Lucas 8

Mokilese Bible (MKJ_MOK) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mwerin anjoau oau Jesus allaluhjili nehn kahnihmw apel nehn koujapw kan, kapkapahrakki Rongmwehu in Wein Koahs. Irai eijek roahmenno pwilpwilihjili Ih,
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 apel lihpwi ma Ih kemwehuwihla jang ahr johmwehuwok apel ngen jaus kan: ma ioar Mary mihn Magdala ma Ih kaujjang ngen jaus ijimen ipoa;
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Joanna, pahien Chuza, koaun in jounpei en Herod, Susanna, apel li dir pwi ma kin pwili appwapwali Jesus apel en Nah sohnpadahk kan arai dipwjoauwok.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Armaj kan pokpokondohr ipen Jesus jang nehn kahnihmw ohroj; apel nehn ahr lel pene ipoa, Ih pwehng irai karajraj oauwe:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 — ausente —
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 — ausente —
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 — ausente —
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Jesus kadoarihkihla karajraj pase, Ih pwa,
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 A sohnpadahk kan kalelpoak ipoa, “Maing, ia woahwoahn karajraj pase?”
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ih japoangla irai,
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 — ausente —
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 — ausente —
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 — ausente —
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 — ausente —
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 — ausente —
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 — ausente —
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 — ausente —
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 — ausente —
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Inen Jesus‑o apel riahk indoa pwa irai en suhwoang, a irai joh kak sohla ipoa pwa jakahpaj in pokonno.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Armaj men pakairkihoang Jesus pwa, “Inoammwo apel rioammwok minmine likinno pwa irai nimen suhwoang koawoa.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 A Jesus pwehnglahng ihr ohroj,
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Oau rehn Jesus apel Nah sohnpadahkkok doaudahng pohn pohs pas, a Ih pwehng irai,Irai ken doauda apel kijoula.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Nehn irai kijkijoula nehn pillo Jesus moairla, a eng koalikla kamwoakidihda pillo, pohsso dirkihla pil, ekij oar ken mweidi.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Sohnpadahkkok ken pokon pene ipen Jesus pwa irai en kapwohrihda Ih, irai pwa, “Maing Jounpadahk, kisai enken mweidi!” Jesus pwohrda lipwoarehda enngok apel nohk, doar nehn anjoauwohr enngok pispis oar uhdi, apel pillo molundi mehlel.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Ih pwehnglahng irai,A irai ken pwuriamweikihla apel majpwehkda, pwahpene nehn pwungarai, “Inje Woal mene? Ma pwen lallal oar eng apel no kan, peikkoang Ih!”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Jesus apel Nah sohnpadahkkok lella wein Gerasa loappo janjallahng Galilee.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Nehn en Jesus doaudi jang pohn pohsso woal men jang nehn kahnihmmwo suhwoang Ih, ma ne woaroaila en ngen jaus minehki ipoa. Anjoau roairoai ih kin kilkiljoaujili, joh kin mine nehn umw, a ih kin allaluhjili nehn pwungen joaujoau kan.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Nehn ah kapangda Jesus, ih rahula apel poardi mwohn Ih, ngil koalikla, pwahla, “Maing Jesus nihn Koahs Laplap! Dahkij Koawoa nimen wiahng ngoahi? Ngoahi poaki ipoamw, Koawoa en joah koalkoa ngoahi!”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Ih pwahla me pwa Jesus ne pwehng ngen jausso en diljang ipoa. Pehn dir ngen jausso kin dilingla ih, nehn armajjok kin piroahdi ehn apel poah kan, ih kin uhdahr mweidla joal kan ma piroahdi ih, ngen jausso kijoukihla ih nehn japwsoahn.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Jesus idoak ipoa,Ih japoang, “Karej,” pwa ngen jaus dihrdir kin dilingla ih.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ngen jaussok ken poakihda ipen Jesus en joah kajroahla irai oang nehn pwoar loal joh kapinno.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Pwihnin pij oau minmine wijahu, mwingmwingehjili in kilin dol. Ngen jaussok poakihda ipen Jesus en mweidoahng pwa irai en inla dilloang nehn pijjok, Ih ken mweidoahng.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ngen jaussok ken diljang ipen woallo inla dilloang nehn pijjok. Nehn anjoauwohr pijjok kijoudihla duhla nehn pillo.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Nehn en sohn apwali pijjok arai kapangda dahkij wiawi, irai kaula kalohkihjili mwoakid oauwe ipen armaj kan nehn kahnihmmwo nehn jappwo.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Armajjok aluhla pwa irai en pein kadehde mehu. Nehn ahr lel ipen Jesus, irai kidalda pwa woallo ma ngen jaussok ne injang ipoa, ih ne onohn ipen ehn Jesus, a ih ne likkoauda, mwomwen armaj mwehumwehu men. Irai ken majpwehkda.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Iraihok ma kapang da ma wiawi, pwehng sohn kahnihmmwo doahroar en woallo ah ne mwehula.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Mihn Gerasa kan ohroj wiahkihoar oau pwehng Jesus pwa en inlahjang iparai, pwa irai inenin majpwehkda koalik. Jesus doaudahng pohn pohs pas kijoujang iparai.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 A woallo ma ngen jaussok injang ipoa, poaki ipen Jesus, “Koawoa en mweidoahng ngoahi en pwilihwe koawoa.” Jesus johpwa mweidoahng. Ih pwehng,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 Woallo pwurla kalohki wija ohroj nehn kahnihmmwo manman ma Jesus ne wiahng ih.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Nehn en Jesus japahldo jang loappoauwo pillo, armajjok kajamwo Ih, pwa irai ohroj pwen joujowi Ih.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 A woal men adanki Jairus, koaun in jinakoke men. Ih leldo apel poardi oang in ehn Jesus, poaki Ih en inlahng in umwahu,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 pwa nah jerpein iehroj men ma johnpar eijek riau nimenoar mehdi. Nehn en Jesus allaluhla armaj kan jakahpajihla ih.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Lihmen pwili mine wijahu ma anki johmwehu in insa pwilpwil johnpar eijek riau; joh kak mwehula. Ih ne kejpwihkihla me ohroj ma ih anki oang in koadoahkpen ah johmwehuwo ipen jounwini kan.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Ih dildahng nehn pokonno likinjarkin Jesus pukkoangdi ikin Ah likkoauwo. Nehnnoar anjoauwo ah johmwehu in insa pwilpwillo uhdi.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Jesus idoak pwa,Irai ohroj japoangki pwa jaudi irai. Peter japoangla Jesus, “Maing, imdoahr en armaj kan pideki pene pel jakahpajihla koawoa?”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 A Jesus japoang,
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Liho ne kidalda pwa ih ne diarekda, ih ken roarroarroar sohla ipen Jesus, rukdihoang ipen ehn Jesus. Ih pwehng Jesus mwohn armaj kan ohroj kahrpoan ah pukkoang Jesus apel doahroar ah mwehula nehnnoar anjoauwo ma ih pukkoang.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Jesus pwehnglahng,
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Nehn en Jesus pwahpwahpwa mehpwiai, jounpakair men ne leldohng ipen koaun in jinakokehu pakairkihoang, “Nihmw jerpeinno ne mehdi; koawoa en joah kadroapwoahki Jounpadahkken.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 A Jesus ne rongda pakairro, Ih pwehnglahng jemen jerpeinno,
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Nehn Ah leldohng in ummwo Ih joah mweidoahng emen en pwili dilda loaloa, likin Peter, James apel John, apel jemen jerpeinno apel inahu.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Armaj ohroj in ummwo joangjoangjoang apel injinjuwedki jerpeinno. Jesus pwehnglahng irai,
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Irai wia kauruhrki, pwa irai kidal pwa jerpeinno ne pwen mehdi.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Ih kadilihjang ihr ohroj nehn perehu, Ih pwoakda poahn jerpeinno ngil koalikda, pwa,
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Nehnnoar anjoauwo mour pwur oang jerpeinno apel ih pispissoar uhda. Jesus pwehng irai en kamwingehla.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Jamahu apel inahu, ira inenin pwuriamweikihla mehlel. A Jesus pwehng ira en johpwa pwehng emen da ma ne wiawihlahu.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.