Marcos 8

Monkole NT (MKL_SIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Iyi í ce ɑjɔ minji ŋɔi zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ í tɔtɔɔ bi tɛɛ mɑ́. Nɔ wee ɑ kù nɛ mii iyi ɑɑ jɛ. Ŋɔi Jesu í kpe mɔcɔɛ ŋɑu í sɔ̃ ŋɑ í ni,
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 ɑrɑɑrei zɑmɑɑu ihɛ̃ wɑ mum domi ɑjɔ mɛɛtɑ nŋɑi ihɛ̃ iyi ɑ̀ wɑ bi tom, nɔ sɔndɑ kɑ̃mɑ kù ɡbe nŋɑ mɑ́.
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 Bii ǹ jɔ̀ ɑ̀ nɛò ɑri ɑɑ koo ɑ cuku kpɑ̃ɑ, si bɛi idei inɛ ɡɔ ŋɑ í jĩ.
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, iwoi ɑɑ kɑ bɑ pɛ̃ɛ si ɡbɑbuɑu ihɛ̃ iyi ɑɑ jɛ ɑ yoò.
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 Ŋɔi Jesu í bee ŋɑ í ni, pɛ̃ɛ fɛloi ì nɛ ŋɑ. Ŋɔi ɑ̀ ni, ɑrɑ mɛɛjei.
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 Ŋɔi Jesu í ni zɑmɑɑu fei ku bubɑ ilɛ. Nɔ í so pɛ̃ɛ ɑrɑ mɛɛjeu í bɛi í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃, nɔ í bububuɛ í nɑ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ kpɛ̃ nŋɑ. Ŋɔi ɑ̀ kpɛ̃ɑ zɑmɑɑu.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 Wee ɑ̀ nɛ cɛ̃ɛ keeke ɡɔ ŋɑ bɛ mɑ́. Ŋɔi Jesu í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ mɑ́, í bɛi í ni ɑ kpɛ̃ nŋɑ, nɔ ɑ̀ kpɛ̃ nŋɑ cɛ̃ɛ ŋɑu mɑ́.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 Nɔ ɑŋɑ fei ɑ̀ jɛ ɑ̀ yo. Ŋɔi ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ ko bubui pɛ̃ɛ ŋɑ iyi í ɡbeu kɔlɔ mɛɛje.
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 Jiɑi inɛ ŋɑu í to zɑkɑi ɑŋɑ dubu mɛɛ (4.000). Ŋɔi Jesu í bɛi í jɔ̀ inɛ ŋɑu ɑ̀ nɛ.
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ í koo í lɔ ɑkɔi inyiu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ bɔ ikpɑ Dɑɑmɑnutɑ.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 Ŋɔi Fɑrisi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ bi Jesu ɑ̀ wɑsi ku bɑɑ kɑkɔɔ ku ce. À cɔ lɑɑkɑɛ, ɑ̀ tɔɔɛ ku ce mɑɑmɑɑke iyi ɑ́ nyisi iyi ɡbuɡbɑ̃ɛ hɑi bi Ilɑɑɔ̃i wɑ nɑɑ.
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 Ŋɔi Jesu í jilɛ idɔɛ í ni, nɑ mii í ce inɛi nsɛi ŋɑu ihɛ̃ ɑ̀ wɑɑ tɔɔm n ce mɑɑmɑɑke. Ntɔ ntɔ, n kɑɑ n nyisi ŋɛ mɑɑmɑɑke kɑ̃mɑ ɡɔ.
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 Ŋɔi í jɔ̀ ŋɑ í koo í lɔ ɑkɔu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ kuɑ do ice ihɔ̃.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 Wee mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ ɡbɛjɛ ijɛ ku so, pɛ̃ɛ ɑkɑ̃i ɑ̀ nɛ si ɑkɔu bɛ.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, i ce lɑɑkɑi i nyɑ ɑrɑ nŋɛ hɑi bi lefeei Fɑrisi ŋɑ do ti inɛi Herodu ŋɑ.
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ sɔ̃ njɛ ide ɑ̀ wɑɑ ni, si nɑ iyi í jɔ̀ ɑ kù nɛ ijɛi í jɔ̀ wɑ dɔ̃ bɛɛbɛ.
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 Wee Jesu í mɑ̀ iyi ɑ̀ wɑɑ fɔ ŋɔi í ni, nɑ mii í ce ì fɔ ì wɑɑ ni ŋɑ, si nɑ iyi í jɔ̀ ɑ kù nɛ pɛ̃ɛi. Iŋɛ mɔ i kù mɑ̀ ŋɑ hee nsɛi? I kù ɡbɔ yɑɑsei ideu ŋɑi? I kù nɛ bisi ŋɑi? Idɔ nŋɛ mɔ í lei?
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 Í jɔ ì nɛ iju ŋɑ mɛɛ, i ci yɑ yɛ ilu ŋɑi? I kù nɛ itĩ ŋɑ bɑ. I ci yɑ ɡbɔ ide ŋɑi? I ci yɑ ye ɡiɡi ŋɑi?
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 Wɑɑti iyi ǹ kpɛ̃ɑ ɑmɑnɛ dubu miu pɛ̃ɛ ɑrɑ miuu, pɛ̃ɛ kɔlɔ fɛloi búbù iyi í ɡbeu í ce. Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, kɔlɔ mɑɑteejii.
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 Ŋɔi Jesu í bee ŋɑ mɑ́ í ni, si wɑɑti iyi ǹ bu pɛ̃ɛ ɑrɑ mɛɛjeu ǹ nɑ ɑmɑnɛ dubu mɛɛ ŋɑu, pɛ̃ɛ bubu iyi í ɡbeu kɔlɔ fɛloi ì kóo ŋɑ. Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, kɔlɔ mɛɛjei.
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, i kù ɡbɔ hee nsɛi ŋɑ?
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 Ŋɔi ɑ̀ to ilu ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Bɛsɑidɑ, nɔ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑ́ɑɑ Jesu fɛɛju ɡɔ wɑ, ɑ̀ tɔɔɛ ku luu.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 Ŋɔi í mu ɑwɔi fɛɛjuu í bɔòɛ ɑlɑlɑi iluu. Ŋɔi í dɑɑ ɑntɔ si ijuɛ í lesiɛ ɑwɔ í ni, ì wɑɑ yɛ nɡɔɡɔ?
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Ŋɔi fɛɛjuu í cɔ ilu í ni, ǹ wɑ n yɛ ɑmɑnɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ nɛ, ɑmmɑ ɑ̀ yɛi bɛi jĩi ŋɑ.
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 Ŋɔi Jesu í leɑ ɑwɔ si iju mɑ́. Iyi inɛɛu í cɔ ilu mɑ́ nɔ í bɑ wee nŋu í bɑ iri, wɑ yɛ ilu wɑu wɑu.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 Ŋɔi Jesu í ni ku nɛ kpɑsɛ̃ɛ, ɑmmɑ ku mɑɑ̀ too do inɔ ilu mɑ́.
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 Ŋɔi Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ nɛ ikpɑ ilu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ kɔkɔi Sezɑree, si ilɛi Filipi. Ŋɔi si kpɑ̃ɑu í bee mɔcɔɛ ŋɑ í ni, yooi inɛ ŋɑ ɑ̀ yɑ ni ǹ jɛ.
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Nɔ ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ yɑ ni ɑwɔu Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyii. Inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ yɑ ni ɑwɔu Elii wɑlii nlɑi tɑkoui. Inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ yɑ ni ɑwɔu inɛ ɑkɑ̃i wɑlii ŋɑui.
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 Ŋɔi Jesu í bee ŋɑ í ni, iŋɛ mɔ ni, yooi ì ni ǹ jɛ ŋɑ. Ŋɔi Piɛɛ í jɛɑɑ í ni, ɑwɔu Kirisii, inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑ.
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ do kuɡɑɑbu í ni ɑ mɑɑ̀ sɔ̃ inɛ ɡɔ.
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 Ŋɔi Jesu í sinti ku sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑu í ni nŋu Amɑi Amɑnɛ, í ɡbe nŋu ku ce wɑhɑlɑ jiidɑ. Inɛ nɡbo ŋɑ do inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ ɑɑ kɔsi nŋu ɑ kpɑ nŋu, ɑmmɑ nŋu ɑ́ jĩ hɑi si bɑlɛ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ.
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 Í fɔ ideui sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ, kù sinɡɑɛ. Ŋɔi Piɛɛ í ɡbɑ̃ɑ í bɔòɛ kɔkɔlɛ nɔ í ni ku mɑɑ̀ fɔ bɛɛbɛ.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Ammɑ Jesu í sindɑ í cɔ mɔcɔɛ ŋɑ, nɔ í lɑ si Piɛɛ í ni, sɛkɛɛ hɑi bi tom, Seetɑm, domi i kù wɑɑ ce lɑsɑbui Ilɑɑɔ̃, í ɡbe ti ɑmɑnɛ ŋɑ.
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 Si ɑnyiɛ, í kpe zɑmɑɑu do mɔcɔɛ ŋɑ, í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɛ iyi wɑ bi ku toom, ku jɔ̀ idɔɔbiɛ nɔ ku so jĩi ku ɡɑɑuɛ ku toom wɑ.
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 Nɔ inɛ iyi wɑ bi ku bɑ kuwɛɛ do idɔɔbiɛ, kɑɑ bɑɑ. Ammɑ inɛ iyi í nyɔ kuwɛɛɛ nɑ irim do nɑ lɑɑbɑɑu jiidɑu, lɑfɛ̃ɛ ɑ́ bɑɑ do ntɔ.
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 Arɑnfɑ̃ɑni yoomɑi ɑmɑnɛ í nɛ bii í bɑ ɑmɑnii ɑndunyɑ fei nɔ í kuɑ kuwɛɛɛ.
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 Mɑ̀ mii í wɛɛ iyi ɑmɑnɛ ɑ́ kpɑɑsiò kuwɛɛɛ.
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 Nɔ Jesu í ni mɑ́, inɛi nsɛi ŋɑ ilu dulum ŋɑi iyi ɑ kù leekĩò Ilɑɑɔ̃ nŋu ɑkɑ̃. Nɑ nŋu, inɛ iyi wɑ ce ɑnyɔi ɑmu Amɑi Amɑnɛ, wɑlɑkɔ wɑ ce ɑnyɔi idem si wɑju nŋɑ, ɑmu mɔ ɑn ce ɑnyɔi lɑfɛ̃ɛ wɑɑti iyi ɑn nyi wɑ. Nɔ wɑɑti iyi ɑn nyi wɑ ɑn nyi wɑi do ɑmboei Bɑɑm do ɑmɑlekɑɛ ŋɑ ɑjɔ.
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.