Mateus 13

Monkole NT (MKL_SIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Si ɑjɔ ɑkɑ̃u bɛ mɑ́, Jesu í fitɑ hɑi kpɑsɛ̃ í koo í bubɑ itĩi tenku.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Nɔ zɑmɑɑ nlɑ nlɑ ɡɔ í tɔtɔɔ siɛ. Ŋɔi í lɔ ɑkɔi inyi ɡɔ í bubɑ ku bɑ ku kɔ ŋɑ si cio. Nɔ zɑmɑɑu fei wɑ leekĩ itĩ tenkuu bɛ.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ mii nkpɔ do mɔndɑ. Í ni, mɔkɔ ɡɔ í fitɑ wɑ fɑ̃ dimi.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Si bɛi wɑ fɑ̃ dimiu, ŋɔi ɡɔɡɔ ŋɑ ɑ̀ cuku si kpɑ̃ɑ nɔ yɛi ŋɑ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ jɔɔ.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Nɔ ɡɔɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ cuku si ilɛ iyi í nɛ kutɑ, tenɡi bii sɑ̃ɑ kù kpɔ. Nɔ í fitɑ bɛ ɡbɑkɑ̃ si nɑ iyi í jɔ̀ sɑ̃ɑ kù lɑ bɛ.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Ammɑ iyi inunu wɑ ce, ŋɔi í joo nɔ í ɡbɛ, domi icɑ̃ɛ kù mi lɛlɛ.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Gɔɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ cuku si inɔ ɑɡũ ŋɑ. Ŋɔi ɑɡũ ŋɑu ɑ̀ dede siɛ ɑ̀ biiɛ ɑ̀ kpɑɑ.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Nɔ ɡɔɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ cuku si ilɛ jiidɑ nɔ ɑ̀ bí. Gɔɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɛ iju cĩɔ, ɡɔɡɔ ŋɑ mɔ kitɑ, ɡɔɡɔ ŋɑ mɔ kuntɑɑ.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Iyi Jesu í kpɑ mɔndɑu í tɑ̃ ŋɔi í ni, inɛ iyi í nɛ itĩ iyi ɑ́ ɡbɔò ide, ku ɡbɔ.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, nɑ mii í ce ì yɑ mɑɑ sɔ̃ inɛ ŋɑ ide do mɔndɑ.
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛi Ilɑɑɔ̃ í jɔ̀ ì mɑ̀ ɑsiii bommɑɛ ŋɑ. Ammɑ kù jɔ̀ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe ŋɑu ɑ mɑ̀ɑ.
11 Jesus respondeu:
12 Inɛ iyi í nɛ, nŋui ɑ̀ yɑ kɔ̃ɔɑ si, nɔ kunɛu ku lɑ. Ammɑ inɛ iyi kù nɛ, bɑɑ keeke iyi í nɛu ɑ̀ yɑ ɡbɑɑi mɑ́.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Inɛ ŋɑu, ɑ̀ yɑ mɑɑ cɔ ilu ɑmmɑ ɑ kù wɑɑ yɛ, nɔ ɑ̀ wɑɑ sɔ̃ ŋɑ ide ɑmmɑ ɑ kù wɑɑ ɡbɔ yɑɑseɛ. Nɑ ŋɔi i jɔ̀ ǹ yɑ n mɑɑ n sɔ̃ ŋɑ ide do mɔndɑ.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Mii iyi í bɑ ŋɑu bɛ Ezɑi í tɑko í ce wɑliiɛ í ni,
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 — ausente —
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Ammɑ Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑu í ni, iŋɛ ilu inɔ didɔ̃ ŋɑi, si nɑ iyi í jɔ̀ iju nŋɛ wɑ yɛ ilu, nɔ itĩ nŋɛ wɑ ɡbɔ ide mɑ́.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, wɑlii do inɛ nkpɔ iyi wɑ jirimɑ idei Ilɑɑɔ̃, ɑ̀ bi ɑŋɑ ɑ̀ yɛ mii iyi ì wɑɑ yɛu ihɛ̃ ŋɑ, ɑmmɑ ɑ kù yɔɔ. Nɔ ɑ̀ bi ɑŋɑ ɑ ɡbɔ mii iyi ì wɑɑ ɡbɔu ihɛ̃ ŋɑ, ɑ kù nɔ ɑ kù ɡbɔɔ.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, i de itĩ i ɡbɔ yɑɑsei mɔndɑi woo ɡbɛ̃u ŋɑ.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Inɛ iyi wɑ ɡbɔ idei bommɑi Ilɑɑɔ̃ nɔ kù ɡbɔ yɑɑseɛ, í yɛi bɛi kpɑ̃ɑ bii dimiu í cuku. Seetɑm inɛ lɑɑlɔui, i yɑ nɑɑ ku nyɑ ide iyi ɑ̀ ɡbɛ̃ si idɔɛ.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Inɛ mɔ iyi í yɛ bɛi ilɛ kutɑ bii dimiu í cukuu, bii wɑ ɡbɔ ideu ɡbɑkɑ̃ í yɑ ɡbɑɑi do inɔ didɔ̃.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Ammɑ ci yɑ jɔ̀ ideu ku ce icɑ̃ jiidɑ si idɔɛ, nɔ kɑɑ yɔkɔ ku leekĩ ku kpɛ. Bii wɑhɑlɑ ɡɔ í dede, wɑlɑkɔ ijuukpɑ̃ ɡɔ nɑ irii ideu, í yɑ fũsi ɑwɔi ɡbɑkɑ̃.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Inɛ mɔ iyi í ɡbɑ ideu bɛi si ilɛ ku nɛ ɑɡũ ŋɑu, wɑ ɡbɔ ideu ɑmmɑ lɑsɑbu bututui mii ŋɑ iyi wɑ bitɑndiɛ do fiɑ ku bi iyi wɑ dĩ ijuɛ, ɑŋɑi ɑ̀ wɑɑ ɡɑnji ideu ku ce icɛ si inɛɛu.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Inɛ mɔ iyi í ɡbɑ ideu bɛi si ilɛ jiidɑ, nŋui í jɛ inɛ iyi wɑ ɡbɔ ideu nɔ í ɡbɔɔ do yɑɑseɛ, nɔ í so iso. Bi inɛ ɡɔ ŋɑ, dimiu í so iso cĩɔ, inɛ ɡɔ ŋɑ kitɑ, inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ kuntɑɑ.
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Nɔ Jesu í kpɑ nŋɑ mɔndɑ mɑ́ í ni, fɑɑji iyi wɑ fɔ idei bommɑi Ilɑɑɔ̃ wee. Mɔkɔ ɡɔi í koo í ɡbɛ̃ dimi jiidɑ si ilɛɛ.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Ammɑ idũ si wɑɑti iyi inɛ fei wɑ sĩ njoo, ŋɔi mbɛɛi mɔkɔu í nɑɑ í ɡbɛ̃ɑ fɔfɔ lɑɑlɔsi inɔ ilɛɛ nɔ í nɛɛ.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Nɔ dimi jiidɑu í fitɑ, wɑ lɑ, nɔ í bí. Fɔfɔ lɑɑlɔu mɔ í fitɑ, nɔ ɑŋɑ fei ɑ̀ lɑ ɑjɔ.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Ŋɔi ɑmɑɑcɛɛ ŋɑu ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, lɑfɛ̃ɛ, í jɔ dimi jiidɑi ì ɡbɛ̃ si ilɛɛ yɑ. To, nɔ hɑi iwoi fɔfɔ lɑɑlɔu ihɛ̃ í fitɑ wɑ mɑ́.
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ í ni, mbɛɛ ɡɔi í coo. Nɔ ɑmɑɑcɛɛ ŋɑu ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, ì bi kɑɑ loɡoo fɔfɔ lɑɑlɔu?
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Nɔ í ni, ɑɑwo. Bii ì wɑɑ bi i loɡoo fɔfɔ lɑɑlɔu bii i kù lɑɑkɑi ŋɑ ɑɑ nɑ i tɔtɔɔ i loɡooò dimi jiidɑu ŋɑ.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 I jɔ̀ ɑŋɑ fei ɑ dede nŋɑ hee bii kumuɛ í to. Wɑɑti bɛɛbɛ ɑn sɔ̃ woo mu ŋɑu ɑ kpɑ fɔfɔ lɑɑlɔu titɑ̃ ɑ dũu ɑ dɑsi inɑ, ɑ bɛi ɑ tɔtɔɔ dimi jiidɑu ɑ dɑsi suum.
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Nɔ Jesu í kpɑ nŋɑ mɔndɑ ɡɔ mɑ́ í ni, bommɑi Ilɑɑɔ̃ í yɛi bɛi nɡboi mutɑɑdi iyi inɛ ɡɔ í so í ɡbɛ̃ si ilɛɛ.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Nɡbou í kere í re nɡbo ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe fei, ɑmmɑ bii ɑ̀ ɡbɔ̃ɔ, nŋui í yɑ fitɑ ku lɑ́ ku re ɑmɑ jĩi fei, hee yɛi ŋɑ ɑ̀ yɑ mɑɑ ce ɑntɛ si ɑmɑɑwɔɛ ŋɑ.
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Nɔ Jesu í kpɑ nŋɑ mɔndɑ ɡɔ mɑ́ í ni, bommɑi Ilɑɑɔ̃ í yɛi bɛi lefee iyi ɑbo ɡɔ í so í dɑsi iyɑfũi pɛ̃ɛ ɡũɑ mɛɛtɑ, nɔ fei í dede í kpɑnte.
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Ide ŋɑu bɛ fei sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ do mɔndɑi Jesu í sɔ̃ zɑmɑɑu, ci yɑ fɔ ide iyi kù jɛ do mɔndɑ.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Bɛɛbɛi idei inɛ ɑkɑ̃i wɑlii ŋɑu í ce iyi í ni,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Jesu í jɔ̀ zɑmɑɑu nɔ í koo í lɔ kpɑsɛ̃. Nɔ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ bɔ bi tɛɛ ɑ̀ ni, sisi nwɑ yɑɑsei mɔndɑi fɔfɔ lɑɑlɔu.
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Nɔ í jɛ nŋɑ í ni, inɛ iyi í ɡbɛ̃ dimi jiidɑu ɑmu Amɑi Amɑnɛi.
37 Jesus respondeu:
38 Ilɛui í jɛ ɑndunyɑ. Dimi jiidɑu mɔ, nŋui í jɛ inɛi bommɑi Ilɑɑɔ̃ ŋɑ. Fɔfɔ lɑɑlɔu nŋui í jɛ inɛi Seetɑm ŋɑ.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Mbɛɛ iyi í ɡbɔ̃ɔ nŋui í jɛ Seetɑm. Ajɔi kumuu mɔi í jɛ ɑjɔ iyi ɑndunyɑ ɑ́ kpɑ iri, nɔ woo mu ŋɑu mɔ ɑŋɑi ɑ̀ jɛ ɑmɑlekɑ ŋɑu.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Nɔ si bɛi ɑ̀ yɑ kpɑ fɔfɔ lɑɑlɔu ɑ dɑsi inɑu, bɛɛbɛ mɔi ɑ́ jɛ si ɑjɔ iyi ɑndunyɑ ɑ́ kpɑ iri.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Amu Amɑi Amɑnɛ, ɑn bɛ ɑmɑlekɑm ŋɑ wɑ ɑ nɑ ɑ nyɑ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ dɑsi inɛ ŋɑ kurɑrɑ do woo ce lɑɑlɔ ŋɑu ɑ tekĩò ŋɑ hɑi tenɡi bii ɑn nɑ n jɛ bommɑm,
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 nɔ ɑ dɑsi ŋɑ inɑ iyi ci yɑ ku. Tenɡi bɛi ɑɑ lesi ɑwɔ si iri ɑ kpɑtɑò.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Nɔ wɑɑti bɛɛbɛ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ dɛ idɔɔbii Ilɑɑɔ̃ ku ce ɑɑ mɑɑ mɑ́ inyɑi bɛi inunu si bommɑi Ilɑɑɔ̃ Bɑɑ nŋɑ. Inɛ iyi í nɛ itĩ iyi ɑ́ ɡbɔò ide, ku ɡbɔ.
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 Nɔ Jesu í ni mɑ́, mɔndɑ ɡɔ iyi wɑ fɔ idei bommɑi Ilɑɑɔ̃ wee. Ajɔ nŋu ɡɔ inɛ ɡɔ í koo í kɑ̃si ɑmɑni iyi wɑ sinɡɑ si inɔ ilɛ. Iyi í yɔɔ nɔ í teese í sinɡɑɛ mɑ. Nɔ í nɛ do inɔ didɔ̃ í koo í tɑ mii iyi í nɛ fei, nɔ í nɑɑ í rɑ ikou.
44 — O
45 Jesu í ni, bommɑi Ilɑɑɔ̃ í yɛi mɑ́ bɛi lɛɡɛ jiidɑ ŋɑ iyi woo nyɑ sĩɑ ɡɔ wɑ dɛ.
45 — O
46 Iyi í yɛ ɑkɑ̃ iyi í jɛ jiidɑ ti fiɑ nkpɔ ɡɔ, nɔ í koo í tɑ mii iyi í nɛ fei í nɑɑ í rɑɑ.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 Jesu í ni mɑ́, bommɑi Ilɑɑɔ̃ í yɛi mɑ́ bɛi tɑɑo iyi ɑ̀ sɔsi inɔ inyi ku mu cɛ̃ɛ dimi ikɑ̃ ikɑ̃ fei.
47 — O
48 Bii í mu cɛ̃ɛ ŋɑu í tɑ̃, sɔɔkɔ ŋɑu ɑ̀ yɑ fɑɑ wɑ icei. Nɔ ɑ bubɑ ɑ cicɑ cɛ̃ɛ jiidɑ ŋɑu ɑ dɑsi kɔlɔ, cɛ̃ɛ ŋɑ iyi ɑ kù ce ncɛɛu mɔ nɔ ɑ nikɑ̃ ŋɑ.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Nɔ bɛɛbɛ mɔi ɑ́ yɛ si iri ku kpɑi ɑndunyɑ. Amɑlekɑ ŋɑ ɑɑ nɑ ɑ nyɑ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ ce lɑɑlɔ hɑi si inɔi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ ce idɔɔbii Ilɑɑɔ̃,
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 ɑ dɑsi ŋɑ inɑ iyi ci yɑ ku. Bɛi ɑɑ lesi ɑwɔ si iri ɑ kpɑtɑ.
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Jesu í bee ŋɑ í ni, ì ɡbɔ yɑɑsei ideu fei ŋɑ? Nɔ ɑ̀ jɛ ɑ̀ ni, oo.
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, bɛɛbɛ mɔi, woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ bɑɑ yoomɑ fei iyi í bɑɑ í jɛ inɛ iyi í mɑ̀ idei bommɑi Ilɑɑɔ̃, í yɛi bɛi ilu kpɑsɛ̃ ɡɔ iyi wɑ nyɑ mii titɔ̃ ŋɑ do mii nwo ŋɑ hɑi si ɑmɑniɛ.
52 Jesus disse:
53 Iyi Jesu í kpɑ nŋɑ mɔndɑ ŋɑu bɛ í tɑ̃, nɔ í nɛ hɑi bɛ.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Í bɔ ilu bii í jɛ ɑmɑ. Iyi í to bɛ í lɔsi ku kɔ inɛ ŋɑ si cio ile bii ɑ̀ yɑ mɑɑ ce kutɔtɔɔ hee inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ ɡbɔ ideɛ ŋɑu ɑ̀ nɑ ɑ̀ biti. Nɔ ɑ̀ wɑɑ ni, hɑi iwoi inɛɛu ihɛ̃ í bɑ dimii bisiu ihɛ̃ wɑ. Bɛirei í ce wɑ ceò mɑɑmɑɑke ŋɑu ihɛ̃.
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Í jɔ ɑmɑi woo ɡbe jĩi nɔu mbɛ yɑ. Kù jɛ iyeɛi ɑ̀ yɑ kpe Mɑɑriu? Zɑɑki do Zozɛfu do Simɔɔ do Zudu ŋɑ si ɑ̀ jɛ ifɔɛ ŋɑ?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Awɑò wecĩɛ ŋɑ fei si ɑ̀ wɑ ihɛ̃ bɑ. Bii bɛɛbɛi nɔ hɑi iwoi í bɑ ɡbuɡbɑ̃u ihɛ̃ fei wɑ.
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 To, lɑsɑbu nŋu ŋɑu bɛi í ɡɑnji ŋɑ ɑ dɑsiɛ nɑɑnɛ. Nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, kù nɛ bii wɑlii ci yɑ nɛ bɛɛrɛ bii kù jɛ si ilɛi ideɛ do si kpɑsɛ̃ɛ.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Kù nɔ kù ce mɑɑmɑɑke nkpɔ bɛ si nɑ iyi í jɔ̀ ɑ kù dɑsiɛ nɑɑnɛ.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.