Atos 16

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ta na̱ya̱ha Pablo xi̱hi̱n Silas ñuu Derbe a̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o na ñuu Listra. Ta cán na̱ndiñe̱he̱ ná in da̱ cúú cuéntá Jesús, naní Timoteo, da̱ cúú ja̱hyi in ñá cúú cuéntá Jesús, ñá na̱quixi chi̱chi Israel. Ta tátá da̱ cúú griego.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Ta na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu Listra xi̱hín na̱ ndúu ñuu Iconio na̱ca̱ha̱n va̱ha na sa̱ha̱ Timoteo.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Cúni̱ Pablo ña̱ ná catáhan Timoteo xi̱hi̱n dá caca nuu da xi̱hi̱n dá sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱caja Pablo ña̱ na̱chica̱a̱n na̱ marca yiquí cu̱ñu Timoteo tá quia̱hva cáchí ley Moisés já ná a̱ cáha̱n núu na̱ Israel ndúu ndijáá ñuu válí cán sa̱ha̱ dá. Jáchi̱ sa̱ xíni̱ va̱ha ndihi na̱ cán ña̱ cúú Timoteo ja̱hyi in ta̱a griego sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱chica̱a̱n na̱ marca Timoteo tá loho chá da̱.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Ta já na̱quee ndihi na cán cua̱ha̱n na̱ ta níí cúú ñuu nu̱ xíca na cua̱ha̱n na̱ cáxi tu̱hun na nu̱ú na̱ cúú cuéntá Jesús ña̱ ná caja na ña̱ na̱cachi na̱ sa̱cua̱ha̱ xi̱hi̱n na̱ apóstol ndúu ñuu Jerusalén cán.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Xi̱hín ña̱ yóho na̱ndinda̱cú chága̱ na̱ cúú cuéntá Jesús ta cándeé cáhnu chága̱ ini na mé á. Ta in in qui̱vi̱ yáha joho ndícua̱ha̱ chága̱ ña̱yivi ndíhvi íchi̱ cuéntá Jesús.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Ta na̱saji ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ na̱ cán ña̱ ná a̱ cúhu̱n na̱ estado Asia ca̱ha̱n na̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ya̱ha na ñundáhyi̱ cuéntá Frigia xi̱hín Galacia cua̱ha̱n na̱.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Já na̱xi̱nu̱ co̱o na yúhu̱ estado Misia. Ta chí cán ya̱ha na cu̱hu̱n na̱ ñundáhyi̱ cuéntá Bitinia na̱ca̱hán na̱. Joo co̱ó na̱sa̱ha̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ ná caja na ña̱.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 A̱nda̱ já na̱ya̱ha saa na estado Misia ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o na in ñuu naní Troas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Ta in ñuú nani íin da mé ñuu Troas cán na̱sa̱ni ndímáhnú Pablo. Ta ña̱ na̱xini da cúú in ta̱a, da̱ na̱quixi chí estado Macedonia. Ta cándichi da cáha̱n nda̱hví da̱ xi̱hi̱n Pablo já cáchí da̱ já: “Naha ndó chí Macedonia yóho ña̱ ná chindeé ndó nde̱he̱.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Tá na̱ndicani Pablo ña̱ yóho nu̱ú nde̱ chí i̱vi̱ la̱á na̱caja tia̱hva nde̱ ña̱ha nde̱ jáchi̱ sa̱ na̱canda̱a̱ cáxí ini nde̱ ña̱ mé Ndióxi̱ quéa̱ cána nde̱he̱ ña̱ ná cu̱hu̱n nde̱ estado Macedonia cán já ná ca̱xi tu̱hun nde̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi ndúu cán.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Tá na̱ndihi já na̱ndaa nde̱ barco ñuu Troas já na̱quee nde̱ cua̱ha̱n nda̱cú nde̱ isla naní Samotracia. Ta ja̱nda̱ qui̱ví ita̱a̱n já na̱xi̱nu̱ co̱o nde̱ ñuu Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Ta cán na̱nuu nde̱ mé barco cua̱ha̱n sáhá nde̱ chí ñuu Filipos. Mé ñuu Filipos cán cúú á ñuu ña̱ íin chága̱ sa̱ha̱ nu̱ú java ga̱ ñuu válí ñúhu chí Macedonia cán. Ta ndíco̱ a̱ ñuu Roma. Ta na̱sa̱nduu nde̱ ñuu Filipos cán chá qui̱vi̱.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Ta in qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná já na̱quee nde̱ cua̱ha̱n nde̱ yuhú ñuu yati yuhú yu̱ta nu̱ sá taca ña̱yivi xíca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱. Já na̱sa̱co̱o nde̱ cán ta na̱casáhá nde̱ cáha̱n nde̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú na̱ji̱hí, na̱ tácá cán.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 In mé ñáñáha̱ cán naní ña̱ Lidia ta cúú ñá ñá ñuu Tiatira. Mé Lidia yóho cúú ñá ñá jícó jáhma̱ va̱ha ña̱ color ndíhí. Ta cúú ñá in ñá cája cáhnu Ndióxi̱. Ta nani xíni̱ jo̱ho ñá ña̱ cáha̱n Pablo sa̱ha̱ Jesús já na̱suná Ndióxi̱ xíní túni̱ ña̱ já na̱candúsa ñá ña̱ cáha̱n Pablo cán.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Tá na̱ndihi na̱candúta̱ ñá xi̱hín na̱ vehe ñá ta já cáchí ña̱ já xi̱hín nde̱:
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Ta ndaja coo in tañu tá cua̱ha̱n nde̱ nu̱ sá xi̱ca̱ ta̱hví nde̱ nu̱ Ndióxi̱ já na̱nditahan nde̱ in ñá tacú, ñá ndáca̱a̱n ínima̱ quini ini. Ta cája ña̱ cán ña̱ ná ndicuni ini ñá. Mé ñá tacú yóho cúú ñá na̱xeen na. Ta mé xitoho ñá cán tává cua̱ha̱ dá jiu̱hún sa̱há ña̱ ndícuni ini ñá.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Ta mé ñá tacú yóho na̱casáhá ña̱ ndíco̱ ñá ja̱ta̱ Pablo xi̱hín ja̱tá nde̱ ta cáyuhú cóhó ña̱ já cáchí ña̱ já:
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Já cuití já cuití cája ñá cua̱há qui̱vi̱ ja̱nda̱ quia̱hva co̱ ndéé ga̱ ini Pablo xi̱hín ña̱ cája ñá. Chí na̱ndicoto nihni Pablo nu̱ ñá já na̱cachi da já xi̱hi̱n ínima̱ quini ndáca̱a̱n ini ñá cán:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Joo tá na̱xini na̱ cúú xitoho ñá cán ña̱ a̱ cóo ga̱ cana jiu̱hún na̱ caja ñá cán já na̱tiin na Pablo xi̱hi̱n Silas já ñéhe na da̱ na̱sa̱ha̱n na̱ vechúun nu̱ú na̱ jutixia.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o na cán já na̱cachi na já xi̱hín da̱ cúú juéxe̱ cán:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Jáchi̱ jána̱ha̱ da̱ costumbre mé va da nu̱ú ña̱yivi. Ta mí a̱ cu̱ú candúsa í ta ni a̱ cúú caja í costumbre da̱ yóho jáchi̱ cúú yó ña̱yivi ndíco̱ ñuu Roma —na̱cachi na̱ cán xi̱hi̱n juéxe̱.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 A̱nda̱ já na̱ndicui̱ta ña̱yivi xi̱hi̱n dá. Já na̱sahnda juéxe̱ cán chuun ña̱ ná tavá na̱ jáhma̱ Pablo xi̱hi̱n Silas ta ná cani na ndíví da̱ xi̱hi̱n yíto̱.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Tá na̱ndihi na̱cani quini ndiva̱ha na da̱ já na̱taán na̱ da̱ veca̱a. Ta na̱sahnda na chuun nu̱ú da̱ ndáá veca̱a cán ña̱ ná candaa va̱ha da da̱.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Tá na̱tahnda chuun yóho nu̱ú da̱ ndáá veca̱a cán já na̱chica̱a̱n da̱ Pablo xi̱hi̱n Silas ja̱nda̱ sa̱ véhe cuíí veca̱a cán. Ta já na̱chica̱a̱n da̱ sa̱ha̱ dá tañu i̱vi̱ yíto̱ naní cepo já ná ndituun va̱ha da.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Joo tátu̱hun java ñuú xíca̱ ta̱hví Pablo xi̱hi̱n Silas nu̱ Ndióxi̱ ta xíta da ña̱ cája cáhnu da mé á nani táa jo̱ho java ga̱ na̱ ñúhu ini veca̱a cán nu̱ cáha̱n da̱.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 In jonáá cuití na̱casáhá táan ndeé ndiva̱ha chí ja̱nda̱ yu̱u̱ ndúhu̱ sa̱há veca̱a cán cánda̱. A̱nda̱ já na̱nu̱na̱ tócó ndihi yéhé ca̱a cán ta na̱cu̱yu cadena na̱sa̱ndi̱co̱ tócó ndihi na̱ na̱sañuhu veca̱a cán.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 A̱nda̱ já na̱ndicáxí ini da̱ ndáá veca̱a cán ta tá na̱xini da núná yéhé ca̱a cán já na̱tuhun da yuchú cáni̱ dá ña̱ cahní da̱ mé dá jáchi̱ na̱ca̱hán da̱ sa̱ na̱quee ndihi na̱ na̱sa̱ñuhu veca̱a cán cua̱ha̱n na̱.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Joo na̱cayuhú Pablo nu̱ dá já na̱cachi Pablo já xi̱hi̱n dá:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 A̱nda̱ já na̱xi̱ca̱ da̱ ndáá veca̱a cán in lámpara já xínu da na̱ndi̱hvi da nu̱ ndúu na veca̱a. Ta chí quíji mé dá xi̱hín ña̱ yíhví da̱ já na̱caxítí da̱ nu̱ Pablo xi̱hín nu̱ Silas.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Tá na̱ndihi já na̱tavá da̱ na̱ já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún da̱ na̱ já na̱cachi da já:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Pablo xi̱hi̱n Silas tu̱hun nu̱ dá já cáchí da̱ já xi̱hi̱n dá:
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 A̱nda̱ já na̱casáhá Pablo ndícani da tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú da̱ cán xi̱hín nu̱ tócó ndihi na̱ ndúu vehe da̱ cán.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Ta mé hora já na̱caja tátá da̱ ndáá veca̱a cán nu̱ú na̱ndicue̱he̱ ja̱ta̱ Pablo xi̱hi̱n ja̱ta̱ Silas nu̱ú na̱cani yíto̱ cán. Ta tá na̱ndihi já na̱candúta̱ da̱ ndáá veca̱a cán xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ vehe da.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Tá na̱ndihi já ndáca da Pablo xi̱hi̱n Silas na̱sa̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n dá vehe da. Ta cán na̱caja ndíví na̱ ña̱ cuxu Pablo xi̱hi̱n Silas. Ta chí na̱caji̱i̱ ndiva̱ha ini da̱ ndáá veca̱a cán xi̱hín na̱ vehe da jáchi̱ sa̱ na̱ndiquehe na íchi̱ cuéntá Jesús.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Ta naha inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱chindahá na̱ cúú juéxe̱ cán policia nu̱ú da̱ ndáá veca̱a cán ña̱ ná janí da̱ Pablo xi̱hi̱n Silas veca̱a.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 A̱nda̱ já na̱cachi da̱ ndáá veca̱a cán já xi̱hi̱n Pablo:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Joo na̱ca̱ha̱n Pablo xi̱hín da̱ cúú policia cán já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n na̱ cúú policia na̱ndicani na nu̱ú na̱ cúú juéxe̱ ña̱ na̱cachi Pablo xi̱hi̱n ná. Tá na̱canda̱a̱ ini na̱ cúú juéxe̱ cán ña̱ cúú Pablo xi̱hi̱n Silas da̱ romano chí na̱yi̱hví na̱.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n na̱ na̱xi̱ca̱ na̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ Pablo xi̱hín nu̱ Silas ña̱ ná caja cáhnu ini da sa̱há ña̱ na̱caja na. Já na̱tavá na̱ da̱ veca̱a ta tá na̱ndihi já na̱xi̱ca̱ na̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ dá ña̱ ná quee da ñuu cán cu̱hu̱n da̱.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Tá na̱quee Pablo xi̱hi̱n Silas veca̱a já na̱sa̱ha̱n na̱ vehe ñá naní Lidia. Ta tá na̱ndihi na̱ndique táhan da xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu cán já na̱sa̱ha̱n da̱ tu̱hun ndéé ini na a̱nda̱ já na̱quee da cua̱ha̱n da̱.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.