Atos 21
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Tá na̱ndihi na̱ndinda̱yí nde̱ na̱ cúú cuéntá Jesús cán já na̱ndaa nde̱ barco na̱quee nde̱ cua̱ha̱n nda̱cú nde̱ in ñuu naní Cos. Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱quee tucu nde̱ cua̱ha̱n nde̱ chí inga ñuu naní Rodas. Ta já na̱quee nde̱ cua̱ha̱n nde̱ chí ñuu naní Pátara.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Ta mé cán na̱ndique táhan nde̱ xi̱hín in barco, dó cu̱hu̱n chí estado Fenicia ta chí na̱ndaa nde̱ dó cua̱ha̱n nde̱.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Ta nani cása̱ha̱n nde̱ ini dó já na̱xini nde̱ isla Chipre xoo íti nde̱. Joo na̱ya̱ha saa va nde̱ ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o nde̱ ñuu Tiro ndáca̱a̱n estado Siria jáchi̱ mé cán ndítahan nu̱ ná jánuu na ña̱ha ndójo dó.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Mé ñuu Tiro cán na̱nditahan nde̱ na̱ cúú cuéntá Jesús ta na̱cando̱o tóo nde̱ xi̱hi̱n ná ti̱xi u̱sa̱ qui̱vi̱. Ta na̱jáca̱ha̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ na̱ cán ña̱ ná ca̱xi tu̱hun na xi̱hi̱n Pablo ña̱ ná a̱ cúhu̱n da̱ ñuu Jerusalén.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Joo tá sa̱ na̱ya̱ha u̱sa̱ qui̱vi̱ já na̱quee nde̱ cua̱ha̱n nde̱ chí ñuu Jerusalén. Ta na̱queta tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús cán xi̱hi̱n ñájíhí na̱ xi̱hi̱n ja̱hyi válí na̱ já ndáca táhan na xi̱hín nde̱ cua̱ha̱n nde̱ a̱nda̱ yuhú ñuu cán. Ta yatí yuhú tañu̱hú cán na̱caxítí ndihi nde̱ na̱xi̱ca̱ ta̱hví nde̱ nu̱ Ndióxi̱.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Ta tá na̱ndinda̱yí táhan nde̱ já na̱ndaa nde̱ barco ta na̱ cán na̱quee na cuanúhu̱ ná vehe na.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Na̱quee nde̱ mé ñuu Tiro cása̱ha̱n nde̱ nu̱ú tañu̱hú ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o nde̱ ñuu Tolemaida. Ta mé cán na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ nde̱ xi̱hi̱n na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu cán. Ta chí na̱cando̱o nde̱ in qui̱vi̱ xi̱hi̱n ná.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱quee nde̱ cua̱ha̱n nde̱ ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o nde̱ ñuu Cesarea. Ta cán na̱sa̱ha̱n nde̱ vehe in da̱ sáxi̱ca nuu cáha̱n tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hín ña̱yivi. Mé da̱ yóho naní da̱ Felipe ta na̱sa̱cuu da in táhan ndíhu̱sa̱ da̱ chíndeé na̱ apóstol veñu̱hu ñuu Jerusalén. Ta chí na̱cando̱o tóo nde̱ vehe da̱ cán.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ta na̱sahi̱in co̱mí ja̱hyi jíhí da̱, na̱ tacú. Ta tia̱hva ndíco̱mi̱ ná jáya̱ha na tu̱hun cáha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Tá sa̱ na̱caja chá qui̱vi̱ ndúu nde̱ vehe da̱ cán já na̱xi̱nu̱ co̱o in profeta, da̱ na̱quixi estado Judea ta naní da̱ Agabo.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Mé da̱ yóho na̱sa̱a̱ da̱ coto nihni da nde̱he̱ nu̱ ndúu nde̱ cán. Ta nani íin da̱ xi̱hín nde̱ cán já na̱tiin da cinturón ña̱ha Pablo. Já na̱cató da̱ ndáha̱ dá xi̱hín sa̱ha̱ dá xi̱hi̱n mé cinturón ta já na̱cachi da já:
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Tá na̱xini jo̱ho nde̱ ña̱ na̱cachi Agabo yóho já na̱casáhá nde̱ cáha̱n nda̱hví nde̱ xi̱hi̱n Pablo ña̱ ná a̱ cúhu̱n da̱ ñuu Jerusalén. Ta jári na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu Cesarea cán cáha̱n nda̱hví na̱ xi̱hi̱n dá ña̱ ná a̱ cúhu̱n da̱.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Joo na̱nducú ñehe Pablo tu̱hun nu̱ú nde̱ já na̱cachi da já:
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Co̱ó na̱cuu caja nde̱ cava nde̱ ji̱ni̱ dá ña̱ ná a̱ cúhu̱n da̱. Chí co̱ó na̱ca̱ha̱n chága̱ nde̱ sa̱há ña̱ yóho xi̱hi̱n dá ta na̱cachi nde̱:
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Tá na̱ndihi já na̱caja tia̱hva nde̱ ña̱ha nde̱ ta já na̱quee nde̱ cua̱ha̱n nde̱ ñuu Jerusalén.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Ta ndáca táhan java na̱ cúú cuéntá Jesús ñuu Cesarea cán cua̱ha̱n na̱ xi̱hín nde̱. Ta tañu na̱ cán ndáca̱a̱n in da naní Mnasón, da̱ na̱quixi isla Chipre. Ta a̱nda̱ sa̱nahá ndíco̱ da̱ íchi̱ cuéntá Jesús. Ta sa̱ mé vehe da̱ yóho sácú ini nde̱ canduu tóo nde̱ ñuu Jerusalén cán.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o nde̱ ñuu Jerusalén já cávatá na̱ cúú cuéntá Jesús cán na̱ndiquehe na nde̱he̱.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já ndáca Pablo nde̱he̱ na̱sa̱ha̱n nde̱ coto nihni nde̱ Jacobo. Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o nde̱ cán já na̱xini nde̱ ña̱ na̱taca tócó ndihi na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ cúú cuéntá Jesús cán.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Ta na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ Pablo xi̱hi̱n ná já na̱casáhá ndícani da nu̱ ná tá in tá in ña̱ náhnu na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ dá caja da tañu na̱ tóho̱, na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Tá na̱xini jo̱ho na̱ cán ña̱ yóho já na̱caja cáhnu na Ndióxi̱. Ta tá na̱ndihi já na̱casáhá cáchí na̱ já xi̱hi̱n Pablo:
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Joo na̱ñe̱he̱ ná tu̱hun ña̱ xíca nuún jána̱hún nu̱ú na̱ Israel, na̱ ndúu ñuu tóho̱ ña̱ co̱ xíní ñúhú ga̱ caja na ña̱ sáhndá ley Moisés ta ni marca cán co̱ xíní ñúhú chica̱a̱n ga̱ na̱ yiquí cu̱ñu ja̱hyi na. Ta jána̱hún na̱ ña̱ co̱ ndítahan caja na costumbre na̱jándacoo tásáhnu jícó yo̱ nu̱ yo̱.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Ta co̱ xíni̱ nde̱ ndía̱ caja nde̱ viti jáchi̱ nditútú na̱ ndúu Jerusalén yóho tá ná canda̱a̱ ini na ña̱ na̱casa̱u̱n yóho.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ cája nde̱ cuéntá ña̱ va̱ha chága̱ ná cajún ña̱ cáchí nde̱ yóho: Cañehún co̱mí ta̱a ndúu tañu nde̱ yóho já ná cu̱hu̱n na̱ xu̱hu̱n. Jáchi̱ sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o qui̱ví caja ndíco̱mí da̱ yóho ña̱ na̱sa̱ha̱n da̱ tu̱hun da nu̱ Ndióxi̱ caja da.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Ná cu̱hún xi̱hi̱n dá já ná ndaja viún mún xi̱hi̱n dá tá quia̱hva sáhndá ley Moisés ta já ná cha̱hvún nu̱ú ja̱tá ji̱ni̱ dá. Ta xi̱hín ña̱ yóho cuni na̱ Israel ña̱ a̱ ju̱ú ña̱ nda̱a̱ cúú tócó ndihi tu̱hun cáha̱n i̱hvi̱ na̱ sa̱hu̱n. Ta xi̱hín ña̱ yóho cuni na ña̱ cája tá cájún ña̱ sáhndá ley Moisés.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Ta sa̱há na̱ tóho̱, na̱ cúú cuéntá Jesús, sa̱ na̱ca̱hyí nde̱ in carta cua̱ha̱n nu̱ ná ña̱ ná a̱ jándi̱hi̱ na̱ mé ná caja na ley Moisés. Joo na̱cachi nde̱ xi̱hi̱n ná ña̱ ná a̱ cáxí na̱ cu̱ñu quíti̱, rí na̱jo̱co̱ na̱ nu̱ú ti̱ni̱ñu yúú. Ta ná a̱ cáxí na̱ ni̱i̱ ta ni ná a̱ cúxu na cu̱ñu quíti̱, rí na̱sa̱hnú. Ta ná a̱ cóo na xi̱hín ta̱a á ñáha̱, na̱ co̱ cúú yíi̱ ná á ñájíhí na̱. Ña̱ yóho cúú tu̱hun na̱ca̱hyí nde̱ nu̱ carta cua̱ha̱n nu̱ú na̱ tóho̱ —na̱cachi na̱ sa̱cua̱ha̱ cán xi̱hi̱n Pablo.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 A̱nda̱ já na̱quehe Pablo ndíco̱mí da̱ta̱a cán ndáca da cua̱ha̱n xi̱hi̱n dá. Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱ndaja vií da̱ mé dá nu̱ Ndióxi̱ ta na̱ndivií ndíco̱mí da̱ cán viti. Ta tá na̱ndihi já na̱qui̱hvi da veñu̱hu ña̱ ca̱xi tu̱hun da xi̱hi̱n ná ndá qui̱vi̱ xi̱nu̱ co̱o ña̱ ndivií na̱ já ná cuu jo̱co̱ in in da̱ cán ña̱ha nu̱ Ndióxi̱.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Tá ja̱ chá xi̱nu̱ co̱o qui̱ví u̱sa̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o java da̱ Israel, da̱ na̱quixi chí estado cuéntá Asia. Ta tá na̱xini na̱ cán ndáca̱a̱n Pablo ini veñu̱hu cáhnu cán já na̱jándiva̱a̱ na̱ ña̱yivi já ná ndicui̱ta na caja xíxi na xi̱hi̱n dá.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Ta na̱casáhá cáyuhú na̱ nu̱ú ña̱yivi já cáchí na̱ já xi̱hi̱n ná:
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Tócó ndihi ña̱ yóho na̱cachi ta̱a Israel na̱quixi Asia cán xi̱hín ña̱yivi jáchi̱ na̱ca̱hán da̱ ña̱ na̱jáqui̱hvi Pablo cán da̱ naní Trófimo, da̱ tóho̱ ñuu Efeso ini veñu̱hu joo a̱ ju̱ú a̱ já. Na̱ca̱hán na̱ já jáchi̱ na̱xini na ndáca táhan Trófimo xi̱hi̱n Pablo xíca nuu da ñuu Jerusalén cán.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Xi̱hín ña̱ na̱cachi da̱ na̱quixi Asia yóho na̱ndiva̱a̱ tócó ndihi ña̱yivi ñuu Jerusalén já xínu na na̱xi̱nu̱ co̱o na na̱tiin na Pablo. Já ñúhu na da̱ na̱tavá na̱ da̱ ja̱tá veñu̱hu cán ta i̱vi̱ la̱á na̱chicaji na yéhé veñu̱hu cán.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Chí ndúcú na̱ cahní na̱ da̱ joo da̱ cúú jefe soldado cán na̱ñe̱he̱ dá tu̱hun ña̱ na̱ndiva̱a̱ ndihi ña̱yivi ñuu Jerusalén cán.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 A̱nda̱ já na̱játaca da̱ cúú jefe soldado xi̱hín java ga̱ da̱ náhnu já xínu da na̱xi̱nu̱ co̱o da nu̱ ndíva̱a̱ ña̱yivi cán. Tá na̱xini ña̱yivi cán va̱xi da̱ cúú jefe soldado cán xi̱hi̱n java soldado já na̱jáya̱a̱ ñahá na̱ chí co̱ cáni ga̱ na̱ Pablo.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 A̱nda̱ já na̱cayati da̱ cúú jefe soldado cán nu̱ Pablo já na̱tiin da da̱ cu̱hu̱n da̱ veca̱a. Ta na̱sahnda da chuun ña̱ ná cató na̱ da̱ xi̱hín i̱vi̱ cadena. Tá na̱ndihi já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún da̱ ña̱yivi ña̱ ndá da̱ cúú da̱ yóho ta ndía̱ na̱caja da.
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Joo sa̱ jíin sa̱ jíin tu̱hun cáyuhú in in ña̱yivi cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱cuu canda̱a̱ ini da̱ cúú jefe soldado cán ndá cua̱chi quéa̱ jácojo na ja̱ta̱ Pablo jáchi̱ a̱ ju̱ú quia̱hva ndíva̱a̱ na̱ cán ndúu na. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sahnda mé jefe soldado cán chuun ña̱ ná cañehe na Pablo vehe nu̱ ndúu soldado.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o na cán na̱ca̱hán na̱ ndaa na cua̱ni̱ vehe soldado cán xi̱hi̱n Pablo joo co̱ó na̱cuu ndaa na jáchi̱ chí cándíhi táhan ña̱yivi cúni̱ na̱ cani na Pablo. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sa̱jo̱có soldado cán Pablo já na̱ndaa na cua̱ni̱ vehe soldado cán xi̱hi̱n dá.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ta tócó ndihi na̱ cán cáyuhú cóhó na̱ ndícaa na ja̱ta̱ soldado já cáchí na̱ já:
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Ta tá sa̱ ndúcú na̱ jáqui̱hvi na Pablo ini vehe soldado cán já na̱cachi Pablo já xi̱hín da̱ cúú jefe soldado cán:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Á a̱ ju̱ú toho yóhó cúú da̱ na̱quixi nación Egipto viti chá va, da̱ na̱jáca̱ha̱n ña̱yivi ná ndicui̱ta na cani táhan na xi̱hín gobierno ta na̱sa̱ndaca da co̱mi̱ mil da̱ sáhní ndi̱i na̱sa̱ha̱n da̱ chí yucú íchí nu̱ú co̱ó ña̱yivi. Á a̱ ju̱ú toho yóhó cúú mé da̱ cán —na̱cachi da̱ cúú jefe soldado cán xi̱hi̱n Pablo.
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Pablo tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi da já:
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n da̱ cán ña̱ma̱ni̱ nu̱ Pablo ña̱ ná ca̱ha̱n da̱ xi̱hín ña̱yivi. A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi Pablo nu̱ú cua̱ni̱ vehe cán já na̱ndiñehe da ndáha̱ dá nu̱ ná já ná catáji̱ yúhu̱ ná. Ta tá sa̱ na̱catáji̱ yúhu̱ ná já na̱casáhá cáha̱n da̱ tu̱hun hebreo xi̱hi̱n ná.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.