2 Coríntios 5
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs BKJ
1 Jáchi̱ sa̱ cánda̱a̱ iní ña̱ cúú yiquí cu̱ñu í tátu̱hun vehe nu̱ ndáca̱a̱n ínima̱ yo̱. Mé vehe nu̱ ndáca̱a̱n ínima̱ yo̱ yóho cúú á ña̱ va̱xi qui̱ví ndihi sa̱há. Ta a̱nda̱ jáví na̱sacu ini Ndióxi̱ quia̱hva nu̱ yo̱ inga yiquí cu̱ñu nu̱ú coo ínima̱ yó indiví. Ta mé nu̱ú coo ínima̱ yó cán a̱ ndíhi sa̱há a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ jáchi̱ na̱cava̱ha Ndióxi̱ ña̱.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se dissolver, nós temos um edifício, uma casa eterna nos céus, não feita por mãos, mas por Deus.
2 Nani ndáca̱a̱n ínima̱ yó yiquí cu̱ñu í yóho já ndóho iní ta tána í jáchi̱ xíca̱ quíi̱ iní ndiquehé inga tucu yiquí cu̱ñu sa̱á cuéntá indiví.
2 Pois nisto gememos, desejando ardentemente ser revestidos da nossa casa que é do céu;
3 Jáchi̱ jácandixi Ndióxi̱ mí xi̱hi̱n yiquí cu̱ñu sa̱á cuéntá indiví já ná a̱ cácuú tátu̱hun na̱ co̱ó jáhma̱.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Jáchi̱ nani ndáca̱a̱n ínima̱ yo̱ ini yiquí cu̱ñu í yóho tána í ta táhnda̱ iní va̱tí co̱ cúú á sa̱há ña̱ cúni̱ yo̱ jándacoo í yiquí cu̱ñu í. Cúú á sa̱há ña̱ ndiáva̱ cáhnu iní coo ínima̱ yo̱ ini in yiquí cu̱ñu sa̱á. A̱nda̱ jáví jándacoo í yiquí cu̱ñu í ña̱ ndíhí sa̱ha̱ ta ndiquehé yiquí cu̱ñu sa̱á ña̱ cuu cañe̱hé a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
4 Porque nós que estamos neste tabernáculo gememos, sendo sobrecarregados; não porque queremos ser despidos, mas revestidos, para que a mortalidade seja engolida pela vida.
5 Jáchi̱ mé Ndióxi̱ quéa̱ na̱sacu tia̱hva mí ndiquehé in yiquí cu̱ñu sa̱á jáchi̱ mé á quéa̱ na̱sa̱ha̱n ínima̱ yi̱i̱ á nu̱ yo̱ já ná canda̱a̱ va̱ha iní ndá quia̱hva íin ña̱ sácú ini Ndióxi̱ quia̱hva nu̱ yo̱ chí nu̱u̱.
5 Ora, quem nos moldou para si mesmo foi Deus, que também nos tem dado o penhor do Espírito.
6 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ íin ndeé iní jáchi̱ cánda̱a̱ iní ña̱ nani ndáca̱a̱n ínima̱ yó yiquí cu̱ñu í yóho ndúu xícá yo̱ nu̱ Jesucristo, xitoho í.
6 Por isso, nós estamos sempre confiantes, sabendo que, enquanto habitamos no corpo, estamos ausentes do Senhor;
7 Ta va̱tí co̱ xíní yo̱ mé á joo xíca í íchi̱ cuéntá mé á sa̱há ña̱ cándeé iní mé á.
7 (porque andamos por fé, não por vista);
8 Ta co̱ yíhví ga̱ yó quiví viti jáchi̱ cúni̱ chága̱ í jándacoo í yiquí cu̱ñu í yóho já ná cuu co̱hó coo í xi̱hi̱n Jesucristo, xitoho í indiví.
8 nós estamos confiantes, eu digo, e dispostos antes a estar ausentes do corpo, e estar presentes com o Senhor.
9 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ níí tiempo ndúcú yó caja í ña̱ táhán ini mé á xi̱hi̱n. Va̱tí tácú yo̱ á na̱xi̱hi̱ yo̱ cúni̱ tá cúni̱ yó cája í ña̱ táhán ini mé á xi̱hi̱n.
9 Portanto, nós trabalhamos para, quer presentes ou ausentes, possamos ser aceitos por ele.
10 Jáchi̱ va̱xi qui̱vi̱ tá ná ndique táhan ndihí candita í nu̱ú Jesucristo ndiquia̱hva tá in tá in í cuéntá nu̱ mé á sa̱há ña̱ na̱caja í xi̱hín yiquí cu̱ñu í ñuyíví yóho, á cúú á ña̱ va̱ha á cúú á ña̱ núu.
10 Porque todos devemos comparecer diante do tribunal de Cristo, para que cada um possa receber as coisas feitas no seu corpo, segundo o que tiver feito, se é bom ou ruim.
11 Cája cáhnu í Jesucristo xi̱hín ndinuhu iní ta cánda̱a̱ iní ña̱ va̱xi qui̱ví co̱hó candita í nu̱ mé á. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndíhi ini nde̱ jáca̱ha̱n nde̱ ña̱yivi ña̱ ná ndicó co̱o ini na. Ta xíni̱ va̱ha Ndióxi̱ ña̱ cája nde̱ ta cúni̱ nde̱ ña̱ ná canda̱a̱ ini ri mé va ndó ña̱.
11 Conhecendo, portanto, o temor do Senhor, persuadimos os homens; mas somos manifestos a Deus; e eu confio também que somos feitos manifestos nas vossas consciências.
12 Ña̱ cáha̱n nde̱ yóho co̱ cúú á sa̱há ña̱ cúni̱ tucu nde̱ ndiñehe jícó nde̱ mé nde̱. Ña̱ cúni̱ nde̱ quéa̱ ná coo va̱ha ini ndó xi̱hín ña̱ cája nde̱ já ná cuu nducú ñehe ndó tu̱hun nu̱ú na̱ xíca ndíñehe jícó mé, na̱ xíca cáha̱n lánda̱ ta co̱ó ña̱ va̱ha quíxi ínima̱ ná.
12 Porque não nos recomendamos novamente a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes de nós, para que tenhais algo a responder àqueles que se gloriam na aparência e não no coração.
13 Va̱tí cúú nde̱ na̱ ta̱chi̱ nu̱ú ña̱yivi joo cúú á sa̱há ña̱ cája nde̱ chuun Ndióxi̱. Ta tá co̱ cúú nde̱ na̱ ta̱chi̱ já quéa̱ cúú á sa̱há ña̱ va̱ha mé ndó.
13 Pois, se estamos loucos, é para Deus; e, se estamos sóbrios, é por vossa causa.
14 Ta sa̱há ña̱ quíhvi̱ ini Jesucristo nde̱he̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndúsa̱ cája nde̱ ña̱ cúni̱ mé á. Jáchi̱ cánda̱a̱ cáxí ini nde̱ ña̱ na̱xi̱hi̱ Jesucristo sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱yivi ta in na̱nduú xi̱hi̱n Jesucristo tá na̱xi̱hi̱ a̱.
14 Porque o amor de Cristo nos constrange, porque assim nós julgamos: Que, se um morreu por todos, então todos morreram;
15 Na̱xi̱hi̱ Jesucristo sa̱ha̱ tócó ndihí ña̱ ná a̱ cátacú ga̱ í sa̱ha̱ mé cuití yo̱. Joo cúni̱ a̱ ña̱ ná catacú sa̱ha̱ mé a̱ na̱xi̱hi̱ sa̱ha̱ yo̱ ta tá na̱ndihi na̱nditacu tucu a.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam daqui em diante para si, mas para aquele que morreu por eles e ressuscitou.
16 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ sánde̱hé ndaa ga̱ nde̱ ña̱yivi tá quia̱hva cája ña̱yivi ñuyíví. Va̱tí na̱ca̱ha̱n núu nde̱ sa̱ha̱ Jesucristo sa̱nahá joo co̱ cája ga̱ nde̱ já viti.
16 Portanto, daqui por diante, sabemos que não somos homens segundo a carne. Sim, embora tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos mais.
17 Jáchi̱ tá in na̱nduú xi̱hi̱n Jesucristo já na̱nduú tátu̱hun ña̱yivi sa̱á. Ña̱ cán quéa̱ na̱ndihi sa̱há ña̱ yatá ta na̱nduú ña̱yivi sa̱á na̱caja Ndióxi̱.
17 Portanto, se algum homem está em Cristo, ele é uma nova criatura; as coisas velhas são passadas; eis que, todas as coisas se tornaram novas.
18 Ta tócó ndihi ña̱ yóho cúú á ña̱ cája Ndióxi̱ jáchi̱ na̱jándique táhan máni̱ á mí xi̱hi̱n mé á sa̱há ña̱ na̱caja Jesucristo. Ta na̱jándacoo a chuun yóho nu̱ú nde̱ ña̱ ná jándique táhan máni̱ nde̱ tócó ndihi ña̱yivi xi̱hi̱n mé á.
18 E todas as coisas são de Deus, o qual nos reconciliou consigo mesmo por Jesus Cristo e nos deu o ministério da reconciliação;
19 Ta na̱sa̱ha̱n ña̱ma̱ni̱ nu̱ú ña̱yivi ndique táhan máni̱ ná xi̱hi̱n á sa̱há ña̱ na̱caja Jesucristo. Ta co̱ó na̱quehe Ndióxi̱ cuéntá sa̱há cua̱chi na̱caja na. Ta ña̱ yóho cúú chuun na̱ta̱hnda̱ nu̱ú nde̱ na̱caja Ndióxi̱ ña̱ ná ca̱xi tu̱hun nde̱ nu̱ú ña̱yivi ña̱ cúni̱ mé á ndique táhan máni̱ á xi̱hi̱n ná.
19 a saber, Deus estava em Cristo, reconciliando consigo o mundo, não lhes imputando as suas transgressões, e confiou em nós a palavra da reconciliação.
20 Mé nde̱ cúú nde̱ na̱ na̱chindahá Jesucristo ta xíca nde̱ cáha̱n nde̱ sa̱ha̱ mé á. Ta viti cúú á tátu̱hun xíca̱ ta̱hví Ndióxi̱ nu̱ ndo̱ tá cáha̱n mé nde̱. Ta viti xíca̱ ta̱hví nde̱ nu̱ ndó sa̱ha̱ Jesucristo ña̱ ná ndique táhan máni̱ ndó xi̱hi̱n mé á.
20 Agora então nós somos embaixadores de Cristo, como se Deus vos suplicasse por nós. Nós oramos, em nome de Cristo, que vos reconcilieis com Deus.
21 Mé Jesucristo co̱ó na̱caja ni in cua̱chi joo sa̱há mí na̱caja Ndióxi̱ ña̱ ná ndoho Jesucristo tátu̱hun in da̱ na̱caja cua̱chi. Ta sa̱há ña̱ na̱caja mé á co̱ quéhe ga̱ Ndióxi̱ cuéntá sa̱há cua̱chi na̱caja í ta na̱nduú ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ mé á tátu̱hun cúni̱ mé á.
21 Porque aquele que não conheceu pecado, ele o fez pecado por nós, para que fôssemos feitos justiça de Deus nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.