Lucas 4

Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tá na̱ndihi cán na̱quee Jesús yu̱ta Jordán. Ta na̱ndicutú nda̱a̱ ínima̱ mé á xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ta mé a̱ cán na̱sandaca Jesús na̱sa̱ha̱n yucú íchí nu̱ú co̱ ndúu ña̱yivi.
1 Cheio do Espírito Santo, voltou Jesus do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto,
2 Ta cán na̱sahi̱in Jesús ti̱xi i̱vi̱ jico qui̱vi̱ ta na̱xito ndojó tiñáhá sa̱cua̱ha̱ mé á. Ta tócó ndihi qui̱vi̱ cán co̱ó na̱xixi a ta tá na̱ndihi já na̱casáhá cuíco a.
2 onde foi tentado pelo demônio durante quarenta dias. Durante este tempo ele nada comeu e, terminados estes dias, teve fome.
3 A̱nda̱ já na̱cachi tiñáhá sa̱cua̱ha̱ cán já xi̱hi̱n á: —Tá ta̱ jivi ndusa ja̱hyi Ndióxi̱ cúún, cahnda chuun ña̱ ná nduu yu̱u̱ yóho pan.
3 Disse-lhe então o demônio: Se és o Filho de Deus, ordena a esta pedra que se torne pão.
4 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ri̱ já na̱cachi a já: —Já cáchí tu̱hun Ndióxi̱: “A̱ ju̱ú pan cuití cuxu ña̱yivi já catacu na, va̱ha. Xíní ñúhú caja ri na ña̱ sáhndá tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ ná já quéa̱ ná cuu catacu na nu̱ Ndióxi̱”, —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n rí cán.
4 Jesus respondeu: Está escrito: Não só de pão vive o homem, mas de toda a palavra de Deus {Dt 8,3}.
5 Tá na̱ndihi já ndáca tiñáhá sa̱cua̱ha̱ cán Jesús na̱sa̱ha̱n rí in ji̱ni̱ yucú jícó xi̱hi̱n á já na̱na̱ha̱ rí tócó ndihi ñuu ndúu ñuyíví nu̱ á in tóo loho joho.
5 O demônio levou-o em seguida a um alto monte e mostrou-lhe num só momento todos os reinos da terra,
6 A̱nda̱ já na̱cachi rí já xi̱hi̱n á: —Cande̱hé ndaja náhnu cúú ñuu ndúu ñuyíví ta ye̱he̱ sáhndá i̱ chuun nu̱ú ndaja táha̱n ña̱ ta cuu jasá i̱ ña̱ nu̱ yóhó jáchi̱ cuu jasá i̱ ña̱ yo nu̱ cúni̱ mí i̱ jasá i̱ ña̱.
6 e disse-lhe: Dar-te-ei todo este poder e a glória desses reinos, porque me foram dados, e dou-os a quem quero.
7 Ta quia̱hva i̱ ña̱ nu̱u̱n tá ná caxítún nu̱ú i̱ caja cáhnún ye̱he̱ —na̱cachi rí xi̱hi̱n á.
7 Portanto, se te prostrares diante de mim, tudo será teu.
8 Joo na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ri̱ já cáchí a̱ já: —Satanás, cuáhán caxoo jáchi̱ já cáchí tu̱hun Ndióxi̱: “In túhún Ndióxi̱, xitohún ndítahan caja cáhnún ta in túhún mé á ndítahan caja ndívún nu̱u̱” —na̱cachi Jesús xi̱hín tiñáhá sa̱cua̱ha̱ cán.
8 Jesus disse-lhe: Está escrito: Adorarás o Senhor teu Deus, e a ele só servirás {Dt 6,13}.
9 Tá na̱ndihi já ndáca tucu tiñáhá sa̱cua̱ha̱ cán Jesús na̱sa̱ha̱n rí ñuu Jerusalén xi̱hi̱n á. Ta na̱jándaa rí a̱ nu̱ jícó ji̱ni̱ veñu̱hu cáhnu ndáca̱a̱n cán já na̱cachi rí já xi̱hi̱n á: —Tá ta̱ jivi ndusa ja̱hyi Ndióxi̱ cúún jácana mún chí ni̱nu̱.
9 O demônio levou-o ainda a Jerusalém, ao ponto mais alto do templo, e disse-lhe: Se és o Filho de Deus, lança-te daqui abaixo;
10 Jáchi̱ nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ ndáa̱ in tu̱hun ña̱ cáchí a̱ já:
10 porque está escrito: Ordenou aos seus anjos a teu respeito que te guardassem.
11 — ausente —
11 E que te sustivessem em suas mãos, para não ferires o teu pé nalguma pedra {Sl 90,11s.}.
12 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ri̱ já cáchí a̱ já: —Íin inga tucu nu̱ú na̱ca̱hyi̱ tu̱hun Ndióxi̱ ta cáchí a̱ já: “A̱ cóto ndojó tohún Ndióxi̱, xitohún” —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n rí cán.
12 Jesus disse: Foi dito: Não tentarás o Senhor teu Deus {Dt 6,16}.
13 Ña̱ cán quéa̱ na̱quee xóo tóo tiñáhá sa̱cua̱ha̱ nu̱ Jesús ta na̱quee rí cua̱ha̱n ri̱ jáchi̱ co̱ó na̱ñe̱he̱ íní ri̱ ndá quia̱hva coto ndojó chága̱ rí a̱.
13 Depois de tê-lo assim tentado de todos os modos, o demônio apartou-se dele até outra ocasião.
14 Ta ndaja coo na̱ndicó co̱o Jesús estado Galilea. Ta íin cua̱há ndée̱ a̱ jáchi̱ na̱ndicutú nda̱a̱ ínima̱ mé á xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱. Ta ndijáá ña̱yivi ndúu cán na̱casáhá na̱ cáha̱n na̱ sa̱ha̱ mé á.
14 Jesus então, cheio da força do Espírito, voltou para a Galiléia. E a sua fama divulgou-se por toda a região.
15 Ta na̱casáhá a̱ jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi ini veñu̱hu in in ñuu na. Ta tócó ndihi na cáha̱n va̱ha na sa̱há ña̱ cája mé á.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era aclamado por todos.
16 Tá na̱ndihi já cuanúhu̱ Jesús ñuu Nazaret nu̱ú na̱sahnu a. Ta mé qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná cán, na̱sa̱ha̱n mé á veñu̱hu. Ta na̱caja tá quia̱hva sá caja mé á já na̱nda̱ca̱ ndichi a cahvi a tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi.
16 Dirigiu-se a Nazaré, onde se havia criado. Entrou na sinagoga em dia de sábado, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Na̱sa̱ha̱n na̱ libro na̱ca̱hyí profeta Isaías nu̱ á ña̱ ná cahvi a ña̱ nu̱ú na̱ ndúu veñu̱hu cán. Ta tá na̱suná a̱ libro cán já na̱ndiñe̱he̱ á nu̱ ndáa̱ ña̱ cáchí a̱ já:
17 Foi-lhe dado o livro do profeta Isaías. Desenrolando o livro, escolheu a passagem onde está escrito {61,1s.}:
18 — ausente —
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porque me ungiu; e enviou-me para anunciar a boa nova aos pobres, para sarar os contritos de coração,
19 — ausente —
19 para anunciar aos cativos a redenção, aos cegos a restauração da vista, para pôr em liberdade os cativos, para publicar o ano da graça do Senhor.
20 Tá na̱ndihi já na̱chicaji Jesús libro cán já na̱ndiquia̱hva mé á ña̱ nu̱ú da̱ cája chúun veñu̱hu cán ta na̱saco̱o a. Na̱ ñúhu veñu̱hu cán sánde̱hé na̱ nu̱ mé á.
20 E enrolando o livro, deu-o ao ministro e sentou-se; todos quantos estavam na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Mé qui̱vi̱ viti na̱xini ndó na̱xi̱nu̱ co̱o nu̱ú tu̱hun na̱ca̱hyí Isaías sa̱nahá ndiva̱ha —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
21 Ele começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu este oráculo que vós acabais de ouvir.
22 Ta ndijáá ña̱yivi cán cáha̱n va̱ha na sa̱ha̱ Jesús ta cátóntó na̱ sa̱há ña̱ ndató ndiva̱ha tu̱hun cáha̱n xi̱hi̱n ná. Já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún táhan na já cáchí na̱ já: —Á a̱ ju̱ú da̱ yóho cúú ja̱hyi José cán —cáchí na̱ cáha̱n xi̱hi̱n táhan na.
22 Todos lhe davam testemunho e se admiravam das palavras de graça, que procediam da sua boca, e diziam: Não é este o filho de José?
23 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán já: —Cája i̱ cuéntá cúni̱ ndó cachi ndó tu̱hun yóho xi̱hín i̱: “Yo̱hó, da̱ cúú doctor ndaja va̱ha jihna mún.” Ta xi̱hín ña̱ yóho cúni̱ ndó cachi ndó xi̱hín i̱: “Ña̱ náhnu na̱xini jo̱ho nde̱ na̱cajún ñuu Capernaum cán, caja ña mé ñuu mún yóho ná cuni nde̱.”
23 Então lhes disse: Sem dúvida me citareis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; todas as maravilhas que fizeste em Cafarnaum, segundo ouvimos dizer, faze-o também aqui na tua pátria.
24 A̱nda̱ já na̱ca̱ha̱n chága̱ Jesús xi̱hi̱n ná já na̱cachi tucu a já: —Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ ni in túhún toho ña̱yivi co̱ ndíquehe va̱ha na profeta mé ñuu da.
24 E acrescentou: Em verdade vos digo: nenhum profeta é bem aceito na sua pátria.
25 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Tá na̱sahi̱in profeta Elías sa̱nahá já na̱sanduu cua̱há ri na̱ cuáa̱n tañu ña̱yivi Israel ta na̱ndoho ndiva̱ha ini na jáchi̱ na̱quixi in jo̱co ndeé ndiva̱ha sa̱há ña̱ co̱ó na̱cuun ja̱vi̱ ti̱xi u̱ni̱ cui̱a̱ java.
25 Em verdade vos digo: muitas viúvas havia em Israel, no tempo de Elias, quando se fechou o céu por três anos e meio e houve grande fome por toda a terra;
26 Joo co̱ó na̱chindahá toho Ndióxi̱ Elías ña̱ ná cu̱hu̱n da̱ chindeé da̱ na̱ ndúu nación Israel cán. Ña̱ na̱caja Ndióxi̱ quéa̱ na̱chindahá a̱ da̱ nu̱ú in ñá cuáa̱n na̱sahi̱in ñuu Sarepta yati ñuu Sidón cán.
26 mas a nenhuma delas foi mandado Elias, senão a uma viúva em Sarepta, na Sidônia.
27 Ta quia̱hva já na̱sahi̱in ri tiempo tá na̱sacuu Eliseo profeta. Mé tiempo cán na̱sanduu cua̱há na̱ na̱ndoho cue̱he̱ táhyi̱ nación Israel cán. Joo in túhún da̱ na̱ndaja va̱ha da̱ cán, da̱ naní Naamán, da̱ na̱quixi ñuu tóho̱ naní Siria —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
27 Igualmente havia muitos leprosos em Israel, no tempo do profeta Eliseu; mas nenhum deles foi limpo, senão o sírio Naamã.
28 Tá na̱xini jo̱ho na̱ ñúhu veñu̱hu cán ña̱ na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná já na̱xo̱jo̱ ndiva̱ha ini na xi̱hi̱n á.
28 A estas palavras, encheram-se todos de cólera na sinagoga.
29 Já na̱ndicui̱ta na xi̱hi̱n á ta na̱tavá na̱ Jesús yuhú ñuu. Ta cán na̱jándaa na a̱ ji̱ni̱ yucú jícó nu̱ cánúu ñuu cán. Já na̱ca̱hán na̱ chindahá nihni na a̱ ja̱nda̱ ni̱nu̱.
29 Levantaram-se e lançaram-no fora da cidade; e conduziram-no até o alto do monte sobre o qual estava construída a sua cidade, e queriam precipitá-lo dali abaixo.
30 Joo na̱ya̱ha Jesús cua̱ha̱n nu̱ ná já na̱quee a cua̱ha̱n va.
30 Ele, porém, passou por entre eles e retirou-se.
31 A̱nda̱ já na̱quee Jesús cua̱ha̱n ñuu Capernaum, ña̱ ndáca̱a̱n estado Galilea. Ta cán na̱casáhá jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi mé qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná.
31 Desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e ali ensinava-os aos sábados.
32 Ta chí cátóntó na̱ tá quia̱hva jána̱ha̱ Jesús nu̱ ná jáchi̱ cáha̱n mé á tátu̱hun in da̱ íin sa̱ha̱ cahnda chuun.
32 Maravilharam-se da sua doutrina, porque ele ensinava com autoridade.
33 Mé ini veñu̱hu nu̱ ndáca̱a̱n Jesús jána̱ha̱ cán na̱sa̱ndaca̱a̱n in da̱ta̱a, da̱ ndáca̱a̱n in ínima̱ quini ini. Já na̱cayuhú ínima̱ quini cán nu̱ Jesús já cáchí ri̱ já:
33 Estava na sinagoga um homem que tinha um demônio imundo, e exclamou em alta voz:
34 —Jándacoo táji̱ nde̱he̱, Jesús, da̱ ñuu Nazaret. Ndá cuéntá quéa̱ quíhvi nuún xi̱hín nde̱. A̱ vásún jándihún sa̱há nde̱. Sa̱ xíni̱ va̱ha i̱ yo̱hó ta cánda̱a̱ cáxí ini i̱ ña̱ cúún in da̱ yi̱i̱ na̱chindahá Ndióxi̱ —na̱cachi ínima̱ quini cán xi̱hi̱n Jesús.
34 Deixa-nos! Que temos nós contigo, Jesus de Nazaré? Vieste para nos perder? Sei quem és: o Santo de Deus!
35 A̱nda̱ já na̱casáhá Jesús jána̱ni a ínima̱ quini ndáca̱a̱n ini da̱ta̱a cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ri̱: —Caji yúhu̱n ta janí da̱ yóho —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ri̱. Tá na̱cachi a já chí na̱jándacava rí quini da̱ta̱a nu̱ú na̱ cán já na̱queta rí ini da̱ cán. Ta co̱ó na̱caja rí ni in ña̱ núu xi̱hi̱n dá.
35 Mas Jesus replicou severamente: Cala-te e sai deste homem. O demônio lançou-o por terra no meio de todos e saiu dele, sem lhe fazer mal algum.
36 Tócó ndihi ña̱yivi na̱sanduu cán na̱yi̱hví ndiva̱ha na. Ta já na̱casáhá cáchí xi̱hi̱n táhan na já: —Íin ndiva̱ha sa̱há tu̱hun cáha̱n Jesús yóho jáchi̱ xi̱hín ña̱ cáha̱n da̱ sáhndá da̱ chuun xi̱hi̱n ndée̱ dá ta tává da̱ ínima̱ quini ta chí quée rí cua̱ha̱n ri̱ —na̱cachi xi̱hi̱n táhan na̱ cán.
36 Todos ficaram cheios de pavor e falavam uns com os outros: Que significa isso? Manda com poder e autoridade aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Ta níí cúú ñuu válí cán na̱ndicui̱ta nuu tu̱hun sa̱ha̱ Jesús.
37 E corria a sua fama por todos os lugares da circunvizinhança.
38 A̱nda̱ já na̱quee Jesús veñu̱hu cán já cua̱ha̱n vehe in da̱ naní Simón. Tá na̱xi̱nu̱ a̱ cán já na̱qui̱hvi a ini vehe da. Ta na̱xini a ña̱ quíhvi̱ ñá cúú xo̱jo Simón cán, ña̱ chíca̱a̱n cáhni̱ ndeé ña̱. Chí na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Jesús ña̱ ná ndaja va̱ha mé á ña̱.
38 Saindo Jesus da sinagoga, entrou na casa de Simão. A sogra de Simão estava com febre alta; e pediram-lhe por ela.
39 A̱nda̱ já na̱cayati Jesús nu̱ ña̱ já na̱sahnda chuun nu̱ú cue̱he̱ cán ña̱ ná quee a. Já na̱ndindaa ña̱ chíca̱a̱n cáhni̱ á ña̱ chí i̱vi̱ la̱á na̱ndico̱o ñá já na̱casáhá cája ndíví ñá ña̱ cuxu na.
39 Inclinando-se sobre ela, ordenou ele à febre, e a febre deixou-a. Ela levantou-se imediatamente e pôs-se a servi-los.
40 Tá na̱que̱ta nuu ca̱ndii mé qui̱vi̱ cán já ñéhe ña̱yivi na̱ quíhvi̱ ndúu nu̱ ná na̱xi̱nu̱ na̱ nu̱ Jesús. Tá nu̱ú cue̱he̱ na̱sa̱ndoho na̱ cán ta tá na̱chinúu Jesús ndáha̱ á ji̱ní in in na já na̱ndiva̱ha na na̱caja mé á.
40 Depois do pôr-do-sol, todos os que tinham enfermos de diversas moléstias lhos traziam. Impondo-lhes a mão, os sarava.
41 Ta cua̱ha̱ táhan na̱ quíhvi̱ cán na̱cana ínima̱ quini ini na na̱caja mé á. Ta tá quéta rí quini cán já cáyuhú cóhó ri̱ nu̱ Jesús já cáchí ri̱ já: —Yóhó cúún in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱ —cáchí ri̱ xi̱hi̱n Jesús. Joo na̱jána̱ni Jesús ínima̱ quini cán ta co̱ cúni̱ a̱ quia̱hva ña̱ma̱ni̱ ña̱ ná ca̱ha̱n ri̱ jáchi̱ xíni̱ va̱ha rí cán ña̱ cúú mé á Cristo, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi.
41 De muitos saíam os demônios, aos gritos, dizendo: Tu és o Filho de Deus. Mas ele repreendia-os severamente, não lhes permitindo falar, porque sabiam que ele era o Cristo.
42 Tá na̱ti̱vi inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱quee Jesús ñuu cán ta cua̱ha̱n in nu̱ cáa xóo. Joo na̱casáhá ña̱yivi ndínducú na̱ mé á ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ na̱ nu̱ íin a jáchi̱ cúni̱ na̱ caji na nu̱u̱ á ná a̱ jándacoo a na̱.
42 Ao amanhecer, ele saiu e retirou-se para um lugar afastado. As multidões o procuravam e foram até onde ele estava e queriam detê-lo, para que não as deixasse.
43 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná: —Ndítahan nu̱ú i̱ cu̱hu̱n i̱ ca̱xi tu̱hun i̱ xi̱hín ña̱yivi ndúu java ga̱ ñuu ña̱ va̱xi qui̱vi̱ cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná. Jáchi̱ chuun yóho na̱chindahá Ndióxi̱ ye̱he̱ va̱xi i̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
43 Mas ele disse-lhes: É necessário que eu anuncie a boa nova do Reino de Deus também às outras cidades, pois essa é a minha missão.
44 Chí na̱xi̱ca nuu Jesús jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi ini veñu̱hu estado Galilea cán.
44 E andava pregando nas sinagogas da Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.