Atos 16
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Ta na̱ya̱ha Pablo xi̱hi̱n Silas ñuu Derbe a̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o na ñuu Listra. Ta cán na̱ndiñe̱he̱ ná in da̱ cúú cuéntá Jesús, naní Timoteo, da̱ cúú ja̱hyi in ñá cúú cuéntá Jesús, ñá na̱quixi chi̱chi Israel. Ta tátá da̱ cúú griego.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Ta na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu Listra xi̱hín na̱ ndúu ñuu Iconio na̱ca̱ha̱n va̱ha na sa̱ha̱ Timoteo.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Cúni̱ Pablo ña̱ ná catáhan Timoteo xi̱hi̱n dá caca nuu da xi̱hi̱n dá sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱caja Pablo ña̱ na̱chica̱a̱n na̱ marca yiquí cu̱ñu Timoteo tá quia̱hva cáchí ley Moisés já ná a̱ cáha̱n núu na̱ Israel ndúu ndijáá ñuu válí cán sa̱ha̱ dá. Jáchi̱ sa̱ xíni̱ va̱ha ndihi na̱ cán ña̱ cúú Timoteo ja̱hyi in ta̱a griego sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱chica̱a̱n na̱ marca Timoteo tá loho chá da̱.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Ta já na̱quee ndihi na cán cua̱ha̱n na̱ ta níí cúú ñuu nu̱ xíca na cua̱ha̱n na̱ cáxi tu̱hun na nu̱ú na̱ cúú cuéntá Jesús ña̱ ná caja na ña̱ na̱cachi na̱ sa̱cua̱ha̱ xi̱hi̱n na̱ apóstol ndúu ñuu Jerusalén cán.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Xi̱hín ña̱ yóho na̱ndinda̱cú chága̱ na̱ cúú cuéntá Jesús ta cándeé cáhnu chága̱ ini na mé á. Ta in in qui̱vi̱ yáha joho ndícua̱ha̱ chága̱ ña̱yivi ndíhvi íchi̱ cuéntá Jesús.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Ta na̱saji ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ na̱ cán ña̱ ná a̱ cúhu̱n na̱ estado Asia ca̱ha̱n na̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ya̱ha na ñundáhyi̱ cuéntá Frigia xi̱hín Galacia cua̱ha̱n na̱.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Já na̱xi̱nu̱ co̱o na yúhu̱ estado Misia. Ta chí cán ya̱ha na cu̱hu̱n na̱ ñundáhyi̱ cuéntá Bitinia na̱ca̱hán na̱. Joo co̱ó na̱sa̱ha̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ ná caja na ña̱.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 A̱nda̱ já na̱ya̱ha saa na estado Misia ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o na in ñuu naní Troas.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Ta in ñuú nani íin da mé ñuu Troas cán na̱sa̱ni ndímáhnú Pablo. Ta ña̱ na̱xini da cúú in ta̱a, da̱ na̱quixi chí estado Macedonia. Ta cándichi da cáha̱n nda̱hví da̱ xi̱hi̱n Pablo já cáchí da̱ já: “Naha ndó chí Macedonia yóho ña̱ ná chindeé ndó nde̱he̱.”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Tá na̱ndicani Pablo ña̱ yóho nu̱ú nde̱ chí i̱vi̱ la̱á na̱caja tia̱hva nde̱ ña̱ha nde̱ jáchi̱ sa̱ na̱canda̱a̱ cáxí ini nde̱ ña̱ mé Ndióxi̱ quéa̱ cána nde̱he̱ ña̱ ná cu̱hu̱n nde̱ estado Macedonia cán já ná ca̱xi tu̱hun nde̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi ndúu cán.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Tá na̱ndihi já na̱ndaa nde̱ barco ñuu Troas já na̱quee nde̱ cua̱ha̱n nda̱cú nde̱ isla naní Samotracia. Ta ja̱nda̱ qui̱ví ita̱a̱n já na̱xi̱nu̱ co̱o nde̱ ñuu Neápolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Ta cán na̱nuu nde̱ mé barco cua̱ha̱n sáhá nde̱ chí ñuu Filipos. Mé ñuu Filipos cán cúú á ñuu ña̱ íin chága̱ sa̱ha̱ nu̱ú java ga̱ ñuu válí ñúhu chí Macedonia cán. Ta ndíco̱ a̱ ñuu Roma. Ta na̱sa̱nduu nde̱ ñuu Filipos cán chá qui̱vi̱.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Ta in qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná já na̱quee nde̱ cua̱ha̱n nde̱ yuhú ñuu yati yuhú yu̱ta nu̱ sá taca ña̱yivi xíca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱. Já na̱sa̱co̱o nde̱ cán ta na̱casáhá nde̱ cáha̱n nde̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú na̱ji̱hí, na̱ tácá cán.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 In mé ñáñáha̱ cán naní ña̱ Lidia ta cúú ñá ñá ñuu Tiatira. Mé Lidia yóho cúú ñá ñá jícó jáhma̱ va̱ha ña̱ color ndíhí. Ta cúú ñá in ñá cája cáhnu Ndióxi̱. Ta nani xíni̱ jo̱ho ñá ña̱ cáha̱n Pablo sa̱ha̱ Jesús já na̱suná Ndióxi̱ xíní túni̱ ña̱ já na̱candúsa ñá ña̱ cáha̱n Pablo cán.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Tá na̱ndihi na̱candúta̱ ñá xi̱hín na̱ vehe ñá ta já cáchí ña̱ já xi̱hín nde̱:
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Ta ndaja coo in tañu tá cua̱ha̱n nde̱ nu̱ sá xi̱ca̱ ta̱hví nde̱ nu̱ Ndióxi̱ já na̱nditahan nde̱ in ñá tacú, ñá ndáca̱a̱n ínima̱ quini ini. Ta cája ña̱ cán ña̱ ná ndicuni ini ñá. Mé ñá tacú yóho cúú ñá na̱xeen na. Ta mé xitoho ñá cán tává cua̱ha̱ dá jiu̱hún sa̱há ña̱ ndícuni ini ñá.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Ta mé ñá tacú yóho na̱casáhá ña̱ ndíco̱ ñá ja̱ta̱ Pablo xi̱hín ja̱tá nde̱ ta cáyuhú cóhó ña̱ já cáchí ña̱ já:
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Já cuití já cuití cája ñá cua̱há qui̱vi̱ ja̱nda̱ quia̱hva co̱ ndéé ga̱ ini Pablo xi̱hín ña̱ cája ñá. Chí na̱ndicoto nihni Pablo nu̱ ñá já na̱cachi da já xi̱hi̱n ínima̱ quini ndáca̱a̱n ini ñá cán:
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Joo tá na̱xini na̱ cúú xitoho ñá cán ña̱ a̱ cóo ga̱ cana jiu̱hún na̱ caja ñá cán já na̱tiin na Pablo xi̱hi̱n Silas já ñéhe na da̱ na̱sa̱ha̱n na̱ vechúun nu̱ú na̱ jutixia.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o na cán já na̱cachi na já xi̱hín da̱ cúú juéxe̱ cán:
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Jáchi̱ jána̱ha̱ da̱ costumbre mé va da nu̱ú ña̱yivi. Ta mí a̱ cu̱ú candúsa í ta ni a̱ cúú caja í costumbre da̱ yóho jáchi̱ cúú yó ña̱yivi ndíco̱ ñuu Roma —na̱cachi na̱ cán xi̱hi̱n juéxe̱.
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 A̱nda̱ já na̱ndicui̱ta ña̱yivi xi̱hi̱n dá. Já na̱sahnda juéxe̱ cán chuun ña̱ ná tavá na̱ jáhma̱ Pablo xi̱hi̱n Silas ta ná cani na ndíví da̱ xi̱hi̱n yíto̱.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Tá na̱ndihi na̱cani quini ndiva̱ha na da̱ já na̱taán na̱ da̱ veca̱a. Ta na̱sahnda na chuun nu̱ú da̱ ndáá veca̱a cán ña̱ ná candaa va̱ha da da̱.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Tá na̱tahnda chuun yóho nu̱ú da̱ ndáá veca̱a cán já na̱chica̱a̱n da̱ Pablo xi̱hi̱n Silas ja̱nda̱ sa̱ véhe cuíí veca̱a cán. Ta já na̱chica̱a̱n da̱ sa̱ha̱ dá tañu i̱vi̱ yíto̱ naní cepo já ná ndituun va̱ha da.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Joo tátu̱hun java ñuú xíca̱ ta̱hví Pablo xi̱hi̱n Silas nu̱ Ndióxi̱ ta xíta da ña̱ cája cáhnu da mé á nani táa jo̱ho java ga̱ na̱ ñúhu ini veca̱a cán nu̱ cáha̱n da̱.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 In jonáá cuití na̱casáhá táan ndeé ndiva̱ha chí ja̱nda̱ yu̱u̱ ndúhu̱ sa̱há veca̱a cán cánda̱. A̱nda̱ já na̱nu̱na̱ tócó ndihi yéhé ca̱a cán ta na̱cu̱yu cadena na̱sa̱ndi̱co̱ tócó ndihi na̱ na̱sañuhu veca̱a cán.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 A̱nda̱ já na̱ndicáxí ini da̱ ndáá veca̱a cán ta tá na̱xini da núná yéhé ca̱a cán já na̱tuhun da yuchú cáni̱ dá ña̱ cahní da̱ mé dá jáchi̱ na̱ca̱hán da̱ sa̱ na̱quee ndihi na̱ na̱sa̱ñuhu veca̱a cán cua̱ha̱n na̱.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Joo na̱cayuhú Pablo nu̱ dá já na̱cachi Pablo já xi̱hi̱n dá:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 A̱nda̱ já na̱xi̱ca̱ da̱ ndáá veca̱a cán in lámpara já xínu da na̱ndi̱hvi da nu̱ ndúu na veca̱a. Ta chí quíji mé dá xi̱hín ña̱ yíhví da̱ já na̱caxítí da̱ nu̱ Pablo xi̱hín nu̱ Silas.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Tá na̱ndihi já na̱tavá da̱ na̱ já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún da̱ na̱ já na̱cachi da já:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Pablo xi̱hi̱n Silas tu̱hun nu̱ dá já cáchí da̱ já xi̱hi̱n dá:
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 A̱nda̱ já na̱casáhá Pablo ndícani da tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú da̱ cán xi̱hín nu̱ tócó ndihi na̱ ndúu vehe da̱ cán.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Ta mé hora já na̱caja tátá da̱ ndáá veca̱a cán nu̱ú na̱ndicue̱he̱ ja̱ta̱ Pablo xi̱hi̱n ja̱ta̱ Silas nu̱ú na̱cani yíto̱ cán. Ta tá na̱ndihi já na̱candúta̱ da̱ ndáá veca̱a cán xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ vehe da.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Tá na̱ndihi já ndáca da Pablo xi̱hi̱n Silas na̱sa̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n dá vehe da. Ta cán na̱caja ndíví na̱ ña̱ cuxu Pablo xi̱hi̱n Silas. Ta chí na̱caji̱i̱ ndiva̱ha ini da̱ ndáá veca̱a cán xi̱hín na̱ vehe da jáchi̱ sa̱ na̱ndiquehe na íchi̱ cuéntá Jesús.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Ta naha inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱chindahá na̱ cúú juéxe̱ cán policia nu̱ú da̱ ndáá veca̱a cán ña̱ ná janí da̱ Pablo xi̱hi̱n Silas veca̱a.
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 A̱nda̱ já na̱cachi da̱ ndáá veca̱a cán já xi̱hi̱n Pablo:
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Joo na̱ca̱ha̱n Pablo xi̱hín da̱ cúú policia cán já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n na̱ cúú policia na̱ndicani na nu̱ú na̱ cúú juéxe̱ ña̱ na̱cachi Pablo xi̱hi̱n ná. Tá na̱canda̱a̱ ini na̱ cúú juéxe̱ cán ña̱ cúú Pablo xi̱hi̱n Silas da̱ romano chí na̱yi̱hví na̱.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n na̱ na̱xi̱ca̱ na̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ Pablo xi̱hín nu̱ Silas ña̱ ná caja cáhnu ini da sa̱há ña̱ na̱caja na. Já na̱tavá na̱ da̱ veca̱a ta tá na̱ndihi já na̱xi̱ca̱ na̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ dá ña̱ ná quee da ñuu cán cu̱hu̱n da̱.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Tá na̱quee Pablo xi̱hi̱n Silas veca̱a já na̱sa̱ha̱n na̱ vehe ñá naní Lidia. Ta tá na̱ndihi na̱ndique táhan da xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu cán já na̱sa̱ha̱n da̱ tu̱hun ndéé ini na a̱nda̱ já na̱quee da cua̱ha̱n da̱.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.