Apocalipse 16
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs BKJ
1 Tá na̱ndihi já na̱xini jo̱ho i̱ na̱ca̱ha̱n cóhó in a tañu veñu̱hu indiví cán. Ta já cáchí a̱ xi̱hi̱n ndíhu̱sa̱ táto̱ Ndióxi̱ cán já:
1 E eu ouvi uma grande voz sair do templo, dizendo aos sete anjos: Ide pelos vossos caminhos, e derramai as taças da ira de Deus sobre a terra.
2 A̱nda̱ já in táto̱ Ndióxi̱, mé a̱ nu̱ cuítí na̱sa̱ha̱n na̱cu̱yu a ña̱ ñúhu ini co̱ho̱ ñéhe a cán ja̱ta̱ ñuyíví. Ta já na̱xi̱nu̱ cue̱he̱ táhyi̱, ña̱ i̱hvi̱ ndiva̱ha yiquí cu̱ñu ña̱yivi, na̱ na̱quehe marca quití quini cán, mé na̱ na̱caja cáhnu ti̱ni̱ñu yúú ri̱.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e recaiu uma fétida e dolorosa ferida sobre os homens que tinham a marca da besta e sobre aqueles que adoravam a sua imagem.
3 Tá na̱ndihi já inga táto̱ Ndióxi̱ ña̱ cáhi̱vi̱ cán na̱cu̱yu a ña̱ ñúhu ini co̱ho̱ ñéhe a ja̱tá tañu̱hú. Ta tócó ndihi dó na̱nduu dó ni̱i̱ tátu̱hun ni̱í ndi̱i. Ta tócó ndihi ña̱ tácú ini tañu̱hú cán na̱xi̱hi̱ ndihi a.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar; e este se tornou em sangue como o de um homem morto; e toda a alma vivente morreu no mar.
4 Ta tá na̱ndihi já na̱cu̱yu táto̱ Ndióxi̱ ña̱ cáhu̱ni̱ cán ña̱ ñúhu ini co̱ho̱ ñéhe a ja̱ta̱ ndijáá yu̱ta xi̱hín ndijáá nu̱ cána ticui̱í ta na̱nduu dó ni̱i̱.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes das águas, e eles se tornaram em sangue.
5 Tá na̱ndihi já na̱xini jo̱ho i̱ cáha̱n in táto̱ Ndióxi̱, mé a̱ cómí cuéntá sa̱há ticui̱í cán já cáchí a̱ já:
5 E eu ouvi o anjo das águas dizer: Tu és justo, ó Senhor, que és, e que eras, e serás, porque tu julgaste assim.
6 Na̱jándoho ndó ini ña̱yivi ja̱n jáchi̱ na̱sata na ni̱í na̱ cúú cuéntá mé ndó xi̱hín ni̱í na̱ profeta tá na̱sahní ñahá na̱. Joo viti na̱caja ndó xi̱hi̱n ná ña̱ ná coho na ni̱i̱ já ná ndoho ini na. Ta quia̱hva já cáni a coo a —na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ cán.
6 Porque eles derramaram o sangue de santos e profetas, e tu lhes deste sangue para beber; porque eles são dignos.
7 Tá na̱ndihi já na̱xini jo̱ho i̱ in a cáha̱n nu̱ náa̱ Ndióxi̱ cán já cáchí a̱ já:
7 E ouvi outro vindo do altar dizer: Ainda assim, Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ inga táto̱ Ndióxi̱ ña̱ cáco̱mi̱ cán ta na̱cu̱yu a ña̱ ñúhu ini co̱ho̱ ñéhe a ja̱tá ca̱ndii. Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱ñe̱hé ca̱ndii cán ndée̱ á chica̱a̱n ñúhu̱ a̱ ña̱yivi xi̱hi̱n ñúhu̱ cáyi̱.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado poder para queimar os homens com fogo.
9 Ta já na̱ca̱yi̱ quini ndiva̱ha tócó ndihi ña̱yivi. Joo co̱ó na̱xeen na ndicó co̱o ini na ta ni co̱ó na̱caja cáhnu na Ndióxi̱. Ña̱ na̱caja na quéa̱ na̱casáhá na̱ cánahá ndiva̱ha na xi̱hi̱n Ndióxi̱, mé a̱ íin ndée̱ nu̱ tócó ndihi tondóhó quíxi ja̱ta̱ ñuyíví yóho.
9 E os homens foram queimados com grande calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e eles não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ inga táto̱ Ndióxi̱, ña̱ cáhu̱hu̱n cán ta na̱cu̱yu a ña̱ ñúhu ini co̱ho̱ ñéhe a ja̱tá táyi̱ nu̱ íin coo quití quini cán. Ta já na̱xini i̱ na̱canaá yávi̱ mé nu̱ ndúu na sáhndá ri̱ chuun nu̱ cán. Ta já na̱casáhá mé na̱ cán sáxí yi̱hí na̱ yáa̱ ná jáchi̱ na̱casáhá ndóho ndiva̱ha ini na.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino era cheio de trevas; eles mordiam suas línguas por causa da dor,
11 Joo co̱ó na̱jándacoo na ña̱ núu cája na. Ta sa̱há ña̱ na̱cahi̱hvi̱ ndiva̱ha yiquí cu̱ñu na̱ cán xi̱hín cue̱he̱ ndóho na já na̱canahá ndiva̱ha na xi̱hi̱n Ndióxi̱, mé a̱ íin indiví.
11 e blasfemavam o Deus do céu por causa das suas dores e suas feridas, e não se arrependeram dos seus atos.
12 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ inga táto̱ Ndióxi̱, ña̱ cáhi̱ñu̱ cán ta na̱cu̱yu a ña̱ ñúhu ini co̱ho̱ ñéhe a ja̱tá in yu̱ta cáhnu naní Eufrates. Ta já na̱hi̱chi̱ ndihi ticui̱í na̱sa̱ñuhu ini yu̱ta cáhnu cán ta já na̱nu̱ná nu̱ú ya̱ha na̱ cúú rey, na̱ na̱quixi chí xoo nu̱ cána ca̱ndii.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a água dali secou-se, para que o caminho dos reis do oriente pudesse ser preparado.
13 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ na̱queta u̱ni̱ ínima̱ quini. In rí na̱queta yúhu̱ co̱o quini ta inga rí na̱queta yúhu̱ quití quini ta inga rí na̱queta yúhu̱ da̱ cúú profeta túhún cán. Ta mé ínima̱ quini cán ndáa tá quia̱hva ndáa láhva̱ cúhndó.
13 E eu vi três espíritos imundos semelhantes a rãs, saírem da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta.
14 Ta rí cán cúú ínima̱ rí quini, rí na̱caja ña̱ xitúhún nu̱ú ña̱yivi. Ta cúú rí rí quéta cua̱ha̱n játaca ndaja táhan rey sáhndá chuun nu̱ú ña̱yivi ndúu ñuyíví já ná cani táhan na xi̱hi̱n Ndióxi̱. Jáchi̱ sa̱ na̱cayati qui̱ví na̱ha̱ ndá quia̱hva cáhnu cúú Ndióxi̱ jáchi̱ mé á quéa̱ íin ndée̱ cája tócó ndihi ña̱ha.
14 Porque eles são espíritos de demônios, operando milagres; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para reuni-los para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 A̱nda̱ já na̱cachi Ndióxi̱ já: “Cuéntá coo ndó jáchi̱ tá quia̱hva jonáá xínu̱ da̱ cui̱hná quia̱hva já jonáá xi̱nu̱ i̱ nu̱ ndo̱. Íin sa̱ha̱ cáji̱i̱ ini ndá na̱ sa̱ ndáti tia̱hva sa̱a̱ i̱ jáchi̱ cúú ná tátu̱hun na̱ na̱sandíxi tia̱hva jáhma̱. Já quéa̱ ná a̱ cácahan nu̱u̱ ná tá ndáa lahla na nu̱ú ña̱yivi”, cáchí a̱.
15 Eis que eu venho como ladrão. Abençoado é aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e eles vejam sua vergonha.
16 Ta rí quini cán na̱játaca rí tócó ndihi rey sáhndá chuun nu̱ú ña̱yivi in nu̱ú naní Armagedón tu̱hun hebreo.
16 E eles os reuniu em um lugar que na língua hebraica se chama Armagedom.
17 Tá na̱ndihi já inga táto̱ Ndióxi̱ ña̱ cáhu̱sa̱ cán na̱cu̱yu a ña̱ ñúhu ini co̱ho̱ ñéhe a nu̱ táchi̱. Ta já na̱xini jo̱ho i̱ cáha̱n in a ini veñu̱hu indiví nu̱ íin coo Ndióxi̱ nu̱ sáco̱o rey cán. Ta cáha̱n cóhó á já cáchí a̱ já:
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ na̱casáhá cána tasa. Ta na̱xini jo̱ho i̱ ja̱ndá va̱a̱ joho cúu tácu̱ cáha̱n na̱. Ta na̱xini jo̱ho i̱ ja̱ndá joho cána ja̱vi̱. Ta na̱casáhá quíji ni̱nu ñundáhyi̱ jáchi̱ na̱casáhá táan ndeé ndiva̱ha. Ta mé nditáan yóho na̱sa̱cuu a ña̱ ndeé chága̱ nu̱ tócó ndihi ña̱ táan jáchi̱ ja̱nda̱ qui̱ví na̱sacu Ndióxi̱ ña̱yivi ñuyíví co̱ó na̱quixi inga nditáan ndeé tátu̱hun ña̱ yóho.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tão poderoso terremoto, e tão grande.
19 Ta mé ñuu cáhnu ndiva̱ha cán na̱nda̱ta̱ u̱ni̱ ña̱. Ta ndijáá ga̱ ñuu náhnu ndúu ñuyíví na̱cu̱yu ndihi a. Ta na̱ndicu̱hu̱n ini Ndióxi̱ sa̱há ñuu cáhnu naní Babilonia cán ta na̱jándoho mé á ini na̱ ndúu cán jáchi̱ xójo̱ ndiva̱ha ini a xi̱hi̱n ná. Ta ña̱ ndóho na cúú á tátu̱hun xíhi na vino cuéntá tondóhó.
19 E a grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram; e a grande Babilônia veio à lembrança diante de Deus, para dar-lhe do cálice do vinho da fúria de sua ira.
20 Ta tócó ndihi isla ñúhu ini tañu̱hú xi̱hín ndijáá java ga̱ yúcu̱ ndúu ja̱ta̱ ñundáhyi̱ na̱ndihi sa̱há.
20 E toda ilha fugiu; e as montanhas não foram encontradas.
21 Ta na̱xini i̱ na̱cuun ñíí náhnu ña̱ ve̱e ndiva̱ha tátu̱hun i̱vi̱ jico kilo in in a. Ta ja̱nda̱ indiví na̱quee a na̱cu̱yu a ja̱tá ña̱yivi ndúu ñuyíví. Ta na̱casáhá na̱ cána̱há na̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱ sa̱há ña̱ na̱jácu̱yu a ñíí yóho ja̱ta̱ ná. Jáchi̱ mé a̱ nda̱a̱ ña̱ yóho na̱sa̱cuu a in tondóhó cáhnu ndiva̱ha na̱quixi nu̱ ná na̱caja Ndióxi̱.
21 E caiu sobre os homens um grande granizo do céu, cada pedra com o peso de cerca de um talento; e os homens blasfemaram a Deus por causa da praga do granizo. Porque sua praga é extremamente grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.