João 18
Monkole NT (MKL_SIM) vs VC
1 Iyi Jesu í ce kutɔɔɛ í tɑ̃, ŋɔi í fitɑ, nŋu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ bɔ lɑmbo ɡɔ iyi í wɑ icei ido iyi ɑ̀ yɑ kpe Sedorɔ̃ɔ. Ŋɔi í lɔ bɛ, nŋu do mɔcɔɛ ŋɑ.
1 Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.
2 Wee Zudɑsi inɛ iyi ɑ́ zɑmbɑɛu mɔ í mɑ̀ inyɑu, domi ɑŋɑò ŋɑ ɑ̀ yɑ koo bɛ isɛ fɛɛfɛlo.
2 Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia freqüentemente para lá com os seus discípulos.
3 Ŋɔi í jɔ̀ Zudɑsi í bɔ bɛ do sooɡe ŋɑ do woo deɡbe kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ ŋɑ iyi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ bɛ wɑu. À wɑɑ mu jĩnɛi iɡũ nŋɑ do fitilɑ ŋɑ do inɑ juɡulɑ ŋɑ.
3 Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.
4 Jesu í bɛi wɑ mɑ̀ mii ŋɑ iyi ɑ́ bɑ nŋu fei. Iyi ɑ̀ to wɑ ŋɔi í sɛkɛɛ si ŋɑ í bee ŋɑ í ni, yooi ì wɑɑ dɛ ŋɑ.
4 Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, Jesu inɛi Nɑzɑrɛtiui ɑ̀ wɑɑ dɛdɛ. Ŋɔi Jesu í ni, ɑmui ihɛ̃ mɛɛ. Wee Zudɑsi inɛ iyi ɑ́ zɑmbɑɛu, wɑ leekĩ bɛ ɑŋɑò ŋɑ ɑjɔ.
5 Responderam: A Jesus de Nazaré. Sou eu, disse-lhes. {Também Judas, o traidor, estava com eles.}
6 Iyi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, ɑmui ihɛ̃, ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ sɛkɛɛ do ɑnyi ɑ̀ koo ɑ̀ cuku ilɛ.
6 Quando lhes disse Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Ŋɔi Jesu í bee ŋɑ mɑ́ í ni, yooi ì wɑɑ dɛ ŋɑ. Ŋɔi ɑ̀ ni, Jesu inɛi Nɑzɑrɛtiui ɑ̀ wɑɑ dɛdɛ.
7 Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: A quem buscais? Disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Nɔ Jesu í ni, ǹ sɔ̃ ŋɛ tɑ̃ ǹ ni ɑmui ihɛ̃. To, bii ɑmui ì wɑɑ dɛdɛ ŋɑ i jɔ̀ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbeu ɑ nɛ.
8 Replicou Jesus: Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes.
9 Bɛɛbɛi ide iyi í tɑko í fɔu í kɔ̃ iyi í ni, Bɑɑbɑ, inɛ ŋɑ iyi ì nɑm fei bɑɑ inɛ ɑkɑ̃ nŋɑ kù ce nfe.
9 Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum {Jo 17,12}.
10 Wee Simɔɔ Piɛɛ í nɛ tɑɑkubɑ. Ŋɔi í yɔɔ í cɑfeò itĩ njɛi woo ce icɛi woo wee nlɑi Ilɑɑɔ̃u. Irii woo ce icɛui Mɑlikusu.
10 Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. {O servo chamava-se Malco.}
11 Ammɑ Jesu í sɔ̃ Piɛɛ í ni, sindo tɑɑkubɑɛ si ɑnkɔ̃ɔɛ. Ì wɑɑ tɑmɑɑ n kɑɑ n temuɑò ijuukpɑ̃ iyi Bɑɑbɑ í jilɛɛm nii?
11 Mas Jesus disse a Pedro: Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?
12 Ŋɔi sooɡe ŋɑ do inɛ nɡbo nŋɑ do Zuifu woo deɡbe kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ ŋɑu ɑ̀ mu Jesu ɑ̀ dũu.
12 Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.
13 Nɔ ɑ̀ tɑko ɑ̀ bɔòɛ bi Ani titɑ̃. Wee Aniu wɑ jɛ bɑɑi ɑboi Kɑifu, iyi í jɛ woo wee nlɑi Ilɑɑɔ̃ si ɑdɔ̃ nŋu.
13 Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Nɔ Kɑifu í sɔ̃ Zuifu kpɑɑsiɛ ŋɑu ideu ihɛ̃ wo í ni, ɑrɑnfɑ̃ɑni nwɑi inɛ ɑkɑ̃ ku ku si ɑɡbɛi dimi nwɑ.
14 Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: Convém que um só homem morra em lugar do povo.
15 Wɑɑti iyi ɑ̀ mu Jesu ɑ̀ wɑɑ nɛɛ ŋɔi Simɔɔ Piɛɛ do mɔcɔ mmu ɡɔ ɑ̀ wɑɑ tooɛ. Wee woo wee nlɑi Ilɑɑɔ̃u í mɑ̀ mɔcɔ inɛ nŋu, ŋɔi í jɔ̀ mɔcɔu í bɑ í too Jesu í lɔò bɑntumɑi kpɑsɛ̃i woo wee nlɑu.
15 Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 Ammɑ Piɛɛ í ɡbe wɑduude ɑndɛ koofɑ bɛ. Nɔ mɔcɔ iyi woo wee nlɑu í mɑ̀u, í fitɑ wɑ í nɑɑ í bɑ mudɛ̃ɛ iyi wɑ deɡbe koofɑu ide ku fɔ, nɔ í jɔ̀ Piɛɛ í lɔ.
16 porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo {que era conhecido do sumo sacerdote} saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.
17 Nɔ mudɛ̃ɛu í bee Piɛɛ í ni, kù jɛ ɑwɔ mɔ inɛ ɑkɑ̃i mɔcɔi mɔkɔui yɑ. Ŋɔi Piɛɛ í ni, ɑɑwo, kù jɛ ɑmu.
17 A porteira perguntou a Pedro: Não és acaso também tu dos discípulos desse homem? Não o sou, respondeu ele.
18 Si bɛi tũtũ wɑ ceu, ŋɔi woo ce icɛ ŋɑ do woo deɡbe kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ ŋɑu ɑ̀ leekĩ kɔkɔi inɑ nyɛnyɛ ɑ̀ wɑɑ nyiɑ. Nɔ Piɛɛ mɔ í koo wɑ nyiɑ bi tu ŋɑ bɛ ɑjɔ.
18 Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.
19 Ŋɔi woo wee nlɑi Ilɑɑɔ̃u í bee Jesu idei mɔcɔɛ ŋɑ do yɑɑsei cio iyi wɑ kɔ si.
19 O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, ideu si bɑntumɑi ǹ sɔ̃ inɛ fei. Ǹ yɑ n kɔ inɛ ŋɑ si ciom nii ile bii ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔ ŋɑ do si kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃, bii Zuifu ŋɑ fei ɑ̀ yɑ tɔtɔɔ. N kù fɔ ide kɑ̃mɑ si ɑsii.
20 Jesus respondeu-lhe: Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.
21 Nɑ mii í ce ì wɑɑ beem ide. Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbɔ idem, bee ɑŋɑ tɑkɑ nŋɑ iyi ǹ sɔ̃ ŋɑ, ɑŋɑi ɑɑ mɑ̀ mii iyi ǹ fɔ.
21 Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei.
22 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ, ŋɔi inɛ ɑkɑ̃i woo deɡbe kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ ŋɑu í sɑmbɑlɑɛ í ni, woo wee nlɑui ì wɑɑ jɛɑɑ ide nfe nfe bɛɛbɛ?
22 A estas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, bii ide lɑɑlɔi ǹ fɔ, fɔɔ inɛ fei ku ɡbɔ. Ammɑ bii í jɛ ide jiidɑ mɔi ǹ fɔ, nɑ mii í ce ì wɑɑ sɑmbɑlɑm.
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?
24 Nɔ Ani í jɔ̀ ɑ̀ dũu ɑ̀ bɔòɛ bi Kɑifu, woo wee nlɑu.
24 {Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.}
25 Wɑɑti iyi Simɔɔ Piɛɛ í wɑ bɛ wɑ nyiɑ inɑu ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, kù jɛ ɑwɔ mɔ inɛ ɑkɑ̃i mɔcɔi mɔkɔui yɑ. Ŋɔi Piɛɛ í jɑ̃ í ni, ɑɑwo, kù jɛ ɑmu.
25 Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: Não és porventura, também tu, dos seus discípulos? Negou-o, dizendo: Não!
26 Wee woo ce icɛ ɑkɑ̃i woo wee nlɑi Ilɑɑɔ̃u í wɑ bɛ. Wɑ jɛ nyɑɑnzei inɛ iyi Piɛɛ í bu itĩɛu. Iyi í yɛ Piɛɛ ŋɔi í beeɛ í ni, n kù yɛɛ iŋɛò lɑmbo bɛi?
26 Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: Não te vi eu com ele no horto?
27 Ammɑ Piɛɛ í jɑ̃ mɑ́ í ni, ɑɑwo. Gbɑkɑ̃ ŋɔi ɑjɛɛ wɑ kɔ.
27 Mas Pedro negou-o outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Hɑi bi Kɑifu bɛ, inɛ nɡboi Zuifu ŋɑu ɑ̀ bɔò Jesu bi ku kiitii ilu ilɛu bii Pilɑti í wɑ. Wee dɑɑdɑɑkɔi. Aŋɑ tɑkɑ nŋɑ ɑ kù lɔ ile bi ku ce kiitiu ku bɑ ɑŋɑ ɑ mɑɑ̀ nɑ ɑ jɛ ilu riisi ŋɑ. A kù bi ɑ jɛ ilu riisi domi ɑ̀ wɑɑ bi ɑ bɑ ɑ jɛ ijɛi jinɡɑui Iku ku kuɑu.
28 Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 Nŋui í jɔ̀ Pilɑti í fitɑ wɑ í nɑɑ í bɑ ŋɑ í bee ŋɑ í ni, tɑɑle yoomɑi ì yɛ si mɔkɔu ŋɑ.
29 Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Ŋɔi ɑ̀ ni, bii kù ce lɑɑlɔ, ɑ kɑɑ kɑ dɑɛ si ɑwɔ.
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti.
31 Ŋɔi Pilɑti í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ tɑkɑ nŋɛ i kooɛ i koo i kiiti do woodɑ nŋɛ. Ammɑ ɑ̀ ni, iŋɛ inɛi Romu ŋɑ i kù nɑ wɑ kpɑ̃ɑ iyi ɑɑ kɑ kpɑò ɑmɑnɛ ŋɑ.
31 Disse, então, Pilatos: Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: Não nos é permitido matar ninguém.
32 Bɛɛbɛi idei Jesu í ce ku nyisiò dimii iku iyi ɑ́ ku.
32 Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer {Mt 20,19}.
33 Ŋɔi Pilɑti í lɔ ile bi ku ce kiitiu mɑ́ í kpe Jesu í beeɛ í ni, ɑwɔi ì jɛ ilɑɑlui Zuifu ŋɑ?
33 Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Ŋɔi Jesu í ni, inɛ ɡɔi í sɔ̃ɛ bɛɛbɛ de, mɑ̀ ì nɔ ì wɑɑ beei.
34 Jesus respondeu: Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 Ammɑ Pilɑti í ni, ɑmuu Zuifui ǹ bɛi ǹ mɑ̀? Dimiɛ ŋɑ do inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑi ɑ̀ muɛ ɑ̀ dɑɑm si ɑwɔ. Mii ì ce.
35 Disse Pilatos: Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, bommɑm kù jɛ ti ɑndunyɑ. Bii í jɛ ti ɑndunyɑi, woo ce icɛm ŋɑ ɑɑ jɑ, ɑ kɑɑ jɛ ɑ mum ɑ nɑ inɛ nɡboi Zuifu ŋɑu. Ammɑ bommɑm kù jɛ ti ɑndunyɑ ihɛ̃.
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo.
37 Ŋɔi Pilɑti í beeɛ í ni, debɛi, ɑwɔu ilɑɑlui? Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, ɑwɔi ì fɔ bɛɛbɛ. Ǹ nɑɑi si ɑndunyɑ, ɑ̀ bím nii n jɛ sɛɛdɑi ntɔ. Inɛ iyi í jɛ ti ntɔ fei ɑ́ ɡbɔ idem.
37 Perguntou-lhe então Pilatos: És, portanto, rei? Respondeu Jesus: Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz.
38 Nɔ Pilɑti í beeɛ í ni, dimii mii mɔm nii ɑ̀ yɑ kpe ntɔ. À yɛ tɑɑlei Jesu ɑ bɑ ɑ kpɑɑ (Cɔ Mɑtie 27:15-31; Mɑɑku 15:6-20; Luku 23:13-25) Si ɑnyii ide ŋɑu ŋɔi Pilɑti í fitɑ mɑ́ í bɔ bi Zuifu ŋɑu. Í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑmu n kù yɛ tɑɑle kɑ̃mɑ si mɔkɔu.
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade?... Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Ammɑ si bɛi ɑ̀ nɛ dɔɔnɛɛ, ɑn jɔ̀ nŋɛ inɛi piisɔ̃ɔ ɑkɑ̃ si jinɡɑui Iku ku kuɑ. Ì bi n jɔ̀ nŋɛ ilɑɑlui Zuifu ŋɑu?
39 Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ wɑsi ku dɔ̃ ɑnu do ɡbuɡbɑ̃ ɑ̀ wɑɑ ni ɑŋɑ ɑ kù bi mɔkɔu bɛ. À wɑɑ ni Bɑrɑbɑsii ɑŋɑ ɑ̀ bi. Wee Bɑrɑbɑsiu í yɑ ce ilei.
40 Então todos gritaram novamente e disseram: Não! A este não! Mas a Barrabás! {Barrabás era um salteador.}
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.