Atos 24
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARC
1 Ta tá sa̱ na̱ya̱ha u̱hu̱n qui̱vi̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱, da̱ naní Ananías cán. Na̱xi̱nu̱ co̱o da ñuu Cesarea xi̱hín java ga̱ na̱ sacua̱ha̱ ta ndáca da in da̱ ndíquehe sa̱há na̱ Israel naní da̱ Tértulo. Tócó ndihi na̱ yóho na̱catáhan na na̱sa̱ha̱n na̱ sácú na̱ sa̱ha̱ Pablo nu̱ú gobernador cán.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote, Ananias, desceu com os anciãos e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o governador contra Paulo.
2 Ta tá na̱ndihi já na̱sa̱ha̱n quehe na Pablo já na̱xi̱nu̱ da̱ nu̱ú ndihi na̱ cán. A̱nda̱ já na̱casáhá Tértulo cán sácú da̱ sa̱ha̱ Pablo já na̱cachi da já:
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá- lo, dizendo:
3 Ña̱yivi ndúu ndijáá ñuu íin to̱ni ñúhú na̱ xi̱hi̱n ndo̱ ta ndíquia̱hva na ndixa̱hvi nu̱ ndo̱, tá Felix jáchi̱ cája cua̱ha̱ ndó ña̱ma̱ni̱ xi̱hín nde̱.
3 Visto como, por ti, temos tanta paz, e, por tua prudência, se fazem a este povo muitos e louváveis serviços, sempre e em todo lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Ta viti co̱ cúni̱ nde̱ jáqui̱hvi̱ nde̱ ndo̱hó joo caja ndó ña̱ma̱ni̱ cuni jo̱ho loho ndó ña̱ cúni̱ nde̱ ca̱ha̱n nde̱ xi̱hi̱n ndo̱ yóho.
4 Mas, para que te não detenha muito, rogo-te que, conforme a tua equidade, nos ouças por pouco tempo.
5 Cande̱hé ndo̱, tá Felix. Na̱nditahan nde̱ da̱ naní Pablo yóho xíca nuu da jáqui̱hvi̱ da̱ ña̱yivi. Ta níí cúú xíca nuu da sáhndá java táhan da ña̱yivi na̱quixi chi̱chi Israel. Ta mé Pablo yóho cúú dá ji̱ni̱ nu̱ú in táhndá ña̱yivi, na̱ naní nazarenos.
5 Temos achado que este homem é uma peste e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Ta jivi mé da̱ yóho na̱nducú da̱ jáyu̱xu̱ da̱ veñu̱hu cáhnu nde̱ ndáca̱a̱n ñuu Jerusalén cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱tiin nde̱ da̱ ta na̱nducú nde̱ caja vií nde̱ sa̱ha̱ dá tá quia̱hva sáhndá ley mé nde̱ caja nde̱.
6 o qual intentou também profanar o templo; e, por isso, o prendemos e, conforme a nossa lei, o quisemos julgar.
7 Joo da̱ cúú jefe soldado, da̱ naní Lisias cán na̱qui̱hvi da tañu nde̱ ta xi̱hín ña̱ tóyíí na̱candaa da Pablo ndahá nde̱.
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou dentre as mãos, com grande violência,
8 Ta na̱cachi da xi̱hín nde̱ ña̱ ná quixi nde̱ ca̱ha̱n cua̱chí nde̱ nu̱ mé ndó sa̱ha̱ Pablo. Ta viti, tá Felix cuu nda̱ca̱ tu̱hún ndó Pablo ja̱n ta já na̱hma̱ mé va da nu̱ ndo̱. Ta xi̱hín ña̱ yóho cuu canda̱a̱ ini ndó ña̱ nda̱a̱ cáha̱n nde̱ sácú nde̱ sa̱ha̱ dá nu̱ ndo̱ —na̱cachi Tértulo cán xi̱hi̱n Felix.
8 mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Ta jári na̱ Israel ndúu cán na̱cachi na ña̱ jivi ndusa ña̱ nda̱a̱ que̱á.
9 E também os judeus o acusavam, dizendo serem estas coisas assim.
10 A̱nda̱ já na̱ndiñehe gobernador cán ndáha̱ dá ña̱ ná ca̱ha̱n Pablo. Ta já cáchí Pablo já:
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o governador sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Tá ná nda̱ca̱ tu̱hún ndó ña̱yivi yóho já canda̱a̱ ini ndó ña̱ sa̱ íin u̱xu̱ i̱vi̱ qui̱vi̱ na̱xi̱nu̱ co̱o i̱ ñuu Jerusalén caja cáhnu i̱ Ndióxi̱.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Ta ni in túhún toho ña̱yivi co̱ ndítúhún i̱hvi̱ ye̱he̱ xi̱hi̱n. Ta ni in túhún toho ña̱yivi co̱ó na̱jándini̱hi i̱ veñu̱hu cáhnu ndáca̱a̱n Jerusalén cán. Ta ni na̱ tácá veñu̱hu válí ta ni na̱ tácá cáyé ñuu Jerusalén cán co̱ó na̱jándini̱hi i̱.
12 e não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade;
13 Ta na̱ jácojo cua̱chi ja̱tá i̱ yóho a̱ cúu caja na na̱ha̱ na̱ nu̱ mé ndó ña̱ nda̱a̱ cáha̱n na̱ sa̱há i̱.
13 nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Ña̱ cúni̱ ndusa i̱ ca̱xi tu̱hun i̱ xi̱hín ndihi ndó quéa̱ cája cáhnu i̱ Ndióxi̱, mé a̱ na̱caja cáhnu tásáhnu jícó i̱ tá quia̱hva na̱jána̱ha̱ Jesús caja í. Va̱tí cáchí na̱ Israel yóho ña̱ co̱ xíca i̱ íchi̱ ña̱ nda̱a̱. Joo cándúsa i̱ tócó ndihi ley na̱ca̱hyí Moisés ta cándúsa i̱ ña̱ na̱ca̱hyí na̱ profeta sa̱nahá.
14 Mas confesso-te que, conforme aquele Caminho, a que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na Lei e nos Profetas.
15 Ta tá quia̱hva cándúsa na̱ yóho quia̱hva já cándúsa ri ye̱he̱ va jáchi̱ cándúsa nde̱ ña̱ va̱xi qui̱ví nditacu tócó ndihi na̱ sa̱ na̱xi̱hi̱. Co̱ó caja toho á cúú ná na̱ va̱ha á na̱ quini.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, tanto dos justos como dos injustos.
16 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ xíni̱ Ndióxi̱ ña̱ ndijáá níí qui̱vi̱ cája i̱ ña̱ va̱ha xi̱hín ndinuhu ini i̱ nu̱ mé á xi̱hín nu̱ú ña̱yivi.
16 E, por isso, procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 ʼSa̱ íin chá cui̱a̱ na̱xi̱ca nuu i̱ java ga̱ ñuu. A̱nda̱ jáví na̱ndicó co̱o tucu u̱ ñuu Jerusalén ña̱ quia̱hva i̱ jiu̱hún nu̱ú na̱ Israel ta jo̱co̱ i̱ nu̱ Ndióxi̱ ña̱ ndítahan nu̱ú i̱ jo̱co̱ i̱ nu̱ á.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Ta nani cája i̱ mé ña̱ yóho ndáca̱a̱n i̱ veñu̱hu cáhnu Jerusalén cán já java da̱ Israel, da̱ na̱quixi chí estado Asia cán na̱xini da ye̱he̱ nu̱ ndáca̱a̱n i̱ ve ñu̱hu cán. Ta tá na̱ndihi na̱ndaja vií i̱ mí i̱ tá quia̱hva sáhndá ley cája nde̱, co̱ó ña̱yivi cua̱ha̱ na̱sanduu cán ta ni in túhún toho na̱ cán co̱ó na̱jándini̱hi i̱.
18 Nisto, me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Ta na̱ na̱quixi chí Asia cán, na̱ cán va cúú na̱ ndítahan cacu sa̱há i̱ nu̱ ndo̱, tá Felix tá íin a ndóho na xi̱hín i̱.
19 os quais convinha que estivessem presentes perante ti e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Joo na̱ ndúu yóho co̱ó sa̱ha̱ toho na cacu na sa̱há i̱ nu̱ mé ndó. Á tá co̱ó ná ca̱ha̱n na̱ tá na̱ndiñe̱he̱ ná cua̱chi i̱ tá na̱caja vií na̱ sa̱há i̱ nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán, dá já.
20 Ou digam estes mesmos se acharam em mim alguma iniquidade, quando compareci perante o conselho,
21 In túhún ña̱ na̱caja i̱ tá cája vií na̱ yóho sa̱há i̱ quéa̱ na̱cayuhú u̱ ta na̱cachi i̱: “Cája vií ndó sa̱há i̱ sa̱há ña̱ cándúsa i̱ ña̱ va̱xi qui̱ví nditacu tucu ndi̱i”, ña̱ cán cúú ndihi va na̱cachi i̱ xi̱hi̱n ná —na̱cachi Pablo cán xi̱hín da̱ cúú gobernador cán.
21 a não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: hoje, sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos!
22 Sa̱ xíni̱ va̱ha Felix cán ndaja íin ña̱ jána̱ha̱ na̱ cúú cuéntá Jesús cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ cúni̱ da̱ candati tóo da caja vií da̱ sa̱ha̱ Pablo. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ já na̱cachi da já xi̱hín na̱ Israel cán:
22 Então, Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Tá na̱ndihi já na̱sahnda Felix chuun nu̱ú da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado cán ña̱ ná chica̱a̱n tucu na Pablo veca̱a. Ta na̱sahnda da chuun ña̱ ná caja va̱ha da xi̱hi̱n Pablo ta ná quia̱hva da ña̱ma̱ni̱ nu̱ú na̱ xíca xi̱hi̱n Pablo coto nihni na da̱ ña̱ ná caja ndíví na̱ nu̱ dá.
23 E mandou ao centurião que o guardassem em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Tá na̱ya̱ha chá qui̱vi̱ já na̱casa̱a̱ tucu Felix cán xi̱hi̱n Drusila, ñájíhí da̱, ñá cúú ña̱ Israel. Na̱cana tucu Felix Pablo ña̱ ná quixi da ta ná ndicani da nu̱ ná ndá quia̱hva caja na ndiquehe na íchi̱ cuéntá Jesús.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Ta na̱ndicani Pablo nu̱ ná ña̱ ndítahan nu̱ ná caja na ña̱ nda̱a̱ cuití va ta ndítahan nu̱ ná ca̱hnu̱ na̱ nu̱ú ña̱ xíca̱ ini yiquí cu̱ñu na caja. Ta na̱ndicani Pablo nu̱ ná ña̱ va̱xi qui̱ví caja vií Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi. A̱nda̱ já na̱yi̱hví Felix cán já na̱cachi da já xi̱hi̱n Pablo:
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do Juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora, vai-te, e, em tendo oportunidade, te chamarei;
26 Mé Felix yóho ndáti da quia̱hva Pablo jiu̱hún nu̱ dá já janí ñahá da̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ cua̱há ndiva̱ha tañu na̱cana da da̱ nditúhún da̱ xi̱hi̱n dá.
26 esperando, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também, muitas vezes, o mandava chamar e falava com ele.
27 Ta ti̱xi i̱vi̱ cui̱a̱ já cuití na̱caja da xi̱hi̱n Pablo ja̱nda̱ quia̱hva na̱ndicojo da̱ naní Porcio Festo chuun cacuu da gobernador sa̱á cán. Ta mé Felix cán co̱ó na̱xeen da ja̱ní da̱ Pablo jáchi̱ cúni̱ da̱ cando̱o va̱ha da nu̱ú na̱ Israel cán.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.