduu java na̱ Israel, na̱ cája cáhnu Ndióxi̱ ñuu Jerusalén cán. Mé na̱ Israel yóho na̱quixi na ndijáá ñuu ja̱tá ñuyíví.
5 Estavam morando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Tá na̱xini jo̱ho na̱ cán ña̱ níhi xójo̱ cúu cán já na̱casáhá ndítaca na. Joo tá na̱xi̱nu̱ na̱ nu̱ ndúu na̱ cúú cuéntá Jesús cán já na̱catóntó na̱ jáchi̱ na̱xini jo̱ho na cáha̱n na̱ cúú cuéntá Jesús cán mé tu̱hun cáha̱n na̱ va̱tí co̱ cúú ná na̱ ñuu na.
6 Assim, quando se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que foi tomada de perplexidade, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Chí na̱catóntó ndiva̱ha na̱ cán já na̱casáhá ndítúhún xi̱hi̱n táhan na já cáchí na̱ já:
7 Estavam atônitos e se admiravam, dizendo: — Vejam! Não são galileus todos esses que aí estão falando?
8 Ndá cuéntá quéa̱ cáha̱n na̱ tu̱hun cáha̱n in in mí.
8 Então como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Jáchi̱ sa̱ jíin sa̱ jíin ñuu na̱quixi mí. Java í na̱quixi nación Partia ta java í na̱quixi nación Media ta java í na̱quixi nación Elam ta java í na̱quixi nación Mesopotamia ta java í na̱quixi estado Judea ta java í na̱quixi estado Capadocia ta java í na̱quixi estado Ponto ta java í na̱quixi estado Asia
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 ta java í na̱quixi estado Frigia ta java í na̱quixi estado Panfilia ta java í na̱quixi nación Egipto ta java í na̱quixi ñuu cuéntá Africa, ña̱ xícá chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ ñuu Cirene. Ta ndúu java ña̱yivi na̱quixi ñuu Roma yóho. Ta java na̱ cán cúú ná na̱ na̱quixi chi̱chi Israel ta java na co̱ cúú ná na̱ na̱quixi chi̱chi Israel joo cája cáhnu na Ndióxi̱, mé a̱ cája cáhnu mí.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 Ta sa̱ mé yóho ndúu java ña̱yivi na̱quixi nación Creta xi̱hi̱n nación Arabia. Ta xíni̱ jo̱ho ndihí cáha̱n na̱ cúú cuéntá Jesús yóho tu̱hun cáha̱n in in mí. Ta cáha̱n na̱ sa̱há ña̱ha xitúhún cája Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná —cáchí ndihi na̱ sánde̱hé cán.
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e árabes. Como os ouvimos falar sobre as grandezas de Deus em nossas próprias línguas?
12 Ta chí co̱ xíni̱ na̱ ndúu sánde̱hé cán ndía̱ ca̱hán na̱ sa̱há na̱ cúú cuéntá Jesús cán. Jáchi̱ na̱catóntó ndiva̱ha na ja̱nda̱ ndáca̱ tu̱hún táhan mé ná ndúu na já cáchí na̱ já:
12 Todos, atônitos e perplexos, perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Joo java na̱ ndúu cán na̱casáhá sácu̱ ndaa ñahá na̱ já cáchí na̱ já:
13 Outros, porém, zombando, diziam: — Estão bêbados!
14 A̱nda̱ já na̱candichi Pedro xi̱hi̱n ndíhu̱xu̱ in ga̱ na̱ apóstol cán já na̱casáhá cáha̱n cóhó da̱ xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ cán já cáchí da̱ já:
14 Então Pedro se levantou, junto com os onze, e, erguendo a voz, dirigiu-se à multidão nestes termos: — Homens da Judeia e todos vocês que moram em Jerusalém, tomem conhecimento disto e prestem atenção no que vou dizer.
15 Mé ndó cáhán ndo̱ ña̱ na̱xi̱ni tócó ndihi ña̱yivi ndúu yóho. Joo co̱ cúú ná na̱ na̱xi̱ni jáchi̱ ja̱cá ca̱a i̱n naha va que̱á.
15 Estes homens não estão bêbados, como vocês estão pensando, porque são apenas nove horas da manhã.
16 Ña̱ cája na̱ yóho quéa̱ na̱cachi da̱ naní Joel sa̱nahá tá na̱ca̱ha̱n da̱ xi̱hín ña̱yivi ña̱ ndítahan coo. Mé da̱ cán cúú da̱ na̱cachi ña̱ cáchí Ndióxi̱ coo já na̱cachi da já:
16 Mas o que está acontecendo é o que foi dito por meio do profeta Joel:
17 Tá sa̱ na̱cayati qui̱ví ndihi sa̱ha̱ ñuyíví yóho já cáchí Ndióxi̱ já:
17 “E acontecerá nos últimos dias, diz Deus, que derramarei o meu Espírito sobre toda a humanidade. Os filhos e as filhas de vocês profetizarão, os seus jovens terão visões, e os seus velhos sonharão.
18 Ta mé tiempo já chindahá i̱ ínima̱ yi̱i̱ mí i̱ ña̱ ná cañuhu a ini na̱ cája chúun cuéntá mí i̱, á cúú ná ta̱a á cúú ná ñáha̱.
18 Até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei o meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Ta cua̱há ndiva̱ha ña̱ náhnu caja i̱ indiví xi̱hín ñuyíví ta cuni ña̱yivi ña̱.
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e nuvens de fumaça.
20 Ta canaá nu̱ú ca̱ndii ta ndicuáhá ni̱i̱ nu̱ú yo̱o̱.
20 O sol se transformará em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 Joo ca̱cu ndaa ínima̱ tócó ndihi na̱ ná ndica̱hán qui̱ví i̱”, na̱cachi Ndióxi̱ ini libro na̱ca̱hyí Joel sa̱nahá —na̱cachi Pedro.
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.”
22 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Pedro já:
22 — Israelitas, escutem o que vou dizer: Jesus, o Nazareno, homem aprovado por Deus diante de vocês com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou entre vocês por meio dele, como vocês mesmos sabem,
23 Joo tá na̱tiin ndó Jesús já na̱jáxi̱nu̱ co̱o ndó ña̱ na̱sacu ini Ndióxi̱ coo sa̱nahá ndiva̱ha. Ta mé ndó na̱ndiquia̱hva ndó Jesús ndáha̱ ta̱a quini. Ta na̱caja ndó ña̱ ná cata caa na Jesús ndi̱ca crúxu̱.
23 a este, conforme o plano determinado e a presciência de Deus, vocês mataram, crucificando-o por meio de homens maus.
24 Joo na̱jánditacu Ndióxi̱ Jesús já ná a̱ cóo a nu̱ ndóho ini na̱ sa̱ na̱xi̱hi̱ jáchi̱ ni in ña̱ha a̱ cúu caja ña̱ ná coo Jesucristo nu̱ ndúu na̱ sa̱ na̱xi̱hi̱.
24 Porém Deus o ressuscitou, livrando-o da agonia da morte, porque não era possível que fosse retido por ela.
25 Sa̱nahá ndiva̱ha na̱ca̱hyí rey David sa̱há Jesús já na̱cachi da já:
25 Porque Davi fala a respeito dele, dizendo: “Eu sempre via o Senhor diante de mim, porque ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱caji̱i̱ ndiva̱ha ini i̱,
26 Por isso, o meu coração se alegra e a minha língua exulta; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 Jáchi̱ caja ndó ña̱ ná nditacu tucu u̱ já ná a̱ cándo̱o nahá ínima̱ i̱ nu̱ ndúu ínima̱ ndi̱i.
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Na̱jána̱ha̱ ndó nu̱ú i̱ ndaja caja i̱ ña̱ cúni̱ ndo̱.
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria na tua presença.”
29 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Pedro já xi̱hi̱n ná:
29 — Irmãos, permitam-me falar-lhes claramente a respeito do patriarca Davi: ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Na̱cachi David ña̱ yóho jáchi̱ na̱sa̱cuu da profeta. Jáchi̱ mé Ndióxi̱ quéa̱ na̱sa̱ha̱n tu̱hun a nu̱ dá ta na̱cachi a xi̱hi̱n dá ña̱ quixi Jesucristo chi̱chi mé dá ta na̱cachi a ña̱ cacomí mé Jesucristo cán cuéntá sa̱há ña̱yivi Israel.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 Sa̱ na̱canda̱a̱ ini David ña̱ caja Ndióxi̱ chí nu̱u̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi da xi̱hín ña̱yivi ña̱ nditacu tucu Jesús tá na̱ndihi quivi a. Ta na̱ca̱xi tu̱hun David nu̱ ná ña̱ a̱ jándicoo toho Ndióxi̱ ínima̱ Jesús nu̱ ndúu ínima̱ ndi̱i ta ni a̱ quiáhva toho mé á ña̱ma̱ni̱ ta̱hyi̱ yiquí cu̱ñu mé Jesús cán.
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 Ta viti cánda̱a̱ iní ña̱ na̱xi̱nu̱ tu̱hun na̱ca̱hyí David jáchi̱ na̱xini tócó ndihí ña̱ na̱jánditacu Ndióxi̱ Jesús.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e disto todos nós somos testemunhas.
33 Ta na̱jándindita cáhnu ndiva̱ha Ndióxi̱ Jesús ta na̱sacu a ña̱ xoo cuáha mé á. Ta na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ínima̱ yi̱i̱ mé á nu̱ Jesús jáchi̱ ña̱ yóho cúú tu̱hun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ sa̱nahá. Ta tócó ndihi ña̱ na̱xini ndó xi̱hín nu̱u̱ ndo̱ ta na̱xini jo̱ho ndó yóho cúú á ña̱ na̱quixi cuéntá Ndióxi̱.
33 Exaltado, pois, à direita de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vocês estão vendo e ouvindo.
34 Ta sa̱ xíni̱ yo̱ ña̱ co̱ cáha̱n David sa̱ha̱ mé dá jáchi̱ a̱ ju̱ú David cúú da̱ na̱ndaa indiví, va̱ha. Sa̱ mé David cúú dá da̱ na̱cachi tu̱hun yóho:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo afirma: “Disse o Senhor ao meu Senhor: ‘Sente-se à minha direita,
35 ja̱nda̱ quia̱hva ná cacu u̱ na̱ cándají yo̱hó ti̱xi sa̱hu̱n”, na̱cachi Ndióxi̱ —já na̱ca̱hyí David sa̱nahá.
35 até que eu ponha os seus inimigos por estrado dos seus pés.’”
36 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Pedro já:
36 — Portanto, toda a casa de Israel esteja absolutamente certa de que a este Jesus, que vocês crucificaram, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Tá na̱xini jo̱ho na̱ cán ña̱ na̱cachi Pedro xi̱hi̱n ná i̱vi̱ la̱á na̱ta̱hvi̱ ini na já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún na̱ Pedro xi̱hi̱n java ga̱ na̱ apóstol cán já cáchí na̱ já xi̱hi̱n ná:
37 Quando ouviram isso, ficaram muito comovidos e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: — Que faremos, irmãos?
38 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Pedro tu̱hun nu̱ ná já cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos seus pecados, e vocês receberão o dom do Espírito Santo.
39 Jáchi̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a caja ña̱ jáchutú nda̱a̱ ínima̱ ndo̱ xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ mé á ta quia̱hva já caja ri a xi̱hín ja̱hyi ndó ta jári xi̱hín na̱ tóho̱, na̱ ndúu xícá. Jáchi̱ já caja mé á xi̱hín ña̱yivi na̱ca̱xi mé á —na̱cachi Pedro xi̱hi̱n ná.
39 Porque a promessa é para vocês e para os seus filhos, e para todos os que ainda estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Ta cua̱há ndiva̱ha java ga̱ tu̱hun na̱ca̱ha̱n Pedro xi̱hi̱n ná ta já na̱jáca̱ha̱n da̱ na̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: — Salvem-se desta geração perversa.
41 Cua̱há ña̱yivi na̱ndiquehe va̱ha na tu̱hun na̱ca̱ha̱n Pedro ta na̱candeé ini na Jesús. Ta mé qui̱vi̱ já na̱candúta̱ tátu̱hun u̱ni̱ mil ña̱yivi já na̱ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá Jesús. Ta na̱ndique táhan na̱ cán xi̱hín java ga̱ na̱ cúú cuéntá Jesús.
41 Então os que aceitaram a palavra de Pedro foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Ta ndinuhu ini na jácuaha na ña̱ jána̱ha̱ na̱ apóstol nu̱ ná. Ta cándúsa táhan tócó ndihi na ta ndítútú na̱ xíca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱. Ta níí tiempo sá taca na ndicahnda java táhan na pan cuxu na.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Mé tiempo já na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ú na̱ apóstol cán ña̱ ná cuu caja na cua̱há ndiva̱ha ña̱ha xitúhún xi̱hín cua̱há ña̱ náhnu ndiva̱ha ta chí cátóntó tócó ndihi ña̱yivi tá xíní na̱ ña̱ yóho.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por meio dos apóstolos.
44 Ta tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús cán in na̱nduu ndihi na ta ndícahnda java ña̱ha nu̱ táhan na.
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Ta jícó na̱ ña̱ha cómí na̱ ta já ndícahnda na jiu̱hún na̱ nu̱ú na̱ ndíma̱ní ña̱ha nu̱u̱.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Ta ndijáá níí qui̱vi̱ ndítútú na̱ cája cáhnu na Ndióxi̱ veñu̱hu cáhnu ndáca̱a̱n ñuu Jerusalén cán. Ta tá ndíque táhan na vehe já ndícahnda java táhan na pan cuxu na ta cávatá ndiva̱ha xi̱hi̱n táhan na cája na já. Ta ni in na co̱ ndíñehe jícó mé.
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 Na̱caja cáhnu na Ndióxi̱ ta tócó ndihi ña̱yivi ndúu ñuu Jerusalén íin va̱ha ini na xi̱hín na̱ cán. Ta nini qui̱vi̱ na̱caja Ndióxi̱ ña̱ na̱ndicua̱há na̱ cúú cuéntá Jesús, mé na̱ jáca̱cu ndaa Ndióxi̱ ínima̱.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, o Senhor lhes acrescentava, dia a dia, os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.