Apocalipse 9
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ na̱tiví táto̱ Ndióxi̱ ña̱ cáhu̱hu̱n cán inga trompeta. Ta na̱xini i̱ na̱quee in qui̱mi indiví ta na̱ndicava rí ja̱tá ñuyíví. Ta na̱ñe̱he̱ táhvi̱ rí cacomí rí yáví ña̱ cuu cuná ri̱ yávi̱ cúná ndiva̱ha, ña̱ co̱ xínu̱ nu̱ ndíhi nu̱u̱.
1 O quinto anjo tocou a trombeta, e vi uma estrela caída do céu na terra. E foi-lhe dada a chave do poço do abismo.
2 Ta mé qui̱mi na̱suná ri̱ yuyéhé mé yávi̱ cúná já na̱ndindita ñi̱hma̱ tátu̱hun ña̱ ndíndita yúhu̱ horno cáyi̱. Ta mé ñi̱hma̱ na̱cana cán na̱jánaá nu̱ú ca̱ndii xi̱hín nu̱ú ta̱chi̱ viti.
2 Ela abriu o poço do abismo, e subiu fumaça do poço como fumaça de grande fornalha, e, com a fumaceira saída do poço, escureceu-se o sol e o ar.
3 Ta tañu ñi̱hma̱ cán na̱queta cua̱há ndiva̱ha ti̱ca, rí na̱ndicui̱ta nuu níí cúú ñuyíví. Ta na̱ñe̱he̱ táhvi̱ rí cacuu rí rí cue̱he̱ tá quia̱hva cue̱he̱ líhma̱.
3 Também da fumaça saíram gafanhotos para a terra; e foi-lhes dado poder como o que têm os escorpiões da terra,
4 Ta na̱tahnda chuun nu̱ rí ña̱ ná a̱ jándihi toho rí sa̱há yu̱cu̱ ni sa̱há ña̱ha cuíi̱ ni sa̱ha̱ yitó cuíi̱ ñuyíví yóho. Jáchi̱ na̱tahnda chuun nu̱ rí ña̱ ná tiin rí ña̱yivi cuití va, na̱ co̱ cándaa marca Ndióxi̱ taan.
4 e foi-lhes dito que não causassem dano à erva da terra, nem a qualquer coisa verde, nem a árvore alguma e tão somente aos homens que não têm o selo de Deus sobre a fronte.
5 Joo co̱ó na̱ñe̱he̱ rí ña̱ma̱ní cahní rí na̱. Ña̱ na̱caja rí xi̱hi̱n ná quéa̱ ná tiin rí na̱ ña̱ ná ca̱hma na ti̱xi u̱hu̱n yo̱o̱. Ta tá quia̱hva cáhma na tá tíin líhma̱ na̱ quia̱hva já cáhma na tiin rí na̱.
5 Foi-lhes também dado, não que os matassem, e sim que os atormentassem durante cinco meses. E o seu tormento era como tormento de escorpião quando fere alguém.
6 Mé qui̱vi̱ já nducú ña̱yivi quivi va̱ha na joo a̱ cúu quivi na. Va̱tí cúni̱ quivi na joo a̱ cúu quivi na.
6 Naqueles dias, os homens buscarão a morte e não a acharão; também terão ardente desejo de morrer, mas a morte fugirá deles.
7 Mé ti̱ca tíin ñahá cán ndáa rí tá quia̱hva ndáa cuáyi̱, rí ndúu tia̱hva cu̱hu̱n cani táhan. Ta tá quia̱hva cúni̱ coo ti̱yi̱vi̱, ña̱ jiu̱hu̱n cuáán sándójó ji̱ni̱ rey quia̱hva já cúni̱ coo ña̱ cándójó ji̱ni̱ rí cán. Ta tá quia̱hva cúni̱ coo nu̱ú ña̱yivi quia̱hva já cúni̱ coo nu̱u̱ ri̱.
7 O aspecto dos gafanhotos era semelhante a cavalos preparados para a peleja; na sua cabeça havia como que coroas parecendo de ouro; e o seu rosto era como rosto de homem;
8 Ta tá quia̱hva íin ijí ji̱ni̱ na̱ji̱hí quia̱hva já íin ijí ji̱ni̱ ri̱. Ta tá quia̱hva ndáa nu̱hu león quia̱hva já ndáa nu̱hu rí.
8 tinham também cabelos, como cabelos de mulher; os seus dentes, como dentes de leão;
9 Ta jáhvi yicá ndícá mé ti̱ca cán xi̱hín jahmá ca̱a, ña̱ sándixi soldado cáni táhan na. Ta tá cáhma cáti̱ ndi̱xi̱ ri̱ cúú á tátu̱hun tá cáti̱ sa̱ha̱ cua̱ha̱ cuáyi̱ tá ñúhu rí carreta xínu rí cua̱ha̱n rí cani táhan rí.
9 tinham couraças, como couraças de ferro; o barulho que as suas asas faziam era como o barulho de carros de muitos cavalos, quando correm à peleja;
10 Ta íin íñu̱ ndóho̱ ri̱ ña̱ tíin tátu̱hun ndohó líhma̱. Ta xi̱hín ña̱ cán na̱ñe̱he̱ táhvi̱ rí tiin rí ña̱yivi ña̱ ná ca̱hma na ti̱xi u̱hu̱n yo̱o̱.
10 tinham ainda cauda, como escorpiões, e ferrão; na cauda tinham poder para causar dano aos homens, por cinco meses;
11 Ta mé da̱ cómí cuéntá sa̱ha̱ mé ti̱ca cán naní da̱ Abadón tu̱hun hebreo ta naní da̱ Apolión tu̱hun griego. Ta qui̱vi̱ dá cúni̱ cachi a da̱ jándihi sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ha. Ta da̱ cán cúú da̱ cómí cuéntá sa̱ha̱ yávi̱, ña̱ co̱ xínu̱ nu̱ ndíhi nu̱u̱ cán.
11 e tinham sobre eles, como seu rei, o anjo do abismo, cujo nome em hebraico é Abadom, e em grego, Apoliom.
12 Sa̱ na̱ya̱ha in tondóhó cáhnu joo cáma̱ni̱ i̱vi̱ chága̱ ña̱ quixi.
12 O primeiro ai passou. Eis que, depois destas coisas, vêm ainda dois ais.
13 Tá na̱ndihi já na̱tiví táto̱ Ndióxi̱ ña̱ cáhi̱ñu̱ cán inga trompeta ta já na̱xini jo̱ho i̱ cáha̱n in a na̱queta tañu ndíco̱mí ndíqui̱ quéta in in xoo ti̱to̱ nu̱ náa̱, ña̱ jiu̱hu̱n cuáán, ña̱ cándichi nu̱ íin Ndióxi̱ cán.
13 O sexto anjo tocou a trombeta, e ouvi uma voz procedente dos quatro ângulos do altar de ouro que se encontra na presença de Deus,
14 Ta já na̱cachi mé a̱ cán já xi̱hi̱n mé táto̱ Ndióxi̱ cáhi̱ñu̱, ña̱ ñéhe trompeta cán:
14 dizendo ao sexto anjo, o mesmo que tem a trombeta: Solta os quatro anjos que se encontram atados junto ao grande rio Eufrates.
15 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ na̱ja̱ni̱ ndíco̱mi̱ táto̱ na̱sa̱ndi̱co̱ cán ña̱ ná cahní na̱ in táhndá nu̱ú u̱ni̱ táhndá ña̱yivi ndúu ñuyíví. Jáchi̱ sa̱ na̱quee jíni va na chuun ña̱ caja na ña̱ yóho. Ta sa̱ xíni̱ na̱ ndá hora ta ndá qui̱vi̱ ta ndá yo̱o̱ ta ndá cui̱a̱ caja na ña̱.
15 Foram, então, soltos os quatro anjos que se achavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano, para que matassem a terça parte dos homens.
16 Ta na̱xini jo̱ho i̱ cáha̱n in a ndaja cúú na̱ soldado cándójó cuáyi̱ cua̱ha̱n cán. Ta cúú ná i̱vi̱ ciento millón soldado.
16 O número dos exércitos da cavalaria era de vinte mil vezes dez milhares; eu ouvi o seu número.
17 Ta cúni̱ ndicani i̱ nu̱ ndo̱ ndaja ndáa cuáyi̱ ja̱na̱ ná, rí na̱xini i̱ cán. Na̱xini i̱ ña̱ yóho tátu̱hun in sa̱ni joo co̱ quíji̱ toho i̱. Ta na̱xini i̱ mé da̱ cándójó cuáyi̱ cán na̱chija̱hvi da yicá ndícá da̱ xi̱hín in ca̱a, ña̱ cúú á color cuáhá ni̱i̱ xi̱hi̱n color ndíhí tica̱yi xi̱hi̱n color cuáán ita. Ta ndáa ji̱ni̱ cuáyi̱ tá quia̱hva ndáa ji̱ní león ta yúhu̱ ri̱ quéta ñúhu̱ i̱ta̱ xi̱hín ñi̱hma̱ xi̱hín azufre.
17 Assim, nesta visão, contemplei que os cavalos e os seus cavaleiros tinham couraças cor de fogo, de jacinto e de enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e de sua boca saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Ta in táhndá nu̱ú u̱ni̱ táhndá ña̱yivi na̱xi̱hi̱ na̱ na̱caja u̱ni̱ nu̱ú tondóhó na̱quixi ja̱tá ñuyíví yóho. Na̱xi̱hi̱ na̱ xi̱hi̱n ñúhu̱ cáyi̱ ta xi̱hín ñi̱hma̱ ta xi̱hi̱n azufre, ña̱ na̱queta yuhú cuáyi̱.
18 Por meio destes três flagelos, a saber, pelo fogo, pela fumaça e pelo enxofre que saíam da sua boca, foi morta a terça parte dos homens;
19 Jáchi̱ yúhu̱ mé cuáyi̱ cán xi̱hi̱n ndóho̱ ri̱ cúú nu̱ ndáca̱a̱n ndée̱ ri̱. Tá quia̱hva ndáa co̱o quia̱hva já ndáa ndóho̱ ri̱. Ta xi̱hi̱n mé yiquí jíní co̱o cán cája quini rí xi̱hín ña̱yivi.
19 pois a força dos cavalos estava na sua boca e na sua cauda, porquanto a sua cauda se parecia com serpentes, e tinha cabeça, e com ela causavam dano.
20 Tócó ndihi java ga̱ ña̱yivi, na̱ co̱ó na̱ndihi sa̱ha̱ xi̱hín tondóhó na̱quixi ja̱ta̱ ñuyíví, na̱ cán na̱caja yi̱i̱ va na ña̱ núu na̱sa̱caja na. Ta na̱caja cáhnu yi̱i̱ va na ña̱ quini. Ta co̱ó na̱jándacoo na cája cáhnu na yo̱co̱, ña̱ na̱cava̱ha na xi̱hín jiu̱hu̱n cuáán ta xi̱hín jiu̱hu̱n cúxú ta xi̱hín ca̱a cuáán ta xi̱hín yu̱u̱ ta ja̱nda̱ ña̱ na̱cava̱ha na xi̱hi̱n yíto̱ viti. Ta mé yo̱co̱ yóho a̱ cu̱ú cande̱hé a̱ ta ni co̱ tácu̱ jo̱ho a ta ni a̱ cu̱ú caca nuu a. Joo na̱caja cáhnu tá na̱caja cáhnu na ña̱.
20 Os outros homens, aqueles que não foram mortos por esses flagelos, não se arrependeram das obras das suas mãos, deixando de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de cobre, de pedra e de pau, que nem podem ver, nem ouvir, nem andar;
21 Ta ni co̱ó na̱jándacoo na ña̱ sáhní na̱ ndi̱i. Ta ni co̱ó na̱jándacoo na ña̱ ta̱jí cája na. Ta ni co̱ó na̱jándacoo na ña̱ ndúu na xi̱hín na̱ co̱ cúú yíi̱ ná á ñájíhí na̱. Ta ni co̱ó na̱jándacoo na ña̱ cája cuíhná na̱.
21 nem ainda se arrependeram dos seus assassínios, nem das suas feitiçarias, nem da sua prostituição, nem dos seus furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.