2 Coríntios 1
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC
1 Ye̱he̱ cúú Pablo, da̱ na̱ca̱xi Ndióxi̱ cacuu apóstol cuéntá Jesucristo jáchi̱ já cúni̱ a̱ caja. Ye̱he̱ xi̱hín ñaní, Timoteo cáhyí nde̱ carta yóho nu̱ ndóhó, na̱ cúú cuéntá Ndióxi̱ ndúu ñuu Corinto ta nu̱ tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Ndióxi̱ ndúu estado Acaya.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Ña̱ cúni̱ quéa̱ ná caja Ndióxi̱, tátá yo̱ xi̱hi̱n Jesucristo, xitoho í cua̱há ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n ndo̱ ta ná caja mé á ña̱ ná coo va̱ha ini ndó.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Cóho̱ caja cáhnu í Ndióxi̱, mé a̱ cúú tátá xitoho í, Jesucristo. Jáchi̱ Ndióxi̱ cúú á tátá yo̱, mé á sá ta̱hvi̱ ini sa̱ha̱ yo̱ ta cúú á Ndióxi̱ ña̱ chíndeé mí tá ndóho iní.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Mé a̱ cán sáhan tu̱hun ndeé iní nu̱ tócó ndihi ña̱ ndóho iní já quéa̱ ná cuu caja ri mé ví quia̱hva í tu̱hun ndeé ini ña̱yivi tá ndóho ini na. Tá quia̱hva cája mé á xo̱ho̱ quia̱hva já ndítahan caja í xi̱hín ña̱yivi.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Jáchi̱ tá quia̱hva ndóho ndiva̱ha iní sa̱ha̱ Jesucristo ta sa̱ mé quia̱hva já sáhan cua̱há ndiva̱ha mé á tu̱hun ndeé iní tá ndóho iní.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Tá ndóho ini mé nde̱ já cuu quixi tu̱hun ndeé ini mé ndó ta já cuu ca̱cu ndaa ínima̱ ndo̱. Tá sáhan Ndióxi̱ tu̱hun ndeé ini nde̱ já quéa̱ sáhan ri mé á tu̱hun ndeé ini mé ndó viti. Ta xi̱hín ña̱ yóho cuu coo ndacú va̱ha ini ndó tá ná quixi ña̱ ndoho ini ndó tá quia̱hva ndóho ini mé nde̱.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Cándeé ini nde̱ ña̱ a̱ jándacoo ndó tu̱hun Ndióxi̱ jáchi̱ cánda̱a̱ cáxí ini nde̱ ña̱ tá quia̱hva ndóho iní quia̱hva já sáhan Ndióxi̱ tu̱hun ndeé iní.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Cande̱hé ndó, ñani i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Cúni̱ nde̱ ca̱xi tu̱hun nde̱ nu̱ ndo̱ tá quia̱hva na̱ndoho ini nde̱ estado Asia. Na̱sa̱cuu a tondóhó chi̱cáhnu nu̱ú nde̱ ta chí a̱ cándeé ga̱ ini nde̱ na̱ca̱hán nde̱, nduu. Ta chí na̱sahnda ini nde̱: “Yóho quiví”, na̱ca̱hán nde̱.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Na̱ca̱hán nde̱ ña̱ ja̱ndá ndáti cuití nde̱ quivi nde̱ joo na̱chindeé ña̱ yóho nde̱he̱ jáchi̱ náha̱ nu̱ú nde̱ ña̱ co̱ ndítahan candeé ini nde̱ mé nde̱. Jáchi̱ ña̱ ndítahan candeé ini nde̱ cúú Ndióxi̱, mé a̱ jánditacu tucu ndi̱i.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Na̱jáca̱cu Ndióxi̱ nde̱he̱ tañu tondóhó ná a̱ quíví toho nde̱. Ta mé á quéa̱ jáca̱cu a nde̱he̱ nu̱ú ndihi tondóhó va̱xi chága̱ chí nu̱u̱. Jáchi̱ cándeé ini nde̱ mé á ña̱ chíndeé tá chíndeé a̱ nde̱he̱ nu̱ú ndihi tondóhó.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Ta mé ndó chíndeé ndó nde̱he̱ tá xíca̱ ta̱hví ndó nu̱ Ndióxi̱ sa̱há nde̱. Jáchi̱ tá ná ca̱ca̱ ta̱hví cua̱há ña̱yivi nu̱ Ndióxi̱ sa̱há nde̱, sa̱ mé quia̱hva já ndiquia̱hva cua̱há ña̱yivi ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ma̱ni̱ cája Ndióxi̱ xi̱hín nde̱.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Íin java ña̱ha cája ña̱ ná coo va̱ha ini nde̱ ta cúú á ña̱ yóho: cánda̱a̱ cáxí ini nde̱ ña̱ co̱ cája nde̱ ña̱ núu ta tócó ndihi ña̱ cája nde̱ ñuyíví yóho cája nde̱ ña̱ xi̱hín ndinuhu ini nde̱. Ta xi̱hín ndinuhu chága̱ ini nde̱ cája nde̱ ña̱ cán tañu mé ndó. Ta ni in ña̱ cája nde̱ co̱ cája nde̱ ña̱ sa̱há ña̱ ndíchí quixi ji̱ni̱ mé nde̱ jáchi̱ mé Ndióxi̱ quéa̱ táhvi̱ ini sa̱há nde̱ ta chíndeé a̱ nde̱he̱ cája va̱ha nde̱.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Tá na̱ca̱hyí nde̱ carta nu̱ ndo̱ jihna co̱ó na̱ca̱hyí nde̱ tu̱hun ña̱ a̱ cu̱ú canda̱a̱ ini ndó jáchi̱ nda̱cú nda̱cú cáha̱n nde̱ xi̱hi̱n ndo̱ nu̱ carta cáhyí nde̱. Jáchi̱ cúni̱ nde̱ ña̱ ná canda̱a̱ va̱ha ini ndó
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 ña̱ co̱ cánda̱a̱ cua̱há ini ndó viti. Ta cúni̱ nde̱ ña̱ ná caji̱i̱ ini ndó sa̱ha̱ mé nde̱ tá quia̱hva caji̱i̱ ini nde̱ sa̱ha̱ ndo̱ tá ná tandaa qui̱ví quixi tucu Jesucristo ñuyíví yóho.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Sa̱há ña̱ cándeé ini i̱ ndo̱hó sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sacu ini i̱ coto nihni jihna ñúhú i̱ ndo̱hó ña̱ ná caji̱i̱ ndiva̱ha ini ndó tá ná cuni ndó ye̱he̱ i̱vi̱ tañu.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Jáchi̱ na̱sacu ini i̱ coto nihni i̱ ndo̱hó tá ná ya̱ha i̱ cu̱hu̱n i̱ chí estado Macedonia ta já coto nihni tucu u̱ ndo̱hó tá ná ndicó co̱o i̱ cán. A̱nda̱ já cuu chindeé ndó ye̱he̱ que̱hé e̱ íchi̱ cu̱hu̱n i̱ chí estado Judea.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Coto a̱ cáhán ndo̱ ña̱ na̱cahvi i̱vi̱ joho ini i̱ tá na̱sacu ini i̱ caja i̱ ña̱ yóho. Ta ni a̱ cáhán ndo̱ ña̱ sácú i̱vi̱ joho ini i̱ xi̱hín ña̱ cája i̱ tá quia̱hva cája ña̱yivi ñuyíví jáchi̱ ndá chuun quéa̱ cáchí i̱ jivi a tá a̱ ju̱ú a̱.
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Sánde̱hé cáxí Ndióxi̱ ña̱ co̱ jándahvi nde̱ ndo̱hó jáchi̱ co̱ cáchí nde̱ xi̱hi̱n ndo̱ “a̱ja̱n” tá cúni̱ cachi nde̱ “u̱hu̱n.”
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Jáchi̱ co̱ cája Jesucristo já. Co̱ cáchí a̱ “a̱ja̱n” tá cúni̱ a̱ cachi a “u̱hu̱n.” Ndinuhu ña̱ nda̱a̱ quéa̱ cáha̱n Jesucristo jáchi̱ mé á cúú á in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱, mé a̱ cáha̱n Timoteo xi̱hi̱n Silvano xi̱hín ye̱he̱ sa̱há nu̱ ndo̱.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Jáchi̱ xi̱hín Jesucristo jáxi̱nu̱ co̱o Ndióxi̱ tócó ndihi tu̱hun na̱sa̱ha̱n mé á nu̱ yo̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tá cája cáhnu í Ndióxi̱ cuu cachi yó “Já ná coo.” Ta tá cáchí yo̱ “Já ná coo” cúú á sa̱há ña̱ na̱caja Jesucristo.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Ta mé Ndióxi̱ na̱ndaja nda̱cú a̱ nde̱he̱ ta na̱ndaja nda̱cú a̱ ndo̱hó. Ta na̱ca̱xi a mí cacuú ña̱yivi cuéntá mé á.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Jáchi̱ mé á cúú á xitoho mí ta cómí a̱ cuéntá sa̱ha̱ yo̱. Ta na̱sacu a ínima̱ yi̱i̱ mé á ini ínima̱ yo̱ já ná canda̱a̱ va̱ha iní ndá quia̱hva íin ña̱ma̱ni̱ caja Ndióxi̱ xi̱hi̱n yo̱ chí nu̱u̱.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Sánde̱hé cáxí Ndióxi̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ táhyí cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. A̱ ñáha sa̱a̱ i̱ ñuu Corinto ja̱n tá quia̱hva na̱sacu ini i̱ caja i̱ jáchi̱ co̱ cúni̱ jácacuéha̱ i̱ ini ndó.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Co̱ cúú á sa̱há ña̱ cúni̱ nde̱ caja ndúsa̱ nde̱ sa̱há ña̱ ndítahan candúsa ndó. Jáchi̱ sa̱ xíni̱ nde̱ ña̱ sa̱ ndúu ndacú ndó cándeé ini ndó Jesucristo. Ña̱ cúni̱ nde̱ quéa̱ chindeé táhan nde̱ xi̱hi̱n ndo̱ já ná caji̱i̱ ini ndó.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.