2 Coríntios 5
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC
1 Jáchi̱ sa̱ cánda̱a̱ iní ña̱ cúú yiquí cu̱ñu í tátu̱hun vehe nu̱ ndáca̱a̱n ínima̱ yo̱. Mé vehe nu̱ ndáca̱a̱n ínima̱ yo̱ yóho cúú á ña̱ va̱xi qui̱ví ndihi sa̱há. Ta a̱nda̱ jáví na̱sacu ini Ndióxi̱ quia̱hva nu̱ yo̱ inga yiquí cu̱ñu nu̱ú coo ínima̱ yó indiví. Ta mé nu̱ú coo ínima̱ yó cán a̱ ndíhi sa̱há a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ jáchi̱ na̱cava̱ha Ndióxi̱ ña̱.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Nani ndáca̱a̱n ínima̱ yó yiquí cu̱ñu í yóho já ndóho iní ta tána í jáchi̱ xíca̱ quíi̱ iní ndiquehé inga tucu yiquí cu̱ñu sa̱á cuéntá indiví.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 Jáchi̱ jácandixi Ndióxi̱ mí xi̱hi̱n yiquí cu̱ñu sa̱á cuéntá indiví já ná a̱ cácuú tátu̱hun na̱ co̱ó jáhma̱.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Jáchi̱ nani ndáca̱a̱n ínima̱ yo̱ ini yiquí cu̱ñu í yóho tána í ta táhnda̱ iní va̱tí co̱ cúú á sa̱há ña̱ cúni̱ yo̱ jándacoo í yiquí cu̱ñu í. Cúú á sa̱há ña̱ ndiáva̱ cáhnu iní coo ínima̱ yo̱ ini in yiquí cu̱ñu sa̱á. A̱nda̱ jáví jándacoo í yiquí cu̱ñu í ña̱ ndíhí sa̱ha̱ ta ndiquehé yiquí cu̱ñu sa̱á ña̱ cuu cañe̱hé a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 Jáchi̱ mé Ndióxi̱ quéa̱ na̱sacu tia̱hva mí ndiquehé in yiquí cu̱ñu sa̱á jáchi̱ mé á quéa̱ na̱sa̱ha̱n ínima̱ yi̱i̱ á nu̱ yo̱ já ná canda̱a̱ va̱ha iní ndá quia̱hva íin ña̱ sácú ini Ndióxi̱ quia̱hva nu̱ yo̱ chí nu̱u̱.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ íin ndeé iní jáchi̱ cánda̱a̱ iní ña̱ nani ndáca̱a̱n ínima̱ yó yiquí cu̱ñu í yóho ndúu xícá yo̱ nu̱ Jesucristo, xitoho í.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 Ta va̱tí co̱ xíní yo̱ mé á joo xíca í íchi̱ cuéntá mé á sa̱há ña̱ cándeé iní mé á.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Ta co̱ yíhví ga̱ yó quiví viti jáchi̱ cúni̱ chága̱ í jándacoo í yiquí cu̱ñu í yóho já ná cuu co̱hó coo í xi̱hi̱n Jesucristo, xitoho í indiví.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ níí tiempo ndúcú yó caja í ña̱ táhán ini mé á xi̱hi̱n. Va̱tí tácú yo̱ á na̱xi̱hi̱ yo̱ cúni̱ tá cúni̱ yó cája í ña̱ táhán ini mé á xi̱hi̱n.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Jáchi̱ va̱xi qui̱vi̱ tá ná ndique táhan ndihí candita í nu̱ú Jesucristo ndiquia̱hva tá in tá in í cuéntá nu̱ mé á sa̱há ña̱ na̱caja í xi̱hín yiquí cu̱ñu í ñuyíví yóho, á cúú á ña̱ va̱ha á cúú á ña̱ núu.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Cája cáhnu í Jesucristo xi̱hín ndinuhu iní ta cánda̱a̱ iní ña̱ va̱xi qui̱ví co̱hó candita í nu̱ mé á. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndíhi ini nde̱ jáca̱ha̱n nde̱ ña̱yivi ña̱ ná ndicó co̱o ini na. Ta xíni̱ va̱ha Ndióxi̱ ña̱ cája nde̱ ta cúni̱ nde̱ ña̱ ná canda̱a̱ ini ri mé va ndó ña̱.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Ña̱ cáha̱n nde̱ yóho co̱ cúú á sa̱há ña̱ cúni̱ tucu nde̱ ndiñehe jícó nde̱ mé nde̱. Ña̱ cúni̱ nde̱ quéa̱ ná coo va̱ha ini ndó xi̱hín ña̱ cája nde̱ já ná cuu nducú ñehe ndó tu̱hun nu̱ú na̱ xíca ndíñehe jícó mé, na̱ xíca cáha̱n lánda̱ ta co̱ó ña̱ va̱ha quíxi ínima̱ ná.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Va̱tí cúú nde̱ na̱ ta̱chi̱ nu̱ú ña̱yivi joo cúú á sa̱há ña̱ cája nde̱ chuun Ndióxi̱. Ta tá co̱ cúú nde̱ na̱ ta̱chi̱ já quéa̱ cúú á sa̱há ña̱ va̱ha mé ndó.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Ta sa̱há ña̱ quíhvi̱ ini Jesucristo nde̱he̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndúsa̱ cája nde̱ ña̱ cúni̱ mé á. Jáchi̱ cánda̱a̱ cáxí ini nde̱ ña̱ na̱xi̱hi̱ Jesucristo sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱yivi ta in na̱nduú xi̱hi̱n Jesucristo tá na̱xi̱hi̱ a̱.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Na̱xi̱hi̱ Jesucristo sa̱ha̱ tócó ndihí ña̱ ná a̱ cátacú ga̱ í sa̱ha̱ mé cuití yo̱. Joo cúni̱ a̱ ña̱ ná catacú sa̱ha̱ mé a̱ na̱xi̱hi̱ sa̱ha̱ yo̱ ta tá na̱ndihi na̱nditacu tucu a.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ sánde̱hé ndaa ga̱ nde̱ ña̱yivi tá quia̱hva cája ña̱yivi ñuyíví. Va̱tí na̱ca̱ha̱n núu nde̱ sa̱ha̱ Jesucristo sa̱nahá joo co̱ cája ga̱ nde̱ já viti.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Jáchi̱ tá in na̱nduú xi̱hi̱n Jesucristo já na̱nduú tátu̱hun ña̱yivi sa̱á. Ña̱ cán quéa̱ na̱ndihi sa̱há ña̱ yatá ta na̱nduú ña̱yivi sa̱á na̱caja Ndióxi̱.
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Ta tócó ndihi ña̱ yóho cúú á ña̱ cája Ndióxi̱ jáchi̱ na̱jándique táhan máni̱ á mí xi̱hi̱n mé á sa̱há ña̱ na̱caja Jesucristo. Ta na̱jándacoo a chuun yóho nu̱ú nde̱ ña̱ ná jándique táhan máni̱ nde̱ tócó ndihi ña̱yivi xi̱hi̱n mé á.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Ta na̱sa̱ha̱n ña̱ma̱ni̱ nu̱ú ña̱yivi ndique táhan máni̱ ná xi̱hi̱n á sa̱há ña̱ na̱caja Jesucristo. Ta co̱ó na̱quehe Ndióxi̱ cuéntá sa̱há cua̱chi na̱caja na. Ta ña̱ yóho cúú chuun na̱ta̱hnda̱ nu̱ú nde̱ na̱caja Ndióxi̱ ña̱ ná ca̱xi tu̱hun nde̱ nu̱ú ña̱yivi ña̱ cúni̱ mé á ndique táhan máni̱ á xi̱hi̱n ná.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Mé nde̱ cúú nde̱ na̱ na̱chindahá Jesucristo ta xíca nde̱ cáha̱n nde̱ sa̱ha̱ mé á. Ta viti cúú á tátu̱hun xíca̱ ta̱hví Ndióxi̱ nu̱ ndo̱ tá cáha̱n mé nde̱. Ta viti xíca̱ ta̱hví nde̱ nu̱ ndó sa̱ha̱ Jesucristo ña̱ ná ndique táhan máni̱ ndó xi̱hi̱n mé á.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Mé Jesucristo co̱ó na̱caja ni in cua̱chi joo sa̱há mí na̱caja Ndióxi̱ ña̱ ná ndoho Jesucristo tátu̱hun in da̱ na̱caja cua̱chi. Ta sa̱há ña̱ na̱caja mé á co̱ quéhe ga̱ Ndióxi̱ cuéntá sa̱há cua̱chi na̱caja í ta na̱nduú ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ mé á tátu̱hun cúni̱ mé á.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.