Mateus 9

Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tá sa̱ na̱ya̱ha tócó ndihi ña̱ yóho já na̱ndaa Jesús ja̱tá in barco ta já na̱xo̱jo̱ cava inga xoo tañu̱hú cán ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o a ñuu mé á.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Ta cán ñéhe na in da̱ quíhvi̱, da̱ na̱xi̱hi̱ tu̱chu sa̱ha̱ ta cándúhu̱ da̱ nu̱ yívi̱ loho ñéhe na na̱casa̱a̱ na̱ nu̱ á. Ta tá na̱xini Jesús ndá quia̱hva cándeé ini da̱ cán mé á já na̱cachi a já xi̱hín da̱ quíhvi̱ cán: —Cande̱hé, ja̱hyi a. A̱ ndícani toho inún jáchi̱ cája cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chún viti —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Java táhan da̱ jána̱ha̱ ley Moisés na̱casáhá da̱ cáhán da̱ já: “Mé da̱ yóho ndája núu da Ndióxi̱ xi̱hín tu̱hun cáha̱n da̱ jáchi̱ ni in túhún toho ña̱yivi a̱ cu̱ú caja cáhnu ini sa̱há cua̱chi.”
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 Joo sa̱ na̱canda̱a̱ ini Jesús ña̱ cáhvi ini da̱ cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ da̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Ndá cuéntá quéa̱ cáhvi núu ini ndó sa̱há ye̱he̱.
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 Á cáhán ndo̱ ña̱ i̱hvi̱ chága̱ cachi i̱ xi̱hín da̱ yóho: “Na̱caja cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chún viti.” Á tá co̱ó ta cachi i̱ xi̱hi̱n dá: “Cuándaco̱o ta cuáhán.”
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 Cande̱hé va̱ha ndo̱ ná na̱ha̱ i̱ nu̱ ndo̱ ña̱ íin sa̱há i̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi caja cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chi cája ña̱yivi ñuyíví yóho —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá. Tá na̱ndihi já na̱ndica̱ha̱n tucu a xi̱hín da̱ na̱xi̱hi̱ tu̱chu sa̱ha̱ cán: —Ta viti cáha̱n i̱ xu̱hu̱n cuándaco̱o ndiquehe xi̱to lohún ta cuanúhu̱ vehún —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Chí i̱vi̱ la̱á na̱ndaco̱o da̱ quíhvi̱ cán ta já na̱quee da cuanúhu̱ dá.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Tá na̱xini ña̱yivi ndúu cán ña̱ na̱caja Jesús yóho já na̱yi̱hví na̱ ta na̱casáhá cája cáhnu na Ndióxi̱ sa̱há ña̱ na̱sa̱ha̱n ndée̱ mé á nu̱ú ña̱yivi ña̱ ná cuu caja na ña̱ xitúhún.
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 Tá na̱ndihi já na̱quee Jesús cua̱ha̱n ta nani xíca cua̱ha̱n já na̱xini a in da̱ta̱a naní Mateo, da̱ íin coo nu̱ sáco̱o da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto. Ta na̱cana Jesús da̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Naha quíi̱ candi̱cún ye̱he̱. A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi Mateo ta na̱casáhá ndíco̱ da̱ Jesús.
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Tá na̱ndihi já íin coo Jesús xíxi a vehe da̱ cán ta cán na̱xi̱nu̱ co̱o cua̱há táhan na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto xi̱hín java ga̱ ña̱yivi cája cua̱chi. Na̱saco̱o na xíxi na xi̱hín Jesús ta cán ndúu coo ri na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán.
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 Ta tá na̱xini na̱ fariseo ña̱ ndúu na̱ cán xíxi na xi̱hín Jesús já na̱casáhá na̱ ndáca̱ tu̱hún na̱ na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán já: —Ndá cuéntá quéa̱ xíxi xitoho ndó xi̱hín na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto ta xi̱hín java ga̱ na̱ cája cua̱chi —na̱cachi na̱ fariseo cán.
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 Joo tá na̱xini jo̱ho Jesús ña̱ yóho já na̱cachi a já xi̱hín na̱ fariseo cán: —Ña̱yivi íin va̱ha co̱ xíní ñúhú toho na da̱ cája tátá ñahá joo na̱ quíhvi̱, na̱ cán cúú na̱ xíní ñúhú da̱ cája tátá ñahá.
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 Ta ye̱he̱ co̱ó va̱xi toho i̱ cana i̱ na̱ sa̱ íin va̱ha. Va̱xi i̱ cana i̱ ña̱yivi, na̱ cája cua̱chi ña̱ ná jándacoo na cua̱chi cája na. Xíní ñúhú cu̱hu̱n ndo̱ jácuaha va̱ha ndó ña̱ cúni̱ cachi tu̱hun Ndióxi̱ tá cáchí a̱ já: “Ña̱ cúni̱ quéa̱ ná candáhví ini ndó ña̱yivi jáchi̱ va̱ha chága̱ ña̱ yóho a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná jo̱co̱ ndó quíti̱ nu̱ú i̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱ —cáchí Jesús xi̱hi̱n ná.
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Tá na̱ndihi na̱ xíca xi̱hi̱n Juan, da̱ jácandúta̱ ña̱yivi cán na̱xi̱nu̱ co̱o na nu̱ Jesús. Já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún na̱ mé á já na̱cachi na já xi̱hi̱n á: —Ndáva̱ha co̱ xíjuhun toho na̱ xíca xi̱hi̱n yóhó nani cua̱há ndiva̱ha xíjuhun mé nde̱ xi̱hín na̱ fariseo —na̱cachi na̱ cán xi̱hín Jesús.
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Á cáhán ndo̱ canduu cuéha̱ na̱ ndúu in vicó tánda̱ha̱ nani íin mé da̱ tánda̱ha̱ cán xi̱hi̱n ná. U̱hu̱n. Jáchi̱ cáji̱i̱ ini na. Joo xi̱nu̱ co̱o qui̱ví candaa na da̱ tánda̱ha̱ cán a̱nda̱ jáví casáhá cajuhun na. Ta cáchí i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ va̱xi qui̱vi̱ candaa na ye̱he̱ nu̱ú na̱ yóho ta a̱nda̱ jáví casáhá na̱ xíca tuun xi̱hín i̱ cajuhun na —na̱cachi Jesús.
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 Ta na̱sacu Jesús inga quia̱hva nu̱ ná já cáchí a̱ já: —Ama ná jándaha ña̱yivi jahmá yatá xi̱hín in túhu̱n jáhma̱ sa̱á jáchi̱ tá na̱ndihi ndíndi̱í a̱, sáhndá chága̱ ví a̱ jahmá yatá cán ta jándacáhnu chága̱ ví a̱ yávi̱ ña̱ na̱ndicahmá na̱ cán.
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 Ta ni co̱ táán na̱ vino sa̱á ini vóso̱ níi̱ yatá jáchi̱ jáca̱hndi̱ mé vino cán níi̱ ta cui̱ta̱ mé vino cán ta tíví vóso̱ níi̱ cája dó. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan taán yo̱ vino sa̱á ini vóso̱ nií sa̱á ná a̱ ndíhi sa̱ha̱ vino xi̱hi̱n vóso̱ —cáchí Jesús.
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 Ta nani cáha̱n Jesús cándichi a na̱xi̱nu̱ co̱o in da̱ sáhndá chuun nu̱ú na̱ Israel. Já na̱caxítí da̱ nu̱ á ta já na̱cachi da já xi̱hi̱n á: —Ja̱cá na̱xi̱hi̱ uun ñá loho cúú ja̱hyi jíhí i̱ joo tá ná caja ndó ña̱ma̱ni̱ quixi ndó vehe e̱ ta chinúu ndó ndáha̱ ndó ja̱ta̱ ña̱ já nditacu tucu ñá —na̱cachi da̱ cán xi̱hín Jesús.
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 A̱nda̱ já na̱quee Jesús cua̱ha̱n xi̱hín da̱ cán ta ndáca na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán cua̱ha̱n na̱.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 Ta ndaja coo cán íin in ñáñáha̱, ñá ndíta̱hví ni̱i̱ ñá ti̱xi u̱xu̱ i̱vi̱ cui̱a̱. Ta na̱cayati ñá chí ja̱ta̱ Jesús já na̱cani ndaa ndáha̱ ñá yuhú jáhma̱ á.
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 Jáchi̱ na̱ca̱hán ña̱: “Tá ná cani ndaa cuití ndáha̱ í jáhma̱ Jesús já ndiva̱ha í”, na̱ca̱hán ña̱.
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Joo na̱ndicoto nihni játá Jesús nu̱ ñá ta tá na̱xini a ñá já na̱cachi a já xi̱hi̱n ña̱: —A̱ cáyi̱hví tohún, ja̱hyi a. Na̱ndiva̱hún jáchi̱ na̱candúsún ye̱he̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ñá. Ta chí mé hora já na̱ndiva̱ha ñá.
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús vehe da̱ sáhndá chuun nu̱ú na̱ Israel cán já na̱xini a ña̱ sa̱ ndúu música cán ña̱ ná cu̱hu̱n na̱ jándu̱xu̱ na̱ ja̱hyi da̱ cán. Ta na̱xini a ja̱ndá joho sácu cóhó ña̱yivi ndúu na.
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 Ta chí já na̱cachi a já xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ cán: —Cuáhán queta ndó ja̱ta̱ véhe. Jáchi̱ co̱ó na̱xi̱hi̱ toho ñá loho yóho. Quíji̱ cuití va ñá —na̱cachi Jesús xi̱hín ña̱yivi ndúu cán. Joo na̱casáhá na̱ cán sácu̱ ndaa ñahá na̱.
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 Ta chí na̱tavá Jesús na̱ ja̱ta̱ véhe. Ta tá na̱cayati a nu̱ ñá cán já na̱tiin a ndáha̱ ñá chí i̱vi̱ la̱á na̱ndaco̱o ñá.
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ta níí cúú ñundáhyi̱ cán na̱ndicui̱ta nuu tu̱hun sa̱há ña̱ na̱caja Jesús cán.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 Tá na̱quee Jesús cua̱ha̱n já ndíco̱ i̱vi̱ da̱ cua̱á ja̱tá cua̱ha̱n da̱ já na̱casáhá cáyuhú cóhó da̱ já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á: —Jesús, da̱ na̱quixi chi̱chi David caja ndó ña̱ma̱ni̱ candáhví loho ini ndó nde̱he̱ —cáchí da̱ cáyuhú da̱ ja̱tá Jesús.
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 Ta ndaja coo na̱qui̱hvi Jesús ini in vehe ta já na̱cayati ndíví da̱ cua̱á cán nu̱ á. Já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún a̱ da̱ cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Á cáhán ndo̱ ña̱ cuu caja i̱ jándiye̱he̱ nu̱u̱ ndo̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín da̱ cán. —A̱ja̱n, xitoho nde̱. Cándúsa nde̱ ña̱ cuu caja ndó ña̱ —na̱cachi ndíví da̱ cua̱á cán xi̱hín Jesús.
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 Tá na̱ndihi já na̱cani ndaa ndáha̱ Jesús nduchú núú da̱ cán ta já na̱cachi a já xi̱hi̱n ndíví da̱ cán: —Ná coo tá quia̱hva cúni̱ ndo̱ jáchi̱ cándeé ini ndó ye̱he̱ —cáchí a̱.
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 Tá na̱ndihi já na̱casáhá sánde̱hé ndíví da̱ cua̱á cán. Ta na̱sahnda Jesús chuun nu̱ dá ña̱ ná a̱ cáxi tu̱hun da nu̱ú ña̱yivi sa̱há ña̱ na̱caja mé á xi̱hi̱n dá.
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Joo tá ja̱cá na̱queta uun da̱ cán já na̱casáhá da̱ ndícani da nu̱ú ndijáá ña̱yivi ndúu ñundáhyi̱ cán sa̱há ña̱ na̱caja Jesús xi̱hi̱n dá.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 Nani na̱quee da̱ cua̱á cán cua̱ha̱n da̱ já na̱sa̱a̱ java ña̱yivi nu̱ Jesús ñéhe na in da̱ níhi̱, da̱ ndáca̱a̱n ínima̱ quini ini.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 Ta tá na̱tavá Jesús ínima̱ quini ini da̱ cán chí i̱vi̱ la̱á na̱casáhá cáha̱n da̱. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva na̱catóntó ña̱yivi ta já cáchí na̱ já: —Ni in túhún tañu co̱ó na̱xini nde̱ in ña̱ha tátu̱hun ña̱ yóho ñundáhyi̱ Israel —na̱cachi na̱ cán.
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Joo na̱ fariseo cán na̱casáhá cáchí na̱ já: —Rí cúú tiñáhá sa̱cua̱ha̱ nu̱ rí quini sáhan rí ndée̱ rí nu̱ú Jesús yóho ña̱ ná tavá a̱ ínima̱ quini ini ña̱yivi —na̱cachi na̱ fariseo cán.
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 Ndijáá ñuu náhnu xi̱hín ñuu válí na̱xi̱ca nuu Jesús jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ ini veñu̱hu na̱ cán. Ta na̱ca̱xi tu̱hun a tu̱hun va̱ha xi̱hín ña̱yivi ña̱ sa̱ na̱cayati qui̱ví cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná. Ta na̱ndaja va̱ha mé á tá nu̱ú cue̱he̱ ndóho ña̱yivi.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 Ta tá na̱xini Jesús ña̱yivi cua̱ha̱ cán já na̱ta̱hvi̱ ini a sa̱ha̱ ná jáchi̱ ndóho ini na ta cávitá ini na tátu̱hun ndicachi, rí co̱ó da̱ candaa ñahá.
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán: —Mé á nda̱a̱ ndúu cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi, na̱ cúni̱ cuni jo̱ho tu̱hun Ndióxi̱ joo chá cuití na̱ cúni̱ cu̱hu̱n na̱ ca̱ha̱n na̱ ña̱ xi̱hín ña̱yivi. Cúú á tátu̱hun íin cua̱há ndiva̱ha níi̱ ña̱ xíní ñúhú jáquee joo ndíma̱ní ña̱yivi jáquee na ña̱.
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ xíní ñúhú ca̱ca̱ ta̱hví ndó nu̱ Ndióxi̱ ña̱ ná chindahá mé á chága̱ na̱ cája chúun cuéntá mé á —cáchí Jesús xi̱hi̱n ná.
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.