Marcos 7
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs VC
1 Pharisee pwi apel jounpadahk in Kojonnedpwi indoa jang Jerusalem pokonpene ipen Jesus.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Irai soahkda doahr epwi Nah sohnpadahkkok kin mwingehki poa jamin — nehn ahr johkin amwumw doahr siahkko ma Pharisee‑ok pwehng armaj ohroj en wia.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 (Pwa Pharisee‑ok apel mihn Jew ohroj, kin japjang siahkkok ma irai oaloa jang ipen mihn Jew in mehjjok: ioar ma irai johkin mwingehki ma arai johpwa amwumwla;
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 apel irai johkin kang mehkij ma wijikdo jang wijahn noasnoas kan, ma irai johpwa amwunla.Irai kin pel wia siahk dir ma irai oaloahjang mihn mehj kan: doahroar amwumw mwoak, amwumw pileis, amwumw pwohl kapa, apel pehd kan.)
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Pharisee‑ok apel jounpadahk in Kojonneddok idoak ipen Jesus, pwehng Ih, “Maing, amwda nihmw sohnpadahk kan johkin pwilihki kapwaihahda siahk koadoaudoaudo en jamasai mihn mehjjok, nehn irai kin pwili mwinge a johkin amwumwla.”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 A Jesus japoang irai,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 — ausente —
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Ih pel pwa,
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Ih pel doaudoaula pwa,
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 — ausente —
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 (woahwoahki “oang Koahs”),
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 — ausente —
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 — ausente —
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Jesus pel pangindo pokonno Ipoa, pwehng irai,
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 — ausente —
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 — ausente —
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Nehn Ah injang ipen armajjok dilda nehn ummwo, Nah sohnpadahkkok idoak Ipoa woahwoahn karajraj oauwe.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Ih ken pwehng irai,
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 (Nehn Ah pwa me, Jesus kadehdehda pwa joangoan mwinge ohroj mwehu oang armaj.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Doahr Ih ken pwa,
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 — ausente —
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 — ausente —
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 — ausente —
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Jesus ken inlahjang wijahu, inlahng nehn wein Tyre. Ih dilda nehn ummwo a Ih johpwa nimen armaj kan en kidal pwa Ih mine wijahu; a Ih johkak joaloangla.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Pwa lihmen ma ngen jaus dilingla nah jerpeinno, liho kidalda pwa Jesus mine wijahu, ih ken dildahr Ipoa nehn ummwo dairukdihoang in pwoalkoa.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Lihn likin men ih, ih noaisikdi Phoenicia nehn wein Syria. Ih ken poaki ipen Jesus en kaujjang ngen jausso ipen nah jerpeinno.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Doari Jesus ken japoang, pwehng ih,
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Liho japoang pwehng Ih,
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Jesus ken japoang,
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Liho ken pwurla in umwahu kidalda pwa nah jerpeinno onohn nehn dohiahu; a ngen jausso ne injang ipoa.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Jesus inlahjang Tyre, Ih wud ipen Sidon, inlahng Lehn Galilee, kosehla wein Decapolis.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Armaj pwi ken ukdohng Ih woal pongpong apel jehjoa lallal men, poaki en kihdahng poah pohn ih.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Jesus ken ukjang woallo nehn pokonno, Ih ken dilimmoang jandin poah nehn pwokin sioa, kioang pilen oawoa in jandin poah, jairki loawoan woallo.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Jesus ken jardahla nehnloannge, pwahla,ma woahwoahki,
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Anjoauwohr pwokin sien woallo woahjekpijoang apel joalin loawoa lapwadekla; ih ken sapda lallal.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Jesus ken pwehng ihr ohroj en johpwa pwehng emen mehkije. A doahr uhwen lal sihkei ma Ih wiahng arai, ioar doahr sihkei in ahr lohkihjili manman oauwe.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Irai ohroj ma pwili rong wioapoan manman oauwe, irai ken pwuriamweikihla pwahpwahpwa, “Me ohroj Ih kin wiahda inenin mwehu! Pwa Jesus kin nimen armaj pongpong kan en rongda wija apel kalallalihda armaj loahsoang kan!”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.