Marcos 5

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesus apel Nah sohnpadahkkok kijoula oaloap Lehn Galilee apel dauluhllahng oaloap pillo, nehn japwen mihn Gerasa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Jesus kerdihjang pohn pohsso, a woalmen ma ngen jaus dilingla ken aluhdo ipoa; ih indoa jang nehn joaujoau pwi, wija ih kin minmine.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Joh armaj men kak oang woallo, pel joal pahrang kan johkak joalihdi;
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 pwa pehn dir ih kin joalkihdi joal pahranngok in poah apel in ehn, a ih kin kamweidpijoang joal pahranngok; johpwa emen kak koldi pwa ih sihkei.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Inrehn inpwong, ih kin allaluhjili nehn joaujoau kan apel pohn dol kan, rahrahu koauwehla palwoaroa ki sakai ingkoang kan.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Doari, ih kapangdahr Jesus jang wija doh, ih kijoula, kipdi mwohn Ih,
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 rahrahu, pwahpwahpwa, “Maing Jesus, Nihn Koahs Laplap! Dahioau Koawoa nimen wiahng ngoahi? In oadoan Koahs, ngoahi poaki Koawoa, joah koalkoa ngoahi!”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 (Ih pwahki me pwa Jesus pwa,)
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Jesus idoak ipoa,A woallo japoang Ih, “Oadoaioa ioar ‘Karej’ pwa kamai min dir!”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ih ken engdehnki Jesus en joah kaujjang ngen jaussok nehn japwahu.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 A ipen wijahu, pwihnin pij oau minmineo, mwingmwinge in imwin dol oau.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Ngen jaussok ken poakihda ipen Jesus en kadarla irai apel mweidoahng irai en inla dilloang nehn pijjok.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Doari Jesus ken mweidoahng. Ngen jaussok ken injang ipen woallo, wud inla dilloang nehn pijjok. Dapwa pij riekid, kijoudihla duhla nehn lehu.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Sohn apwali pijjok kaula nehn kahnihmmwo, nehn koaujoankan likin kahnihmmwo, pwehng armaj kan da wiawi. Doahr ihr ken inla kapang dahkij ma wiawi.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Nehn ahr lel wijahu ma Jesus mine, irai kapangda woalwa ma kin dirin ngen jaus mwowoa, ne mwindi wijahu moaloailoaidi, mine nehn likkoau mwehu, mwomwen armaj mwehmwehu men. Irai ken mijikda.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 A iraihok ma kapang da ma wiawi, pwehng ihr da ma wiawihoang woallo ma dirin ngen jaus apel mwomwen pijjok.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Irai ken poakihda Jesus en injang nehn japwaraiho.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Nehn en Jesus doaudahng pohn pohsso, woallo ma ngen jaus dilingla poaki ih pwehng Jesus, “Mweidoahng ngoahi pwa ngoahi en pwilihwe Koawoa!”
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 A Jesus johpwa mweidoahng, pwehng ih,
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Woallo ken inlahr pwahjili nehn wein Decapolismanman koalikko ma Jesus wiahng ih; irai ken inenin pwuriamweikihla.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Jesus pwuroahng pwurla oaloap lehu. Pokon koalik oau aluhpene pidekihpene Ih in poahrinjeddo.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 A koaun in jinakoke men, oadoa Jairus, rukdihoang in pwoalkoa,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 engdehnla nehn ah poakpoak, pwa “Maing, noai jerpein siksik kij nimwennoar mehdi. Menlau inla kihdahng poahmmwen pohn ih pwa en sihkeida apel kak mour.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Jesus uhda pwilihla koaunno. A pokon koalikko pel kaujla. Wija ohroj nehn allo ken koaisla.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Lihmen pel pwili mine wijahu, ma anki johmwehu in insa pwilpwil johnpar eijek riau.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Ih ken roaproapoan mour ipen jounwini dir, doadoahkkihla nah mwani kan ohroj. Apwen johpwa kaspoa, pwa pwen naunaunahlahr.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Nehn en liho rongda doahr Jesus jang ipen armaj kan, ih ken sohlahng likinjarkin, pukkoangdi Ah likkoauwo,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 pwehng pein ih, “Ma pwen Ah likkoauohr ngoahi pukkoang, ngoahi nen sihkeida.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Doari, ih ken pukkoang en Jesus likkoauwo, a nehn anjoauwohr koarkoarin insahu enngengla; liho ken poahmda jang nehn palwoaroa pwa ih ne mwehudahjang ah johmwehuwo.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Nehn anjoauwohr Jesus poahmda sihkei kij injang ipoa, Ih ken jipwjipwoaljili nehn pokonno, pwehng ihr
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Nah sohnpadahkkok pwehng Ih, “Koawoa kapang pwa pokonne koaisihla Koawoa; a Koawoa ken pwa
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Jesus ken jipwjipwoaljili pohn pokonno pwa en kapangda inje ma wia mehu.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 A liho, nehn ah kidalda dahkij wiawihoang, ih ken majpwehkda roarroarroar, sohdo ipoa, rukdi in pwoalkoa, pwehng Jesus me ohroj.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Jesus ken pwehng liho,
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 A nehn en Jesus sikesik, woal pwi leldo jang umwen Jairus‑o, ma pwa, “Nihmw jerpeinno ne mehdi; joah kadroapwoahki Jounpadahkken en indoa.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesus johpwa soahk; Ih pwehng Jairus,
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Ih ken johpwa mweidoahng emen en pwilihla Ih, ioarroar Peter, James apel riahu John.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Nehn ahr lel umwen koaunno Ih kapang doahr ahr loakloakoa apel joangjoangjoang
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Ih ken dilda pwehng irai,
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Irai uruhrki apel kapiski Ih. Doari, ih ken kadilihjang arai ohroj nehn ummwo, a mwerin, Ih ukda jemen jeriho apel inah apel Nah sohnpadahk jilmenno, Ih ken dilda nehn wijahu ma jeriho okdekda.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ih ken kolda poahn jeriho pwehng,ma woahwoahki,
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Doari, nehn anjoauwohr jerpeinno ken pwohrda sapda allaluhjili. (Ih johnpar eijek riau) Arai ken inenin pwuriamweikihla mehkije.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Jesus ken inoapwihdi arai en johpwa pwahpwahpwahjili mehkije; Ih ken pwehng irai en kamwinge jerpeinno.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.