Apocalipse 16
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARIB
1 Tá na̱ndihi já na̱xini jo̱ho i̱ na̱ca̱ha̱n cóhó in a tañu veñu̱hu indiví cán. Ta já cáchí a̱ xi̱hi̱n ndíhu̱sa̱ táto̱ Ndióxi̱ cán já:
1 E ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças, da ira de Deus.
2 A̱nda̱ já in táto̱ Ndióxi̱, mé a̱ nu̱ cuítí na̱sa̱ha̱n na̱cu̱yu a ña̱ ñúhu ini co̱ho̱ ñéhe a cán ja̱ta̱ ñuyíví. Ta já na̱xi̱nu̱ cue̱he̱ táhyi̱, ña̱ i̱hvi̱ ndiva̱ha yiquí cu̱ñu ña̱yivi, na̱ na̱quehe marca quití quini cán, mé na̱ na̱caja cáhnu ti̱ni̱ñu yúú ri̱.
2 Então foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra; e apareceu uma chaga ruim e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Tá na̱ndihi já inga táto̱ Ndióxi̱ ña̱ cáhi̱vi̱ cán na̱cu̱yu a ña̱ ñúhu ini co̱ho̱ ñéhe a ja̱tá tañu̱hú. Ta tócó ndihi dó na̱nduu dó ni̱i̱ tátu̱hun ni̱í ndi̱i. Ta tócó ndihi ña̱ tácú ini tañu̱hú cán na̱xi̱hi̱ ndihi a.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu todo ser vivente que estava no mar.
4 Ta tá na̱ndihi já na̱cu̱yu táto̱ Ndióxi̱ ña̱ cáhu̱ni̱ cán ña̱ ñúhu ini co̱ho̱ ñéhe a ja̱ta̱ ndijáá yu̱ta xi̱hín ndijáá nu̱ cána ticui̱í ta na̱nduu dó ni̱i̱.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Tá na̱ndihi já na̱xini jo̱ho i̱ cáha̱n in táto̱ Ndióxi̱, mé a̱ cómí cuéntá sa̱há ticui̱í cán já cáchí a̱ já:
5 E ouvi o anjo das águas dizer: Justo és tu, que és e que eras, o Santo; porque julgaste estas coisas;
6 Na̱jándoho ndó ini ña̱yivi ja̱n jáchi̱ na̱sata na ni̱í na̱ cúú cuéntá mé ndó xi̱hín ni̱í na̱ profeta tá na̱sahní ñahá na̱. Joo viti na̱caja ndó xi̱hi̱n ná ña̱ ná coho na ni̱i̱ já ná ndoho ini na. Ta quia̱hva já cáni a coo a —na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ cán.
6 porque derramaram o sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado sangue a beber; eles o merecem.
7 Tá na̱ndihi já na̱xini jo̱ho i̱ in a cáha̱n nu̱ náa̱ Ndióxi̱ cán já cáchí a̱ já:
7 E ouvi uma voz do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ inga táto̱ Ndióxi̱ ña̱ cáco̱mi̱ cán ta na̱cu̱yu a ña̱ ñúhu ini co̱ho̱ ñéhe a ja̱tá ca̱ndii. Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱ñe̱hé ca̱ndii cán ndée̱ á chica̱a̱n ñúhu̱ a̱ ña̱yivi xi̱hi̱n ñúhu̱ cáyi̱.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Ta já na̱ca̱yi̱ quini ndiva̱ha tócó ndihi ña̱yivi. Joo co̱ó na̱xeen na ndicó co̱o ini na ta ni co̱ó na̱caja cáhnu na Ndióxi̱. Ña̱ na̱caja na quéa̱ na̱casáhá na̱ cánahá ndiva̱ha na xi̱hi̱n Ndióxi̱, mé a̱ íin ndée̱ nu̱ tócó ndihi tondóhó quíxi ja̱ta̱ ñuyíví yóho.
9 E os homens foram abrasados com grande calor; e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ inga táto̱ Ndióxi̱, ña̱ cáhu̱hu̱n cán ta na̱cu̱yu a ña̱ ñúhu ini co̱ho̱ ñéhe a ja̱tá táyi̱ nu̱ íin coo quití quini cán. Ta já na̱xini i̱ na̱canaá yávi̱ mé nu̱ ndúu na sáhndá ri̱ chuun nu̱ cán. Ta já na̱casáhá mé na̱ cán sáxí yi̱hí na̱ yáa̱ ná jáchi̱ na̱casáhá ndóho ndiva̱ha ini na.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam de dor as suas línguas.
11 Joo co̱ó na̱jándacoo na ña̱ núu cája na. Ta sa̱há ña̱ na̱cahi̱hvi̱ ndiva̱ha yiquí cu̱ñu na̱ cán xi̱hín cue̱he̱ ndóho na já na̱canahá ndiva̱ha na xi̱hi̱n Ndióxi̱, mé a̱ íin indiví.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram o Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ inga táto̱ Ndióxi̱, ña̱ cáhi̱ñu̱ cán ta na̱cu̱yu a ña̱ ñúhu ini co̱ho̱ ñéhe a ja̱tá in yu̱ta cáhnu naní Eufrates. Ta já na̱hi̱chi̱ ndihi ticui̱í na̱sa̱ñuhu ini yu̱ta cáhnu cán ta já na̱nu̱ná nu̱ú ya̱ha na̱ cúú rey, na̱ na̱quixi chí xoo nu̱ cána ca̱ndii.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do oriente.
13 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ na̱queta u̱ni̱ ínima̱ quini. In rí na̱queta yúhu̱ co̱o quini ta inga rí na̱queta yúhu̱ quití quini ta inga rí na̱queta yúhu̱ da̱ cúú profeta túhún cán. Ta mé ínima̱ quini cán ndáa tá quia̱hva ndáa láhva̱ cúhndó.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta, vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Ta rí cán cúú ínima̱ rí quini, rí na̱caja ña̱ xitúhún nu̱ú ña̱yivi. Ta cúú rí rí quéta cua̱ha̱n játaca ndaja táhan rey sáhndá chuun nu̱ú ña̱yivi ndúu ñuyíví já ná cani táhan na xi̱hi̱n Ndióxi̱. Jáchi̱ sa̱ na̱cayati qui̱ví na̱ha̱ ndá quia̱hva cáhnu cúú Ndióxi̱ jáchi̱ mé á quéa̱ íin ndée̱ cája tócó ndihi ña̱ha.
14 Pois são espíritos de demônios, que operam sinais; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo, para os congregar para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 A̱nda̱ já na̱cachi Ndióxi̱ já: “Cuéntá coo ndó jáchi̱ tá quia̱hva jonáá xínu̱ da̱ cui̱hná quia̱hva já jonáá xi̱nu̱ i̱ nu̱ ndo̱. Íin sa̱ha̱ cáji̱i̱ ini ndá na̱ sa̱ ndáti tia̱hva sa̱a̱ i̱ jáchi̱ cúú ná tátu̱hun na̱ na̱sandíxi tia̱hva jáhma̱. Já quéa̱ ná a̱ cácahan nu̱u̱ ná tá ndáa lahla na nu̱ú ña̱yivi”, cáchí a̱.
15 {Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua nudez.}
16 Ta rí quini cán na̱játaca rí tócó ndihi rey sáhndá chuun nu̱ú ña̱yivi in nu̱ú naní Armagedón tu̱hun hebreo.
16 E eles os congregaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Tá na̱ndihi já inga táto̱ Ndióxi̱ ña̱ cáhu̱sa̱ cán na̱cu̱yu a ña̱ ñúhu ini co̱ho̱ ñéhe a nu̱ táchi̱. Ta já na̱xini jo̱ho i̱ cáha̱n in a ini veñu̱hu indiví nu̱ íin coo Ndióxi̱ nu̱ sáco̱o rey cán. Ta cáha̱n cóhó á já cáchí a̱ já:
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar; e saiu uma grande voz do santuário, da parte do trono, dizendo: Está feito.
18 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ na̱casáhá cána tasa. Ta na̱xini jo̱ho i̱ ja̱ndá va̱a̱ joho cúu tácu̱ cáha̱n na̱. Ta na̱xini jo̱ho i̱ ja̱ndá joho cána ja̱vi̱. Ta na̱casáhá quíji ni̱nu ñundáhyi̱ jáchi̱ na̱casáhá táan ndeé ndiva̱ha. Ta mé nditáan yóho na̱sa̱cuu a ña̱ ndeé chága̱ nu̱ tócó ndihi ña̱ táan jáchi̱ ja̱nda̱ qui̱ví na̱sacu Ndióxi̱ ña̱yivi ñuyíví co̱ó na̱quixi inga nditáan ndeé tátu̱hun ña̱ yóho.
18 E houve relâmpagos e vozes e trovões; houve também um grande terremoto, qual nunca houvera desde que há homens sobre a terra, terremoto tão forte quão grande;
19 Ta mé ñuu cáhnu ndiva̱ha cán na̱nda̱ta̱ u̱ni̱ ña̱. Ta ndijáá ga̱ ñuu náhnu ndúu ñuyíví na̱cu̱yu ndihi a. Ta na̱ndicu̱hu̱n ini Ndióxi̱ sa̱há ñuu cáhnu naní Babilonia cán ta na̱jándoho mé á ini na̱ ndúu cán jáchi̱ xójo̱ ndiva̱ha ini a xi̱hi̱n ná. Ta ña̱ ndóho na cúú á tátu̱hun xíhi na vino cuéntá tondóhó.
19 e a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Ta tócó ndihi isla ñúhu ini tañu̱hú xi̱hín ndijáá java ga̱ yúcu̱ ndúu ja̱ta̱ ñundáhyi̱ na̱ndihi sa̱há.
20 Todas ilhas fugiram, e os montes não mais se acharam.
21 Ta na̱xini i̱ na̱cuun ñíí náhnu ña̱ ve̱e ndiva̱ha tátu̱hun i̱vi̱ jico kilo in in a. Ta ja̱nda̱ indiví na̱quee a na̱cu̱yu a ja̱tá ña̱yivi ndúu ñuyíví. Ta na̱casáhá na̱ cána̱há na̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱ sa̱há ña̱ na̱jácu̱yu a ñíí yóho ja̱ta̱ ná. Jáchi̱ mé a̱ nda̱a̱ ña̱ yóho na̱sa̱cuu a in tondóhó cáhnu ndiva̱ha na̱quixi nu̱ ná na̱caja Ndióxi̱.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraivada, pedras quase do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraivada; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.