Mateus 9
Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs BKJ
1 Tá sa̱ na̱ya̱ha tócó ndihi ña̱ yóho já na̱ndaa Jesús ja̱tá in barco ta já na̱xo̱jo̱ cava inga xoo tañu̱hú cán ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o a ñuu mé á.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade.
2 Ta cán ñéhe na in da̱ quíhvi̱, da̱ na̱xi̱hi̱ tu̱chu sa̱ha̱ ta cándúhu̱ da̱ nu̱ yívi̱ loho ñéhe na na̱casa̱a̱ na̱ nu̱ á. Ta tá na̱xini Jesús ndá quia̱hva cándeé ini da̱ cán mé á já na̱cachi a já xi̱hín da̱ quíhvi̱ cán: —Cande̱hé, ja̱hyi a. A̱ ndícani toho inún jáchi̱ cája cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chún viti —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
2 E eis que lhe trouxeram um homem paralítico, deitado em um leito; e Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, teus pecados são perdoados.
3 Java táhan da̱ jána̱ha̱ ley Moisés na̱casáhá da̱ cáhán da̱ já: “Mé da̱ yóho ndája núu da Ndióxi̱ xi̱hín tu̱hun cáha̱n da̱ jáchi̱ ni in túhún toho ña̱yivi a̱ cu̱ú caja cáhnu ini sa̱há cua̱chi.”
3 E eis que, alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Joo sa̱ na̱canda̱a̱ ini Jesús ña̱ cáhvi ini da̱ cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ da̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Ndá cuéntá quéa̱ cáhvi núu ini ndó sa̱há ye̱he̱.
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 Á cáhán ndo̱ ña̱ i̱hvi̱ chága̱ cachi i̱ xi̱hín da̱ yóho: “Na̱caja cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chún viti.” Á tá co̱ó ta cachi i̱ xi̱hi̱n dá: “Cuándaco̱o ta cuáhán.”
5 Pois, o que é mais fácil, dizer: Os teus pecados são perdoados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Cande̱hé va̱ha ndo̱ ná na̱ha̱ i̱ nu̱ ndo̱ ña̱ íin sa̱há i̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi caja cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chi cája ña̱yivi ñuyíví yóho —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá. Tá na̱ndihi já na̱ndica̱ha̱n tucu a xi̱hín da̱ na̱xi̱hi̱ tu̱chu sa̱ha̱ cán: —Ta viti cáha̱n i̱ xu̱hu̱n cuándaco̱o ndiquehe xi̱to lohún ta cuanúhu̱ vehún —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
6 Mas, para que saibais que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse então ao paralítico): Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Chí i̱vi̱ la̱á na̱ndaco̱o da̱ quíhvi̱ cán ta já na̱quee da cuanúhu̱ dá.
7 E ele levantando-se, foi para sua casa.
8 Tá na̱xini ña̱yivi ndúu cán ña̱ na̱caja Jesús yóho já na̱yi̱hví na̱ ta na̱casáhá cája cáhnu na Ndióxi̱ sa̱há ña̱ na̱sa̱ha̱n ndée̱ mé á nu̱ú ña̱yivi ña̱ ná cuu caja na ña̱ xitúhún.
8 Mas a multidão, vendo isso, maravilhava-se, e glorificaram a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Tá na̱ndihi já na̱quee Jesús cua̱ha̱n ta nani xíca cua̱ha̱n já na̱xini a in da̱ta̱a naní Mateo, da̱ íin coo nu̱ sáco̱o da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto. Ta na̱cana Jesús da̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Naha quíi̱ candi̱cún ye̱he̱. A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi Mateo ta na̱casáhá ndíco̱ da̱ Jesús.
9 E passando Jesus dali, viu assentado na coletoria um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Tá na̱ndihi já íin coo Jesús xíxi a vehe da̱ cán ta cán na̱xi̱nu̱ co̱o cua̱há táhan na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto xi̱hín java ga̱ ña̱yivi cája cua̱chi. Na̱saco̱o na xíxi na xi̱hín Jesús ta cán ndúu coo ri na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán.
10 E aconteceu que, estando Jesus em casa sentado à mesa, eis que, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Ta tá na̱xini na̱ fariseo ña̱ ndúu na̱ cán xíxi na xi̱hín Jesús já na̱casáhá na̱ ndáca̱ tu̱hún na̱ na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán já: —Ndá cuéntá quéa̱ xíxi xitoho ndó xi̱hín na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto ta xi̱hín java ga̱ na̱ cája cua̱chi —na̱cachi na̱ fariseo cán.
11 E os fariseus, vendo isso, perguntaram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Joo tá na̱xini jo̱ho Jesús ña̱ yóho já na̱cachi a já xi̱hín na̱ fariseo cán: —Ña̱yivi íin va̱ha co̱ xíní ñúhú toho na da̱ cája tátá ñahá joo na̱ quíhvi̱, na̱ cán cúú na̱ xíní ñúhú da̱ cája tátá ñahá.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Os sãos não têm necessidade de médico, mas sim os que estão enfermos.
13 Ta ye̱he̱ co̱ó va̱xi toho i̱ cana i̱ na̱ sa̱ íin va̱ha. Va̱xi i̱ cana i̱ ña̱yivi, na̱ cája cua̱chi ña̱ ná jándacoo na cua̱chi cája na. Xíní ñúhú cu̱hu̱n ndo̱ jácuaha va̱ha ndó ña̱ cúni̱ cachi tu̱hun Ndióxi̱ tá cáchí a̱ já: “Ña̱ cúni̱ quéa̱ ná candáhví ini ndó ña̱yivi jáchi̱ va̱ha chága̱ ña̱ yóho a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná jo̱co̱ ndó quíti̱ nu̱ú i̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱ —cáchí Jesús xi̱hi̱n ná.
13 Ide, pois, e aprendei o que significa isto: Eu quero misericórdia, e não sacrifício; porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.
14 Tá na̱ndihi na̱ xíca xi̱hi̱n Juan, da̱ jácandúta̱ ña̱yivi cán na̱xi̱nu̱ co̱o na nu̱ Jesús. Já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún na̱ mé á já na̱cachi na já xi̱hi̱n á: —Ndáva̱ha co̱ xíjuhun toho na̱ xíca xi̱hi̱n yóhó nani cua̱há ndiva̱ha xíjuhun mé nde̱ xi̱hín na̱ fariseo —na̱cachi na̱ cán xi̱hín Jesús.
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, dizendo: Por que nós e os fariseus jejuamos com frequência, mas os teus discípulos não jejuam?
15 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Á cáhán ndo̱ canduu cuéha̱ na̱ ndúu in vicó tánda̱ha̱ nani íin mé da̱ tánda̱ha̱ cán xi̱hi̱n ná. U̱hu̱n. Jáchi̱ cáji̱i̱ ini na. Joo xi̱nu̱ co̱o qui̱ví candaa na da̱ tánda̱ha̱ cán a̱nda̱ jáví casáhá cajuhun na. Ta cáchí i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ va̱xi qui̱vi̱ candaa na ye̱he̱ nu̱ú na̱ yóho ta a̱nda̱ jáví casáhá na̱ xíca tuun xi̱hín i̱ cajuhun na —na̱cachi Jesús.
15 E disse-lhes Jesus: Podem os convidados do noivo estar de luto, enquanto o noivo está com eles? Mas dias virão, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 Ta na̱sacu Jesús inga quia̱hva nu̱ ná já cáchí a̱ já: —Ama ná jándaha ña̱yivi jahmá yatá xi̱hín in túhu̱n jáhma̱ sa̱á jáchi̱ tá na̱ndihi ndíndi̱í a̱, sáhndá chága̱ ví a̱ jahmá yatá cán ta jándacáhnu chága̱ ví a̱ yávi̱ ña̱ na̱ndicahmá na̱ cán.
16 Nenhum homem põe remendo de pano novo em roupa velha, porque o remendo rompe a roupa, e faz-se pior a rotura.
17 Ta ni co̱ táán na̱ vino sa̱á ini vóso̱ níi̱ yatá jáchi̱ jáca̱hndi̱ mé vino cán níi̱ ta cui̱ta̱ mé vino cán ta tíví vóso̱ níi̱ cája dó. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan taán yo̱ vino sa̱á ini vóso̱ nií sa̱á ná a̱ ndíhi sa̱ha̱ vino xi̱hi̱n vóso̱ —cáchí Jesús.
17 Nenhum homem coloca vinho novo em odres velhos; do contrário os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem; mas coloca-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Ta nani cáha̱n Jesús cándichi a na̱xi̱nu̱ co̱o in da̱ sáhndá chuun nu̱ú na̱ Israel. Já na̱caxítí da̱ nu̱ á ta já na̱cachi da já xi̱hi̱n á: —Ja̱cá na̱xi̱hi̱ uun ñá loho cúú ja̱hyi jíhí i̱ joo tá ná caja ndó ña̱ma̱ni̱ quixi ndó vehe e̱ ta chinúu ndó ndáha̱ ndó ja̱ta̱ ña̱ já nditacu tucu ñá —na̱cachi da̱ cán xi̱hín Jesús.
18 Enquanto ele ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um certo governante e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas venha e impõe tua mão sobre ela, e ela viverá.
19 A̱nda̱ já na̱quee Jesús cua̱ha̱n xi̱hín da̱ cán ta ndáca na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán cua̱ha̱n na̱.
19 Levantando-se, pois, Jesus, o seguiu, e também foram os seus discípulos.
20 Ta ndaja coo cán íin in ñáñáha̱, ñá ndíta̱hví ni̱i̱ ñá ti̱xi u̱xu̱ i̱vi̱ cui̱a̱. Ta na̱cayati ñá chí ja̱ta̱ Jesús já na̱cani ndaa ndáha̱ ñá yuhú jáhma̱ á.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos, padecia de um fluxo de sangue, chegando-se por detrás dele, tocou na orla de sua veste.
21 Jáchi̱ na̱ca̱hán ña̱: “Tá ná cani ndaa cuití ndáha̱ í jáhma̱ Jesús já ndiva̱ha í”, na̱ca̱hán ña̱.
21 Pois ela dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, eu ficarei sã.
22 Joo na̱ndicoto nihni játá Jesús nu̱ ñá ta tá na̱xini a ñá já na̱cachi a já xi̱hi̱n ña̱: —A̱ cáyi̱hví tohún, ja̱hyi a. Na̱ndiva̱hún jáchi̱ na̱candúsún ye̱he̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ñá. Ta chí mé hora já na̱ndiva̱ha ñá.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo filha, a tua fé te curou! E naquela mesma hora a mulher ficou sã.
23 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús vehe da̱ sáhndá chuun nu̱ú na̱ Israel cán já na̱xini a ña̱ sa̱ ndúu música cán ña̱ ná cu̱hu̱n na̱ jándu̱xu̱ na̱ ja̱hyi da̱ cán. Ta na̱xini a ja̱ndá joho sácu cóhó ña̱yivi ndúu na.
23 E Jesus, chegando à casa do governante, e vendo os flautistas e as pessoas em alvoroço,
24 Ta chí já na̱cachi a já xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ cán: —Cuáhán queta ndó ja̱ta̱ véhe. Jáchi̱ co̱ó na̱xi̱hi̱ toho ñá loho yóho. Quíji̱ cuití va ñá —na̱cachi Jesús xi̱hín ña̱yivi ndúu cán. Joo na̱casáhá na̱ cán sácu̱ ndaa ñahá na̱.
24 disse-lhes: Retirai-vos, pois a menina não está morta, mas dorme. E riram dele para o escarnecer.
25 Ta chí na̱tavá Jesús na̱ ja̱ta̱ véhe. Ta tá na̱cayati a nu̱ ñá cán já na̱tiin a ndáha̱ ñá chí i̱vi̱ la̱á na̱ndaco̱o ñá.
25 Mas quando as pessoas foram colocadas para fora, ele entrou, a tomou pela sua mão, e a menina se levantou.
26 Ta níí cúú ñundáhyi̱ cán na̱ndicui̱ta nuu tu̱hun sa̱há ña̱ na̱caja Jesús cán.
26 E sua fama acerca disto foi por toda aquela terra.
27 Tá na̱quee Jesús cua̱ha̱n já ndíco̱ i̱vi̱ da̱ cua̱á ja̱tá cua̱ha̱n da̱ já na̱casáhá cáyuhú cóhó da̱ já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á: —Jesús, da̱ na̱quixi chi̱chi David caja ndó ña̱ma̱ni̱ candáhví loho ini ndó nde̱he̱ —cáchí da̱ cáyuhú da̱ ja̱tá Jesús.
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois homens cegos, clamando e dizendo: Filho de Davi, tem misericórdia de nós.
28 Ta ndaja coo na̱qui̱hvi Jesús ini in vehe ta já na̱cayati ndíví da̱ cua̱á cán nu̱ á. Já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún a̱ da̱ cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Á cáhán ndo̱ ña̱ cuu caja i̱ jándiye̱he̱ nu̱u̱ ndo̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín da̱ cán. —A̱ja̱n, xitoho nde̱. Cándúsa nde̱ ña̱ cuu caja ndó ña̱ —na̱cachi ndíví da̱ cua̱á cán xi̱hín Jesús.
28 E, quando ele chegou à casa, os homens cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe: Sim, Senhor.
29 Tá na̱ndihi já na̱cani ndaa ndáha̱ Jesús nduchú núú da̱ cán ta já na̱cachi a já xi̱hi̱n ndíví da̱ cán: —Ná coo tá quia̱hva cúni̱ ndo̱ jáchi̱ cándeé ini ndó ye̱he̱ —cáchí a̱.
29 Então ele tocou nos seus olhos, dizendo: conforme a vossa fé vos seja feito.
30 Tá na̱ndihi já na̱casáhá sánde̱hé ndíví da̱ cua̱á cán. Ta na̱sahnda Jesús chuun nu̱ dá ña̱ ná a̱ cáxi tu̱hun da nu̱ú ña̱yivi sa̱há ña̱ na̱caja mé á xi̱hi̱n dá.
30 E seus olhos foram abertos; e Jesus rigorosamente lhes advertiu, dizendo: Vede para que nenhum homem saiba isto.
31 Joo tá ja̱cá na̱queta uun da̱ cán já na̱casáhá da̱ ndícani da nu̱ú ndijáá ña̱yivi ndúu ñundáhyi̱ cán sa̱há ña̱ na̱caja Jesús xi̱hi̱n dá.
31 Mas eles, saindo, espalharam a sua fama por toda aquela terra.
32 Nani na̱quee da̱ cua̱á cán cua̱ha̱n da̱ já na̱sa̱a̱ java ña̱yivi nu̱ Jesús ñéhe na in da̱ níhi̱, da̱ ndáca̱a̱n ínima̱ quini ini.
32 Enquanto eles saíam, eis que lhe trouxeram um homem mudo possuído por um demônio.
33 Ta tá na̱tavá Jesús ínima̱ quini ini da̱ cán chí i̱vi̱ la̱á na̱casáhá cáha̱n da̱. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva na̱catóntó ña̱yivi ta já cáchí na̱ já: —Ni in túhún tañu co̱ó na̱xini nde̱ in ña̱ha tátu̱hun ña̱ yóho ñundáhyi̱ Israel —na̱cachi na̱ cán.
33 E, o demônio sendo expulso, o mudo falou; e as multidões se maravilharam, dizendo: Nunca se viu algo assim em Israel.
34 Joo na̱ fariseo cán na̱casáhá cáchí na̱ já: —Rí cúú tiñáhá sa̱cua̱ha̱ nu̱ rí quini sáhan rí ndée̱ rí nu̱ú Jesús yóho ña̱ ná tavá a̱ ínima̱ quini ini ña̱yivi —na̱cachi na̱ fariseo cán.
34 Os fariseus, porém, diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Ndijáá ñuu náhnu xi̱hín ñuu válí na̱xi̱ca nuu Jesús jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ ini veñu̱hu na̱ cán. Ta na̱ca̱xi tu̱hun a tu̱hun va̱ha xi̱hín ña̱yivi ña̱ sa̱ na̱cayati qui̱ví cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná. Ta na̱ndaja va̱ha mé á tá nu̱ú cue̱he̱ ndóho ña̱yivi.
35 E Jesus foi por todas as cidades e aldeias, ensinando nas suas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e todas as doenças entre o povo.
36 Ta tá na̱xini Jesús ña̱yivi cua̱ha̱ cán já na̱ta̱hvi̱ ini a sa̱ha̱ ná jáchi̱ ndóho ini na ta cávitá ini na tátu̱hun ndicachi, rí co̱ó da̱ candaa ñahá.
36 E, ele vendo as multidões, moveu-se com compaixão delas, porque estavam exaustas e dispersas, como ovelhas que não têm pastor.
37 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán: —Mé á nda̱a̱ ndúu cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi, na̱ cúni̱ cuni jo̱ho tu̱hun Ndióxi̱ joo chá cuití na̱ cúni̱ cu̱hu̱n na̱ ca̱ha̱n na̱ ña̱ xi̱hín ña̱yivi. Cúú á tátu̱hun íin cua̱há ndiva̱ha níi̱ ña̱ xíní ñúhú jáquee joo ndíma̱ní ña̱yivi jáquee na ña̱.
37 Então ele disse aos seus discípulos: A seara verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores.
38 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ xíní ñúhú ca̱ca̱ ta̱hví ndó nu̱ Ndióxi̱ ña̱ ná chindahá mé á chága̱ na̱ cája chúun cuéntá mé á —cáchí Jesús xi̱hi̱n ná.
38 Orai, pois, ao Senhor da seara, que envie trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.