Marcos 6
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs VC
1 Jesus injang wijahu, inlahng nehn uhdahn Ah kahnihmmwo, a Nah sohnpadahk kan pel pwilihla.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Nehn Ah lel Sabbath, Ih ken sapda padahk nehn jinakokehu. Mine min dir mine wijahu pwuriamweikihla nehn ahr rong Ah padahk. Arai ken pwahpene nehn pwungarai, “Woalmene oaloahjang ia joangpwiai? Joangoan loalkoang dahioau mine Ipoa? Imdoahr Ih kak wia joangoan manman pwiai?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Jaudi kahpinsoa wa me, nihn Mary, rien James, Joses,Judas apel Simon? Jaudi riah lihkoa ma kin minmine ipasai?” Arai ken kajohwe Ih.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 A Jesus pwehng irai,
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Ioar Ih johpwa wiahda manman oau nehn Ah wijahu, a min johmwehu pwi ma Ih kihda poah puwoa, kemwehuwihla.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ih ken pwuriamweikihla ahr joah pwojon. Jesus kadarpijoang min Eijek roahmennok (Matthew 10:5-15; Luke 9:1-6) Jesus aluhjili nehn koujapw kan, padpadahk oang armaj kan.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Mwerin, Ih panginpene eijek roahmenno, kadarpijoang wad roahmen. Ih kioang irai manman in kajroahjang ngen jaus kan.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Ih pwehng irai en johpwa wa mehkij nehn arai jeiloak oauwe, ioarroar jokonpas; arai en johpwa wijik mwinge ke pehk in jeiloak, ke mwani nehn ahr pwoaloj kan.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Irai kak sandel, a irai en joah wahda joakid riau mihn ngalngal.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Ih pel pwehng irai
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 — ausente —
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Min eijek roahmenno ken aluhpijoang kapahrak oang armaj ohroj irai en koaluhla apel wiliakapwla.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Irai kauj jang ngen jaus dir ipen armaj kan apel salipki le min johmwehu dir kemwehuwihla irai.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Nahmwarki Herod rongda mehpwiai ohroj, pwa Jesus wadwadla wija ohroj. Epwi pwahpwahpwa pwa, “John jounpoapdaij ioar ne pwuroahng mourda, ioar kahrehda Ih kak wia joangoan manman pwiai.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Epwi pwa, “Ih Elijah.” Epwi pwahpwahpwa pwa, “Joukohp men Ih, doahroar epwi joukohp in mehjjok.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Nehn en Herod rongda me, ih pwa, “Ioar John jounpoapdaij me, ma ngoahi poaloahjang moange, ih ne pwuroahng mourda.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Pwa ih kadarla John en joaldi, ih pwa en peidek oang nehn kalpwuhj pwa Herodias, pahien riahu Philip ioar Herod wud painkihla.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 John jounpoapdaij johkin uhdihjang koapwung oang Herod ah japwunngo, ih pwa, “Johpwa pwung koawoa painkihla pahien rioammwo.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Ioar kahrehda Herodias lioassoangkihda John, nimen kojukdi; a johkak;
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 pwa Herod kin mijik John, pwa ih kidal pwa John woal pwung apel joaroawi men. Ioar mehwa ih ken kin jiloahjang me nauna apel kin perenki rong ah sikesik kan, mihndahr ma nehn kapehdin kin soausoaula anjoau ohroj nehn ah kin rong.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Doari Herodias kidalda anjoau mwehu rehnin en Herod noaisikdiho. Pwa rehnno Herod wiahda kamdipw oau oang nah koaun in armaj kan, oang koaun in jounpeihok, apel oang armaj laplapin wein Galilee.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Doari nihn Herodias jerpeinno pwokdo kahkahlek in kamdippwo; Herod apel sohn kamdippwo inenin perenkihda. Ioar Herod pwehngkihoang jerpeinno, “Mine mehkij koawoa anahne? Poaki ipoai, pwa ngoahi pirin kioang koawoa.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ih ken kahula apel inoaukihdi pwa, “Ngoahi pirin kihwe mehkij joah lipilpil, mihnda ma pel oaloap in oai wei.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Jerpeinno dilla idoak ipen ah nohnohu, pwa, “Nohno, da ngoahi en poaki?” A ah nohnohu japoang, “Moangoan John jounpoapdaij.”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Jerpeinno pwurlahng ipen nahmwarkiho, pwehng ih, “Noah nimen koawoa en kihdoahng ngoahi apkas moangoan John jounpoapdaij nehn oau pileis en!”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Me ken kainjinjuwedihla nehn kapehdin nahmwarkiho; ih ken johpwa nimen kainjinjuwedihla jerpeinno pwa ih inoau mwohn sohn kamdippwo ohroj.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Doahr ih ken pispis kadarla nah jounpei, pwehng pwa moangoan John jounpoapdaij en wijikdo. Jounpeiho inlahr nehn kalpwuhjjo, poaloa jang moangoan John.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Ih pwurdo wa moangehu nehn pileis oau, ih ken kioang jerpeinno; jerpeinno ken wud kioang ah nohnohu.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Nehn nihn John sohnpadahkkok rongda me, arai pwurla oaloa palwoaroa wahla jaripdi nehn joaujoau oau.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Mwerin wahnpoaroannok ahr pwurpene, irai pokonpene ipen Jesus pwa arai en kajalehioang me ohroj ma irai ne wiahda apel padahk ohroj ma irai kawoahwoahda.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Armaj dir kin pwurpwuroa Jesus apel Nah sohnpadahkkok kahrehda johla anjoau in arai mwinge. Ioar Jesus pwehngkihoang sohnpadahkkok,
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Arai ken doauda pohn pohs pas pwa irai en inlahng kalahpwukla wijahkij.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 A armaj dir kapang arai mwoakid doahr ken kidal da. Irai ken kijoulahng wijahu jang nehn kahnihmmwok, irai lello mwohrai.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Nehn en Jesus doaudihjang pohn pohsso, Ih kapangda pokon koalik oau, Ih ken ipwilkihda irai. Pwa irai doahroar jihpw ma ne joh jiloapoarai. Doari, Ih ken sapda kawoahwoahng irai joang dir.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Injoausik pene, Nah sohnpadahkkok indoa Ipoa, pwehng Ih, “Maing, ne pwong a japwsoahn oau me.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Ken kadarpijoang pokon oauwe, pwa irai en alwe nehn kahnihmw siksik kan apel koujapw koaroan kan pwa irai en pein dupukda kanrai mwinge.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 A Jesus japoang irai,A irai pwehng Ih, “Doari, koawoa mwehuki kamai en inla dupukda mwinge woahroar mwani silper 200 (riepwiki)kamwingehki irai?”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Jesus idoak,Nehn ahr ne wadekda irai pwehng Ih, “Lopwonin pilahwa limoau apel mwumw roahmen.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Jesus pwehng irai en pwihndi irai mwindi pohn rehu.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Irai ken mwindi in pwihnpwi, epwi wad epwiki a epwi wad limeijek.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Doahr Jesus ken oaloa lopwonin pilahwa limoauwo apel mwumw roahmenno, jardahla nehnloannge kapingkalahngan oang Koahs. Ih ken sipwangpijoang pilahwahk kioang Nah sohnpadahkkok pwa irai en nehk oang armajjok. Ih pel nehk oang irai ohroj mwumw roahmenno.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Armaj ohroj mwinge oaroh moadla,
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Sohnpadahkkok dowihda luhwen pilahwahk apel mwummwok wiahda kiam eijek riau.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Woal ma pwili kang pilahwahk, irai min 5000 (limekid).
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Mwerin me Jesus pispis pwehng Nah sohnpadahkkok, irai en doauda pohn pohs oau jeila Bethsaida mwohn Ih, oaloap jeddo, nehn Ah pirin kadarpijoang pokonno.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Nehn Ah kadarpijoang irai, Ih doaudahla pohn dol oau pwa en kapkap.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Injoausikdi, pohsso ne mine oh nehn pwungen lehu, a Jesus kalkalahpwuk in poahrinjeddo.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Ih kapang doahr en sohnpadahk kan engdehn jeijeijei nehn lehu pwa irai jei pallan enngo. Doari inlahng injohrehn, nehn pwungen kiloak jiluh apel wonou, Ih inla iparai alu pohn lehu,
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 a irai kapang Ah allalu pohn lehu, irai pwa eni men,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 ioar irai rahukihda majpwehkda nehn irai kapangda Jesus. Ih ken pispisinnoar lallahng irai, pwa,
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Ih ken doauda pohn pohsso pwilihda irai; anjoauwohr enngo uhdi. Sohnpadahkkok pwuriamweikihla
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Pwa irai johpwa woahwoahki manmanno ma Jesus kamwingehki armaj limekiddo, pwa nehn kapehdirai pe ros oar.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Irai jeila oaloap lehu, lellahng Gennesaret peidi ipen jappwo, piroahdi pohsso.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Nehn irai doaudi jang pohn pohsso, armaj kan pispisinnoar kidalda Jesus.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Irai kijoupijoang wija ohroj sapda wahdohng ipen Jesus johmwehuwok pohn mihn wijik kan wija kan ma irai rong pwa Ih mine.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Apel wija ohroj ma Ih kin inla, nehn kahnihmw siksik kan, ke nehn kahnihmw koalik kan, ke nehn likin kahnihmw kan, armaj kan kin kihdi nihrai johmwehu kan wijahn noasnoas kan, poaki Ih en mweidoahng irai en pukkoang ikin Ah likkoauwo. Doari, irai ohroj ma kin pukkoang Ah likkoauwo kin sihkeida jang arai johmwehu kan.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.