Apocalipse 10
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARIB
1 A̱nda̱ já na̱xini i̱ inga táto̱ Ndióxi̱, ña̱ íin cua̱há ndiva̱ha ndée̱. Na̱nuu a indiví na̱quee a va̱xi a tañu in vi̱co̱ ta cánúu in co̱o̱ yánquí ji̱ni̱ á. Ta yéhe̱ nu̱u̱ á tá quia̱hva yéhe̱ ca̱ndii. Ta sa̱há cúú á tátu̱hun i̱vi̱ ji̱hi̱n cándaha xi̱hi̱n ñúhu̱.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Ta ini ndáha̱ mé á na̱xini i̱ cáñee in libro loho ña̱ na̱ti̱vi̱ tátu̱hun yívi̱ joo na̱ndindi̱ca̱ ña̱. Ta na̱chinúu mé á sa̱ha̱ cuáha nu̱ú tañu̱hú ta na̱chinúu a sa̱ha̱ íti a nu̱ ñúhu̱.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Ta na̱cayuhú cóhó a̱ tátu̱hun tá ndáhyi̱ león. Ta tá na̱cayuhú a̱ já na̱xini jo̱ho i̱ ña̱ na̱ca̱ha̱n cóhó u̱sa̱ tasa tá na̱cana ña.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Tá na̱ndihi na̱ca̱ha̱n ndíhu̱sa̱ tasa cán já na̱nducú u̱ ca̱hyí i̱ ña̱ na̱cachi a joo na̱xini jo̱ho i̱ cáha̱n in a̱ na̱quixi chí indiví ta já cáchí a̱ já xi̱hín i̱:
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 A̱nda̱ já na̱xini i̱ mé táto̱ Ndióxi̱ ña̱ cánúu in sa̱há nu̱ú tañu̱hú ta inga sa̱há nu̱ ñúhu̱ cán, na̱ndiñehe a ndahá cuáha indiví.
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 Ta já na̱ca̱ha̱n mé á qui̱vi̱ Ndióxi̱ ta já na̱sa̱ha̱n tu̱hun a jáchi̱ Ndióxi̱ tácú a̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱, mé á na̱cava̱ha indiví xi̱hi̱n ñuyíví xi̱hín tañu̱hú xi̱hi̱n tócó ndihi ña̱ha íin nu̱u̱ á. Ta já na̱cachi mé táto̱ Ndióxi̱ já:
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 jáchi̱ tá ná casáhá tiví táto̱ Ndióxi̱ ña̱ cáhu̱sa̱ cán trompeta já xi̱nu̱ co̱o nu̱ tócó ndihi ña̱ na̱sacu ini Ndióxi̱ coo je̱hé ja̱nda̱ sa̱nahá. Jáchi̱ sa̱ na̱ca̱xi tu̱hun mé á xi̱hín profeta cuéntá mé á ña̱ ná ca̱ha̱n na̱ sa̱há ña̱ yóho nu̱ú ña̱yivi —cáchí táto̱ Ndióxi̱.
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 A̱nda̱ jáví na̱xini jo̱ho i̱ na̱ca̱ha̱n tucu mé táto̱ Ndióxi̱ indiví já na̱cachi a já xi̱hín i̱:
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Tá na̱sa̱a̱ i̱ nu̱ táto̱ Ndióxi̱ cán já na̱xi̱ca̱ i̱ nu̱ á ña̱ ná quia̱hva libro loho cán nu̱ú i̱. Ta já na̱nducú ñehe táto̱ Ndióxi̱ cán tu̱hun nu̱ú i̱ já na̱cachi a já xi̱hín i̱:
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Tá na̱ndihi já na̱tiin i̱ mé libro loho ndáha̱ táto̱ Ndióxi̱ cán ta já na̱saxí i̱ ña̱. Ta na̱cavi̱ji̱ yuhú u̱ xi̱hi̱n á tátu̱hun ñu̱ñu̱. Joo tá sa̱ na̱cocó i̱ ña̱ já na̱caho̱va̱ ña̱ ini ti̱xi i̱.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 A̱nda̱ já na̱tahnda chuun nu̱ú i̱ já na̱cachi a já xi̱hín i̱:
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.