Mateus 12

Monkole NT (MKL_SIM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Si ɑnyii ɑjɔ minji, ɑjɔi kusĩmi ɡɔ, Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ too kɔɔi ilɛ ɡɔ. Nɔ wee ɑri wɑ kpɑ mɔcɔɛ ŋɑu ŋɔi ɑ̀ wɔ ɑmɑɑjɛ iyi ɑ̀ ɡbɛ̃ si ilɛu ɑ̀ nunu ijuɛ si ɑwɔ ɑ̀ wɑɑ ŋɔ.
1 Naquele tempo, passou Jesus pelas searas, em um sábado; e os seus discípulos, tendo fome, começaram a colher espigas e a comer.
2 Wee Fɑrisi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɑ bɛ. Iyi ɑ̀ yɔɔ ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni, cɔ, mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ ce mii iyi ɑ kù nɛ kpɑ̃ɑi ku ce si ɑjɔi kusĩmi.
2 E os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer num sábado.
3 Ammɑ Jesu í jɛ nŋɑ í ni, i kù cio mii iyi Dɑvidi í ce si wɑɑti iyi ɑri wɑ kpɑ nŋu do inɛɛ ŋɑ?
3 Ele, porém, lhes disse: Não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os que com ele
4 Í lɔ kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ nɔ í so pɛ̃ɛ iyi ɑ̀ jilɛɑ Ilɑɑɔ̃ í jɛ, nŋu do inɛɛ ŋɑ. Nɔ wee ɑ kù nɛ kpɑ̃ɑi pɛ̃ɛu ku jɛ, í ɡbe woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ ɑŋɑ ɑkɑ̃.
4 Como entrou na Casa de Deus e comeu os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem aos que com ele
5 Mɑ̀ i kù cioɛ si tiɑi woodɑi Moizi ŋɑ iyi si ɑjɔi kusĩmi woo wee ŋɑ iyi ɑ̀ yɑ nɛ icɛ si kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ ɑ kù wɑɑ jirimɑ ɑjɔi kusĩmi? Do nŋu fei, ɑ kù jɛ ilu tɑɑle ŋɑ.
5 Ou não tendes lido na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa?
6 Ammɑ ɑn sɔ̃ ŋɛ iyi inɛ ɡɔ í wɑ ihɛ̃ iyi í nɛ bɛɛrɛ í re kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃.
6 Pois eu vos digo que está aqui quem é maior do que o templo.
7 Kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ fɔ í ni, Ilɑɑɔ̃ í ni, ǹ bi i ce ɑrɑɑrei njɛ ŋɑ ku re i ceem kuwee. Bii í jɛ ì mɑ̀ yɑɑsei ideu bɛ ŋɑ wo i kɑɑ mɑɑ yɛ tɑɑlei hɑi nɛ tɑɑle ŋɑ.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero e não sacrifício, não condenaríeis os inocentes.
8 Nɔ ɑɑ mɑ̀ ŋɑ iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛi ǹ jɛ inɛ nɡboi ɑjɔi kusĩmi.
8 Porque o Filho do Homem até do sábado é Senhor.
9 Nɔ Jesu í nɛ hɑi bɛ í koo í lɔ ile bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔu.
9 E, partindo dali, chegou à sinagoga deles.
10 Wee mɔkɔ ɡɔ í wɑ bɛ, ɑwɔ ɑkɑ̃ɛ í ku í ɡbɛ. Nɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛu ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, woodɑ í nɑ inɛ kpɑ̃ɑ ku jɔ̀ inɛ ku bɑ iri si ɑjɔi kusĩmi? À wɑɑ fɔ bɛɛbɛi ku bɑ ɑ yɛ tɑɑleɛ.
10 E estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada; e eles, para acusarem Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Nɔ Jesu í jɛ nŋɑ í ni, bii inɛ ɡɔ nŋɛ í nɛ ɑnɡudɑ̃ ɑkɑ̃ nɔ í koo í dɑsi inɔ isɑ bɑɑ bii ɑjɔi kusĩmii, lɑfɛ̃ɛ kɑɑ nyɑɑ?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não lançará mão dela e a levantará?
12 Amɑnɛ í bɛi í re ɑnɡudɑ̃ hee bii í jĩ. Nɑ nŋu, inɛ í nɛ kpɑ̃ɑ ku ce mii jiidɑ si ɑjɔi kusĩmi.
12 Pois quanto mais vale um homem do que uma ovelha? É, por consequência, lícito fazer bem nos sábados.
13 Nɔ Jesu í sɔ̃ mɔkɔu í ni, tɛ ɑwɔɛ. Iyi í tɔɔ nɔ í bɑɑ dee dee bɛi ɑwɔ ɑkɑ̃u mɑ́.
13 Então disse àquele homem: Estende a mão. E ele a estendeu, e ficou sã como a outra.
14 Ŋɔi Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ fitɑ ɑ̀ koo ɑ̀ wɑɑ busi njɛ bɛi ɑɑ ce ɑ kpɑò Jesu.
14 E os fariseus, tendo saído, formaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Ammɑ Jesu í mɑ̀ si ŋɑ nɔ í nɛ hɑi bɛ. Jesui í jɛ woo ce icɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑ Wɑɑti iyi Jesu wɑ nɛ, zɑmɑɑ nlɑ nlɑ ɡɔ í tooɛ. Nɔ í jɔ̀ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ jɛ bɔ̃ɔ ŋɑ fei ɑ̀ bɑ iri.
15 Jesus, sabendo isso, retirou-se dali, e acompanhou-o uma grande multidão de gente, e ele curou a todos.
16 Ammɑ í sɔ̃ ŋɑ í kɔnkɔn du ŋɑ í ni ɑ mɑɑ̀ sɔ̃ inɛ ɡɔ inɛ iyi nŋu í jɛ.
16 E recomendava-lhes rigorosamente que o não descobrissem,
17 Í jɔ̀ ɑ̀ bɑ iri ku bɑ ide iyi wɑlii Ezɑi í fɔu ku kɔ̃, iyi í ni,
17 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías, que diz:
18 — ausente —
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu Espírito, e anunciará aos gentios o juízo.
19 — ausente —
19 Não contenderá, nem clamará, nem alguém ouvirá pelas ruas a sua voz;
20 — ausente —
20 não esmagará a cana quebrada e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo.
21 — ausente —
21 E, no seu nome, os gentios esperarão.
22 Si ɑnyii nŋu, ɑ̀ nɑɑ Jesu mɔkɔ ɡɔ wɑ iyi inɛi inɔɔko í jɔ̀ í fɛɛju nɔ í dekĩ. Nɔ Jesu í fɑɑbɑ inɛɛu, í jɔ̀ wɑ yɛ ilu nɔ wɑ fɔ ide.
22 Trouxeram-lhe, então, um endemoninhado cego e mudo; e, de tal modo o curou, que o cego e mudo falava e via.
23 Nɔ zɑmɑɑu fei í biti ɑ̀ wɑɑ ni, debɛi, ɑ́ jɛ tɔkui Dɑvidiu mbɛ.
23 E toda a multidão se admirava e dizia: Não é este o Filho de Davi?
24 Ammɑ iyi Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu, ŋɔi ɑ̀ ni, mɔkɔu ihɛ̃ wɑ lele inɛi inɔɔko ŋɑi do ɡbuɡbɑ̃i Bɛɛlizebuu. ilɑɑlu nŋɑ.
24 Mas os fariseus, ouvindo isso, diziam: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Si bɛi Jesu í mɑ̀ lɑsɑbu nŋɑ, ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ í ni, bommɑ iyi inɛɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ jɑ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ ɑ́ nɑ ku ɡbe nɡbɛ. Bɛɛbɛ mɔi ilu wɑlɑkɔ kpɑsɛ̃ ɡɔ iyi inɛɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ jɑ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ kɑɑ nɑ ku kpɛ.
25 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Nɑ nŋu, bii Seetɑm wɑ lele ɑrɑɛ, wɑ ce iɡũ do ɑrɑɛi, bommɑɛ kɑɑ kpɛ.
26 E, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seu reino?
27 Bii í jɛ do ɡbuɡbɑ̃i Bɛɛlizebuui ǹ wɑ n leleò inɛi inɔɔko ŋɑ, to, do ɡbuɡbɑ̃i yooi mɔcɔ nŋɛ ŋɑ mɔ ɑ̀ wɑɑ leleò ŋɑ. Debɛi ɑŋɑ tɑkɑ nŋɑ ɑɑ yɛ tɑɑle nŋɛ.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam, então, os vossos filhos? Portanto, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Ammɑ bii do ɡbuɡbɑ̃i Hundei Ilɑɑɔ̃i ǹ wɑ n leleò inɛi inɔɔko ŋɑu, nŋu bɛ wɑ nyisi iyi Ilɑɑɔ̃ í sinti ku jɛ bommɑɛ si ɑnini nŋɛ.
28 Mas, se eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, é conseguintemente chegado a vós o Reino de Deus.
29 Bɛirei inɛ ɑ́ ce ku lɔ kpɑsɛ̃i inɛ iyi í nɛ ɡbuɡbɑ̃ ku coo ile bii kù jɛ í tɑko í dĩ ilu ɡbuɡbɑ̃u. Ammɑ bii í dũu ɑ́ yɔkɔ ku coo ile.
29 Ou como pode alguém entrar em casa do e furtar os seus bens, se primeiro não manietar o valente, saqueando, então, a sua casa?
30 Inɛ iyi kù jɛ tom, mbɛɛm nii. Inɛ iyi kù wɑɑ bɑm ku tɔtɔɔ, wɑ fɑnɡɑɑɛi.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 Nɑ ŋɔi í ce ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, Ilɑɑɔ̃ ɑ́ yɔkɔ ku kpɑ idei dulum do ɑrɑbu fei. Ammɑ inɛ iyi wɑ bu Hundei Ilɑɑɔ̃, kɑɑ bɑ ɑ kpɑ idei dulum dɛɛ pɑi.
31 Portanto, eu vos digo: todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada aos homens.
32 Bii ɑmɑnɛ wɑ fɔ lɑɑlɔi Amɑi Amɑnɛ Ilɑɑɔ̃ ɑ́ yɔkɔ ku kpɑ idei dulum dɛɛ. Ammɑ inɛ iyi wɑ fɔ tɑɑlei Hundei Ilɑɑɔ̃ kɑɑ bɑ ɑ kpɑ idei dulum ndɛɛ hɑi nnyi hee do ɑlɑ fei.
32 E, se qualquer disser
33 Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ɑ̀ yɑ mɑ̀ jĩii hɑi si isoɛ. Jĩi jiidɑ iso jiidɑi í yɑ so, ɑmmɑ jĩi lɑɑlɔ, iso lɑɑlɔi í yɑ so.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e o seu fruto, bom, ou dizeis que a árvore é má e o seu fruto, mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Iŋɛ inɛ buu ŋɑi bɛi njo wukuku. Iŋɛ inɛ lɑɑlɔ ŋɑ, bɛirei ɑɑ ce i fɔ ide jiidɑ ŋɑ. Mii iyi wɑ kɔ̃ si idɔɛ nŋui ɡɛlɛɛ í yɑ fɔ.
34 Raça de víboras, como podeis vós dizer boas
35 Inɛ jiidɑ ide jiidɑi í yɑ fɔ. Nɔ ide jiidɑu í yɑ nɑɑi hɑi si ide jiidɑ iyi wɑ sinɡɑ si idɔɛ. Bɛɛbɛ mɔi inɛ lɑɑlɔ ide lɑɑlɔi í yɑ fɔ. Nɔ ide lɑɑlɔu mɔ í yɑ nɑɑi hɑi si ide lɑɑlɔ iyi wɑ sinɡɑ si idɔɛ.
35 O homem bom tira boas
36 An sɔ̃ ŋɛ, ide nfe iyi inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ fɔ fei, Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑ ku bee ŋɑ si ɑjɔi kiitiu,
36 Mas eu vos digo que de toda palavra ociosa que os homens disserem hão de dar conta no Dia do Juízo.
37 domi hɑi si ideɛi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ kiitiɛ, nɔ ku kpeɛ hɑi nɛ tɑɑle wɑlɑkɔ ilu tɑɑle.
37 Porque por tuas palavras serás justificado e por tuas palavras serás condenado.
38 Ŋɔi woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ do Fɑrisi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni, Mɛɛtu, ɑ̀ bi i ce mɑɑmɑɑke ɡɔ iyi ɑ́ nyisi wɑ iyi Ilɑɑɔ̃i í bɛɛ wɑ.
38 Então, alguns dos escribas e dos fariseus tomaram a palavra, dizendo: Mestre, quiséramos ver da tua parte algum sinal.
39 Ammɑ Jesu í jɛ nŋɑ í ni, inɛ lɑɑlɔi nsɛi ŋɑ iyi ɑ kù wɑɑ leekĩ do Ilɑɑɔ̃ nŋu ɑkɑ̃, mɑɑmɑɑkei ɑ̀ yɑ mɑɑ bi, ɑmmɑ mɑɑmɑɑke ɡɔ kù wɛɛ iyi ɑɑ nyisi ŋɑ mɑ́ bii kù jɛ ti wɑlii Zonɑsi,
39 Mas ele lhes respondeu e disse: Uma geração má e adúltera pede
40 domi si bɛi Zonɑsi í ce dɑsɑ̃ mɛɛtɑ do idũ mɛɛtɑ si inɔi cɛ̃ɛ nlɑu, bɛɛbɛ mɔi Amɑi Amɑnɛ ɑ́ ce dɑsɑ̃ mɛɛtɑ do idũ mɛɛtɑ si bɑlɛ.
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre da baleia, assim estará o Filho do Homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Si ɑjɔi kiitiu, inɛi Ninivu ŋɑ ɑɑ dede si inɛi nnyi ŋɑ ɑ yɛ tɑɑle nŋɑ, si nɑ iyi í jɔ̀ ɑ̀ kpɑɑsi idɔ nŋɑ nɑ wɑɑzoi Zonɑsi. Wee nsɛi inɛ iyi wɑ sɔ̃ ŋɛ ideu ihɛ̃ í re Zonɑsi.
41 Os ninivitas ressurgirão no Juízo com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis que
42 Si ɑjɔi kiitiu, ilɑɑlu inɑɑbo iyi í nɑɑ hɑi ɑwɔ cɑnɡɑi kpɑ̃ɑi inunu ɑ́ dede si inɛi nnyi ŋɑ ku yɛ tɑɑle nŋɑ, si nɑ iyi í jɔ̀ hɑi jĩijĩi í dede í nɑɑ ku ɡbɔ idei bisii Sɑlomɔɔ, ilɑɑlu nlɑu. Nɔ wee nsɛi inɛ iyi wɑ sɔ̃ ŋɛ ideu ihɛ̃ í re Sɑlomɔɔ.
42 A Rainha do Sul se levantará no
43 Ŋɔi Jesu í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ í ni, bii inɛi inɔɔko í fitɑ si inɛ, í yɑ mɑɑ dɑbii si ɡbɑɑ ŋɑi ku mɑɑ dɛ bi ku sĩmi. Bii í kuɑ,
43 E, quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 ŋɔi í yɑ ni, ɑn nyi inyɑ nwom hɑi bii ǹ fitɑ wɑi. Wɑɑti iyi í nyi wɑ nɔ í bɑ inɛɛu í yɛ bɛi ile nɡbɛ iyi ɑ̀ kpɑ̃ ɑ̀ teeseɛ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ,
44 Então, diz: Voltarei para a minha casa, donde saí. E, voltando, acha-
45 ɑ́ koo ku dɛdɛ kpɑɑsi lɑɑlɔ ŋɑ iyi ɑ̀ roo wɑ mɑ́ bɛi ɑŋɑ mɛɛje, ɑ nɑ ɑ lɔ si inɛɛu ɑ mɑɑ wɑ bɛ. Wɑɑti bɛɛbɛ kuwɛɛi tɑkoi inɛɛu ɑ́ tiɑ bɑɑ ti ɑnkɑ̃ɑnyiɛ mɑ́. Mii iyi ɑ́ bɑ inɛ lɑɑlɔi nsɛi ŋɑ mbɛ.
45 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e são os últimos
46 Wɑɑti iyi Jesu wɑ bɑ zɑmɑɑu ide ku fɔ, ŋɔi iyeɛ do ifɔɛ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ leekĩ wɑduude, ɑ̀ wɑɑ bi ɑ bɑɑ ide ku fɔ.
46 E, falando ele ainda à multidão, eis que estavam fora sua mãe e seus irmãos, pretendendo falar-lhe.
47 Nɔ inɛ ɡɔ í nɑɑ í sɔ̃ Jesu í ni, iyeɛ do ifɔɛ ŋɑ wee, ɑ̀ wɑ wɑduude ɑ̀ wɑɑ bi ɑ bɑɛ ide ku fɔ.
47 E disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, que querem falar-te.
48 Ammɑ Jesu í jɛɑ inɛɛu í ni, yooi í jɛ iyem, nɔ yoo ŋɑi ɑ̀ jɛ ifɔm ŋɑ.
48 Porém ele, respondendo, disse ao que lhe falara: Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?
49 Nɔ í tosi mɔcɔɛ ŋɑu ɑwɔ í ni, iŋɛi ì jɛ iyem do ifɔm ŋɑ.
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos;
50 Ntɔ ntɔ inɛ iyi wɑ ce idɔɔbii Bɑɑm iyi í wɑ lele, lɑfɛ̃ɛi í jɛ ifɔm wɑlɑ wecĩm wɑlɑ iyem.
50 porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai, que

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.