Mateus 27

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Oh inminjoang jamwrou laplappok apel koaunnok ne wiahda arai koajoandi pwa irai en kojukdi Jesus.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Arai joalihdi Ih, ukla jang wijahu ukla ipen Pilate, koapina in Rome.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Nehn en Judas, ma pangla Ih, kidalda pwa Jesus ne dipda pwa Ih en mehdi, ih inenin koaluhla mehlel. Doar ih oaloa mwani silper jilihjek kapwurihlahng jamwrou laplappok apel koaunnok.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Ih pwehng irai, “Ngoahi ne wiahda dihp, pwa ngoahi pangla woal pwung men.” Irai japoang, “Ia kaspoahng kamai? Men pwen oamw pwukoa.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Doar Judas kerpwihdi mwanihkoa nehn Umw Joarwiho ih inla lohjakla.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Jamwrou laplappo pwoakda mwanihok, pwa “Kisai johkak kioang mwani pwiai nehn wijahn nahk in mwanihn Umw Joarwiho, pwa uhwoang kojonned kisai en oaloa mwani dupkoan kojukdi armaj.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Mwerin irai ekij sikoa irai koajoanehdi pwa irai en dupukla japwen jounwia ainpwoahsso, irai wiahkihla pei in armaj in likin.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Ioar kahrehda mohj oauwo adanki Mohj in Insa.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Me ne kapwaihahda kokohp in Jeremiah ma pwa, “Arai oaloa silper jilihjek, dopdopla mihn Israel lemleme pwa ioar woahr dupkoa,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 irai dupuk kihda mohjjo en jounwia ainpwoahsso, doahr en Koaunno kaweid.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Apkas Jesus uhda mwohn Pilate, koapinahn Rome. Ih idoak oang Jesus, “Koawoa ioar Nahmwarkihn mihn Jew?” Jesus japoang,
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 A anjoauwo ma jamwrou laplappok apel koaunnok kajalehda irai iroahk kadpoahki Ih, Jesus nennenla johpwa lallal.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Pilate idoak, “Koawoa johpwa rong dirin arai iroahk ma irai kadpoahki koawoa?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 A Jesus johpwa pwa mehkij, oang iroahk ma uhwoang Ih, ma inenin kapwuriamwei oang koapinahu.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Nehn anjoau in joarwihn Passover ohroj, koapina kin kapisla emen sohn kalpwuhjjo oang mihn Jew‑ok, joah lipilpil emen ma irai pilda.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Nehn anjoauwo mine woal mwoarjuwed men nehn kalpwuhj oadoa Jesus Barabbas.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Nehn en armajjok pokonpene mwohn umwen Pilate‑o minjoanngo, ih idoak oang irai, “Inje kamwai nimen ngoahi en mweidoahng kamwai — Barabbas ke Jesus ma adanki Messiah?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 (Ih woahwoahki mwehu pwa koaun in mihn Jew‑ok joalihdi Jesus jang in pihrin.)
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Anjoauwohr, nehn en Pilate ah minmine nehn ah jeiahn koapwung, pahioahu kadardohng ih rong pas, “Mweidla woal pwung menen, pwa ngoahi loklok koalik nehn oai oarmoane ih pwohng.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Jamwrou laplappok apel koaunnok kaweidki pokonno en poaki Barabbas en lapwda, a Jesus en kojkojdi.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Koapinahu pel pwuroahng idoak, “Inje in ara roahmenne kamwai nimen ngoahi en mweidoahng kamwai?” Pokonno rahukihla japoang ih, “Barabbas!”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Pilate pel pwuroahng idoak, “A da ngoahi en wiahng Jesus ma adanki Messiah?”Arai ohroj pel rahukihda, “Kalohpwuhla Ih!”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Pilate idoak, “Kahrpoa? Dihp da ih wiahda?” A irai kapwa kakoalikihla ngilarai, “Kalohpwuhla ih!”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Pilate ne kidalda pwa ih johpwa kak wia mehkij ma en kak kauhdi pwa pingpinngo ne koalkoalikla. Doar ih pwa oau pwohl in pil en wijikdo ih amwunla poah mwohn pokonno, pwehng irai, “Ngoahi pijekjang insahn Woal mene. Kamwai wud pwukoahki.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Armajjok ohroj pel rahukihla, “Kamai pirin pwukoahki Ah mehdi — kamai apel nihmai jerihkan.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Doari, Pilate kadarla Barabbas oang irai. Ih koajoanehdi irai en poki Jesus ki joal pahrang imwin pas, irai kioang jounpeihok en kalohpwuhla Ih.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Epwi nihn koapina jounpeihok wahla Jesus oang nehn arai umwen koapinahu a pangindo pwihnin jounpeiho ohroj.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Irai kihjang Ah likkoau a pwainkihdi Ih robe wahssahioau.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Irai wiahda mwarmwar dokdok ingkoang roairoai pas kamwarmwarihkihdi moange, a irai kioang suhkoa pas nehn poah en wia kilel in manman. Doar irai poardi jang Ih nehn irai kapiski Ih, rahrahuki, “Kapang! Nahmwarkihn mihn Jew kan!”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 A irai andipoa Ih pel doapwoa jang suhkoahu nehn poah pokihki nehn moange.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Nehn irai ne lok in wia mwahlki Ih, irai kihjang robe‑o irai wud kioang pein Ah likkoauwok. Doar irai ukla Ih en lohpwuhla.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Nehn irai allalu jang nehn kahnihmmwo, ihr koanoahdi woal in Cyrene men adanki Simon, irai ipong oang ih en wahda en Jesus lohpwuhwo.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Irai inla lel wijahkij adanki Golgotha (woahwoahki wijahn sihn moang).
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Irai kioang Jesus wain doal kihda ad kasik pwa en nim, a mwerin Ah jong ekij, Ih johpwa nimla.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Mwerin irai poanihdi Ih oang in lohpwuhwo, irai wijwijki Ah likkoauwo pwa inje en anki, irai ken nehkpijoang nehn pwungarai.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Irai ken mwindihoang wijahu jiljiloa Jesus.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Pohn moange in lohpwuhwo ihr poanihdihoang insing oau ma kawoahwoahda kahrpoan Ah kalohpwuhla. Insinngo pwa, Ioar Jesus me, Nahmwarkihn mihn Jew.
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Jounpirap roahmen pel pwili Ih lohpwuhla, emen mine loap moaun, a emen loap meing.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Armajjok ma kin dauli wijahu kin mwasmwasoahki irai kapiski Jesus, pwahpwahpwa,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 “Ioar koawoa ma pirin koauwehla Umw Joarwiho pel pwuroahng kouda mwerin rehn jiluh! Pein kapisla koawoa, ma koawoa Nihn Koahs! Doaudi jang in lohpwuhwen!”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Jamwrou laplappok, apel jounpadahkkok in Kojonneddo, apel epwi koaunnok pwili kapiski Jesus,
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “Ih kapisla epwi, a Ih johkak kapisla pein Ih! Jaudi Ih ioar nahmwarki in Israel? A Ih en kerdihjang in lohpwuhwen, a kamai nen kamehlele Ih.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Ih koapwoarpwoarki Koahs; doari, Koahs en kapisla Ih en kajalehda Ah pwungki Ih! Ih pwahla pwa, Ih Nihn Koahs.”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Jounpirappok ma pwili Ih lohpwuhla; ara pel pwili lahlahwe Jesus.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 In jauwaj, roasoahdi oau wiawi pohnjappwo pwon, oaroain awa jiluh.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Koaroan oang kiloak jiluh mwerin jauwaj, Jesus ngil koalikda pwa,ma woahwoahki,
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Epwi armajjok ma uhuhu wijahu ken rongda, irai pwa, “Ih pangpangin Elijah!”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Emen irai pispis kijoula pwoakda spwoanj oau kapwuhrihdi wain kasik, kioang in mijen suhkoa pas kihdahlahng Ih pwa Ih en nim.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 A epwi irai pwehng Ih, “Jowi. Kisai kapang ma Elijah nen indoa kapisla Ih.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 A Jesus pel pwuroahng ngil koalikda, doar Ih ken mweidla ngenin.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Anjoauwohr kahdenngo ma poaroa mwoal joarwiho nehn Umw Joarwiho soahroakpijoang in riau, jang puwoa lel pah. Jampah roarda, sakai kan pwalpijoang,
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 joaujoau kan rispijoang. Palwoaroan nihn Koahs armaj dihrdirma ne mehdi iejda.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Arai injang nehn ahr joaujoau kan; a mwerin en Jesus Ah iejda, irai pwokda nehn Kahnihmw Joarwiho pwokkoang armaj dir.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Laplap in jounpei apel jounpeihok ma pwili jiljiloa Jesus inenin majpwehkda nehn irai kapang roarroarin jappwo apel joang ohroj ma wiawi. Irai pwa, “Mehlel minmene uhdahn Nihn Koahs.”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Li dir ma pel pwilihdo mine wijahu, pwili kapkapang mehkan ma wihwiawi, a irai mine ekij doh jang wijahu; ioar irai koa ma pwili Jesus jang Galilee apel kin papah Ih.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Mary mihn Magdala, Mary inen James apel Joseph apel inen nihn Zebedee jermweinnok ma pwili mine ipen lihok.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Injoausikdi, woal koapwoahpwoa men jang Arimathea ma adanki Joseph, ih pel sohnpadahk in Jesus men.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Ih inla ipen Pilate poakihda palwoaroan Jesus. Pilate koajoanehdi pwa en mweimwei oang ih.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Joseph oaloa palwarro kidimkihpene likkoau roairoai oau.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Ih wahlahng nehn pein ah joaujoau kapw, ma kapwehsene wiawihda nehn sakai. Ih kasahpwroahng sakai koalik oau nehn wanihmw in joaujoauwo ih injang.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Mary mihn Magdala apel emen Mary mwindi koaroannoang kapkapang joaujoauwo.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Rehnwa mwerin, ioar rehn keiou in kasman in Passover — jamwrou laplappok apel Pharisee‑ok pokonpene ipen Pilate.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Irai pwehng ih, “Maing, kamai samanda en min likamw meno Ah pwa anjoauwo Ih pe mour:
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Koawoa en ruwoj pwa irai en jiloa ah joaujoauwo oaroh lel kajiluh in rehn, pwadoar nah sohnpadahk indoa pirapoahjang palwarro, ken pwehng armaj pwa ‘Ih iejdahjang mehdi.’ Pwa likamw pase pirin nauna jang minin mijkoalkoallo.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Pilate pwehng irai “jiloapoahwa men, alwe jiloahdi mwehu joaujoauwo uhwen amwai kak.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Irai inla pinahla joaujoauwo ki sakai oau apel kioang jiloapoahpwi pwa en jiljiloa.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.