Marcos 5
Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs NAA
1 Jesus apel Nah sohnpadahkkok kijoula oaloap Lehn Galilee apel dauluhllahng oaloap pillo, nehn japwen mihn Gerasa.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Jesus kerdihjang pohn pohsso, a woalmen ma ngen jaus dilingla ken aluhdo ipoa; ih indoa jang nehn joaujoau pwi, wija ih kin minmine.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Joh armaj men kak oang woallo, pel joal pahrang kan johkak joalihdi;
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 pwa pehn dir ih kin joalkihdi joal pahranngok in poah apel in ehn, a ih kin kamweidpijoang joal pahranngok; johpwa emen kak koldi pwa ih sihkei.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Inrehn inpwong, ih kin allaluhjili nehn joaujoau kan apel pohn dol kan, rahrahu koauwehla palwoaroa ki sakai ingkoang kan.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Doari, ih kapangdahr Jesus jang wija doh, ih kijoula, kipdi mwohn Ih,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 rahrahu, pwahpwahpwa, “Maing Jesus, Nihn Koahs Laplap! Dahioau Koawoa nimen wiahng ngoahi? In oadoan Koahs, ngoahi poaki Koawoa, joah koalkoa ngoahi!”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 (Ih pwahki me pwa Jesus pwa,)
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Jesus idoak ipoa,A woallo japoang Ih, “Oadoaioa ioar ‘Karej’ pwa kamai min dir!”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ih ken engdehnki Jesus en joah kaujjang ngen jaussok nehn japwahu.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 A ipen wijahu, pwihnin pij oau minmineo, mwingmwinge in imwin dol oau.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Ngen jaussok ken poakihda ipen Jesus en kadarla irai apel mweidoahng irai en inla dilloang nehn pijjok.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Doari Jesus ken mweidoahng. Ngen jaussok ken injang ipen woallo, wud inla dilloang nehn pijjok. Dapwa pij riekid, kijoudihla duhla nehn lehu.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Sohn apwali pijjok kaula nehn kahnihmmwo, nehn koaujoankan likin kahnihmmwo, pwehng armaj kan da wiawi. Doahr ihr ken inla kapang dahkij ma wiawi.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Nehn ahr lel wijahu ma Jesus mine, irai kapangda woalwa ma kin dirin ngen jaus mwowoa, ne mwindi wijahu moaloailoaidi, mine nehn likkoau mwehu, mwomwen armaj mwehmwehu men. Irai ken mijikda.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 A iraihok ma kapang da ma wiawi, pwehng ihr da ma wiawihoang woallo ma dirin ngen jaus apel mwomwen pijjok.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Irai ken poakihda Jesus en injang nehn japwaraiho.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Nehn en Jesus doaudahng pohn pohsso, woallo ma ngen jaus dilingla poaki ih pwehng Jesus, “Mweidoahng ngoahi pwa ngoahi en pwilihwe Koawoa!”
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 A Jesus johpwa mweidoahng, pwehng ih,
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Woallo ken inlahr pwahjili nehn wein Decapolismanman koalikko ma Jesus wiahng ih; irai ken inenin pwuriamweikihla.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Jesus pwuroahng pwurla oaloap lehu. Pokon koalik oau aluhpene pidekihpene Ih in poahrinjeddo.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 A koaun in jinakoke men, oadoa Jairus, rukdihoang in pwoalkoa,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 engdehnla nehn ah poakpoak, pwa “Maing, noai jerpein siksik kij nimwennoar mehdi. Menlau inla kihdahng poahmmwen pohn ih pwa en sihkeida apel kak mour.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Jesus uhda pwilihla koaunno. A pokon koalikko pel kaujla. Wija ohroj nehn allo ken koaisla.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Lihmen pel pwili mine wijahu, ma anki johmwehu in insa pwilpwil johnpar eijek riau.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Ih ken roaproapoan mour ipen jounwini dir, doadoahkkihla nah mwani kan ohroj. Apwen johpwa kaspoa, pwa pwen naunaunahlahr.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Nehn en liho rongda doahr Jesus jang ipen armaj kan, ih ken sohlahng likinjarkin, pukkoangdi Ah likkoauwo,
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 pwehng pein ih, “Ma pwen Ah likkoauohr ngoahi pukkoang, ngoahi nen sihkeida.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Doari, ih ken pukkoang en Jesus likkoauwo, a nehn anjoauwohr koarkoarin insahu enngengla; liho ken poahmda jang nehn palwoaroa pwa ih ne mwehudahjang ah johmwehuwo.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Nehn anjoauwohr Jesus poahmda sihkei kij injang ipoa, Ih ken jipwjipwoaljili nehn pokonno, pwehng ihr
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Nah sohnpadahkkok pwehng Ih, “Koawoa kapang pwa pokonne koaisihla Koawoa; a Koawoa ken pwa
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Jesus ken jipwjipwoaljili pohn pokonno pwa en kapangda inje ma wia mehu.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 A liho, nehn ah kidalda dahkij wiawihoang, ih ken majpwehkda roarroarroar, sohdo ipoa, rukdi in pwoalkoa, pwehng Jesus me ohroj.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesus ken pwehng liho,
34 Então Jesus lhe disse:
35 A nehn en Jesus sikesik, woal pwi leldo jang umwen Jairus‑o, ma pwa, “Nihmw jerpeinno ne mehdi; joah kadroapwoahki Jounpadahkken en indoa.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Jesus johpwa soahk; Ih pwehng Jairus,
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Ih ken johpwa mweidoahng emen en pwilihla Ih, ioarroar Peter, James apel riahu John.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Nehn ahr lel umwen koaunno Ih kapang doahr ahr loakloakoa apel joangjoangjoang
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ih ken dilda pwehng irai,
39 Ao entrar, disse:
40 Irai uruhrki apel kapiski Ih. Doari, ih ken kadilihjang arai ohroj nehn ummwo, a mwerin, Ih ukda jemen jeriho apel inah apel Nah sohnpadahk jilmenno, Ih ken dilda nehn wijahu ma jeriho okdekda.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ih ken kolda poahn jeriho pwehng,ma woahwoahki,
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Doari, nehn anjoauwohr jerpeinno ken pwohrda sapda allaluhjili. (Ih johnpar eijek riau) Arai ken inenin pwuriamweikihla mehkije.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Jesus ken inoapwihdi arai en johpwa pwahpwahpwahjili mehkije; Ih ken pwehng irai en kamwinge jerpeinno.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.