Atos 12

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ta mé tiempo já na̱casáhá Herodes, da̱ cómí cuéntá sa̱há ñuu Jerusalén cán cája xíxi da xi̱hín java na̱ cúú cuéntá Jesús.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Na̱sahnda da chuun ña̱ ná cahní na̱ Jacobo, ñani Juan xi̱hi̱n yuchú cáni̱. Ta já na̱caja na.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ta tá na̱xini Herodes ña̱ na̱caji̱i̱ íní na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu Israel xi̱hín ña̱ na̱sahní da̱ Jacobo já na̱tiin ri da Pedro. Ta ña̱ yóho na̱sa̱cuu a mé tiempo tá cája na̱ Israel víco̱ tá xíxi na pan ña̱ co̱ cáva táhan yusá na̱xa̱a̱ xi̱hi̱n.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Tá sa̱ na̱chica̱a̱n Herodes Pedro veca̱a já na̱sahnda da chuun nu̱ú co̱mi̱ táhndá soldado ña̱ ná candaa na da̱. Ta co̱mí co̱mí ta̱a ndáca in in táhndá cán. Mé Herodes na̱sacu ini da tavá da̱ Pedro veca̱a ndiquia̱hva da da̱ nu̱ú ña̱yivi Israel ña̱ ná cahní na̱ da̱ tá sa̱ ná ya̱ha víco̱.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Nani ndáca̱a̱n Pedro veca̱a ndáá va̱ha na da̱. Joo na̱ cúú cuéntá Jesús xi̱hín ndinuhu ini na xíca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ dá.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Ta in ñuú sácú ini Herodes tavá da̱ Pedro veca̱a inga qui̱ví ita̱a̱n ña̱ ndiquia̱hva da da̱ nu̱ú ña̱yivi, nduu. Joo mé ñuú já nani cándúhu̱ Pedro quíji̱ da̱ tañu i̱vi̱ soldado ta ndíco̱ jíi̱n ga̱ cadena ndáha̱ dá ta co̱ cáha̱n sa̱há java ga̱ soldado ndíta ndáá yéhé veca̱a cán.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Ta in náá cuití na̱xi̱nu̱ co̱o in táto̱ Ndióxi̱ ini veca̱a cán chí na̱ndiyi̱hvi̱ ndaa ini a. A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o mé táto̱ Ndióxi̱ nu̱ cándúhu̱ Pedro já na̱quiní a̱ ndáha̱ á yi̱ca ndícá da̱ já na̱ndicáxí ini da. A̱nda̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 A̱nda̱ já na̱cachi tucu táto̱ Ndióxi̱ cán já xi̱hi̱n dá:
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 A̱nda̱ já tácaa Pedro ja̱ta̱ táto̱ Ndióxi̱ cán cua̱ha̱n da̱. Joo co̱ xíni̱ da̱ á jivi quéa̱ á a̱ ju̱ú a̱. “Sání ví”, cáhán da̱.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Ta xíca na cása̱ha̱n na̱ já na̱ya̱ha na nu̱ ndíta in táhndá soldado. Ta a̱nda̱ já na̱ya̱ha na nu̱ ndíta inga táhndá soldado. Ta tá sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o na yéhé ca̱a cán já na̱nu̱na̱ mé va já na̱quee na veca̱a cua̱ha̱n na̱. Ta tá sa̱ na̱xi̱ca chá na̱ cáyé cán já na̱quee táto̱ Ndióxi̱ cán cua̱ha̱n ta já na̱cando̱o Pedro cán.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 A̱nda̱ já na̱canda̱a̱ ini Pedro ña̱ na̱ya̱ha. Ta na̱cachi da já xi̱hi̱n mé dá:
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Nani cáhán Pedro xíca da cua̱ha̱n da̱ vehe María, ñá cúú náná Juan, da̱ naní tucu Marcos. Cán na̱nditútú cua̱há na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu na xíca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ Pedro.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o da vehe María cán já na̱casáhá cátí ndáha̱ dá yéhé cán. A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o in ñá loho naní Rode ña̱ cande̱hé ñá ndá na̱ cándichi ja̱ta̱ véhe cán.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Tá na̱xini jo̱ho ñá cáha̱n da̱ já na̱ndicuni ñá ta̱chi̱ Pedro. Joo na̱ndindójó ña̱ cuná ñá yéhé sa̱há ña̱ cáji̱i̱ íní ña̱. Ta já xínu ñá na̱ndicó co̱o tucu ñá ini vehe ca̱xi tu̱hun ñá xi̱hín na̱ java cán ña̱ cándichi Pedro ja̱ta̱ véhe.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Joo tá na̱ndicani ñá ña̱ yóho nu̱ ná já na̱cachi na já xi̱hi̱n ña̱:
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Joo ndaja coo Pedro cátí ndáha̱ yi̱i̱ va da yéhé cán. Já na̱xi̱nu̱ co̱o na na̱suná na̱ yéhé nu̱ dá ta chí na̱yi̱hví na̱ tá na̱xini na da̱.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Joo na̱cuu ndáha̱ dá nu̱ ná ña̱ ná a̱ cáha̱n chága̱ na̱. A̱nda̱ já na̱casáhá da̱ ndícani da nu̱ ná ndaja na̱caja Ndióxi̱ na̱tavá a̱ da̱ veca̱a cán. Ta já na̱cachi da xi̱hi̱n ná:
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Tá na̱ti̱vi inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱catóntó soldado veca̱a cán tá na̱canda̱a̱ ini da ña̱ co̱ó Pedro íin veca̱a ta co̱ó na̱xini da ndáchí cua̱ha̱n da̱.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 A̱nda̱ já na̱sahnda Herodes chuun ña̱ ná ndinducú na̱ da̱. Joo co̱ó na̱ndiñe̱he̱ ná da̱. A̱nda̱ já na̱casáhá da̱ ndája ndi̱chi̱ da̱ soldado veca̱a cán ndáchí cua̱ha̱n Pedro. Joo co̱ó na̱cuu cachi na̱ cán ndáchí cua̱ha̱n da̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sahnda Herodes chuun ña̱ ná cahní ndihi na soldado da̱ na̱sa̱ndaa yéhé ca̱a cán. Tá na̱ya̱ha ña̱ yóho já na̱jándacoo Herodes estado Judea cán ta na̱quee da cua̱ha̱n da̱ chí Cesarea coo da.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 A̱ ju̱ú quia̱hva xójo̱ ini Herodes xi̱hín ña̱yivi ndúu ñuu Tiro xi̱hín na̱ ndúu ñuu Sidón. Joo ndíví ñuu cán na̱jándique táhan na tu̱hun na cu̱hu̱n na̱ ca̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n dá. Coo va̱ha ini na xi̱hi̱n dá cúni̱ na̱ jáchi̱ ñundáhyi̱ rey cán cána tócó ndihi ña̱ xíxi na. Joo jihna ñúhú na̱ndique táhan máni̱ ná xi̱hín in da̱ naní Blasto. Mé Blasto yóho na̱sa̱cuu da in da̱ cáhnu cája chúun nu̱ rey cán. Ta na̱ca̱hán na̱ ña̱ ná ca̱ha̱n nda̱hví da̱ cán nu̱ rey sa̱ha̱ ná.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Ta na̱sacu Herodes in qui̱ví nditútú ndihi na nu̱ dá. Ta tá na̱tandaa mé qui̱vi̱ já na̱sa̱candixi Herodes jáhma̱ va̱ha ndiva̱ha da, ña̱ sácandixi rey. Ta na̱saco̱o da nu̱ sáco̱o rey. Ta já na̱ca̱ha̱n cóhó da̱ xi̱hín ña̱yivi.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o ña̱ cáha̱n da̱ já na̱casáhá ña̱yivi cán cáyuhú na̱ já cáchí na̱ já:
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Ta chí sa̱ mé hora já na̱xi̱nu̱ in táto̱ Ndióxi̱ ta na̱caja ña̱ ná quehe Herodes cue̱he̱ jáchi̱ co̱ó na̱caja cáhnu da Ndióxi̱ ta já na̱sa̱ha̱n da̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ú ña̱yivi ña̱ cáchí na̱ cúú dá ndióxi̱. Chí sa̱ mé hora já na̱qui̱hvi ti̱cu̱jú yiquí cu̱ñu da já na̱xi̱hi̱ da̱.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ta níí cúú na̱ndicui̱ta nuu tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús xíca cua̱ha̱n. Ta chí na̱ndicua̱ha̱ chága̱ na̱ cúú cuéntá Jesús.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Ta ndaja coo na̱ndiquia̱hva Bernabé xi̱hi̱n Saulo mé jiu̱hún nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu ndúu ñuu Jerusalén já na̱ndicó co̱o da cua̱ha̱n da̱ ñuu Antioquía. Ta ndáca na Juan, da̱ naní tucu Marcos cua̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n ná.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.