Lucas 4

Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tá na̱ndihi cán na̱quee Jesús yu̱ta Jordán. Ta na̱ndicutú nda̱a̱ ínima̱ mé á xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ta mé a̱ cán na̱sandaca Jesús na̱sa̱ha̱n yucú íchí nu̱ú co̱ ndúu ña̱yivi.
1 E Jesus, sendo cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão, e foi conduzido pelo Espírito ao deserto,
2 Ta cán na̱sahi̱in Jesús ti̱xi i̱vi̱ jico qui̱vi̱ ta na̱xito ndojó tiñáhá sa̱cua̱ha̱ mé á. Ta tócó ndihi qui̱vi̱ cán co̱ó na̱xixi a ta tá na̱ndihi já na̱casáhá cuíco a.
2 sendo tentado pelo diabo durante quarenta dias. E naqueles dias ele não comeu nada; e terminados eles, teve fome.
3 A̱nda̱ já na̱cachi tiñáhá sa̱cua̱ha̱ cán já xi̱hi̱n á: —Tá ta̱ jivi ndusa ja̱hyi Ndióxi̱ cúún, cahnda chuun ña̱ ná nduu yu̱u̱ yóho pan.
3 E disse-lhe o diabo: Se tu és o Filho de Deus, ordena que esta pedra se transforme em pão.
4 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ri̱ já na̱cachi a já: —Já cáchí tu̱hun Ndióxi̱: “A̱ ju̱ú pan cuití cuxu ña̱yivi já catacu na, va̱ha. Xíní ñúhú caja ri na ña̱ sáhndá tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ ná já quéa̱ ná cuu catacu na nu̱ Ndióxi̱”, —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n rí cán.
4 E Jesus lhe respondeu, dizendo: Está escrito: Que nem só de pão viverá o homem, mas de toda a palavra de Deus.
5 Tá na̱ndihi já ndáca tiñáhá sa̱cua̱ha̱ cán Jesús na̱sa̱ha̱n rí in ji̱ni̱ yucú jícó xi̱hi̱n á já na̱na̱ha̱ rí tócó ndihi ñuu ndúu ñuyíví nu̱ á in tóo loho joho.
5 E o diabo, levando-o a um alto monte, mostrou-lhe em um instante todos os reinos do mundo.
6 A̱nda̱ já na̱cachi rí já xi̱hi̱n á: —Cande̱hé ndaja náhnu cúú ñuu ndúu ñuyíví ta ye̱he̱ sáhndá i̱ chuun nu̱ú ndaja táha̱n ña̱ ta cuu jasá i̱ ña̱ nu̱ yóhó jáchi̱ cuu jasá i̱ ña̱ yo nu̱ cúni̱ mí i̱ jasá i̱ ña̱.
6 E disse-lhe o diabo: Dar-te-ei todo este poder e a sua glória; porque foi entregue a mim, e o dou a quem eu quero.
7 Ta quia̱hva i̱ ña̱ nu̱u̱n tá ná caxítún nu̱ú i̱ caja cáhnún ye̱he̱ —na̱cachi rí xi̱hi̱n á.
7 Portanto, se tu me adorares, tudo será teu.
8 Joo na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ri̱ já cáchí a̱ já: —Satanás, cuáhán caxoo jáchi̱ já cáchí tu̱hun Ndióxi̱: “In túhún Ndióxi̱, xitohún ndítahan caja cáhnún ta in túhún mé á ndítahan caja ndívún nu̱u̱” —na̱cachi Jesús xi̱hín tiñáhá sa̱cua̱ha̱ cán.
8 E Jesus, respondendo, disse-lhe: Vai-te para trás de mim, Satanás; porque está escrito: Tu adorarás ao ­Senhor teu Deus, e só a ele tu servirás.
9 Tá na̱ndihi já ndáca tucu tiñáhá sa̱cua̱ha̱ cán Jesús na̱sa̱ha̱n rí ñuu Jerusalén xi̱hi̱n á. Ta na̱jándaa rí a̱ nu̱ jícó ji̱ni̱ veñu̱hu cáhnu ndáca̱a̱n cán já na̱cachi rí já xi̱hi̱n á: —Tá ta̱ jivi ndusa ja̱hyi Ndióxi̱ cúún jácana mún chí ni̱nu̱.
9 E ele o trouxe para Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse-lhe: Se tu és o Filho de Deus, lança-te daqui para abaixo;
10 Jáchi̱ nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ ndáa̱ in tu̱hun ña̱ cáchí a̱ já:
10 porque está escrito: Ele dará aos seus anjos ordem sobre ti, para te guardar;
11 — ausente —
11 e eles te sustentarão em suas mãos, para que em algum momento o teu pé nunca tropeces numa pedra.
12 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ri̱ já cáchí a̱ já: —Íin inga tucu nu̱ú na̱ca̱hyi̱ tu̱hun Ndióxi̱ ta cáchí a̱ já: “A̱ cóto ndojó tohún Ndióxi̱, xitohún” —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n rí cán.
12 E Jesus, respondendo, disse-lhe: Dito está: Tu não tentarás ao ­Senhor teu Deus.
13 Ña̱ cán quéa̱ na̱quee xóo tóo tiñáhá sa̱cua̱ha̱ nu̱ Jesús ta na̱quee rí cua̱ha̱n ri̱ jáchi̱ co̱ó na̱ñe̱he̱ íní ri̱ ndá quia̱hva coto ndojó chága̱ rí a̱.
13 E, acabando o diabo toda a tentação, ausentou-se dele por um tempo.
14 Ta ndaja coo na̱ndicó co̱o Jesús estado Galilea. Ta íin cua̱há ndée̱ a̱ jáchi̱ na̱ndicutú nda̱a̱ ínima̱ mé á xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱. Ta ndijáá ña̱yivi ndúu cán na̱casáhá na̱ cáha̱n na̱ sa̱ha̱ mé á.
14 E Jesus retornou para a Galileia no poder do Espírito, e ali a sua fama correu por toda a região ao redor.
15 Ta na̱casáhá a̱ jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi ini veñu̱hu in in ñuu na. Ta tócó ndihi na cáha̱n va̱ha na sa̱há ña̱ cája mé á.
15 E ele ensinava nas suas sinagogas, sendo glorificado por todos.
16 Tá na̱ndihi já cuanúhu̱ Jesús ñuu Nazaret nu̱ú na̱sahnu a. Ta mé qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná cán, na̱sa̱ha̱n mé á veñu̱hu. Ta na̱caja tá quia̱hva sá caja mé á já na̱nda̱ca̱ ndichi a cahvi a tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi.
16 E ele chegou a Nazaré, onde fora criado; e, segundo o seu costume, ele entrou na sinagoga no dia do shabat, e levantou-se para ler.
17 Na̱sa̱ha̱n na̱ libro na̱ca̱hyí profeta Isaías nu̱ á ña̱ ná cahvi a ña̱ nu̱ú na̱ ndúu veñu̱hu cán. Ta tá na̱suná a̱ libro cán já na̱ndiñe̱he̱ á nu̱ ndáa̱ ña̱ cáchí a̱ já:
17 E ali foi-lhe entregue o livro do profeta Isaías. E, tendo aberto o livro, achou o lugar em que estava escrito:
18 — ausente —
18 O Espírito do ­Senhor está sobre mim, porque me ungiu para pregar o evangelho aos pobres; ele enviou-me para curar aos quebrantados de coração, para pregar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, e para pôr em liberdade os oprimidos,
19 — ausente —
19 para pregar o ano aceitável do ­Senhor.
20 Tá na̱ndihi já na̱chicaji Jesús libro cán já na̱ndiquia̱hva mé á ña̱ nu̱ú da̱ cája chúun veñu̱hu cán ta na̱saco̱o a. Na̱ ñúhu veñu̱hu cán sánde̱hé na̱ nu̱ mé á.
20 E ele fechando o livro, o deu novamente ao ministro, e assentou-se. E os olhos de todos que estavam na sinagoga estavam fixos nele.
21 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Mé qui̱vi̱ viti na̱xini ndó na̱xi̱nu̱ co̱o nu̱ú tu̱hun na̱ca̱hyí Isaías sa̱nahá ndiva̱ha —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
21 E ele começou a dizer-lhes: Neste dia se cumpriu esta escritura em vossos ouvidos.
22 Ta ndijáá ña̱yivi cán cáha̱n va̱ha na sa̱ha̱ Jesús ta cátóntó na̱ sa̱há ña̱ ndató ndiva̱ha tu̱hun cáha̱n xi̱hi̱n ná. Já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún táhan na já cáchí na̱ já: —Á a̱ ju̱ú da̱ yóho cúú ja̱hyi José cán —cáchí na̱ cáha̱n xi̱hi̱n táhan na.
22 E todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que procediam de sua boca. E eles diziam: Não é este o filho de José?
23 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán já: —Cája i̱ cuéntá cúni̱ ndó cachi ndó tu̱hun yóho xi̱hín i̱: “Yo̱hó, da̱ cúú doctor ndaja va̱ha jihna mún.” Ta xi̱hín ña̱ yóho cúni̱ ndó cachi ndó xi̱hín i̱: “Ña̱ náhnu na̱xini jo̱ho nde̱ na̱cajún ñuu Capernaum cán, caja ña mé ñuu mún yóho ná cuni nde̱.”
23 E ele lhes disse: Certamente me direis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que nós temos ouvido do que tens feito em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 A̱nda̱ já na̱ca̱ha̱n chága̱ Jesús xi̱hi̱n ná já na̱cachi tucu a já: —Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ ni in túhún toho ña̱yivi co̱ ndíquehe va̱ha na profeta mé ñuu da.
24 E ele disse: Em verdade eu vos digo que: Nenhum profeta é aceito na sua própria terra.
25 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Tá na̱sahi̱in profeta Elías sa̱nahá já na̱sanduu cua̱há ri na̱ cuáa̱n tañu ña̱yivi Israel ta na̱ndoho ndiva̱ha ini na jáchi̱ na̱quixi in jo̱co ndeé ndiva̱ha sa̱há ña̱ co̱ó na̱cuun ja̱vi̱ ti̱xi u̱ni̱ cui̱a̱ java.
25 Mas em verdade eu vos digo que muitas viúvas existiam em Israel nos dias de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, e houve grande fome por toda a terra;
26 Joo co̱ó na̱chindahá toho Ndióxi̱ Elías ña̱ ná cu̱hu̱n da̱ chindeé da̱ na̱ ndúu nación Israel cán. Ña̱ na̱caja Ndióxi̱ quéa̱ na̱chindahá a̱ da̱ nu̱ú in ñá cuáa̱n na̱sahi̱in ñuu Sarepta yati ñuu Sidón cán.
26 mas a nenhuma delas Elias foi enviado, senão a Sarepta, uma cidade de Sidom, a uma mulher que era viúva.
27 Ta quia̱hva já na̱sahi̱in ri tiempo tá na̱sacuu Eliseo profeta. Mé tiempo cán na̱sanduu cua̱há na̱ na̱ndoho cue̱he̱ táhyi̱ nación Israel cán. Joo in túhún da̱ na̱ndaja va̱ha da̱ cán, da̱ naní Naamán, da̱ na̱quixi ñuu tóho̱ naní Siria —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
27 E muitos leprosos havia em Israel no tempo do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o sírio.
28 Tá na̱xini jo̱ho na̱ ñúhu veñu̱hu cán ña̱ na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná já na̱xo̱jo̱ ndiva̱ha ini na xi̱hi̱n á.
28 E todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, ficaram cheios de ira,
29 Já na̱ndicui̱ta na xi̱hi̱n á ta na̱tavá na̱ Jesús yuhú ñuu. Ta cán na̱jándaa na a̱ ji̱ni̱ yucú jícó nu̱ cánúu ñuu cán. Já na̱ca̱hán na̱ chindahá nihni na a̱ ja̱nda̱ ni̱nu̱.
29 e, levantando-se, expulsaram-no da cidade, e o levaram até o cume do monte em que a sua cidade estava edificada, para poderem precipitá-lo dali.
30 Joo na̱ya̱ha Jesús cua̱ha̱n nu̱ ná já na̱quee a cua̱ha̱n va.
30 Mas ele, passando pelo meio deles, seguiu o seu caminho,
31 A̱nda̱ já na̱quee Jesús cua̱ha̱n ñuu Capernaum, ña̱ ndáca̱a̱n estado Galilea. Ta cán na̱casáhá jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi mé qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná.
31 e desceu a Cafarnaum, uma cidade da Galileia, e os ensinava nos dias do shabat.
32 Ta chí cátóntó na̱ tá quia̱hva jána̱ha̱ Jesús nu̱ ná jáchi̱ cáha̱n mé á tátu̱hun in da̱ íin sa̱ha̱ cahnda chuun.
32 E eles maravilharam-se da sua doutrina; porque a sua palavra era com poder.
33 Mé ini veñu̱hu nu̱ ndáca̱a̱n Jesús jána̱ha̱ cán na̱sa̱ndaca̱a̱n in da̱ta̱a, da̱ ndáca̱a̱n in ínima̱ quini ini. Já na̱cayuhú ínima̱ quini cán nu̱ Jesús já cáchí ri̱ já:
33 E na sinagoga havia um homem que tinha o espírito de um demônio imundo, e gritava em alta voz,
34 —Jándacoo táji̱ nde̱he̱, Jesús, da̱ ñuu Nazaret. Ndá cuéntá quéa̱ quíhvi nuún xi̱hín nde̱. A̱ vásún jándihún sa̱há nde̱. Sa̱ xíni̱ va̱ha i̱ yo̱hó ta cánda̱a̱ cáxí ini i̱ ña̱ cúún in da̱ yi̱i̱ na̱chindahá Ndióxi̱ —na̱cachi ínima̱ quini cán xi̱hi̱n Jesús.
34 dizendo: Deixa-nos sozinho; o que temos nós em comum contigo, ó Jesus de Nazaré? Vieste para nos destruir? Eu sei quem tu és: O Santo de Deus.
35 A̱nda̱ já na̱casáhá Jesús jána̱ni a ínima̱ quini ndáca̱a̱n ini da̱ta̱a cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ri̱: —Caji yúhu̱n ta janí da̱ yóho —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ri̱. Tá na̱cachi a já chí na̱jándacava rí quini da̱ta̱a nu̱ú na̱ cán já na̱queta rí ini da̱ cán. Ta co̱ó na̱caja rí ni in ña̱ núu xi̱hi̱n dá.
35 E Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te, e sai dele! E quando o demônio o jogou no meio, saiu dele, e não o feriu.
36 Tócó ndihi ña̱yivi na̱sanduu cán na̱yi̱hví ndiva̱ha na. Ta já na̱casáhá cáchí xi̱hi̱n táhan na já: —Íin ndiva̱ha sa̱há tu̱hun cáha̱n Jesús yóho jáchi̱ xi̱hín ña̱ cáha̱n da̱ sáhndá da̱ chuun xi̱hi̱n ndée̱ dá ta tává da̱ ínima̱ quini ta chí quée rí cua̱ha̱n ri̱ —na̱cachi xi̱hi̱n táhan na̱ cán.
36 E todos se admiraram, e falavam entre si, dizendo: Que palavra é esta? Pois com autoridade e poder ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Ta níí cúú ñuu válí cán na̱ndicui̱ta nuu tu̱hun sa̱ha̱ Jesús.
37 E a sua fama percorria por todos os lugares ao redor daquela região.
38 A̱nda̱ já na̱quee Jesús veñu̱hu cán já cua̱ha̱n vehe in da̱ naní Simón. Tá na̱xi̱nu̱ a̱ cán já na̱qui̱hvi a ini vehe da. Ta na̱xini a ña̱ quíhvi̱ ñá cúú xo̱jo Simón cán, ña̱ chíca̱a̱n cáhni̱ ndeé ña̱. Chí na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Jesús ña̱ ná ndaja va̱ha mé á ña̱.
38 E ele levantando-se da sinagoga, entrou na casa de Simão. E a mãe da esposa de Simão estava acometida por uma febre alta, e eles pediram-lhe por ela.
39 A̱nda̱ já na̱cayati Jesús nu̱ ña̱ já na̱sahnda chuun nu̱ú cue̱he̱ cán ña̱ ná quee a. Já na̱ndindaa ña̱ chíca̱a̱n cáhni̱ á ña̱ chí i̱vi̱ la̱á na̱ndico̱o ñá já na̱casáhá cája ndíví ñá ña̱ cuxu na.
39 E, inclinando-se para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e, levantando-se imediatamente, ela os serviu.
40 Tá na̱que̱ta nuu ca̱ndii mé qui̱vi̱ cán já ñéhe ña̱yivi na̱ quíhvi̱ ndúu nu̱ ná na̱xi̱nu̱ na̱ nu̱ Jesús. Tá nu̱ú cue̱he̱ na̱sa̱ndoho na̱ cán ta tá na̱chinúu Jesús ndáha̱ á ji̱ní in in na já na̱ndiva̱ha na na̱caja mé á.
40 Ora, quando o sol estava se pondo, trouxeram-lhe todos que estavam enfermos com diversas doenças; e ele impondo as mãos sobre cada um deles, os curava.
41 Ta cua̱ha̱ táhan na̱ quíhvi̱ cán na̱cana ínima̱ quini ini na na̱caja mé á. Ta tá quéta rí quini cán já cáyuhú cóhó ri̱ nu̱ Jesús já cáchí ri̱ já: —Yóhó cúún in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱ —cáchí ri̱ xi̱hi̱n Jesús. Joo na̱jána̱ni Jesús ínima̱ quini cán ta co̱ cúni̱ a̱ quia̱hva ña̱ma̱ni̱ ña̱ ná ca̱ha̱n ri̱ jáchi̱ xíni̱ va̱ha rí cán ña̱ cúú mé á Cristo, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi.
41 E também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Cristo, o Filho de Deus. E ele, repreendendo-os, não os deixava falar; porque eles sabiam que ele era o Cristo.
42 Tá na̱ti̱vi inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱quee Jesús ñuu cán ta cua̱ha̱n in nu̱ cáa xóo. Joo na̱casáhá ña̱yivi ndínducú na̱ mé á ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ na̱ nu̱ íin a jáchi̱ cúni̱ na̱ caji na nu̱u̱ á ná a̱ jándacoo a na̱.
42 E quando já era dia, ele partiu e foi para um lugar deserto; e a multidão o procurava, e vindo a ele, tentavam impedi-lo de retirar-se deles.
43 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná: —Ndítahan nu̱ú i̱ cu̱hu̱n i̱ ca̱xi tu̱hun i̱ xi̱hín ña̱yivi ndúu java ga̱ ñuu ña̱ va̱xi qui̱vi̱ cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná. Jáchi̱ chuun yóho na̱chindahá Ndióxi̱ ye̱he̱ va̱xi i̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
43 E ele disse-lhes: Eu também necessito pregar o reino de Deus para outras cidades; porque para isso eu fui enviado.
44 Chí na̱xi̱ca nuu Jesús jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi ini veñu̱hu estado Galilea cán.
44 E ele pregava nas sinagogas da Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.