1 Coríntios 4
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH
1 Co̱ ndítahan toho ndaja cáhnu ndó nde̱he̱. Xíní ñúhú quehe ndó cuéntá ña̱ na̱ta̱hnda̱ chuun nu̱ú nde̱ caja chúun nde̱ cuéntá Jesucristo jána̱ha̱ nde̱ ña̱ co̱ó na̱saxíni̱ ña̱yivi jihna, ña̱ na̱sacu ini Ndióxi̱ caja.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Ta ndá da̱ ndíquehe in chuun, xíní ñúhú na̱ha̱ da̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ cuu candeé ini na da̱, ña̱ mé a̱ nda̱a̱ caja tá caja da chuun na̱ta̱hnda̱ nu̱ dá caja da.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 Ta cája i̱ cuéntá na̱caja va̱ha i̱ chuun na̱sahnda Ndióxi̱ nu̱ú i̱ caja i̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ sáhní toho i̱ mí i̱ tá chíca̱a̱n ndó cua̱chi ja̱tá i̱. Ta co̱ ndícani ini i̱ tá java ga̱ ña̱yivi chíca̱a̱n na̱ cua̱chi ja̱tá i̱. Jáchi̱ cája i̱ cuéntá co̱ó toho cua̱chi na̱caja i̱.
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 Tá ná cachi i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ co̱ó toho cua̱chi na̱caja i̱, co̱ cúni̱ cachi i̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ co̱ ndójo ga̱ i̱ cua̱chi. Jáchi̱ xíni̱ va̱ha Jesucristo, xitoho i̱ á na̱caja va̱ha i̱ á co̱ó na̱caja va̱ha i̱.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ xíní ñúhú ndi̱hi ini ndó cande̱hé nda̱a̱ ndó ña̱yivi. Xíní ñúhú candati ndó ja̱nda̱ quia̱hva ná quixi Jesucristo caja vií mé á sa̱há ña̱yivi já ná nditi̱vi ña̱ ñúhu ínima̱ in in ña̱yivi. Ta xi̱hín ña̱ yóho cuni tócó ndihi ña̱yivi ña̱ cáhvi ini na. A̱nda̱ jáví ndaja cáhnu Ndióxi̱ na̱ na̱caja va̱ha.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 Cande̱hé ndo̱ ñani i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Sa̱há ña̱ cúni̱ nde̱ ña̱ ná canda̱a̱ ini ndó ndía̱ ndítahan caja ndo̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndícani i̱ nu̱ ndo̱ sa̱ha̱ Apolos xi̱hín sa̱ha̱ mí i̱. Jáchi̱ íin in tu̱hun ta cáchí a̱ ña̱ co̱ ndítahan nu̱ ndó caja cáhnu ndó in ña̱yivi nani quéhe núu ndó inga na. Ta xi̱hín ña̱ yóho cuu canda̱a̱ ini ndó ña̱ co̱ ndítahan ndiñehe jícó ndo̱ mé ndó sa̱há ña̱ cúú ndó cuéntá in da jáchi̱ xi̱hín ña̱ yóho jánuu ndáha ndó inga na̱ táhan nde̱.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 Jáchi̱ ni in ndó co̱ cúú ndó na̱ náhnu chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ inga na. Xíní ñúhú canda̱a̱ ini ndó ña̱ tócó ndihi ña̱ cómí ndo̱ cúú á ña̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ ndo̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan caja cáhnu ndó mé ndó sa̱há ña̱ na̱ñe̱he̱ táhvi̱ ndo̱ nu̱ Ndióxi̱.
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 Cáhán ndo̱ ña̱ ni in ña̱ha co̱ ndíma̱ní nu̱ ndo̱ joo co̱ cúú á ña̱ nda̱a̱. Cáhán ndo̱ ña̱ cúú ndó na̱ cui̱cá joo co̱ cúú á ña̱ nda̱a̱. Ta cáhán ndo̱ cúú ndó na̱ cómí cuéntá sa̱há ña̱yivi joo co̱ cúú á ña̱ nda̱a̱. Cája ndó tátu̱hun co̱ xíní ñúhú toho ndó nde̱he̱. Vá ná cacomí ndusa ndó cuéntá sa̱há ña̱yivi já ná cacomí ri nde̱he̱ va cuéntá sa̱ha̱ ná xi̱hi̱n ndo̱.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 Cúú á tátu̱hun na̱sacu Ndióxi̱ nde̱he̱, na̱ cúú apóstol ja̱nda̱ nu̱ ndíhí. Cúú nde̱ tátu̱hun na̱ ndícui̱ta yíco̱ cu̱hu̱n quivi. Ta ja̱ndá joho sánde̱hé ña̱yivi ñuyíví nde̱he̱ ta sácu̱ ndaa na nde̱he̱. Ta ja̱nda̱ mé táto̱ Ndióxi̱ sánde̱hé na̱ nde̱he̱ cua̱ha̱n nde̱.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Sa̱há ña̱ quíhvi̱ ini nde̱ Jesucristo cúú nde̱ tátu̱hun ña̱yivi tóntó ndiva̱ha nu̱ú ña̱yivi ñuyíví. Joo mé ndó na̱ndaja ndó mé ndó tátu̱hun na̱ xíni̱ ndiva̱ha sa̱ha̱ mé á. Mé nde̱ cúú nde̱ tátu̱hun ña̱yivi vitá nu̱ú ña̱yivi ñuyíví joo cája ndó tátu̱hun na̱ ndacú ini. Ndája cáhnu ña̱yivi ñuyíví mé ndó nani quéhe núu na nde̱he̱.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Ta ja̱nda̱ viti ndóho tá ndóho ini nde̱. Java tañu co̱ó ña̱ cuxu nde̱ ta co̱ó ticui̱í coho nde̱ ta ni jáhma̱ candixi nde̱ co̱ó. Ta ja̱nda̱ joho cája xíxi ña̱yivi xi̱hín nde̱. Ta ni vehe nde̱ co̱ó.
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 Ta a̱ ju̱ú quia̱hva ndúcú ndéé nde̱ cája chúun nde̱ catacu nde̱. Ta tá chíca̱a̱n ña̱yivi cua̱chi ja̱tá nde̱ já xíca̱ ta̱hví nde̱ nu̱ Ndióxi̱ ña̱ ná caja mé á ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n ná. Ta cája ndeé ini nde̱ tá cája xíxi na̱ xi̱hín nde̱.
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 Ta vitá cáha̱n nde̱ tá ndúcú ñehe nde̱ tu̱hun nu̱ú ña̱yivi va̱tí cáha̱n núu na sa̱há nde̱. Mé nde̱ cúú nde̱ tátu̱hun xe̱he̱ nu̱ú ña̱yivi ñuyíví. Ta cája na xi̱hín nde̱ tá quia̱hva cája na xi̱hín ña̱ha co̱ó sa̱ha̱, ña̱ na̱cando̱o cu̱hu̱n cui̱ta̱. Ta quia̱hva já cája na xi̱hín nde̱ ja̱nda̱ viti.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 Xíní ñúhú canda̱a̱ ini ndó ña̱ co̱ cáhyí i̱ ña̱ yóho nu̱ ndo̱ sa̱há ña̱ cúni̱ jácacahan i̱ nu̱u̱ ndo̱. Cáhyí i̱ ña̱ nu̱ ndo̱ jáchi̱ cúú ndó tátu̱hun ja̱hyi i̱. Ta jána̱ha̱ i̱ ña̱ nu̱ ndo̱ tá quia̱hva cája in da̱ta̱a xi̱hín ja̱hyi da jáchi̱ quíhvi̱ ini i̱ ndo̱hó.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Jáchi̱ va̱tí ná coo u̱xu̱ mil ña̱yivi jána̱ha̱ na̱ ndo̱hó sa̱há Jesucristo joo in túhún ye̱he̱ cúú tátu̱hun tátá ndo̱. Jáchi̱ ye̱he̱ cúú u̱ da̱ na̱ca̱ha̱n tu̱hun va̱ha sa̱há Jesucristo nu̱ ndó nu̱ cuítí ta já na̱candeé ini ndó mé á.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ xíca̱ ta̱hví i̱ nu̱ ndó ña̱ ná caja ndó tá quia̱hva cája i̱.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ chindahá i̱ Timoteo nu̱ ndo̱ jáchi̱ cúú dá tátu̱hun ja̱hyi ma̱ní i̱ ta cája chúun da cuéntá Jesucristo, xitoho í xi̱hi̱n ndinuhu ini da. Ta jándicu̱hu̱n ini da ndo̱hó ndá quia̱hva cája i̱ tañu na̱ cúú cuéntá Jesús ta ndá quia̱hva jána̱ha̱ i̱ nu̱ ná ndijáá veñu̱hu nu̱ xíca i̱ cua̱ha̱n i̱.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Java ndó na̱casáhá ndo̱ cája lánda̱ ndó jáchi̱ cáhán ndo̱ ña̱ a̱ sáa̱ ga̱ i̱ coto nihni i̱ ndo̱hó.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 Joo ya̱chi̱ sa̱a̱ i̱ coto nihni i̱ ndo̱hó tá cúni̱ Ndióxi̱. A̱nda̱ já cande̱hé e̱, á mé a̱ nda̱a̱ íin ndée̱ Ndióxi̱ ini na̱ xíca cája lánda̱ ja̱n á yúhu̱ uun na cáha̱n na̱.
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 Tá mé a̱ nda̱a̱ cómí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há in ña̱yivi já quéa̱ íin ndée̱ mé á ini na caja na ña̱ cúni̱ mé á. Ta co̱ó sa̱ha̱ toho a á tia̱hva ndiva̱ha na ca̱ha̱n na̱.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 Ta viti cachi ndó xi̱hín i̱ ndía̱ quéa̱ catóó chága̱ ndo̱. Á cátóó chága̱ ndo̱ ña̱ ná sa̱a̱ i̱ jána̱ni i̱ ndo̱hó sa̱há ña̱ cája ndó ña̱ núu. Á cátóó chága̱ ndó ña̱ ná sa̱a̱ i̱ ta vií vií ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ jáchi̱ na̱jándacoo ndó ña̱ núu cája ndó. Ndía̱ cúni̱ ndó.
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.