Marcos 12

Monkole NT (MKL_SIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Si ɑnyii nŋu, Jesu í lɔsi ku sɔ̃ ŋɑ ide do mɔndɑ. Í ni, inɛ ɡɔ í ce ikoɛ, í lɔ si jĩi ndii rezɛ̃ɛ ŋɑ nɔ í ce kɑɑ í kɑɑkoɛò. Nɔ í ce bi ku fɔ̃ inyii isoɛ. Nɔ í cɑ̃ tɑfɑ bii ku deɡbe ikou. Ŋɔi í so ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑ í dɑsi ŋɑ si ikou ɑ mɑɑ loɡooɛ, í bɛi í bɔ ilu koo kpɛ bɛ.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Wɑɑti iyi jĩi nɔu í so í to ku kɑ ŋɔi í bɛ woo ce icɛ ɡɔ bi ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑu koo ɡbɑ iyi í jɛ ti nŋu wɑ.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Ŋɔi ɑ̀ muu ɑ̀ cɑ̃ɑ nɔ ɑ̀ leleɛ í nɛ ɑwɔ nɡbɛ.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Nɔ ilu ikou í bɛ woo ce icɛ mmu mɑ́ bi tu ŋɑ. Ŋɔi ɑ̀ bu nŋu mɔ nɔ ɑ̀ cɑ̃ɑ si iriɛ.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Nɔ í bɛ ɑmɑnɛ mɛɛtɑsiɑ nɔ ɑ̀ cɑ̃ɑ ɑ̀ kpɑɑ. Bɛɛbɛi ɑ̀ ceɑ inɛ nkpɔ mɑ́. À cɑ̃ inɛ ɡɔ ŋɑ nɔ ɑ̀ kpɑ inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Nsɛi í ɡbe ɑmɑ ɑbíi ilu ilɛu iyi í bi jiidɑ jiidɑ. Nŋui í bɛ do ɑnkɑ̃ɑnyi í ni, ɑɑ jirimɑ ɑmɑm.
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Ammɑ wɑɑti iyi ɑmɑɛu wɑ to, woo ce icɛ ŋɑu ɑ̀ fɔ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ ɑ̀ wɑɑ ni, i cɔ inɛ iyi ɑ́ nɑ ku jɛ tubuu. Kɑ kpɑɑ nɔ tubuu ku bɑɑ ku jɛ tu wɑ.
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Ŋɔi ɑ̀ muu ɑ̀ kpɑɑ nɔ ɑ̀ soo ɑ̀ koo ɑ̀ nyɔɔ do ɑlɑlɑi kɑɑu.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Ŋɔi Jesu í ni, to, bɛbɛi bɛirei ilu ikou tɑkɑɛ ɑ́ ce nŋɑ. Á koo ku kpɑ ŋɑi nɔ ku dɛ inɛ mmu ŋɑ ku dɑsi ŋɑ ikou.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 To, i kù cio kukɔi idei Ilɑɑɔ̃u ŋɑ tenɡi bii í ni,
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 — ausente —
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi inɛ nɡboi Zuifu ŋɑu ɑ̀ wɑɑ dɛ Jesu ku mu, domi ɑ̀ mɑ̀ nɑ irii ɑŋɑi í kpɑ mɔndɑu. Ammɑ si bɛi ɑ̀ wɑɑ ce njoi zɑmɑɑu, ŋɔi í jɔ̀ ɑ̀ jɔ̀ɔ ɑ̀ nɛ.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Ŋɔi inɛ nɡboi Zuifu ŋɑu ɑ̀ bɛ Fɑrisi ɡɔ ŋɑ do inɛi Herodu ɡɔ ŋɑ bi Jesu ɑ koo ɑ leɑ tɑɑi ide.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Iyi ɑ̀ to bi tɛɛ nɔ ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, Mɛɛtu, ɑ̀ mɑ̀ iyi ì yɑ fɔ ntɔ. Bɛɛbɛ mɔi i kù wɑɑ ce njoi inɛ ɡɔ, domi i ci yɑ cɔ ijui ɑmɑnɛ ŋɑ, ɑmmɑ ì wɑɑ kɔ inɛ ŋɑ si idei Ilɑɑɔ̃ do ntɔ. Í sĩɑ kɑ sɑ̃ɑ ilɑɑlu Sezɑɑ fiɑi lɛmpoo? Mɑ̀ kɑ mɑɑ̀ sɑ̃ɑ.
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Ammɑ Jesu í mɑ̀ muɑfiti nŋɑ, nɔ í ni, bɛirei í ce ì wɑɑ leem tɑɑi ide ŋɑ. I nɑɑm kpɛkɛlɛ ɑkɑ̃ wɑ n cɔ ŋɑ.
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Ŋɔi ɑ̀ nɑɑ ɑkɑ̃ wɑ. Nɔ Jesu í bee ŋɑ í ni, fotooi yooi í wɑ si kpɛkɛlɛu ihɛ̃ nɔ irii yooi ɑ̀ kɔ si. Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, ti Sezɑɑi.
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, to, i sɑ̃ɑ Sezɑɑ iyi í jɛ tɛɛ ŋɑ. Nɔ i sɑ̃ɑ Ilɑɑɔ̃ mɔ iyi í jɛ tɛɛ ŋɑ. Ŋɔi inɛ ŋɑ ɑ̀ biti ntɔ ntɔ do yɑɑse bɛi í fɔò ide.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Ŋɔi Sɑdusi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ bi Jesu. Aŋɑi ɑ̀ yɑ mɑɑ ni iku ŋɑ ɑ kɑɑ jĩ. Iyi ɑ̀ to wɑ bi Jesu ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni,
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 Mɛɛtu, tɑko wo Moizi í kɔ̀ nwɑ í ni, bii inɛ ɡɔ í ku í jɔ̀ ɑboɛ, nɔ nŋu do ɑboɛu ɑ kù nɛ ɑmɑ, ifɔɛ ku so jɑɑɔ̃u ku bɑ ku bíɑ iɡbɑ̃ɛ ɑmɑ.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Wee, inɛ mɛɛje ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɛɛ iyi ɑ̀ jɛ ɑmɑi bɑɑ ɑkɑ̃. Iɡbɑ̃ nŋɑ í so ɑbo nɔ í ku, nŋu do ɑboɛ ɑ kù nɛ ɑmɑ.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Ŋɔi inɛ minjisiɑu í so jɑɑɔ̃u nɔ nŋu mɔ í ku, kù bɑ ɑmɑ. Ŋɔi inɛ mɛɛtɑsiɑu mɔ í ce bɛɛbɛ mɑ́.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Nɔ ɑŋɑ mɛɛje iyi ɑ̀ so ɑbou fei ɑ̀ kú, bɑɑ inɛ ɑkɑ̃ nŋɑ kù bɑ ɑmɑ. Si ɑnyi nŋɑ, ŋɔi ɑbou mɔ í nɑ í ku.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 To, ɑjɔ iyi iku ŋɑ ɑɑ nɑ ɑ jĩ, ɑboi yoo nŋɑi ɑ́ jɛ, si bɛi ɑŋɑ mɛɛjeu fei ɑ̀ soo ɑboi.
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ì wɑɑ rɑrɑ ŋɑi si nɑ iyi í jɔ̀ i kù mɑ̀ ɡbuɡbɑ̃i Ilɑɑɔ̃ ŋɑ hee mɑ jɛ mii iyi kukɔi ideɛ wɑ fɔ.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Ntɔ ntɔ, si wɑɑti iyi iku ŋɑ ɑɑ nɑ ɑ jĩ, wɑɑti bɛɛbɛ inɛmɔkɔ do inɑɑbo ŋɑ ɑ kɑɑ so njɛ mɑ́, ɑmmɑ ɑɑ yɛi bɛi ɑmɑlekɑ ŋɑ.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Iyi í jɛ ti idei kujĩi iku ŋɑ, Moizi í kɔ si tiɑɛ tenɡi bii wɑ fɔ idei ɑmɑ jĩi nɔu. Tenɡi bɛi Ilɑɑɔ̃ í sɔ̃ɔ ide ɡɔ. Í ni nŋu Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛi Aburɑhɑmui, do ti Izɑɑki, do ti Zɑkɔbu. I kù cio ideu bɛ ŋɑ?
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Bii Ilɑɑɔ̃ í ni nŋu í jɛ Lɑfɛ̃ɛi inɛ ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ kú, iyi bɛ wɑ nyisi iyi inɛ ŋɑu ɑ̀ wɛɛ bɑɑ bii ɑ̀ ku. Ntɔ ntɔ, Ilɑɑɔ̃ kù jɛ Lɑfɛ̃ɛi iku ŋɑ, Lɑfɛ̃ɛi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɛɛi. Debɛi i kù yɛ iyi ì wɑ si kurɑrɑ nlɑ nlɑ ŋɑ?
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Ŋɔi inɛ ɑkɑ̃i woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu í ɡbɔ ɑ̀ wɑɑ ce kɑkɔɔu. Í yɛ iyi Jesu í jɛɑ Sɑdusi ŋɑu í ce ncɛɛ. Ŋɔi í bɔ bi Jesu í beeɛ í ni, si woodɑ ŋɑu fei yoomɑi í re.
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, woodɑ iyi í reu wee. I de itĩ i ɡbɔ, iŋɛ inɛi Izirɛli ŋɑ. Ilɑɑɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ nwɑ, nŋu ɑkɑ̃i í jɛ Lɑfɛ̃ɛ.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Bi Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛɛ do idɔɛ fei, do lɑsɑbuɛ fei, do ɡbuɡbɑ̃ɛ fei.
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Minjisiɑu wee. Bi inɛ mmu ŋɑ bɛi ì bi ɑrɑɛ. Woodɑ ɡɔ kù wɛɛ iyi í re bɛɛbɛ mɑ́.
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Ŋɔi woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑu í sɔ̃ Jesu í ni, í sĩɑ Mɛɛtu. Ide iyi ì fɔu ntɔi. Ilɑɑɔ̃ ɑkɑ̃i í wɛɛ, nɔ Lɑfɛ̃ɛ ɡɔ kù wɛɛ mɑ́ bii kù jɛ nŋu ɑkɑ̃u.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Amɑnɛ ku bi Ilɑɑɔ̃ do idɔɛ fei, do lɑsɑbuɛ fei, do ɡbuɡbɑ̃ɛ fei, nɔ ku bi inɛ ŋɑ bɛi í bi ɑrɑɛ, inɛ nŋu bɛi í sĩɑ í re kuwee iyi ɑ̀ yɑ jo si inɑ fei sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ do kuwee ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe fei.
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Iyi Jesu í yɛ í jɛ do lɑsɑbu jiidɑ, ŋɔi í sɔ̃ɔ í ni, í ɡbe keeke i jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ. Si ɑnyii nŋu, inɛ kɑ̃mɑ kù jɛ ku bee Jesu ide ɡɔ mɑ́.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Si ɑnyii nŋu, Jesu í wɑsi ku kɔɑ inɛ ŋɑ si cio inɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ nɔ í bee ŋɑ í ni, bɛirei í ce woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu ɑ̀ ni inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu tɔkui ilɑɑlu Dɑvidii.
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Dɑvidi tɑkɑɛ í fɔ do ɡbuɡbɑ̃i Hundei Ilɑɑɔ̃ í ni,
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Nɔ Jesu í ni mɑ́, to, bii Dɑvidi tɑkɑɛ wɑ kpoo Lɑfɛ̃ɛ, bɛirei ɑ́ ce ku jɛ tɔkuɛ mɑ́. I mu ɑrɑ nŋɛ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ (Cɔ Mɑtie 23:1-36; Luku 20:45-47) Nɔ zɑmɑɑ nkpɔ ɡɔ wɑ ɡbɔ idei Jesu do inɔ didɔ̃.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Wɑ sɔ̃ ŋɑ si cioɛu wɑ ni, i mu ɑrɑ nŋɛ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu, ɑŋɑ iyi ɑ̀ yɑ bi ɑ mɑɑ dɑbii do jɑbɑ ŋɑu nɔ ɑ̀ bi inɛ ŋɑ ɑ yɑ ce ɑŋɑ fɔɔ do jirimɑ si bɑntumɑ.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 À ci yɑ bi kɑɑ kitɑ̃i inɛ nɡbo ŋɑ ile bi ku ce kutɔtɔɔ, do inyɑ sinte bi ku ce jinɡɑu ŋɑ.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 À yɑ tɑkii jɑɑɔ̃ ŋɑ ɑ ɡbɑ mii ndu ŋɑ ŋɑ fei, nɔ ɑ̀ yɑ mɑɑ ce kutɔɔ sisɔ ku bɑ ɑ yɛ ŋɑ nŋu ɑkɑ̃. Nɑ ŋɔi í jɔ̀ ijuukpɑ̃ nŋɑ ɑ́ lɑ ku cɑɑ.
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Ŋɔi Jesu í koo í bubɑ kɔkɔi kpɑkoi kɔlɛtiu wɑ cɔ bɛi inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ dɑsi fiɑ. Ilu fiɑ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ dɑsi fiɑ nkpɔ.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ŋɔi jɑɑɔ̃ ilu ɑre ɡɔ mɔ í nɑɑ, ŋɔi í dɑsi kpɛkɛlɛ keeke minji ɡɔ ŋɑ iyi kù re bɑɑ dɑlɑ.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Ŋɔi Jesu í kpe mɔcɔɛ ŋɑu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ntɔ ntɔ, jɑɑɔ̃ ilu ɑreu í dɑsi fiɑ si kpɑkoi kɔlɛtiu ihɛ̃ í re inɛ fei,
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 domi ɑŋɑ fei, iyi í lesi ɑntɑi fiɑ nŋɑ ŋɑi ɑ̀ dɑsi, ɑmmɑ ɑbou bɑɑ do iyi í jɛ ilu ɑre, í dɑsii ɑndi iyi í nɛ fei, nkɑ̃mɑ kù ɡbeɑ iyi ɑ́ mɑɑ wɛɛò mɑ́.
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.