João 13

Monkole NT (MKL_SIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ajɔ iyi bii iju í mɑ́ ɑ́ jɛ jinɡɑui Iku ku kuɑu í to. Nɔ Jesu í mɑ̀ iyi wɑɑtii nŋu í to mbɛ nŋu ku nɛ hɑi ɑndunyɑ nŋu ku bɔ bi Bɑɑi nŋu. Hɑi sinte hee ku bɑɑ nsɛi í nɛ kubii inɛɛ ŋɑ, nɔ kubi nŋɑ iyi í nɛu í bɔòi hee kɔɔ.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Ŋɔi Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ jɛ ɑjɔ. Wee Seetɑm í tɑle si Zudɑsi Isikɑriɔti ɑmɑi Simɔɔu ku zɑmbɑɛ tɑ̃.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Jesu tɑkɑɛ í mɑ̀ iyi Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ í dɑɑ nŋu mii fei si ɑwɔ, í nɔ í mɑ̀ iyi nŋu í nɑɑi hɑi bi Ilɑɑɔ̃ nɔ nŋu wɑ nyi bɛ mɑ́.
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 Ŋɔi í dede hɑi bi ku jɛu í bɔ́ kumbooɛ í jilɔɔ, nɔ í so ɑcɔ ɡɔ í dĩ si kpɑkɑɛ.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Ŋɔi í bu inyi si jɛɛ wɑ wiɛò kutɛi mɔcɔɛ ŋɑ nɔ wɑ ɡbɑ̃ɑ do ɑcɔ iyi í dĩ si kpɑkɑɛu.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Iyi í to si Simɔɔ Piɛɛ ŋɔi Piɛɛ í beeɛ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, ɑwɔi ɑɑ wiɛ kutɛm?
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Nɔ Jesu í jɛɑɑ í ni, i kù mɑ̀ mii iyi ǹ wɑ n ce nsɛi, ɑmmɑ bii í kɔ̃ɔsi ɑɑ nɑ i mɑ̀.
7 Jesus respondeu:
8 Ŋɔi Piɛɛ í ni, ɑɑwo, ɑwɔ si ɑɑ wiɛm kutɛm pɑi. Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, bii n kù wiɛ kutɛɛ i kɑɑ jɛ inɛm mɑ́.
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Ŋɔi Simɔɔ Piɛɛ í ni, debɛi Lɑfɛ̃ɛ, kù jɛ kutɛm nŋu ɑkɑ̃i ɑɑ wiɛ mɛɛ, wiɛ ɑwɔm do irim fei.
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, inɛ iyi í wɛ tɑ̃ kù nɛ bukɑɑtɑi ku wɛ mɑ́ í ɡbe isɛɛ ŋɑ ku bɑ ku mɑ́ mɑm mɑm. Iŋɛ ì mɑ́, ɑmmɑ kù jɛ iŋɛ fei.
10 Jesus respondeu:
11 Wee Jesu í mɑ̀ inɛ iyi ɑ́ zɑmbɑ nŋu tɑ̃, ŋɔi í jɔ̀ í ni kù jɛ ɑŋɑ feii ɑ̀ mɑ́.
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Iyi í wiɛ kutɛ nŋɑ ŋɑ í tɑ̃, ŋɔi í so kumbooɛ í dɑsi, nɔ í nyi ɑɡbɛɛ mɑ́ í bɛi í bee ŋɑ í ni, ì mɑ̀ yɑɑsei icɛ iyi ǹ ce nŋɛu bɛ ŋɑ?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Ì yɑ mɑɑ kpem Mɛɛtu do Lɑfɛ̃ɛ ŋɑ. Ntɔi ì wɑɑ fɔ ŋɑ, domi bɛɛbɛi ǹ jɛ.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 To, bii ɑmu iyi ǹ jɛ Lɑfɛ̃ɛ do Mɛɛtu nŋɛ ǹ wiɛ kutɛ nŋɛ ŋɑ, í sĩɑ iŋɛ mɔ i yɑ wiɛ kutɛi njɛ ŋɑ.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Yɑɑse jiidɑi ǹ nyisi ŋɛ bɛ ku bɑ iŋɛ mɔ i yɑ ceɑ njɛ bɛi ǹ ce nŋɛ.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, woo ce icɛ ci yɑ lɑ ku re inɛ nɡboɛ. Bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi ɑ̀ bɛ ci yɑ lɑ ku re inɛ iyi í bɔɔ.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Nsɛi wee ì mɑ̀ yɑɑsei iyi ihɛ̃ ŋɑ. Bii ì wɑɑ coo ŋɑ, ɑɑ nɛ inɔ didɔ̃ ŋɑ.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 Kù jɛ iŋɛ feii ǹ wɑ n fɑ̃ɑ. Ǹ mɑ̀ inɛ ŋɑ iyi ǹ cicɑi. Ammɑ kù nɛ bɛi ɑ́ ce iyi kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ kù kɔ̃. Kukɔu í ni, inɛ iyi wɑ bɑm ku jɛ ɑjɔ, nŋui í sindɑ í jɛ mbɛɛm.
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 Hɑi nsɛi ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi hee ide ŋɑu ku mɑɑ ce ku bɑ bii í nɑ í ce i dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ iyi ɑmui ǹ jɛ inɛ iyi ǹ ni ǹ jɛu.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ iyi í ɡbɑ inɛ iyi ǹ bɛ, ɑmui í ɡbɑ. Nɔ inɛ iyi í ɡbɑm, inɛ iyi í bɛm wɑi í ɡbɑ.
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃, ŋɔi inɔɛ í fɔ kɑɑ kɑɑ. Ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ í ni, ntɔ ntɔ ɑn sɔ̃ ŋɛ, inɛ ɑkɑ̃ nŋɛi ɑ́ zɑmbɑm.
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ cɔ njɛ domi ɑ kù mɑ̀ inɛ iyi wɑ fɑ̃ɑ.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Wee inɛ ɑkɑ̃ nŋɑ, inɛ iyi Jesu í bi jiidɑ jiidɑu, wɑ ɡbesi ɡɛndɛi Jesu.
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 Ŋɔi Simɔɔ Piɛɛ í ceɑɑ nyindɑ do ɑwɔ ku bee Jesu yooi wɑ fɑ̃ɑ.
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Ŋɔi mɔcɔ iyi wɑ ɡbesi ɡɛndɛi Jesuu í beeɛ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, yooi ì wɑɑ fɑ̃ɑ.
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, ɑn bu kili nɔ n ɡusi ɑyɛ, inɛ iyi ǹ nɑ, lɑfɛ̃ɛi. Ŋɔi í bu kiliu í nɑ Zudɑsi ɑmɑi Simɔɔ Isikɑriɔti.
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Hɑi wɑɑti iyi Zudɑsi í ɡbɑ kiliu ɡbɑkɑ̃ Seetɑm í lɔ siɛi. Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, mii iyi ɑɑ ce, coo do njumɑ.
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Ammɑ si inɔ nŋɑ inɛ ɡɔ kù mɑ̀ mii iyi í jɔ̀ í sɔ̃ɔ bɛɛbɛ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Si bɛi Zudɑsii wɑ mu bɔɡɔi fiɑ nŋɑu, ŋɔi í jɔ̀ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ tɑmɑɑ Jesu í ni koo rɑ nɡɔɡɔ wɑ iyi ɑŋɑ ɑɑ jɛò jinɡɑui wɑlɑkɔ wɑ sɔ̃ɔ ku muɑ ilu ɑre ŋɑ fiɑ.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Iyi Zudɑsi í ɡbɑ ciliu í mi ɡbɑkɑ̃ ŋɔi í fitɑ. Wee í ko idũ í dũ.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Iyi Zudɑsi í fitɑ ŋɔi Jesu í ni, bɛbɛii inɛ ŋɑ ɑɑ yɛ ɑmboei ɑmu Amɑi Amɑnɛ, nɔ ɑɑ yɛ ti Ilɑɑɔ̃ mɔ nɑ irim.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Si bɛi inɛ ŋɑ ɑɑ yɛ ɑmboei Ilɑɑɔ̃ nɑ irim, nŋu tɑkɑɛ ɑ́ jɔ̀ ɑ yɛ ti ɑmu mɔ. Á coo mɔi kɑɑ kpɛ.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 Iŋɛ bɑɑkɔɔm ŋɑ, wɑɑti keekei í ɡbe iyi ɑn wɛɛ do iŋɛ, nɔ si ɑnyiɛ ɑɑ nɑ i mɑɑ dɛdɛɛm ŋɑ. Ammɑ ide iyi ǹ sɔ̃ Zuifu ŋɑu nŋui ǹ wɑ n sɔ̃ iŋɛ mɔ bɛ nsɛi. I kɑɑ yɔkɔ i bɔ bii ǹ wɑ n bɔ ŋɑ.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 Woodɑ titɔ̃ iyi ǹ wɑ n jilɛ nŋɛ wee, i yɑ bi njɛ ŋɑ. Si bɛi ǹ bi ŋɛ, iŋɛ mɔ i yɑ bi njɛ ŋɑ.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Bii ì bi njɛ ŋɑ, inɛ fei ɑ́ mɑ̀ iyi ì jɛ mɔcɔm ŋɑ.
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Ŋɔi Simɔɔ Piɛɛ í bee Jesu í ni, iwoi ì wɑɑ bɔ Lɑfɛ̃ɛ. Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, bii ǹ wɑ n bɔ i kɑɑ yɔkɔ i toom nsɛi, ɑmmɑ bii í kɔ̃ɔsi ɑɑ toom wɑ bɛ.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 Ŋɔi Piɛɛ í beeɛ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, bɛirei í ce n kɑɑ n yɔkɔ n tooɛ nsɛi. Ǹ tɑ̃ sɔɔlu n nɑ kuwɛɛm nɑ iriɛ.
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, ì tɑ̃ sɔɔlu i nɑ kuwɛɛɛ nɑ irim do ntɔ? Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ɛi, hee ɑjɛɛ ku mɑɑ kɔ ɑɑ jɑ̃ isɛ ɡbɛɛtɑ i ni i kù mɑ̀m.
38 Jesus respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.